το τάμα του Έθνους

ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ 24.3.2013

(ΕΚΔΗΛΩΣΙ ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ)

ΑΓΑΛΜΑ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ 28.3.2013 ΩΡΑ 17.30

ΓΗΠΕΔΟ ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ 31.3.2013 ΩΡΑ 16.00

26.3.2013

1. Ὁ δραστήριος καὶ εὐσυνείδητος δημοσιογράφος κ. Ἀλέξανδρος Στεφανόπουλος τῆς GreekAmerican News Agency ἐνθουσιάσθηκε τόσο πολὺ ἀπὸ τὴν σύντομη ὁμιλία τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους τὴν 24.3.2013 στὴν Παλιαὰ Βουλή, κατὰ τὴν ἐκδήλωσιν της Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως γιὰ τὴν ἐπετειο τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, ὥστε τὴν ἀνήρτησε αὐθημερὸν στὴν ἔγκριτη ἱστοσελίδα www.greekamericannewsagency.com.

Οἱ φίλοι καὶ θαυμαστὲς τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους δύνανται νὰ τὴν ἰδοῦν κατωτέρω:

http://www.greekamericannewsagency.com/2010-01-19-17-52-24/2010-01-21-18-56-31/21999

 (Ὄχι ἄλλα λάθη. Ἀπὸ σήμερα ἄς διορθωνώμεθα)

2. Τὸ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ  εἶναι πράγματι μία πολὺ μεγάλη ἐθνικὴ ὑπόθεσι.

Ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἐπαναλαμβάνουμε ὅτι τὸ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ δὲν κομματιάζει, ἀλλ᾿ ἀπεναντίας θὰ ἑνώνῃ. 

Στὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους χωρᾶν ὅλοι, ἀριστεροὶ καὶ δεξιοί.

Τὶς πολιτικές μας πεποιθήσεις ὁ καθένας μας πρέπει νὰ τὶς ἐκδηλώνῃ μόνο τὴν ἡμέρα τῆς κάλπης.

3. Οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὶς ἐκδηλώσεις μας. Ἔχομε καλέσει τὴν πολιτειακή, τὴν πολιτικὴ ἡγεσία καὶ ἐν γένει

συνείδηση και επιγνώσεις

Ο άνθρωπος σαν συνείδηση, έχει διάφορες επιγνώσεις. Θα μπορούσε κάποιος να τις ταξινομήσει στη συναίσθησή μας του τι συμβαίνει μέσα μας, (ως αυτογνωσία) η οποία επιτυγχάνεται με τα εσωτερικά αισθητήρια και μία των συμβαινόντων έξω, (με τα χοϊκά εξωτερικά αισθητήρια).  Το ‘’μέσα-έξω’’ παραλληλίζεται και ως επάνω και κάτω αντίστοιχα, δλδ ουράνια (η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί) και επίγεια (σαρκική/γήινη). Πλην όμως αυτών, διακρίνουμε και μία αριστερή επίγνωση και μία δεξιά. Συνθετκά σταυροειδώς.

Αυτή η ορολογία, (περί αριστερής και δεξιάς επιγνώσεως) συναντάται στην ινδιάνικη παράδοση.

Όταν ο Carlos Castaneda ήταν σε θέση να βλέπει την αύρα (αιθερικό σώμα, που περιβάλλει ως ωόν το βιολογικό σώμα), ο Δον Χουάν τον έβαλε να προσπαθήσει να δει την αριστερή επίγνωση… Ένα νεφελώδες παραπέτασμα κίτρινου χρώματος ήταν από τα αριστερά του, το οποίο όμως, όσο και να προσπαθούσε με φυσικό τρόπο να ‘’στρίψει’’ για να μπει μέσα, αυτό ακολουθούσε την φυσική του στροφή, στρίβοντας μαζί του, με

Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ἀποσπάσματα)

Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(Ἀποσπάσματα)


Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Σήμερα, ἀδελφοί καί ἀδελφές, εἶναι ἡ ἁγία Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, μία ἀπό τίς πενήντα δύο Κυριακές τοῦ ἔτους πού ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μεγάλη καί ἁγία Κυριακή. Κυριακή, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψεύδους, ἐναντίον κάθε ἀναλήθειας, ἐναντίον κάθε αἱρέσεως, ἐναντίον κάθε ψευδοθεοῦ· νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψευδοῦς διδασκαλίας, ἐναντίον κάθε ψευδοῦς φιλοσοφίας, ἐπιστήμης, πολιτισμοῦ, εἰκόνος. Ἁγία νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτό σημαίνει ἁγία νίκη τῆς Παναληθείας.

Ποιός ὅμως εἶναι ἡ Παναλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Αὐτός πού εἶπε γιά τόν ἑαυτό Του: Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια! Ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ὁ Θεός ἐν σαρκί. Νά, αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια στόν γήινο κόσμο μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια γιά τόν ἄνθρωπο. «Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί». Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔλαβε σῶμα, ὥστε μέ τό σῶμα μας νά εἰπῇ σέ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τί εἶναι ἀλήθεια, πῶς ζῆ κανείς ἐν ἀληθείᾳ, πῶς πεθαίνει γι’ αὐτήν, καί πῶς δι’ αὐτῆς ζῆ αἰωνίως. Ὁ Χριστός συνεκέντρωσε ὅλες τίς ἀλήθειες καί μᾶς ἔδωσε τήν Παναλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας. [σελ. 81-82]

Ὅταν ὁ Θεός κατέβηκε σέ αὐτόν τόν κόσμο, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, Αὐτός ἔγινε ὁρατός γιά μᾶς τούς ἀνθρώπους. Ὁ Θεός ἔγινε ὁρατός. Καί ἐμεῖς βλέποντάς Τον,

Κυριακή της Ορθοδοξίας

Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὸ τὸν κοινὸν Δεσπότην ὡς Αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμονες. Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν. Ἐπὶ τούτοις τοὺς τῆς εὐσεβείας Κήρυκας ἀδελφικῶς τε καὶ πατροποθήτως εἰς δόξαν καὶ τιμὴν τῆς εὐσεβείας, ὑπὲρ ἧς ἀγωνίσαντο, ἀνευφημοῦμεν καὶ λέγομεν· Τῶν τῆς Ὀρθοδοξίας προμάχων εὐσεβῶν Βασιλέων, ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν, Αἰωνία ἡ μνήμη.

αναγνώσματα

• Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

• Κυριακή της Ορθοδοξίας Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κ...

ΚΑΛΗ και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ Τεσσαρακοστή

... Εκάθισεν Αδάμ, απέναντι του Παραδείσου, και την ιδίαν γύμνωσιν θρηνών ωδύρετο. Οίμοι, τον απάτη πονηρά πεισθέντα, και κλαπέντα, και δόξης μακρυνθέντα! Οίμοι τον απλότητι γυμνόν, νυν δε ηπορημένον! Αλλ' ώ Παράδεισε, ουκέτι σου της τρυφής απολαύσω, ουκέτι όψομαι τον Κύριον και Θεόν μου και Πλάστην' εις γην γαρ απελεύσομαι εξ ης και προσελήφθην. Ελεήμον, Οικτίρμον, βοώ Σοι' ελέησόν με τον παραπεσόντα...

…(Γεν.γ’24) καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Αδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.

…(Γεν.δ’16) ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι ᾿Εδέμ.

Αφού ΑΔΑΜ είναι ο άνθρωπος, ανάλογα με τον προσανατολισμό του και από ποιο φως φωτίζεται, είναι σε στάση/θέση, ή κατέναντι ή απέναντι κι αν δεν περάσει από τον έναν

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ Alexander Schmemann ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ Πορεία προς το Πάσχα...

Η προσευχή του αγίου Εφραίμ του Σύρου

 

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Alexander Schmemann

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Πορεία προς το Πάσχα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

      Ανάμεσα σʹ όλες τις προσευχές και τους ύμνους της Μεγάλης Σαρακοστής μια σύντομη προσευχή μπορεί να oνομαστεί η προσευχή της Μεγάλης Σαρακοστής. Η Παράδοση την αποδίδει σ' έναν από τους μεγάλους δασκάλους της πνευματικής ζωής, τον Άγιο Εφραίμ το Σύρο. Να τα κείμενο της προσευχής:

Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής, και αγάπης χάρισε μοι τω σω δούλω.

Ναι Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα, και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου˙ ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τούτη η προσευχή λέγεται δύο φορές στο τέλος κάθε ακολουθίας της Μεγάλης Σαρακοστής από τη Δευτέρα ως την Παρασκευή (δεν τη λέμε το Σάββατο και την

η αλήθεια εκ της γης ανέτειλε (στο δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν)

‎...Προσεγγίζοντας ένας άνθρωπος Τον Άνθρωπο, (την Σοφία, την Ελευθερία, την Αγάπη, τον Δρόμο, την Ζωή, την Ανάσταση) προς συνάντησή τους, στο ‘’προκαθορισμένο σημείο’’ επαφής, μέσω της αμοιβαίας προς αυτό, κίνησής τους, οι φάσεις, είναι τρεις.

Στην πρώτη φάση, ο άνθρωπος, όταν είναι σε μεγάλη απόσταση από Τον Άνθρωπο, Τον βλέπει σαν μια απρόσωπη (ά-σχημη/ασχημάτιστη) κουκίδα, σαν μια αμελητέα ποσότητα. Αυτή είναι η κατάσταση που βιώνουν οι άνθρωποι που πιστεύουν μεν σε Θεό ή μια αόρατη δύναμη. Γενικά και αόριστα. Όσο όμως πλησιάζει, και πριν αναγνωρίσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πλησιάζοντος προσώπου, περνά στην δεύτερη φάση που είναι η αντίληψη του σχήματος. Της μορφής. Με αγκυλωμένα προς τα κάτω όπως το χίπικο σύμβολο της ειρήνης ή του Μωυσή… πριν την στήριξη από το Α και Ω, συστοιχείται με το Σ (και 18^ο γράμμα).

Ο άνθρωπος, χωρίς Χριστό, μπορεί να διαπνέεται από ειρήνη, (ακόμη και νάναι αναπαυμένος) αλλά αυτή δεν έχει σφραγιστεί με την όντως ελευθερία Α+Ω.

Με ανοιχτά τα χέρια σε έκταση σαν Τ, σαν Σταυρός, με στην προσευχητική ανάταση Υ… (και συνέχεια/ανάλυση δεδομένων στους οδοδείκτες ελληνορθόδοξης παιδείας)  

Και ο σπόρος, αρχίζει και αναπτύσσεται. Μεγαλώνει. Ωριμάζει… Μια ωρίμανση με

Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές! (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές! 

(Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)
«Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνον μία, ἀλλὰ καὶ μοναδική. Ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῷ πολλὲς Ἐκκλησίες.

Ἐν τῷ θεανθρωπίνῳ αὐτοῦ σώματι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ μοναδική, ὅπως ὁ Θεάνθρωπος, ὁ Χριστός, εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαίρεσις, σχίσμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως ἕνα πράγμα ὀντολογικῶς ἀδύνατον. 


Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διαίρεσις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη, πλὴν ὑπῆρξε καὶ θὰ ὑπάρξη ἔκπτωσις ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ πίπτουν τὰ ξερὰ καὶ ἄγονα κλήματα ἀπὸ τὴν θεανθρωπίνην καὶ αἰωνίως ζῶσαν ἄμπελον, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς (Ἰω. 13,16). Κατὰ καιροὺς ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν μοναδικὴν ἀδιαίρετον Ἐκκλησίαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ σχισματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἔπαψαν νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μέρη τοῦ θεανθρωπίνου σώματός της.

«Σκάνδαλο επί σκανδάλω προστιθέμενον, θέλει αναδείξει τροπαιούχους τους εχθρούς της Πατρίδος μας»

Γράφει η Χριστίνα Ντούβαλη

«Η Ελλάς αναγορεύεται του λοιπού, επικράτεια ανεξάρτητος και εφ’ οποίοις όροις και αν τη δίδεται το μέγα ευεργέτημα τούτο , επ΄αυτοίς τοις Έλλησι κείται κατά μέγα μέρος το καρπωθήναι αυτό , ευδοκιμότατα και λυσιτελέστατα». Ιωάννης Καποδίστριας (30/03/1830).

183 χρόνια μετά την ανακύρηξη της Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος, ο πρώτος και τελευταίος Έλληνας Κυβερνήτης , μας δείχνει το δρόμο προς την πραγματική δημοκρατία και την ενότητα.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν ήθελε ένα κράτος «δεμένο» στην κηδεμονία των Μεγάλων Δυνάμεων και του σουλτάνου της οθωμανικής πύλης. (Πρωτόκολλο της Αγ.Πετρουπόλεως 04/04/1826).

Δεν ήθελε μια Ελλάδα υπό το καθεστώς μοναρχίας. Ο Έλληνας Ηγέτης

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Επιστολή του κ. Βασ. Νικοπούλου, Επιτ. Προέδρου του Αρείου Πάγου, στο Περιοδ. «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού σας (σελ. 312), διάβασα το άρθρο: «η μετάλλαξη του μαθήματος των Θρησκευτικών», με το οποίο επιχειρείται ορθή κριτική στην διά νόμου μετάλλαξη του σκοπού του μαθήματος των θρησκευτικών από μάθημα ορθόδοξης θρησκευτικής αγωγής σε μάθημα «θρησκειολογίας».  Αν και δεν είμαι εκπαιδευτικός, συμφωνώ ωστόσο με τις επισημάνσεις του και θα ήθελα να προσθέσω τις ακόλουθες λίγες νομικές σκέψεις, οι οποίες ίσως βοηθήσουν στην ορθή αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού θέματος.

Ποιός πρέπει να είναι ο σκοπός και το περιεχόμενο του μαθήματος των θρησκευτικών δεν καθορίζεται από το νόμο και τις εγκυκλίους, αλλά από το Σύνταγμα, το οποίο στο άρθρο 16§2 καθορίζει απαραβάτως τον σκοπό της παιδείας γενικώς ορίζοντας τα εξής: «η παιδεία έχει σκοπό

Διψά η ψυχή μου τον Κύριον (Αγ.Σιλουανού)

Διψά η ψυχή μου τον Κύριον
και μετά δακρύων ζητώ Αυτόν.

Πώς να μη Σε ζητώ, Συ πρώτος με εζήτησες
και έδωκας εις εμέ να γευθώ της γλυκύτητος του Πνεύματος Του Αγίου
και η ψυχή μου Σε ηγάπησεν έως τέλους.

Τον πρώτον χρόνον της ζωής μου εις το μοναστήριον
η ψυχή μου εγνώρισε Τον Κύριον
και τούτο έμαθον από το Άγιον Πνεύμα
ότι πολύ αγαπά ημάς ο Κύριος.

Τώρα εγήρασα και ετοιμάζομαι διά τον θάνατον
και χάριν του λαού γράφω την αλήθειαν.

Ω αδελφοί μου,
πίπτω εις τα γόνατα και παρακαλώ υμάς:
Πιστεύετε εις Τον Θεόν
πιστεύετε ότι υπάρχει το Άγιον Πνεύμα.
Αυτό μαρτυρεί περί του Θεού
εις όλας τας εκκλησίας ημών

από το προσωπείο, στο πρόσωπο...

Το πρόσωπο είναι κάτι το κεντρικό, σε σχέση με το προσωπείο, που το περιβάλλει. Αυστηρά στην αρχή της νηστείας, τότε με την από-κρεω… τονίζεται η ανάγκη απόρριψης. Ενός ξεφλουδίσματος, μιας λογικής στροφής προς τα έσω, μαζί με τη νηστεία και την προσευχή, στην πνευματοφυσική οδοιπορία από τη στάση στην Ανάσταση.

Κι εκεί βρίσκεται ίσως η κλείδα της πραγματικής προόδου. Στην Ορθοδοξία, δεν καταργείται η φύση, αλλά συναγιάζεται. 

Ο νόμος δεν καταργείται, αλλά πληρούται. Ο εαυτός δεν πολεμείται, δεν καταργείται. Πληρούται, κατά το ελθέ και σκήνωσον εν ημίν… αυτό που καταργείται όταν έρχεται το φως, είναι η σκιά, είναι το εγώ (το επί της γης εκτύπωμα - εικών επί γης).

«Ἀπέξεσε τῷ ξίφει τῆς ἐγκρατείας τοὺς δερματίνους χιτώνας τῆς νεκρώσεως καὶ ὕφανε ἱμάτιον σωτηρίου». (μέγας Ιλαρίων)

Παρά το ότι το προσωπείο θεωρείται απορριπτέο (και εκεί βρίσκεται η ένσταση των λογικών ανθρώπων), προς στιγμήν είναι χρηστικό εργαλείο, άρα είναι άκρως λειτουργικό και μόνο αδιάκριτα πολεμείται.

Αν ο θάνατος κατέπινε τον αθάνατο άνθρωπο, το πρόσωπο, θα γινόταν κι αυτός

(ερωτήσεις) προς ενωτικούς... (για την επόμενη ημέρα)

·       Υπάρχουν τεράστιες δογματικές διαφορές ορθοδόξου και καθολικής εκκλησίας και οι οποίες έχουν καταγραφεί με κάθε πνευματική και θεολογική ακρίβεια από αγίους, ομολογητές, που οποιαδήποτε  πρόσθεση ή αφαίρεση στα ήδη καταγεγραμμένα, μοιάζει ανώφελη, γιατί ο σεβόμενος τους αγίους δεν ‘’εφευρίσκει’’ προφάσεις ένωσης, υποτιμώντας με την νεοφανείσα αυτή θεώρηση, το ίδιο το Άγιο Πνεύμα και από υψηλοφροσύνη βάζει τον εαυτό του, ανώτερο από τους αγίους, είτε σε Αγάπη είτε Αλήθεια.

Μόνο δυό σκέψεις… 

Αναφέρεται στην δογματική τους, πως, Ο Πάπας είναι ο ίδιος ο Πέτρος και ότι δι' εκάστου Πάπα διενεργεί στην Εκκλησία ο ίδιος ο Πέτρος. Δλδ εδώ έχουμε ΠΝΕΥΜΑΤΟΚΑΤΑΛΗΨΗ; άρση αυτεξούσιου και ελευθερίας του προσώπου του εκάστοτε Πάπα; ή ένα πνεύμα (του Απ.Πέτρου) σε 2 σώματα; (1 το δικό του το άγιο και 1 του πάπα). Είναι δυνατόν ένα σώμα στρατευομένης (με πολύ νερό στο κρασί μας, συγκαταβατικά και μόνο για την συνέχεια των σκέψεων), να είναι

πως γίνεται ο Θεός να βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο...

Στον στρατιώτη Σβέτισλαβ Κ., που ρωτά πως γίνεται ο Θεός να βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο.


Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ρώτησες κάποιον που βρίσκεται ό Θεός! Και έλαβες την απάντηση, ότι ο Θεός βρίσκεται μέσα σου. Και αναρωτιέσαι πως γίνεται αυτό; Έτσι, περίπου, σαν το φως στο δωμάτιο, ή σαν τη φωτιά στη σόμπα. Όταν αισθανθείς τον Θεό μέσα σου, θα αισθάνεσαι και θα ξέρεις ότι Αυτός βρίσκεται μέσα σου, αλλά δεν θα μπορείς εύκολα να το εξηγήσεις σε άλλον. Αλλά θα ψάχνεις εικόνες και ομοιότητες στη φύση, και θα πεις σε άλλον όπως και εγώ λέω σε σένα: «Ο Θεός είναι μέσα μου σαν το φως στο δωμάτιο, ή σαν φωτιά στη σόμπα, ή σαν αέρας στα πνευμόνια, ή σαν ζωή στο ζωντανό πλάσμα, ή σαν δύναμη και αγάπη και

Ο μακαριστός γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ο βίος του φανέρωνε το απλάνευτο ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα

Ο παπα- Εφραίμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών.

Ο πατέρας του ονομάζονταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτωρία. O Γέροντας είχε σαν κοσμικός το όνομα Ευάγγελος. Τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά ή Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης.

Στην Θήβα, όπου είχε μετακομίσει ή οικογένεια του, ο Ευάγγελος γνώρισε τους γεροντάδες του τον Εφραίμ και τον Νικηφόρο.

Η ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνίζονταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή. Ή μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πώς ό Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή.

Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Όσιου Εφραίμ του 

Δεν θέλουμε να είμαστε πια μουσουλμάνοι. Θέλουμε να γίνουμε Χριστιανοί»!

Τούρκοι λένε σε Έλληνες επισκέπτες: «Ο τόπος αυτός είναι δικός σας».

Ο φανατισμός των Ισλαμιστών στην Τουρκία δεν επιτρέπει διαφοροποιήσεις ειδικά σε θέματα θρησκείας. Αυτό όμως που δεν επετεύχθη με «ζεϊμπέκικα και κουμπαριές» το πράττει η Ορθοδοξία αφού είναι έκδηλο σε πολλούς Τούρκους το Ορθόδοξο υπόβαθρο. 

Αν καί οι λιγοστοί Σελτζούκοι άλλαξαν τον εθνοθρησκευτικό χαρακτήρα εκατομμυρίων Ελλήνων (Μικρασίας, Θράκης, Πόντου κ.α.) που λόγω βίας ή

Η ζημιά που προξενεί ο μετεωρισμός κατά τη διδασκαλία του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού.

18ΙΟΥΝ

 

Ο Γέρων Ιωσήφ χρησιμοποιούσε κάθε νύκτα τον χρόνο της προσευχής του, ανάλογα με την κατάσταση της ψυχής του. Προσηύχετο προφορικά με απλά λόγια και, όταν δεν εύρισκε τον ανάλογο καρπό, έκλεινε το νου στην καρδία. Όταν η θεία χάρις λειτουργούσε δυνατά μέσα στη ψυχή του, τότε ο νους του φλεγόμενος από την θεία αγάπη αρπαζόταν σε θεωρία. Όταν όμως γινόταν μετεωρισμός, χρησιμοποιούσε τον εγκλεισμό του νου. Σημειώνει χαρακτηριστικά «και, ει μεν ενεργήση η χάρις, ευθύς ανοίγεται θύρα και φθάνει εις την πύλην του ουρανού, και ως στύλος η φλόγα πυρός αναβαίνει η προσευχή, και αυτήν την στιγμήν γίνεται η αλλοίωσις. Ει δε και δεν συμβάλλη η χάρις, αλλά γίνεται σκορπισμός του νοός, τότε τον κλείει εις την καρδίαν κυκλοφερώς, και ως εν

ελληνορθόδοξη πρόταση (με αφορμή το Ηραίο της Σάμου και τον Πυθαγόρα)

Μετά την Ουράνια αρμονία και κλίμακες… στο υποκεφάλαιο του βιβλίου Κάθετος Πνευματικός Κύκλος (οδοιπορικό σοφίας του ανθρώπου)* δυο μόνο σκέψεις για τον έναν ελληνορθόδοξο δρόμο…

   Ο Πυθαγόρας, είχε τον πόθο να ακούσει την θεία αρμονία. Η ακρόαση ήταν εμβρυακή, όπως δηλαδή ένα έμβρυο παρά το ότι ζει μέσα στη μήτρα ακούει τους ήχους του έξω ανώτερου κόσμου. 

Όταν κάποιος είναι μέσα στη μήτρα, δεν καταλαβαίνει την ανωτερότητα του έξω κόσμου, έως ότου γεννηθεί και απορρίψει (και απορριφθεί από) την στενότητα του χώρου, την δέσμευση από τον ομφάλιο λώρο... 

Έτσι, αν ζούσε σήμερα, μετά την συμπλήρωση της Αναστάσεως (κάλυψης των κενών), ως ουράνια αρμονία και έβλεπε την παρούσα κατάσταση του Ηραίου, στη Σάμο (όπως αυτό φαίνεται από το Πυθαγόρειο) που από 132 κολώνες*, μόνο μία έμεινε όρθια, σαν αρχαιοελληνιστής, δεν θα προσπαθούσε να ανυψώσει τις υπόλοιπες, αλλά ούτε και θα κατέρριπτε και τη μία όρθια, σαν δογματικός και αφιλόσοφος χριστιανός.

   Θα κρατούσε το Α από τον αριθμό που εξάγουν τα συνθέτοντα γράμματα (Η ΘΕΑ ΗΡΑ = 132) δηλαδή την μία κολώνα και θα πρότεινε να οικοδομήσουμε με αγάπη (Α) και όχι με διχόνοιες, την ελληνορθόδοξη

ΝΕΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Τετάρτη, 25 Ιούλιος 2012 11:24

Το κείμενο που ακολουθεί είναι προδημοσίευση άρθρου.

Θα δημοσιευθεί στο ορθόδοξο αντιαιρετικό περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ στο τεύχος Σεπτεμβρίου (τον Αύγουστο δεν εκδίδεται) αλλά λόγω της βαρύτητας του θαύματος, κρίθηκε σωστό να μαθευτεί νωρίτερα και από άλλα μέσα,για το καλό του ορθόδοξου ποιμνίου στους δύσκολους καιρούς που περναέι η ευλογημένη πατρίδα μας.Υπάρχει και ενυπόγραφη άδεια του εκδότη για όποιον τη θελήσει.

"Πριν μερικές εβδομάδες ακόμα ένα σύγχρονο Θαύμα του γέροντος Παϊσίου έλαβε χώρα σε ένα μικρό χωριό των Σερρών. Το περιέγραψε στον υποδιάκονο Αμφιλόχιο, του Ιερού Καθεδρικού Ναού των Ταξιαρχών Σερρών, ο βιώσας το Θαύμα Παντελής Κ.

Ο Παντελής 18 ετών, νεος χρήστης ναρκωτικών ουσιών, είχε ένα τρομερό ατύχημα με το μηχανάκι του λίγο πιο έξω από το χωριο του με αποτέλεσμα να τραμαυτιστεί σοβαρά στο κεφάλι και να πάθει εγκεφαλική διάσειση. Πιθανότατα ήταν υπό την επίρροια ουσιών γιατί παρόλο που ήταν σε προγράμματα αποτοξίνωσης,το δαιμόνιο αυτό της ηρωίνης δεν έλεγε να βγει από μέσα του.

Μπήκε εσπευμένα στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Σερρών με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Οι γιατροί τον είχαν σε καταστολή και μετά και από ενδονοσοκομειακή μόλυνση ήταν σε κώμα με τελική γνωμάτευση ότι ήταν εγκεφαλικά νεκρός. Οι γιατροί μην έχοντας άλλα μέσα στη διάθεσή τους, σήκωσαν τα χέρια ψηλά και είπαν στην χαροκαμένη μητέρα του ότι ειναι στα χέρια του Θεού.

Η ημερομηνία της τελικής γνωμάτευσης για εγκεφαλικό θάνατο ήταν η 13η Ιουλίου. Σε 1 ημέρα ο γιος της θα έκλεινε τα 18 του χρόνια,και αντί να μπει στην ενήλικη ζωή, τον έβλεπε στο κρεβάτι να παλεύει, όχι για τον γνωστό αγώνα κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, αλλά τελείως άμεσα για την επιβίωσή του. 

Η αξιαγάπητη Κυρία Αναστασία δε το έβαλε κάτω.Με την προτροπή του Άγιου πνευματικου της , παππούλη Αθανάσιου,πήρε το ΚΤΕΛ για Θεσσαλονίκη την επόμενη ημέρα και κατευθυνθηκε προς την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του

Άγιος Χαράλαμπος (θαύμα στα Φιλιατρά)

Στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στην επαρχία Τριφυλίας, υπάρχει μία γραφική πόλη με 9.000 κατοίκους, τα Φιλιατρά. Πολιούχος της πόλεως είναι ο Άγιος Χαράλαμπος, και κάθε χρόνο στις 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του, και κατεβαίνουν σ’ αυ­τό και οι Φιλιατρινοί που μένουν στην Αθήνα.

Σ’ αυτό το πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο και ένας ηλικιωμένος Γερμανός, ονόματι Κοντάου, με την οικο­γένειά του. Έρχεται από μακριά. Και θα έλεγε κανείς: «Τι τού ήρθε, ώστε έτσι στα καλά καθούμενα να ξεκινά από την Γερμανία για ένα τόσο μακρινό ταξίδι»!

Ο άνθρωπος αυτός στην περίοδο της κατοχής ήταν αξιωματικός τού Γερμανικού στρατού, και για ένα διάστη­μα χρημάτισε φρούραρχος Φιλιατρών. Εκείνο τον και­ρό βρισκόμαστε στο 1944 μερικοί Έλληνες αντάρ­τες έκαναν κάποιο σαμποτάζ, φονεύοντας σε ενέδρα αρκε­τούς Γερμανούς. Εξαγριώθηκαν τότε οι κατακτητές και από το στρατηγείο της Τριπόλεως δόθηκε εντολή στον Κοντάου, την ημέρα που θα ξημέρωνε, στις 6 το πρωί, να καούν τα μισά Φιλιατρά και να εκτελεσθούν εκατό περίπου

Υπεραγία Θεοτόκος: Θέλω να με φωνάζετε...

Έχουμε μια προσωπική μαρτυρία, της αείμνηστης γερόντισσας Μακρίνας, μοναχής, από την Πορταριά του Βόλου, που την διηγείτο τακτικά. Την άκουσα και γω, προσωπικά, παρουσία και άλλων χριστιανών.

Μια νεαρά σχετικώς κυρία, είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να παραλύσει τελείως από τη μέση και κάτω, και ελαφρά από τη δεξιά της πλευρά. Το μυαλό της, όμως, και η ομιλία της δεν πειράχτηκαν καθόλου… Από τη γερόντισσα Μακρίνα, αυτή η συγκεκριμένη κυρία είχε μάθει, πριν από τέσσερα - πέντε χρόνια, την ευχή και επικαλείτο συνεχώς, όχι μόνο το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Έτσι, κατάκοιτη και ακίνητη, όπως ήταν, με το ελεύθερο αριστερό της χέρι, έκαμε συνέχεια κομποσχοίνι στο όνομα της Παναγίας, λέγοντας και φωνάζοντας με πόνο και θέρμη «Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι».

«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με».

«Παναγία μου, σώσε με, είμαι αμαρτωλή».

Ύστερα από αρκετές ημέρες συνεχών επικλήσεων, ω του θαύματος θα

συνέντευξη με πρώην βρετανό διπλωμάτη και λέκτορα του Ιονίου Πανεπιστημίου,...

          

Πρώην διπλωμάτης (1975-1981), ο Βρετανός λέκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Γουίλιαμ Μάλινσον, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Πικρές Ελιές» -που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις εκδόσεις της Εστίας- ανατρέχει στην ιστορία της Κύπρου και τις ποικίλες περιπέτειες που ο λαός τής μαρτυρικής Μεγαλονήσου βίωσε, ενώ στη συνέντευξή του στην «Ε» μιλά και για το σήμερα, το Αιγαίο, το Καστελόριζο, τα πετρέλαια, την ελληνοκυπριακή προσέγγιση με το Ισραήλ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. 

Πρώην Βρετανός διπλωμάτης, ο Γουίλιαμ Μάλινσον καταγράφει στο βιβλίο του «Πικρές Ελιές» (εκδ. Εστία) μερικές πικρές αλήθειες για την Κύπρο

Από τη διπλωματία γιατί φύγατε;
«Ισως παραήμουν ευθύς χαρακτήρας για διπλωμάτης. Αν και ο σοβαρότερος λόγος ήταν η αίσθηση ότι η Βρετανία είχε πάψει πλέον να είναι ανεξάρτητη,

το τάμα του Γένους...

Όταν πληροφορηθήκαμε αυτό το ανεκπλήρωτο συγκινητικό Τάμα του Γένους, θεωρήσαμε καθήκον να το δημοσιεύσουμε και να το κάνουμε και δικό μας χρέος! Χρέος κάθε Έλληνα που Νοιάζεται, ως τα πέρατα του κόσμου και των αιώνων… Επειδή η Ιστορία μας είναι ζωντανή και συνεχίζεται www.NOIAZOMAI.net TO ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ   Τάμα του Γένους προς τον Ελευθερωτή μας Κύριο ημών Ιησού Χριστό, που μας ελευθέρωσε από τον φρικτό Τουρκικό ζυγό στα 1821! Σε ώρες απόλυτα κρίσιμες και καθοριστικές, σε ώρες εθνικής μοναξιάς και ευθύνης, σε ώρες που με επέμβαση θεία, σταμάτησε το διάταγμα γενικής σφαγής των Χριστιανών Ελλήνων, σε ώρες που κρέμασαν οι Αγαρηνοί τον άγιο Πατριάρχη μας, σε ώρες που δεν βάνει ο νους, που ήρωες και άγγελοι σμίγουν στην αντάρα και τη μαυρίλα της μάχης και ρίχνονται με αυτοθυσία και πίστη στον αιώνιο εχθρό, ώρες που από τα φυλλοκάρδια και τα χείλη των θρυλικών αγωνιστών ξεπήδησε μιαν προσευχή και ένα Τάμα στη Χάρη Του Σωτήρα μας! Ποιο;    Το χτίσιμο μιας υπέρλαμπρης Εκκλησιάς αφιερωμένης στο Σωτήρα Χριστό, σαν ελευθερωνόμασταν τελικά και τα καταφέρναμε με τη βοήθειά Του! Μιας Εκκλησιάς αντάξιας

ΟΛΑ ΔΩΡΕΑΝ!! ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ

http://www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/
http://dwsepare.ning.com/
http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_contenttask=viewid=116Itemid=104
http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_contenttask=blogcategoryid=28Itemid=105
http://www.forfree.gr/thess/
http://jaba.gr/
http://www.cleverspending.gr/
Σκόρος, www.skoros.espiv.net,
Ο «Σκόρος» είναι το χαριστικό παζάρι του Σπόρου που μετακόμισε στο δικό του αυτόνομο χώρο.
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr, τo xariseto.gr είναι το πρώτο και μεγαλύτερο πανελλαδικό δίκτυο , δωρεάν προσφοράς και ζήτησης αντικειμένων καθώς και ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ
Χαρίζω, www.xarizo.blogspot.com
Δίκτυο Freecycle, http://freecycle.wikispaces.com/ /freecycle_gr
Ζωή χωρίς χρήματα, http://zoixorisxrimata.blogspot.com/
Δώσε Πάρε, http://dwsepare.ning.com/
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/prosfero1/igeia.shtml
ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
http://www.opencalendar.gr/portal/ocsm/freeEvents/rp/1
ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

Πώς δικαιολογούνται οι πέντε άνδρες της Σαμαρείτιδας και ο έκτος που δεν ήταν άνδρας της;

«Και η γυναίκα η Σαμαρείτιδα και εκείνη που πήρε τους εφτά αδελφούς ως άνδρες της, σύμφωνα με τους Σαδδουκαίους, και η αιμορροούσα, και εκείνη που έσκυβε στη γη, και η κόρη του Ιαείρου, και η  συροφοινίκισσα δηλώνουν και την ανθρώπινη φύση στο σύνολο της και την ψυχή του κάθε επί μέρους ανθρώπου και κάθε μια σημαίνει, σύμφωνα με τη  διάθεση που υπόκειται στο πάθος, τόσο τη φύση όσο και την ψυχή.

Για παράδειγμα· η γυναίκα των Σαδδουκαίων είναι η  φύση ή η ψυχή, που συνοίκησε βέβαια άγονα με όλους τους Θείους νόμους που δόθηκαν από τους αιώνες, δεν  υποδέχεται όμως την προσδοκία των μελλοντικών.

Η αιμορροούσα επίσης είναι η φύση και η ψυχή, που με τα πάθη αφήνει να της γλιστρήσει πρός την ύλη η δύναμη που της δόθηκε για τη δημιουργία έργων και λόγων δικαιοσύνης.

Η Συροφοινίκισσα είναι η ίδια φύση και ψυχή του κάθε ανθρώπου, που έχει κόρη της τη διάνοια αιμορραγεί ασταμάτητα εξαιτίας της αγάπης πρός την ύλη. Η κόρη του Ιαείρου είναι επίσης η σύμφωνα με το νόμο φύση και ψυχή, που έχει τέλεια νενεκρωθεί από το να μην πράττει τις νομικές εντολές και να μην εκτελεί τα Θεία προστάγματα. Η συγκύπτουσα γυναίκα είναι η φύση και η ψυχή που με την απάτη του διαβόλου έστρεψε πρός την ύλη όλη τη σχετική με την πράξη νοερή δύναμη.

Η Σαμαρείτιδα, όμοια με τις προηγούμενες γυναίκες, σημαίνει τη φύση ή την ψυχή του καθενός, που χωρίς το προφητικό χάρισμα συμβίωσε, σαν με άνδρες, με όλους τους νόμους που δόθηκαν στη φύση μας, από τους οποίους οι πέντε είχαν προηγηθεί, ενώ ο έκτος, αν και ήταν παρών, αλλά όμως αυτός δεν ήταν άνδρας της φύσης ή της ψυχής, με το το να μή γεννά από αυτήν τη δικαιοσύνη που σώζει στον αιώνα.

Έλαβε λοιπόν η φύση ως άνδρα τον πρώτο νόμο, το νόμο στον παράδεισο·

Αγία Αγάθη ...ένα ακόμη δι αυτής, θεόσδοτο ίχνος

Στη συνέχεια του δικαίου υπέργηρου Συμεών θεοδόχου και της βιωματικής προσέγγισης της υποδοχής του θείου εν ημίν, αναλογικά κι όχι υπό απλή θρησκευτική ενημέρωση, γιορτάζουμε 2 μόλις μέρες αργότερα, κάθε 5 Φεβ, την Αγία μάρτυρα Αγάθη. Μόνο δυο λόγια για το επίγειο ίχνος που οδοδεικτεί το υπέργειο (κατά το ελθόντες επί την ηλίου δύσιν... με ευθεία κίνηση του νου, να περάσουμε από το εσπερινό στο ανέσπερο) αλλά και τις πέτρες που δοξάζουν Τον Τριαδικό Θεό και τους αγίους Του (κατά το και οι λίθοι κεκράξονται...).   

Μνημονεύουμε στις 5 - 2 κάθε χρόνο, το μαρτύριο της Αγίας Αγάθης που έγινε το 251 μ.Χ.. Δεν είναι συμπτωματικό, ούτε σαν ημερομηνία, αλλά ούτε και σαν τοποθεσία. 

Φαίνεται η Σικελία κάτω από την ‘’μπότα’’ της Ιταλίας, 

σηματοδοτώντας την προσπάθεια κατάργησης και καταπάτησης του (ορθόδοξα νοούμενου) αγαθού από την πρώην Ρωμαϊκή ειδωλολατρική αυτοκρατορία με τους γνωστούς διωγμούς και του μετέπειτα από το σχίσμα, δυτικού ρωμαιοκαθολικού κόσμου, ενός θρησκευτικού κόσμου που δυστυχώς συνεντάχθηκε με το πνεύμα του κόσμου… 

Τίποτα δεν είναι συμπτωματικό! 

Στο ίδιο πνεύμα της κατάργησης και καταπάτησης, βλέπουμε στον συναξαριστή

Αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης, Το πρόβλημα των θρησκευτικών στα σχολεία

Τὸ ὁμολογιακὸ μάθημα εἶναι ἀνοικτὸ καὶ ἀπεριόριστο.

Τὸ ἀνοικτὸ ἀνθρωπίνως εἶναι τὸ κλειστὸ καὶ ἀνυπόφορο...

Εἶναι ἀδιάσπαστη ἡ σχέσι ἀλήθειας καὶ ἀγάπης.

Δὲν ὑπάρχει ἡ μία χωρὶς τὴν ἄλλη.

***

Τὸ πρό­βλη­μα τῶν θρη­σκευ­τι­κῶν στὰ σχο­λεῖ­α

Μία ἁγιορείτικη θεώρησι

Ἀρχιμ. Βασιλείου Ἰβηρίτου

            Ἀ­κοῦ­με τὸ θέ­μα ποὺ ὑ­πάρ­χει. Κα­τα­λα­βαί­νου­με τὰ προ­βλή­μα­τα. Δε­χό­μα­στε τὶς δυσκολίες. Ὑ­πάρ­χουν και­νούρ­γι­ες συν­θῆ­κες ζω­ῆς. Βρί­σκον­ται μα­ζὶ μὲ τὰ ὀρ­θό­δο­ξα παι­δι­ὰ τῆς Ἑλ­λά­δος ξέ­να, ἄλ­λης κα­τα­γω­γῆς καὶ ἄλ­λων πα­ρα­δό­σε­ων.

            Πρέ­πει νὰ βρε­θῆ ἕ­νας τρό­πος νὰ μπο­ρέ­σω­με νὰ συμ­βι­ώ­νω­με, νὰ ἀνε­χό­μα­στε τὸν ἄλ­λον τῆς ἄλ­λης πα­ρα­δό­σε­ως. Βρι­σκό­μα­στε σὲ νέ­α ἐ­πο­χή. Εὔ­κο­λα με­τα­κι­νοῦν­ται πλη­θυ­σμοί. Μεταφέρον­ται πλη­ρο­φο­ρί­ες, γνώ­σεις καὶ ἐμ­πο­ρεύ­μα­τα.

            Πρέ­πει νὰ εἶ­ναι τὸ σχο­λεῖ­ο ἀ­νοιχ­τό, ἀ­νε­κτι­κό. Καὶ τὰ δι­κά μας παι­δι­ὰ νὰ τὸ κα­τα­λά­βουν, νὰ τὸ δε­χθοῦν. Καὶ τὰ ξέ­να παι­δι­ὰ νὰ μὴν αἰ­σθά­νων­ται ξέ­να, ἀλ­λὰ νὰ τρέ­φων­ται ἀ­πὸ τὴ μι­ὰ πηγὴ τῆς ἀ­λή­θει­ας.

            Γί­νε­ται συ­ζή­τη­σι. Προ­βλη­μα­τί­ζον­ται πολ­λοί. Προ­τεί­νον­ται λύ­σεις: τὸ σχο­λεῖ­ο νὰ ἔ­χη ἕ­να χα­ρα­κτῆ­ρα θρη­σκει­ο­λο­γι­κό. Νὰ μεί­νη ὁ­μο­λο­γι­α­κὸ ἐφόσον ἡ συν­τρι­πτι­κὴ πλει­ο­ψη­φί­α,

Λόγος εἰς τήν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί εἰς τήν Θεοτόκον καί εἰς τόν Συμεών (Ἅγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος)

Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε α­ναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνη­θούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν. Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε