από την φυσική ισορροπία στην πνευματική….

Με αφορμή το άρθρο… Τι είναι η ωτοκονία και πώς οι «πέτρες» του αυτιού ρυθμίζουν την ισορροπία;  (που επαναλαμβάνεται εδώ, με τον δεσμό, να εμπεριέχει προσθετικά και βιντεάκι σχετικό) : … Υπάρχει ένας αθέατος «μηχανισμός» μέσα στο ανθρώπινο σώμα που λειτουργεί αδιάκοπα, χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Από τη δική του ακρίβεια εξαρτάται η ικανότητά μας να στεκόμαστε όρθιοι, να περπατάμε χωρίς αστάθεια και να αντιλαμβανόμαστε τον προσανατολισμό μας στον χώρο. Στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας βρίσκονται οι λεγόμενες πέτρες του αυτιού, γνωστές επιστημονικά ως ωτοκονία. 

Η ωτοκονία αποτελείται από μικροσκοπικούς κρυστάλλους ανθρακικού ασβεστίου που εντοπίζονται στο εσωτερικό του αυτιού, στο αιθουσαίο σύστημα (vestibular system) - το τμήμα που είναι υπεύθυνο για την ισορροπία. 

Οι κρύσταλλοι αυτοί βρίσκονται μέσα σε ειδικές δομές και λειτουργούν ως αισθητήρες βαρύτητας και επιτάχυνσης. Κάθε φορά που κινείται το κεφάλι ή αλλάζει θέση το σώμα, οι κρύσταλλοι μετατοπίζονται ελάχιστα, ενεργοποιώντας

αισθητήρια κύτταρα που στέλνουν σήματα στον εγκέφαλο. 

Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες αυτές σε πραγματικό χρόνο και συντονίζει μυς και αρθρώσεις, διατηρώντας τη σταθερότητα. Πρόκειται για μια διαδικασία που εξελίσσεται σε κλάσματα δευτερολέπτου και επαναλαμβάνεται συνεχώς, κάθε στιγμή της ημέρας. 

Ωστόσο, όταν οι κρύσταλλοι αποκολληθούν και μετακινηθούν σε σημεία όπου δεν θα έπρεπε να βρίσκονται, μπορεί να προκληθεί καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως (ΚΠΙΘ - BPPV). Η κατάσταση αυτή εκδηλώνεται με έντονη ζάλη, αίσθηση περιστροφής και αστάθεια, κυρίως κατά τις αλλαγές θέσης του κεφαλιού. Παρότι τα συμπτώματα είναι ανησυχητικά, η πάθηση είναι συνήθως αντιμετωπίσιμη. 

Η ισορροπία δεν είναι απλώς θέμα καλής φυσικής κατάστασης. Είναι αποτέλεσμα μιας σύνθετης και ευαίσθητης συνεργασίας ανάμεσα στο εσωτερικό αυτί, το νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο. Και όλα ξεκινούν από μικροσκοπικούς κρυστάλλους που, παρότι αόρατοι, καθορίζουν κάθε μας βήμα. 

…δυο συνειρμικές σκέψεις και αναγωγικές από την φυσική ισορροπία στην πνευματική. Η αναλογία και αναγωγή είναι μια ας πούμε μεθοδολογία, όπου o νους, εκμεταλλευόμενος τους λόγους της φύσης χρησιμοποιώντας τους ως ίχνη και οδοδείκτες προκειμένου να  ανυψώνεται από τα δημιουργήματα Στον Δημιουργό… είναι η υγιής ευθεία κίνηση νοός (15 άρθρα).  

Οι Γραφές είναι ένας μονόλογος εκπαιδευτικός, προτρεπτικός προς τελειότητα, δίνοντας παραδείγματα προς μίμηση και παραδείγματα προς αποφυγήν, την Οδό Του και την οδό του αντιδίκου (μέσω των ιστορικών προσώπων) που πρέπει να χρησιμοποιείται  σαν καθρέφτης για την σύγκριση εαυτού με Αυτόν. Το ζητούμενο σε αυτήν την σχέση (αναλογία) είναι να ανευρεθεί το ‘’σημείον’’ που απεικονίζει την κατάστασή μας σαν αυτογνωσία και θεογνωσία. Ο φυσικός νόμος είναι μια δυναμικά εναλλασσόμενη εμπράγματη συνομιλία Θεού και ανθρώπου. Κατά δε τον αγ.Μάξιμο ομολογητή, είναι ισότιμος ταυτοδιδάσκαλος που ούτε μειονεκτεί ούτε υπερτερεί ο ένας από τον άλλον (η κατά Θεόν σοφία και τα βιβλία μεγ. Αντωνίου) 

Ο άνθρωπος αν θέλει να προχωρήσει προς τα πνευματικά, πρέπει να χρησιμοποιεί τα δύο παραπάνω σκέλη, αρμονικά και ισορροπημένα. 

Η ισορροπία είναι αποτέλεσμα μιας σύνθετης και ευαίσθητης συνεργασίας ανάμεσα στο εσωτερικό αυτί, το νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο 

Στο έσω ους συναντάμε και το όργανο του κορτί, κάτι σαν άρπα που ανάλογα με τους κραδασμούς, ‘’μεταφράζει’’ ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα τους ήχους (την μουσική) σε συναίσθημα και κίνηση… αποδεικνύοντας την όλη συνεργασία.   

Κατά την ευαισθησία, λεπτότητα ή παχυλότητα, μπορούν να διαβιβαστούν και μεταφραστούν ορθά ή φανταστικά, οι λαμβανόμενες πληροφορίες από τα έξω προς τον έσω άνθρωπο, με γνώμονα ο καθένας την συνείδησή του. 

Μπορεί να μεταφράσει ή προσπεράσει αυτά που ο Θεός μας γνωρίζει ως τα κρύφια της σοφίας Του …τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. (ψαλμ.ν’) … Εισακήκοα, Κύριε, τής οικονομίας σου τό μυστήριον, κατενόησα τά έργα σου και εδόξασά σου την θεότητα. 

Φυσικά κι είναι επιλογή του καθενός να κατανοήσει τα έργα του Θεού επιστημονικά (ακόμη κι αν δεν τα αποδίδει σε Αυτόν, αλλά στην ‘’μητέρα’’ φύση ή στο τυχαίο), οπότε, εκεί στα έξω, να μείνει. 

Για όποιον πίσω από την ύλη γνωρίζει ότι υπάρχει και πνεύμα, την αιτία που ζωογονεί το σώμα και που χωρίς αυτό, το σώμα είναι νεκρό, δυο σχόλια… Από τα εργαλεία του οφθαλμού ΡΑΒΔΙΑ+ΚΩΝΙΑ που εξάγουν 999, όσο και ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ μπορεί κάποιος να ‘’δει’’ ότι ο οφθαλμός φτιάχτηκε με προδιαγραφές να βλέπει την δόξαν Θεού. Στην αρχή την βλέπει μέσω παραπετασμάτων έμμεσα και αμυδρά. Στη συνέχεια και ανάλογα τις  προϋποθέσεις ταπεινότητος και καθαρότητος και όποτε θέλει ο Θεός να φανερωθεί (κατά το συμφέρον του καθενός) αυτή η θέα καθαρίζει σαν από μυωπία γινόμενη ευκρινέστερη θεωρία… 

… [8 μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται. (Ματθ.ε’)], άλλωστε ισχύει ότι … έδειξας τοις μαθηταίς την δόξαν Σου καθώς ηδύναντο… όσο ‘’χωράει’’ ο καθένας… ώστε τελικά, να βλέπει και ακούει άρρητα θαυμάσια ρήματα. 

Πάλι, επειδή εξ ακοής η πίστις… συναντάμε μετά τα ΚΩΝΙΑ τα (ή η) ωτοκονία, (κονία στο ους) εκείνους τους κρυστάλλους ανθρακικού ασβεστίου, που σαν πέτρες στο αυτί μας ρυθμίζουν την ισορροπία. 

Δεν θα άφηνε Ο Κύριος αμέτοχο κανένα μέλος οπότε μαζί με την κορωνίδα των αισθητηρίων όραση, δίνει το παρόν (εάν το θελήσουμε) και στην ακρόαση. 

Επειδή όμως… Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά… τα πάντα σκόνη, χώμα, σκιά… (γη και σποδός) με γνώμονα την υγιή αυτογνωσία και μέριμνα για αιώνια ζωή, αυτήν την κόνι (στο αυτί - ωτοκονία) και κωνία στον οφθαλμό εξαρτάται από τον καθένα αν τα αφήσει μονοδιάστατα χοϊκά, ατελή και θνησιμαία, ή εύστοχα να προσθέσει σε αυτά, την αιτία της Ζωής (και στην όλη κεφαλή).  Μεταξύ όρασης και διόρασης (τρίγωνο προς τα πάνω) και ακρόασης και διακοής (τρίγωνο προς τα κάτω) στο κέντρο της κεφαλής (και ζωής), Τον Εμμανουήλ.    

Μου κάνει εντύπωση η παρουσία εκεί στα ωτοκόνια, η χημική ένωση του άνθρακα. Στο … Ανθρώπινη χημεία (πέραν της οργανικής και της ανόργανης…) καταδείχτηκε ότι ο όλος άνθρωπος είναι μονάδα άνθρακος. Άνθρακας δύο ακραίων υποστάσεων και ‘’μορφών’’. Στην άνω όψη βρίσκεται ο ΑΔΑΜας (ως διαμάντι και καθαρή μορφή) ενώ στην κάτω, το κάρβουνο, που είναι προσμεμειγμένος με πολλά γήινα στοιχεία (με τα οποία ‘’ερωτοτρόπησε’’ και ενώθηκε με αυτά)… πάλι ΑΔΑΜ, αλλά ο θεωρούμενος ως θησαυρός, κατάντησε άνθρακας. Την γνωστή λαϊκή ρήση όταν αντί για διαμάντι βρίσκουμε κάρβουνο. 

Η διαφορά ‘’νοοτροπίας’’ έγκειται στην (χημική) έλξη που ακολουθεί το  κάθε ‘’υλικό’’. Το μεν αρνείται την σύμμειξη με τα έξω των τεσσάρων ελεύθερων ηλεκτρονίων του (της τελευταίας στοιβάδας) ενώνοντας τον εαυτό του (σταυροειδώς) με τον πυρήνα του, ενώ το κάρβουνο ατονεί την πηγαία έλξη προς τα έσω και ενώνεται με γήινα εξωτερικά στοιχεία, αδιαφορώντας (ας πούμε) με το κέντρο του (+)… το μεν για να χρησιμοποιηθεί ως κόσμημα το δε ως καύσιμο υλικό προς ανάλωση. 

Η στροφή προς τα έσω, όπου και η βασιλεία είναι ανώτερη επιστήμη από όλες τις εξωτερικές γνώσεις (που φυσιούν)… αφού κατά τον αβ.Ισαάκ σύρο … Όποιος συναισθάνεται την αμαρτωλότητά του, είναι ανώτερος εκείνου που ανασταίνει με την προσευχή του νεκρούς. και εν συνεχεία… Η αυτογνωσία υπερέχει των οραμάτων: Όποιος αξιώθηκε να δει τον εαυτόν του είναι ανώτερος από εκείνον που αξιώθηκε να δει αγγέλους. 

Ανάλογα, παραινεί ο μέγας Βασίλειος ... όταν ο νους δεν σκορπίζεται στα εξωτερικά πράγματα, ούτε διαχέεται στο κόσμο από τίς αισθήσεις, γυρίζει στον εαυτό του και μέσα από τον εαυτό του ανεβαίνει στην έννοια του Θεού· για όποιον επιθυμεί πέραν της εξωτερικής επιστημονικής αυτογνωσίας, την ακριβή αυτογνωσία και θεογνωσία. 

Μεταξύ εξωτερικού απείρου που περιβάλλει τον άνθρωπο και εσωτερικού που εμπεριέχει τα πάντα, απλώνει ο καθένας τον σταυρό του… ή προς τα έξω για να γνωρίσει τον εκπεσόντα (απέναντι και κατέναντι) από τον παράδεισο ΑΔΑΜ και ζωή με κέντρο τον εαυτούλη του και μέσω των 4 ελεύθερων ηλεκτρονίων σαν άνθραξ… με αποτέλεσμα, συμμειγνυόμενος με τον κόσμο να γίνεται ένα με αυτόν … ή προς τα μέσα, για να μεθέξει της καινής (και αναστάσιμης) Ζωής δια της νέας Εύας (Παναγίας) με κέντρο Τον Θεό. Εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ η Εύα (ζωή Γεν.γ’20), εκ της πλευράς Της Παναγίας ο νέος ΑΔΑΜ, για να διανοιχτεί η έσω Ζωή εκ Της Πλευράς Του Κυρίου… και κλείσει ο κύκλος. 

Πετρούλες είναι υπεύθυνες για την χοϊκή ισορροπία, επηρρεαζόμενες από τον μαγνητισμό της γης, υπεύθυνη για την πνευματική ισορροπία, είναι Η Πέτρα. ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός επηρρεαζόμενος από Τον Μεγάλο Μαγνήτη και ενωμένος με Αυτόν, που φέρει την τάξη από το χάος… 

η τάξις στον ψυχισμό, οι αιτίες της αταξίας και η αποκατάσταση. 

Τάξις και ισορροπία εξ ακροάσεως… 24 Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν· 25 καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσε· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν. (Ματθ.ζ’) και συγχρόνως, … Ι´\ΟΥ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν, καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον, 2 καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ, 3 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον, 4 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πόμα πνευματικὸν ἔπιον· ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός. (Α’Κορ.ι’) Πέτρα Ιησούς… 

άνθραξ ο ένας (αδάμας) άνθραξ κι ο άλλος (κάρβουνο)… αλλά με ποιοτική διαφορά, όσο …οι δύο όψεις του πυρός με τις προϋποθέσεις για τα ωφέλιμα… το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό κινούμενοι προς Αυτόν, προσέχοντας ότι ο Θεός, πυρ τυγχάνει… Μέλλων φαγεῖν, ἄνθρωπε, Σῶμα Δεσπότου, φόβῳ πρόσελθε, μὴ φλεγῇς· πῦρ τυγχάνει. 

Θεουργὸν Αἷμα φρίξον, ἄνθρωπε, βλέπων·

ἄνθραξ γάρ ἐστι τοὺς ἀναξίους φλέγων·

Θεοῦ τὸ Σῶμα καὶ θεοῖ με καὶ τρέφει·

θεοῖ τὸ πνεῦμα, τὸν δὲ νοῦν τρέφει ξένως.  

Κρούοντας Ο Κύριος την θύρα των αισθητηρίων, απευθύνεται και στην όραση και ακρόαση… ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου. ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ· μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου. ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις· ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. (ψαλμ.ριη’) 

Με μας, να ζητάμε αν θέλουμε… γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· (ψαλμ.ρμβ’) 

τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με. ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ σωτήρ μου, καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν. (ψαλμ.κδ’) 

ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ. ἐλάλησα ἐν γλώσσῃ μου· γνώρισόν μοι, Κύριε, τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου, τίς ἐστιν, ἵνα γνῶ τί ὑστερῶ ἐγώ. ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου, καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου· πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης, πᾶς ἄνθρωπος ζῶν.  (ψαλμ.λη’) 

βαδίζοντας με ευστάθεια αυτήν την Οδό, στο σύνολο 2040 βήματα, όπως αναλύθηκαν στο…  από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου… και τέλεια αποφυγή κακού… 

Αμήν δι ευχών κατ’άμφω υγεία, αμήν κατ’άμφω ισορροπία με λογική (εκ Λόγου) ιεράρχηση υπό την πνευματική έννοια… να στεκόμαστε όρθιοι, να περπατάμε χωρίς αστάθεια και να αντιλαμβανόμαστε τον προσανατολισμό μας στον χώρο… προσανατολιζόμενοι και κινούμενοι από χώρο και χώρα μακράν, (επανα)στάσεως κατά Του Θεού σε χώρα ζώντων και αναστάσεως. 

Να αντιληφθούμε σε ποιον χώρο στεκόμαστε,  που να προσανατολίσουμε το πρόσωπό μας, που και πως να κινηθούμε προς αυτόν τον στόχο.  Την διέλευση από την… η φλογίνη ρομφαία μεταξύ φρονήσεως και αφροσύνης από την αφροσύνη στην φρόνηση και από τον έναν κύκλο στον άλλον… κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας… 

Να νοήσουμε την θέση μας (γεωεντοπισμό) ότι είμαστε ή απέναντι (Γεν.γ’24) κατέναντι (Γεν.δ’16) του παραδείσου. Αν έχουμε περάσει από το ανήλιο προ και χωρίς βιωματικά Χριστούγεννα, φωτιζόμενοι από άστρα, (οι τοις άστροις λατρεύοντες) στο προσήλιο και ανατολή Του.   

Επειδή όμως εφάνη στην ιστορία ως αστραπή από ανατολών έως δυσμών, συγ-κινούμαστε μαζί Του προς την δύση Του. Εκεί, σαν μια άλλη Μ.Παρασκευή Ο Κύριος επί Σταυρού ως ζυγός δικαιοσύνης, θα κρίνει τους πάντες (όπως προτυπώθηκε με τους εκατέρωθεν ληστές), τους μεν εις  ανάσταση Ζωής τους δε εις ανάσταση κρίσεως*. 

Σε αυτήν την ζυγαριά θα προστεθούν από την μία πλευρά όλες οι φιλάνθρωπες συμ-περι-φορές (9) και από την άλλη όλες οι απάνθρωπες συμ-περι-φορές (6) για να ‘’βγει’’ το δίκαιο αποτέλεσμα πορείας μας ή έλθετε προς Με οι ευλογημένοι (προς το Φως) ή απέλθετε απ’Εμού οι κατηραμένοι (προς το σκότος)… αιωνίως. 

 

[* 27 καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί. 28 μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ, 29 καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. (Ιωαν.ε’)]. 

Στην καθημερινότητα, παρά την στροφή των νώτων Στον Κύριο δεν αποφεύγει κάποιος την  ανάσταση αλλά λόγω στρεβλότητος φύσης (και βλασφημίας) την κατευθύνει στην κατάληξη, όπως τον εξ ευωνύμων ληστή, χρησιμοποιώντας η κάθε διάνοια, ο κάθε νους ποιον ακολουθεί, αποδεικνυόμενο στην πράξη η αγάπη για το φως (9, καθαριζόμενος, προσεγγίζοντάς Το) με έργα ημέρας (αρετές) ή για το σκότος (6, απομακρυνόμενος από το Φως) με έργα σκότους (φαύλα ποιούντες, πάθη προς μολυσμό σαρκός και πνεύματος). Αμήν αποθώμεθα τα μεν και ενδυσώμεθα τα όπλα του Φωτός…  γενόμενοι έξ-υπνοι, αναστάντες εκ του ζοφερού ύπνου αμαρτιών… 

Αγιογραφικά… ¹¹ Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. ¹² ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. ¹³ ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ¹⁴ ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας. (Ρωμ. ιγ’) 

Όπλα Φωτός… Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της νηστείας αγώνα. Οι γαρ νομίμως αθλούντες, δικαίως στεφανούνται. Και αναλαβόντες την πανοπλίαν του Σταυρού, τον εχθρόν αντιμαχησόμεθα, ως τείχος άρρηκτον κατέχοντες την Πίστιν, και ως θώρακα την προσευχήν, και περικεφαλαίαν την ελεημοσύνην. Αντί μαχαίρας την νηστείαν, ήτις εκτέμνει από καρδίας πάσαν κακίαν. Ο ποιών ταύτα, τον αληθινόν κομίζεται στέφανον, παρά του Παμβασιλέως Χριστού, εν τη ημέρα της Κρίσεως. 

(εκ του μεγάλου κανόνος…) Ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν ἐνώπιόν σου· οὐδὲ συνετηρήσαμεν, οὐδὲ ἐποιήσαμεν, καθὼς ἐνετείλω ἡμῖν. Ἀλλὰ μὴ παραδῴης ἡμᾶς εἰς τέλος, ὁ τῶν Πατέρων Θεός. Ο μέγας κανών, μεταξύ ε-αυτού και Αυτού ...

Αμήν Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχὺ ἐπάκουσόν μου, πρόσχες τῇ ψυχῇ μου, καὶ λύτρωσαι αὐτήν.

Εις τέλος, ακολουθών ο καθένας την κεφαλή και την πομπή που του αρμόζει και θέλει (6 ή 9 αντίχριστη ή φιλόχριστη) … δύο αντίθετοι σε ουσία μεταξύ τους δρόμοι, που δεν ‘’χωράνε’’ στην ίδια ψυχή. ΚΑΙ Κύριο ΚΑΙ μαμωνά… ή Τον έναν ή τον άλλον. Διαζευκτικά. Αμήν αποτάσσομαι τον μεν αμήν συντάσσομαι Τον δε… (όπως υποσχεθήκαμε στην βάπτισή μας) με κινητήρια δύναμη του όλου σώματος, χου ο νους και η διάνοαι… Γέννηση Διονύσου από τον μηρό του Διός (συνάφεια μυθολογίας με το σήμερα. Κυριακή εσπέρας, των δύο όψεων. Της συγγνώμης και του καρνάβαλου)… 

Αμήν μνήσθητι μας Κύριε εν τη βασιλεία Σου. Ώ Πάσχα τό μέγα, καί ιερώτατον Χριστέ, ώ σοφία καί Λόγε, τού Θεού καί δύναμις, δίδου ημίν εκτυπώτερον, σού μετασχείν, εν τή Ανεσπέρω ημέρα τής βασιλείας σου. 

Νομίζω, πως αν αυτές τις ‘’πετρούλες’’ (ωτοκόνια) τις επισκεφτεί Ο Κύριος, πριν την θεογνωσία, χαρίζει την ακριβή αυτογνωσία το που ‘’βρισκόμαστε’’ και τον προσανατολισμό του προσώπου μας εκ του οποίου εξαρτάται η φωτεινότητα ή σκοτεινιά της όψης μας (ανάλογα ποιον όφι και σ+οφία) αποδεχόμαστε και ακολουθούμε… 

Αμήν να κατανοήσουμε ότι ή παραμένουμε στην αίγυπτο και τα είδωλά της υπό τον φόβο του φαραώ ή τολμάμε και ακολουθούμε τον 40ήμερο δρόμο που μας διανοίγεται στην έρημο, σαν στάδιο αρετών (ιδού το στάδιον των αρετών ηνέωκται…). Μια ευθεία όπως τα 40 χρόνια του ισραήλ στην έρημο (περιπλάνηση 40 ετών στην σκιώδη έξοδο, ευθεία τεσσαρακοστή και εξομολόγηση…) με βοηθούς τον σταυρό (στο κέντρο σταυροπροσκύνηση, μεταξύ αιγύπτου και αγίων τόπων) και Την Θεοτόκο ως οδηγό, [πύρινος στύλος (|) και σκέπη ως νεφέλη (-)]  και χαιρετισμούς Της … 

Η ανάβασις της Μ.Εβδομάδος, η μετά την ευθεία της μεγάλης τεσσαρακοστής 

Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση … 

Η απέναντι της εδέμ θέση δεν είναι δεδομένη για κάθε άνθρωπο, αλλά είναι η μόνη αληθής μπροστά στις φαντασίες και περισπασμούς και μετεωρισμούς του κόσμου που είναι οι αιτίες που χάνουμε τον προσανατολισμό μας…. θέση που προβάλλει η εκκλησία με το 40ήμερο νηστείας και προσευχής (+) που διανοίγεται με την καθαρά Δευτέρα…. 

Ἐκάθισεν Ἀδάμ, ἀπέναντι τοῦ Παραδείσου, καὶ τὴν ἰδίαν γύμνωσιν θρηνῶν ὠδύρετο. Οἴμοι, τὸν ἀπάτῃ πονηρᾷ πεισθέντα καὶ κλαπέντα, καὶ δόξης μακρυνθέντα! οἴμοι, τὸν ἁπλότητι γυμνόν, νῦν δὲ ἠπορημένον! Ἀλλ᾽ ὦ Παράδεισε, οὐκέτι σου τῆς τρυφῆς ἀπολαύσω, οὐκέτι ὄψομαι τὸν Κύριον καὶ Θεόν μου καὶ Πλάστην· εἰς γῆν γάρ ἀπελεύσομαι, ἐξ ἧς καὶ προσελήφθην. Ἐλεῆμον, Οἰκτίρμον, βοῶ σοι· Ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα. 

Αμήν καλή κι ευλογημένη μεγάλη τεσσαρακοστή… 

η κοιλάδα του κλαυθμώνος, η κοιλάδα του ιωσαφάτ και η ανάσταση νεκρών… 

επίγεια ζωή.... και ''αγαθά'' (αγ.Ιγνάτιος μπριατσανίνωφ)