Σώσόν με από πηλού, ίνα μη εμπαγώ» (Ψαλ. 68,15)

Αδελφοί, οι ψυχές μας είναι ντυμένες με πηλό• και τα πήλινα, χοϊκά. σώματά μας έχουν δοθεί για την υπηρεσία της ψυχής μας.
Είθε οι ψυχές μας να μη βουλιάξουν μέσα στο χώμα! Είθε οι ψυχές μας να μη σκλαβωθούν στο πήλινο σαρκίο! Είθε η ζωντανή φλόγα να μη σβηστεί μέσα στο χοϊκό τάφο!

Είναι απέραντη και αχανής η χοϊκή γη που μας έλκει προς τον εαυτό της, αλλά απείρως πλατύτερο είναι το απροσμέτρητο βασίλειο του Πνεύματος που καλεί την ψυχή μας, ως δικιά του.

Πράγματι συνδεόμαστε με τη γη με το χοϊκό σώμα, αλλά συνδεόμαστε και με τον ουρανό με την ψυχή. Είμαστε ένοικοι σε προσωρινές καλύβες, είμαστε στρατιώτες που καταλύσαμε σε προσωρινές σκηνές.

Ω Κύριε, «σώσόν με από πηλού ίνα μη εμπαγώ» Έτσι προσευχόταν ο μετανοημένος βασιλιάς Δαβίδπου είχε αρχικώς παραδοθείστον πηλό, στο χώμα• μέχρι που είδε πως το πήλινο σαρκίο μας έλκει μέσα στην άβυσσο της καταστροφής. Πηλός είναι το σώμα του ανθρώπου, με όλες τις φαντασιώσεις του• πηλός είναι επίσης όλοι οι πονηροί άνθρωποι που πολεμούν τους δικαίους• πηλός είναι οι δαίμονες με τον τρόμο που σκορπούν.

θαύμα αγίου Παντελεήμονος

ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ....

...Η Πρεσβυτέρα είχε όγκο στο στήθος και εγχειρί­στηκε. Μόλις έβγαλαν τον όγκο, δίνουν ένα κομμάτι στον πατέρα Ευάγγελο να το πάει για βιοψία και να φέρει αμέσως τ' αποτελέσματα. Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη.
Η κόρη του παπα-Βαγγέλη λι­ποθυμά μόλις το ακούει, ο ίδιος τα χάνει. Άκου, λέει, γιατροί να το πουν έτσι ξαφνικά στο παιδί!
Στα χέρια του όμως σφίγγει το χέρι του Αγίου Παντελεήμονα, που έχει φέρει μαζί του, καί προσεύχεται.
Βγάζουν την Πρεσβυτέρα από το χειρουργείο. Με λαχτάρα ο πατήρ Ευάγγελος ακουμπά πάνω στις γά­ζες που σκεπάζουν το εγχειρισμένο στήθος της Πρε­σβυτέρας, το χέρι του Αγίου και γονατιστός προσεύ­χεται.
Εκείνη την ώρα μπαίνει ο χειρουργός με τη μάσκα ακόμη. Βλέπει τη σκηνή καί βάζει τις φωνές.

Η αρχή του «ολοκαυτώματος» των λαών έγινε από την Ελλάδα

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Αυτό που ζουν σήμερα οι Έλληνες, το ζει εδώ και χρόνια η πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών που έχουν καταδικαστεί σε μια ανεπανάληπτη μιζέρια από την παγκόσμια ελίτ. Η τραγωδία πoυ ζει σήμερα ο ελληνικός λαός, αύριο θα την ζήσουν και πολλοί άλλοι λαοί καθώς το σχέδιο της παγκόσμιας ελίτ είναι οι λαοί να φτωχοποιηθούν ακόμα περισσότερο και να καταντήσουν άβουλα όντα χωρίς καμία δύναμη αντίστασης στα καταχθόνια σχέδια τους.

Αυτά υποστηρίζει σε ένα πρόσφατο άρθρο του ο Chris Hedges, πασίγνωστος Αμερικανός δημοσιογράφος, επί πολλά χρόνια πολεμικός ανταποκριτής, σήμερα πρόεδρος του «Nation Institute in New York City», συγγραφέας του περίφημου βιβλίου με τον τίτλο : «War is a Force That Gives Us Meaning» (2002) όπου αναλύει τα καταχθόνια σχέδια της παγκόσμιας δικτατορίας της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ἡ Ἄκτιστη Ἐκκλησία

 Ὁ πατὴρ Πορφύριος, ὅταν μᾶς μιλοῦσε γιὰ τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὸ Θεό, γιὰ τὸν κόσμο, γιὰ τὴν ἀγάπη, γιὰ τὴν προσευχή, γιὰ τὴ δημιουργία ὁλόκληρη, μιλοῦσε μὲ θεολογικὰ κριτήρια (πτυχιοῦχος τῆς Β´τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου). Εἶχε ὄντως τὸ χάρισμα τῆς Θεολογίας, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴ ζῶσα πηγή, τὴ νοερά, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 

Καὶ μάλιστα τῆς Μυστικῆς Θεολογίας, ὅπου βλαστάνει ἡ κατὰ Χριστὸν φιλοσοφία. Ἦταν ἕνας Μυστικὸς Θεολόγος χωρὶς κοσμικὲς σπουδές, παρὰ μόνο μὲ τὶς σπουδὲς τῆς ἀσκήσεως, τῆς ἡσυχίας, τῆς νοερᾶς ἐργασίας. Ἔλεγε: «Εἴθε νὰ μποῦμε ὅλοι στὴν ἐπίγεια Ἄκτιστη Ἐκκλησία, γιατί, ἂν δὲν μποῦμε σ᾿ αὐτήν, δὲν θὰ μποῦμε καὶ στὴν οὐράνια». «Μποροῦμε νὰ ἑνωθοῦμε, ἂν κάνουμε μυστικὴ ζωή…». «Ἡ καλὴ δύναμη πάει πλούσια, ἀλλὰ ἁπαλὰ ὡς “θρούς”, ὅπως λέει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη·». «Νὰ γίνεσθε ἅγιοι…». [Ἰ 101] 

αγίας Μαρίνας λεπτή παρουσία....

Ένας αδελφός, πριν πολλά χρόνια, είχε κάποιο σχετικό βίωμα... μπορεί να θεωρηθεί λεπτολογία, ακόμη και ασήμαντο, αλλά αφού είναι ενδεικτικό στάσης και δράσης και φιλοσόφησης ζωής, προς δόξαν Θεού Του συνοδοιπορούντος (Αυτού και των αγίων Του, ως Εν - κατά το όπου ειμί Εγώ εκεί ...), ας μου επιτραπεί, η αναφορά…

διάβαζε λοιπόν ένα βιβλίο πνευματικό (αγίου Ισαάκ Σύρου ασκητικά) καλοκαίρι φυσικά με ανοιχτή πόρτα.

Σε κάποια στιγμή, περνάει ανάμεσα από αυτόν και το βιβλίο, ένα ζουζουνάκι.

Με την πρώτη διέλευση δεν του δίνει σημασία. Στην δεύτερη, το λοξοκοιτάει στην τρίτη το παρατηρεί/ακολουθεί... Στην τέταρτη σηκώνεται, κλείνει το βιβλίο ανάποδα και αρχίζει να το κυνηγάει... γιατί τον ενοχλούσε... ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ολόκληρη ΩΡΑ...

ΑΓΙΟΣ Παΐσιος...

Βρεθήκαμε 4-5 χρόνια μετά την κοίμηση του γέροντα στο κελλάκι του Γέρο Θεόκλητου Διονυσιάτη.

-Γέροντα τελικά ήταν ο πάτερ ΠαΪσιος Αγιος ;;

- Θα σας πω ένα περιστατικό που μου διηγήθηκαν πριν λίγες μέρες.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα από την Τρίπολη πίνοντας καφέ με τις φίλες της αναφερθηκε στον Γέροντα :"Αν ήταν άγιος και θαυματουργός θα είχε κάνει πρώτα καλά τον εαυτό του".

Το βράδυ της εμφανίστηκε ολοζώντανος και της είπε:

- Θυμάσαι δέκα χρόνια πριν που νοσηλευόσουν στο νοσοκομείο με αιμορραγίες .Είχες χάσει πολύ αίμα. Θυμάσαι που ο αδελφός σου είχε έλθει στο Αγιον Ορος να ζητήσει βοήθεια;;

Να γνωρίζεις ότι τον καρκίνο στο έντερο από σένα τον πήρα

Μ.Μ

παραμονή της εικόνας της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας στην Πλάκα...

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΣΤΙΣ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015. ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015. ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ??

Η εικόνα της Ιεροσολυμίτισσας δεν σηκωνόταν γιατί ήταν βαριά! Παρουσιάστηκε σε μια Γυναίκα και είπε ''ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ'' (Διαδώστε το παντού). Είναι η τρίτη απόπειρα να τη σηκώσουν οι μοναχοί που τη συνοδεύουν από τα Ιεροσόλυμα και η εικόνα δεν σηκώνεται...

Παρακλητικός κανόνας στην Παναγία Ιεροσολυμίτισσα

----

στην ακρίβεια, η εικόνα έχει ''φύγει'' πριν από την αναφερόμενη ημνία. Αυτό και φυσικά δεν υποβιβάζει ούτε το θαύμα (της βαρύτητος) ούτε την αγάπη και σκέπη Της* έστω και όντας ''μακρυά'' το εκτύπωμά Της.... Ο μεταφέρων την είδηση απλά δεν ήλεγξε την ορθότητα της πληροφορίας... :-( 

* ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

κάποιοι βέβαια θα βιαστούν να αναιρέσουν το θαύμα από την αδιακρισία του δευτέρου... ο έχων διάκριση θα μείνει στα ουσιαστικά και προσπεράσει τα ανούσια και δευτερεύοντα, αμήν δι ευχών. 

---

το ιστορικό της αχειροποίητης εικόνας 

το μήνυμα Ιάπωνα Ορθόδοξου Ιερέα για την Ελλάδα.

"Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας έχετε δώσει το φως"
Σε μήνυμά του από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο ορθόδοξος Ιερέας Δημήτριος Τανάκα, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα και σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρεται στη χώρα μας με ένα πολύ συγκινητικό μήνυμα, λέγοντας τα εξής:

"Αγαπητοί μου Ελληνες και Ελληνίδες, αγωνιζόμενοι εν Χριστώ μετά παρρησίας και υπομονής. Η γενναιοδωρία σας είναι τόσο μεγάλη και ανεκτίμητη. Αυτό γνωρίζω πολύ καλά από τη δική μου εμπειρία. Μετά μεγάλης αγάπης και ελεημοσύνης, αποδέχθηκε όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους όσους έρχονται σε σας, καλούς η κακούς. Ποτέ δεν παραπονέθηκε ακόμη και όταν κάποιοι ξένοι έκαναν κάτι δυσάρεστο για εσάς. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ξέρετε τι είναι η δικαιοσύνη. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας έχετε δώσει το φως.

ΠΟΙΟΙ & ΓΙΑΤΙ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

(εν τω μεταξύ) ... στις 5 Οκτ 2009, την επόμενη μέρα της νίκης του πασόκ και του γιωργάκη, ο δντής ΤτΕ προβόπουλος, μετατρέπει το Τ3 σε Τ10, ώστε να δώσει δυνατότητα να πιεστεί η Ελλάδα από τους τοκογλύφους. 

Ο προβόπουλος σαν κύριος πήγε σπίτι του, αβρόχοις ποσί. Και ανέλαβε ο στουρνάρας, για να συνεχίσει το ίδιο έργο.... 

ΠΡΙΝ ΠΑΣ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ, ΜΑΘΕ ΠΟΙΟΙ & ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΚΛΕΙΣΑΝΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ !!!

υπόψην σας... 

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ

υπόψην κι αυτό, με εκτίμηση ότι μέχρις εκεί που τον αφήνουν οι εντολοδόχοι του/τους μπορεί να σκεφτεί... θυμάστε αυτό;http://seerodopis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_10.html (αυτό δεν είναι αγαθοσύνη ή απειρία, είναι κουτοπονηριά εντεταλμένου προστάτη ''αδελφού'' γιωργάκη, αφού έχουν τον ίδιο ''πατέρα'' σόρο...)

πηγή

ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Σχεδόν πριν από ένα χρόνο, ένας από τους πλέον φωτισμένους, μεγάλους αγιορείτες Γέροντες μας του Εξωτερικού, είδε ένα συγκλονιστικό όραμα το οποίο παραθέτουμε περιληπτικά:

+ Η Παναγιά μας γονατιστή μπροστά στον δικαιοκρίτη Χριστό, Τον παρακαλούσε να γλιτώσει την Ελλάδα από κάποιο πολύ μεγάλο κίνδυνο και καταστροφή που θα ερχόταν μελλοντικά!

- Όχι μητέρα έλεγε ο Κύριος... Κοίταξε τι γίνεται στην Ελλάδα. Κοίταξε την αμαρτία (εννοώντας τα σαρκικά μη φυσικά και την ομοφυλοφιλία)...

- Συγχώρεσέ τους υιέ μου, σώσε την Ελλάδα που Σε πιστεύει και μας αγαπά...

Να πώς από αδιάφορος για την Πίστη έγινα μοναχός

Δι ευχών των Αγίων πατέρων ημών… ελέησον ημάς», είπε ό ιερεύς και τελείωσε ή Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Προσκυνήσαμε τις εικόνες, πήραμε αντίδωρο και βγήκαμε στην αυλή της Μονής, περιμένοντας να κτυπήσει ή καμπάνα για την Τράπεζα.
Ήμασταν αρκετοί επισκέπτες στη Μονή παρ” όλο που ήταν αρχή ανοίξεως. Ό καιρός είχε μία ελαφριά ψύχρα και έναν πλούσιο ήλιο. Μου άρεσε να βλέπω μέσα στην πρωινή δροσιά τη θάλασσα στα πόδια μου και πάνω από το κεφάλι μου, τον γηραιό Άθωνα, που με τις βαθιές και απάτητες χαράδρες του κατέβαινε μέχρι το μοναστήρι, για να λειτουργηθεί κι αυτός.
Κοίταξα γύρω μου και προτίμησα μία θέση δίπλα σ” ένα γηραιό μοναχό, που καθόταν κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο περιμένοντας την ώρα της Τραπέζης.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι πάντοτε ζωντανός και παρών ανάμεσα μας…

 Η ζωντανή παρουσία του Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου

Ο Ελληνορθόδοξος άραβας και ευσεβής κάτοικος του χωριού των Ποιμένων (Beit Sahour–Μπετ Σαχούρ -Βηθλεέμ) Χαλίλ Αμπουφάρχα, ήτο πρόγονος του εφημερίου του χωριού, καιδιηγόταν το εξής γεγονός που έζησε γύρω στο 1903, πριν από περίπου πέντε-έξι γενιές. Είχε λάβει το κλειδί του σπηλαίου να πάει ενωρίς να ανάψει τα καντήλια για τον όρθρο. Νομίζοντας ότι ήταν 5 το πρωί, επειδή ήταν πανσέληνος εκείνο το βράδυ, έφθασε στο σπήλαιο στις δύο μετά τα μεσάνυχτα πολύ ενωρίτερα. Όταν έφθασε στον υπόγειο ναό, άκουσε (απ” έξω) ψαλμωδία, αλλά δίστασε να μπεί μέσα επειδή οι φωνές του φάνηκαν άγνωστες. Αναρωτήθηκε ποιός άραγε να είχε ανοίξει τον ναό, και αφού πήρε θάρρος μπήκε μέσα στην εκκλησία. Βρέθηκε λοιπόν σε ουράνια θεία Λειτουργία αγγέλων. Παρατήρησε τότε μια Κυρία που στεκόταν κοντά στην Ωραία Πύλη, περιτριγυρισμένη από φωτοστέφανο. Στάθηκε ακίνητος ακούοντας με έκπληξη, θαυμασμό και απορία την ουράνια υμνωδία, διερωτώμενος πως άραγε ηξιώθη να βρεθεί σε ακολουθία αγγέλων, και ποιά ήταν αυτή η θαυμαστή γυναίκα.

π.Παύλος Σαβάμπε Τακούμα-Ο σαμουράι που έγινε ορθόδοξος ιερέας

Ο π.Παύλος Σαβάμπε Τακούμα ήταν ο πρώτος ορθόδοξος ιερέας της Ιαπωνίας και ένας από τους τρεις πρώτους ορθοδόξους χριστιανούς.Ήταν γιος ενός σαμουράι και γαμπρός ενός σιντοιστη ιερέα.Ήταν φανατικός εθνικιστής και μισούσε κάθε ξένη επιρροή στην χώρα του.

Για καλύτερη κατανόηση της καταστάσεως στην Ιαπωνία κατα τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα διαβάστε τον βίο του Αγιου Νικολάου Κασάτκιν(ΕΔΩ)-του φωτιστού των Ιαπώνων-απ’όπου και ο θαυμαστός τρόπος με τον οποίο ο π.Παύλος ασπάστηκε την Ορθοδοξία.

«Κάποια βραδιά, λοιπόν, καθώς μελετούσε στο κελί του, βλέπει ένα σαμουράι να ορμά στο δωμάτιό του με το σπαθί στο χέρι. Θα τον έσφαζε, του είπε, εάν δεν σταματούσε να «διαφθείρει» με τα κηρύγματά του τους ντόπιους. 

Το πέρασμα ενός Ινδιάνου...

Ένας Ινδιάνος φύλαρχος Mohawk πού έγινε Ορθόδοξος...

Σάββατο βράδυ. Λιγοστά φώτα. Στη Ρωσική Μητρόπολη των Αγίων Πέτρου και Παύλου ο εσπερινός μόλις έχει αρχίσει. Οι σκιερές σιλουέτες των λιγοστών πιστών που παρευρίσκονται, παίρνουν όγκο καθώς ανάβουν τα κεριά στα μανουάλια. Το τέμπλο υποβλητικό, φτιαγμένο από έμπειρους τεχνίτες στις αρχές του αιώνα...

Είναι η δεύτερη μου φορά στον Εσπερινό, πάνε χρόνια τώρα... Το «φως ιλαρόν» στα σλαβονικά δημιουργεί μια αίσθηση εσώτερης γαλήνης και ανάπαυσης. Όλα δέονται τούτη την ώρα για την μέρα που φεύγει και για την μέρα που έρχεται. Μετά την τρέλα της μέρας τούτο το ευχαριστιακό καταφύγιο καθησυχάζει τα θηρία του νου...

Μέσα στο ημίφως διακρίνω μερικά προφίλ. Μια γερόντισσα ρωσίδα με το εγγονάκι της, ένα ψηλό ξερακιανό μεσήλικα, μια κοπελίτσα γύρω στα δεκαπέντε, μια νεαρή οικογένεια με τα δυο τους παιδάκια... και ξάφνου το μάτι μου πέφτει κοντά στο μεγάλο παράθυρο.

πνευματική διαθήκη αγ.Λουκά

...Και τώρα, παιδιά μου, ας περάσω στα τελευταία λόγια των εντολών και διαθηκών μου προς εσάς.

Πιστεύω βαθειά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις εντολές Του. Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις εντολές του Χριστού.

Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας, που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά

Δεν είναι ότι δεν υπάρχει Θεός, αλλά εσύ δεν τον έχεις!

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Ένας φίλος σας, σας λέει ασταμάτητα ότι δεν υπάρχει Θεός! Αυτό σας βασανίζει σαν μαστίγωμα. Μάχεστε για την ψυχή σας και τη ζωή σας. Καλά καταλάβατε: εάν δεν υπάρχει ζωντανός και παντοδύναμος Θεός, δυνατότερος από τον θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μόνος παντοδύναμος θεός. Τότε όλα τα ζωντανά πλάσματα στον κόσμο είναι παιχνιδάκια στα πόδια του παντοδύναμου θανάτου, σαν μικρός ποντικός στα πόδια πεινασμένης γάτας.

Μια φορά αναστατωμένος είπατε στον κακομοίρη φίλο σας: «Ο Θεός υπάρχει, εσύ δεν υπάρχεις!» Και δεν κάνατε λάθος. Αφού εκείνοι οι οποίοι χωρίζονται από τον αιώνιο Ζωοδόχο σ’ αυτόν τον κόσμο, θα είναι χωρισμένοι και στον άλλον. Και έτσι ούτε εδώ ούτε εκεί δεν θα ξέρουν για τον θαυμαστό Δημιουργό όλων των πλασμάτων. Αλλά ο χωρισμός από Εκείνον είναι χειρότερος από το να μην υπάρχει.

μετεωρισμός

– Γιατί, Γέροντα, ο νούς μου είναι μονίμως σκορπισμένος και δεν μπορώ να τον μαζέψω; 

– Τον έχεις αφήσει αχαλίνωτο όλα τα χρόνια και τώρα δεν μπορείς να τον κυβερνήσης. 

Χρειάζεται προσοχή, διότι ο νούς την μια στιγμή μπορεί να σε πάη στον Παράδεισο και την άλλη, εάν δεν προσέξης, να σε πάη στην κόλαση. Όσο μπορείς, να προσπαθής να συγκεντρώνης τον νού σου σε σκέψεις καλές, άγιες, που αγιάζουν τον άνθρωπο.

Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου.

----

Η ζημιά που προξενεί ο μετεωρισμός κατά τη διδασκαλία του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού

θαύμα αγίου Λουκά

Οι γιατροί στην Ελλάδα διαπίστωσαν μεταστατικό καρκίνο. Οι ελπίδες της Φ. ήταν ελάχιστες. 

Ταξίδεψε στην Αγγλία για να κάνει μία σειρά χημειοθεραπειών.
Οι θεραπείες ήταν πολύ δυνατές. Σε μία από αυτές η Φ. δεν άντεξε.
Η ιατρική επιστήμη υποστηρίζει ότι εάν η καρδιά ενός ανθρώπου πάψει να λειτουργεί για 3 λεπτά (το πολύ), ο άνθρωπος θεωρείται νεκρός.
Η καρδιά της σταμάτησε για 6 λεπτά. Όλοι οι γιατροί είχαν σταματήσει κάθε προσπάθεια επαναφοράς της. Ο πιο έμπειρος γιατρός και επικεφαλής -ο οποίος ήταν παρών και παρακολουθούσε την ασθενή ήταν μουσουλμάνος. Ήταν έτοιμος να δώσει εντολή να αρχίσουν την διαδικασία αποσύνδεσης της ασθενούς από τα καλώδια και τα μηχανήματα.

Το μόνιτορ εδώ και 6λεπτά έδειχνε μία ευθεία γραμμή.
Και εκεί που όλα έδειχναν ότι η Φ. πέθανε, εκείνη άνοιξε τα μάτια.
Ο μουσουλμάνος γιατρός τα έχασε, όπως και οι υπόλοιποι. Για μερικά δευτερόλεπτα κανείς δεν κουνήθηκε. Όλοι βλέπανε την Φ. να είναι ζωντανή.

Μετά από μερικές ανάσες η Φ. άνοιξε το στόμα της και είπε (στα αγγλικά) : Με επισκέφθηκε ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός...τον ξέρω, αλλά δεν τον επικαλέστηκα. Ο Άγιος Λουκάς...ο Άγιος Λουκάς με επισκέφθηκε...ο Άγιος Λουκάς.
Το θαύμα είχε γίνει. Ο Άγιος Λουκάς την ώρα που σταμάτησε η καρδιά της Φ. θαυματούργησε.

Η ώρα πέρασε και η Φ. συνήλθε πλήρως. Ο μουσουλμάνος γιατρός όμως δεν μπορούσε να συνέλθει. Ήταν συγκλονισμένος από το θαύμα που είχε ζήσει. Ρώτησε την Φ. ποιος ήταν αυτός ο Λουκάς και ποια ήταν ακριβώς η πίστη της.

Μετά από λίγες ημέρες ζήτησε ο ίδιος να πάει σε κάποιον Ορθόδοξο Ναό στο Λονδίνο. Πήγε. Ζήτησε να βαπτιστεί. 

Επέλεξε ο ίδιος το όνομά του. Θεόδωρος, μιας και θεώρησε ότι το θαύμα που έζησε και δι’αυτού γνώρισε την αληθινή πίστη ήταν δώρο Θεού.

Η Φ. είναι καλά στην υγεία της και διαπρέπει σε κλάδο της ιατρικής.
Ο Θεόδωρος ζει πλέον μέσα στην Αλήθεια και το Φως.

---

εκ των θαυμάτων του αγ.Λουκά του ιατρού!!

ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρος και ο Άγιος Παντελεήμων μέσα στο χειρουργείο!

Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος και ο άθεος καθηγητής από την Αμερική

(Ιωαν.δ'48) εἶπεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς πρὸς αὐτόν· ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε....

----

Ο Γέρων Πορφύριος και ο ταξιτζής

άγιος ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ και το ΑΠΟΛΛΟ 13

γέροντος Πορφυρίου (για τον 90ό ψαλμό)

• 
  

Τὸ ἀληθινὸ Βυζάντιο. Ἡ ἀρχοντικὴ καὶ βασιλικὴ πολιτεία (Φώτης Κόντογλου)

Τί ἤτανε, ἀληθινά, ἐκεῖνο τὸ Βυζάντιο, ἐκείνη ἡ Κωνσταντινούπολη; Παραμυθένιος κόσμος! Ὄχι μοναχὰ ἡ ἀρχαία πολιτεία, μὰ κι ἡ καινούρια, ὡς τοῦ σουλτὰν-Χαμὶτ τὰ χρόνια. Εἶχα γνωρίσει ἕναν χριστιανὸ Ἀνατολίτη κοσμογυρισμένον, ποὺ ἔζησε πολλὰ χρόνια στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερική, στὴ Λόντρα, στὸ Παρίσι, στὴ Ρώμη, στὴ Νέα Ὑόρκη. «Ὅλες αὐτὲς οἱ μεγάλες πολιτεῖες, μοῦ ἔλεγε, εἶναι σπουδαῖες, μὰ σὰν τὴν Κωνσταντινόπολη δὲν ὑπάρχει ἄλλη στὴν οἰκουμένη, κι οὔτε βρίσκεται στὸν ντουνιὰ τέτοια ἐπίσημη ἀρχοντικιὰ καὶ βασιλικὴ πολιτεία».

από μικρά τα παιδιά να αγαπήσουν την προσευχή

Οι μητέρες, χωρίς να ζορίζουν τα παιδιά, πρέπει να τα μαθαίνουν από μικρά να προσεύχονται.

Με τις προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να γίνουν θαύματα. Ό,τι ζητούν από τον Θεό, τους το δίνει, γιατί έχουν αθωότητα και ο Θεός ακούει την καθαρή προσευχή τους. Θυμάμαι, μια φορά που οι γονείς μας είχαν πάει στο χωράφι, με είχαν αφήσει στο σπίτι με τα δυο μικρότερα αδέλφια μου. Ξαφνικά ο ουρανός μαύρισε και άρχισε καταρρακτώδης βροχή. «Τί θα κάνουν τώρα οι γονείς μας; είπαμε. Πώς θα έρθουν στο σπίτι;». Τα δυο μικρά άρχισαν να κλαίνε. «Ελάτε, τους είπα, θα παρακαλέσουμε τον Χριστό να σταματήση την βροχή». Γονατίσαμε και τα τρία μπροστά στο εικονοστάσι και προσευχηθήκαμε. Σε λίγα λεπτά η βροχή σταμάτησε.

Οι γονείς πρέπει να βοηθούν με διάκριση τα παιδιά από μικρά να πλησιάσουν στον Χριστό και να ζήσουν από μικρά τις ανώτερες χαρές, τις πνευματικές. Όταν αρχίσουν να πηγαίνουν στο σχολείο, πρέπει σιγά‐σιγά να τα μάθουν να μελετούν κάποιο πνευματικό βιβλίο και να τα βοηθούν να ζουν πνευματικά.


Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου.

---

ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις

Η καθαρή καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Η καρδιά και ο Θεός (Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Επί του πρακτέου η απόδοσις του Πάσχα και το ίδιο το Πάσχα

…Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. (Ματθ.ε’17)

Δεν καταργείται η φύση και ο νόμος. Πληρούται / συμπληρούται και ανάγεται εκ της γης στον ουρανό. Από το καλώς λίαν στο άριστα και τέλεια. Κάποιοι, από υπερβάλλοντα ζήλο, δυστυχώς προσπερνούν αδιάκριτα και καταργούν την φύση και τους λόγους, που ο ίδιος Ο Λόγος προσφέρει χωρίς ασυνέχεια, ως διάλογο μεταξύ Αυτού και του πλάσματός Του, για την σωτηρία του.

Αυτό που καταργείται είναι το παραφυσικό και σκιώδες που αναμείχθηκε με την φύση και την βρώμισε. Η ασθένεια, το ε-γώ. Ο ασθενής αναρρώνει, ο τεθανατωμένος τη αμαρτία ζωούται δια των (ισχυόντων) μυστηρίων και μυστικώς με το ελθέ και σκήνωσον εν ημίν...

Πάσχα είναι πέρασμα κι αν Αυτό δεν αποδώσει ως πλήρωση, τον όλο νόμο έως κεραίας (κατά τάξη και ετοιμότητα στον καθένα προσωπικά) δεν αρχίζει η ‘’ανάληψις’’ και πραγματική έξοδος (πάσχα) από τη γη στον ουρανό.  

σχόλια πάνω στο : τα αμαρτήματα των γυναικών οφείλονται στην απαιδευσία των ανδρών

τα αμαρτήματα των γυναικών οφείλονται στην απαιδευσία των ανδρών. Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Επιτρέψτε μου μια σχετική εμπειρία φίλου. Σαν διοικητής εθνοφυλακής, υπεύθυνος για έναν μεγάλο τομέα στην Ρόδο, έτυχε να βρεθεί σε ένα μοναστήρι (Παναγία Σκιαδενή) στην άλλη άκρη του νησιού (απόσταση 85 χλμ από την πόλη της Ρόδου). Εκεί, συνομιλώντας με τον παπούλη και την πρεσβυτέρα του, έλεγαν διάφορα. Σε μια στιγμή, ζητά η (ταπεινή) πρεσβυτέρα τον αξιωματικό, μιας και φαινόταν να έχει καλή θεωρητική κατάρτιση στα πνευματικά, να τους πει κάτι για την ταπεινότητα.

Πάνω στη ροή του λόγου, είπε καναδυό πράματα (πάντα θεωρητικά όπως μας ανέφερε). Σε μια στιγμή όμως, κάτι σαν να του χτύπησε καμπανάκι και συνεστάλη με την σκέψη. Για κάτσε, μιλάς για ταπεινότητα θεωρητική σε πρακτικά ταπεινή γυναίκα; Κοιτάει το ρολόι, και βλέπει νάναι μία παρά πέντε. Με μια μικρή σιωπή, περάσανε σε άλλο θέμα.

ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρος και ο Άγιος Παντελεήμων μέσα στο χειρουργείο!

Μιά νέα κοπέλα πήγε νά χειρουργηθεί σέ νοσοκομείο τής Συμφερούπολης. Ή κατάσταση της ήταν πολύ σοβαρή καί ή εγχείρηση δύσκο­λη κι επικίνδυνη. Ή γιατρός πού θά τη χειρουργούσε κάλεσε τή μητέρα τής ασθενούς καί τής είπε:

- Ή εγχείρηση είναι πολύ δύσκολη κι επικίνδυνη. Δέν μπορώ νά σάς εγγυηθώ τίποτα. Δέν ξέρω άν ή κόρη σας βγεί ζωντανή.

Δέν υπήρχε άλλη επιλογή. Ή νέα οδηγήθηκε στό χειρουργείο.

Σ' όλη τή διάρκεια τής εγχείρησης ή μητέρα καθόταν στην αυλή του νοσοκο­μείου καί μέ δάκρυα στά μάτια προσευχόταν στον άγιο Λουκά τον Ιατρό καί στον άγιο Παντελεήμονα νά βοηθήσουν.

αισιοδοξία ''χριστιανική''

Άγιος Νικόλαος Αχρίδος

Δεν θα μπορούσα να αποκαλέσω τον εαυτό μου Χριστιανό, εάν δεν ήμουν αισιόδοξος. Και αν αποκαλούσα τον εαυτό μου Χριστιανό και δεν ήμουν αισιόδοξος, δεν θα ήμουν ειλικρινής Χριστιανός. Και όλοι εσείς ματαίως αποκαλείσθε Χριστιανοί, εάν δεν είσθε αισιόδοξοι. Ο Χριστιανισμός αποτελεί το μέγιστο κάστρο αισιοδοξίας. Ο Χριστιανισμός θεμελιώνεται στην πίστη, την ελπίδα και την αγάπη. Γιατί αυτά τα τρία μόνο σώζουν: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη.

Η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη συναποτελούν την αισιοδοξία. Μόνον η αισιοδοξία μάς σώζει. Αν δεν έχουμε αισιοδοξία, δεν έχουμε πίστη. Χωρίς πίστη είμαστε σαν τα ζώα που σήμερα το πρωί σφαγιάστηκαν στο σφαγείο. Χωρίς την αισιοδοξία, όλοι μας είμαστε ανάπηροι. Μεγαλύτερη αναπηρία έχει ο άνθρωπος χωρίς αισιοδοξία παρά ο άνθρωπος χωρίς πόδια. Ο Θεός εν σοφία τα πάντα έκτισε. Στο πρόσωπο του αισιόδοξου καθημερινά πέφτουν οι ακτίνες του ηλίου, του ζεσταίνουν και του φωτίζουν την ψυχή, ενώ το πρόσωπο του απαισιόδοξου μένει χωρίς τον ήλιο, με αποτέλεσμα η ψυχή του να είναι κρύα και σκοτεινή. Ο πρώτος καθημερινά βλέπει τα λουλούδια, ενώ ο δεύτερος τον σκουπιδότοπο. Δεν μπορεί να υπάρξει καμμιά δημιουργία χωρίς αισιοδοξία...

---

η πάντων ελπίς

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ

Οι μήνες περνούσαν και η κατάστασή μου χειροτέρευε. Η πίστη μου όμως δε λύγιζε, δυνάμωνε ακόμα περισσότερο. Πλέον δε μ΄ ένοιαζε αν θα ζήσω ή θα πεθάνω παρά αν πεθάνω να με πάρει μαζί του, κοντά του, δίπλα του ή αν ζήσω να τον εξυμνώ όπου βρεθώ κι όπου σταθώ.

Είχε περάσει κοντά ένας χρόνος όταν μας ανακοίνωσαν ότι βρέθηκε συμβατός δότης από Αμερική. Ήταν Πέμπτη πρωί. Την Παρασκευή το πρωί θα έφευγε από το 401 για τον Ευαγγελισμό όπου τη Δευτέρα θα γινόταν η μεταμόσχευση. Πέμπτη στις 12 έπεσα σε κώμα Είχε γεμίσει υγρό το κεφάλι, οι πνεύμονες και η καρδιά. Μαζί με το κρεβάτι μου με κατέβασαν στην εντατική. Θα πρέπει να έμεινα αρκετές μέρες.

Κάποια στιγμή επανήλθα μη μπορώντας ν΄ ανοίξω τα μάτια, θυμάμαι άκουγα τις πιο γλυκές μελωδίες που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου... γεμάτο γαλήνη και ηρεμία. Δεν ήξερα που βρισκόμουν, αλλά κατάλαβα ότι βρίσκομαι στην εντατική.

Ὁ Σταυρός τοῦ Ἁγίου Φωτός

Μπορεῖ τό μετρούμενο (προαναφερθέν*) νά προκαλεῖ σέ ὠρισμένους μία κάποια αἴσθηση καί ἕλξη, ἀλλά σκοπός γιά ὅλους, εἶναι τό βίωμα Αὐτοῦ. 

Ὄχι τοπικά καί χρονικά τό Μ.Σάββατο ΜΟΝΟ, ἀλλά καθημερινά καί ἀμήν γιά πάντα καί ἐν παντί τόπω. Ἀφοῦ ἡ ὅλη θεία οἰκονομία ἔγκειται γιά τόν ἁγιασμό, γιά τήν ἀντίληψη, μετοχή καί ἀνάπαυση Τοῦ Παρακλήτου.

…τό Ἅγιο Φῶς, ἀναβλύζει / κατεβαίνει (τυπώνοντας την κάθετη διάσταση) ἀπό τόν Πανάγιο Τάφο...  καθ'ὅλην τήν διάρκεια τοῦ ἔτους, ἐπισκέπτεται τόν δεξί

Ἅγιο Πνεῦμα (αγ. Γρηγόριος Θεολόγος)

Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα Χριστοῦ, νοῦς Χριστοῦ, Πνεῦμα Κυρίου, Κύριος, Πνεῦμα Υἱοθεσίας, ἀληθείας, ἐλευθερίας, Πνεῦμα σοφίας, συνέσεως, βουλῆς, ἰσχύος, γνώσεως, εὐσεβείας, φόβος Θεοῦ. 

Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι Πνεῦμα δημιουργό πού ἀναγεννᾶ διά τοῦ βαπτίσματος καί διά τῆς Ἀναστάσεως. Εἶναι Πνεῦμα πού γνωρίζει τά πάντα, διδάσκει, πνέει ὅπου καί ὅσο θέλει, ὁδηγεῖ, λαλεῖ καί ἀποστέλλει. 

Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀποκαλύπτει, φωτίζει, ζωοποιεῖ, μᾶλλον δέ εἶναι τό ἴδιο φῶς καί ζωή. Καθιστά τους ἀνθρώπους ναούς, τούς θεοποιεῖ καί τούς τελειοποιεῖ. 

Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἡ πηγή τῆς σοφίας καί μπορεῖ νά ἐξηγεῖ καί νά διασαφηνίζει τά πάντα, εἶναι αὐτεξούσιο καί ἀναλλοίωτο, εἶναι παντοδύναμο, ἐπιβλέπει τά πάντα καί διεισδύει σ'ὅλα τά πνεύματα. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι αὐτό πού μοιράζει τά χαρίσματα, εἶναι νοερό, πολυμερές, σαφές, εὐκρινές, ἀνεμπόδιστο καί ἀμόλυντο ".

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Παράκλητος

όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με το Θεό

Γέροντος Σωφρονίου (+)

Έτσι λοιπόν, μην ανησυχείς για την ανικανότητά σου να συγκεντρωθείς, όταν στέκεσαι στην προσευχή. Κράτησε πριν απ’ όλα τη μνήμη του Θεού και την ειρήνη της καρδιάς. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για σένα, εφόσον δεν το κατέχεις ισχυρά. Πρόσεχε, μη δαπανάς χωρίς όφελος τις λίγες σωματικές σου δυνάμεις.

Για να βρεις τον σωστό δρόμο, είναι καλύτερο απ’ όλα να το ζητήσεις από τον ίδιο τον Θεό στην προσευχή:

«Κύριε, Συ ο ίδιος δίδαξε με τα πάντα… Δώσε μου τη χαρά της γνώσεως του θελήματός Σου και των οδών Σου… Δίδαξέ με να Σε αγαπώ αληθινά με όλο μου το είναι, όπως μας παρήγγειλες… 

Οικοδόμησε τη ζωή μου έτσι, όπως Εσύ ο Ίδιος την συνέλαβες στην προαιώνια

πρόσφατο ζωντανό θαύμα στη Μονή Παντοκράτορος

... Λίγο πριν την χθεσινή αγρυπνία στην ιερά Μονή Παντοκράτορος μια αδελφή μας διηγήθηκε βαθιά συγκινημένη για ένα πολύ πρόσφατο ζωντανό θαύμα που εξελίχθηκε μπροστά στα μάτια όλης την αδελφότητας μέσα στην σαρακοστή.. 

Μια οικογένεια ρώσων ήρθαν για προσκυνηματική επίσκεψη στο Νταού Πεντέλης. Οι δύο γονείς μαζί με τον νεαρό τετραπληγικό γιο τους τον Δημήτρη.. Μαζί τους ήταν και ένας ξεναγός ώστε να τους βοηθάει όπου πήγαιναν αλλά και σε μετάφραση όταν χρειάζονταν ... 

Η μελαγχολία, η ταπείνωση και ο εξομολόγος (Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)..

Κάποια βραδιά είχαμε συγκεντρωθεί μια ομάδα μαζί με έναν Αγιορείτη.

Νύχτωσε. Ο καιρός ήταν ανταριασμένος και απειλητικός. Όμως, κοντά στο Γέροντα Πορφύριο και για όσους ακόμη δεν ήταν μαθημένοι στη σκοτεινή νύχτα της φύσης, δεν ταραζότανε η γαλήνη.

Ο Γέροντας μιλούσε για τη διαφορά της ταπεινοφροσύνης από το πλέγμα της κατωτερότητας.

Ο ταπεινός, έλεγε, δεν είναι μια προσωπικότητα διαλυμένη. Έχει συνείδηση της κατάστασής του, αλλά δεν έχει χάσει το κέντρο της προσωπικότητάς του. Ξέρει την αμαρτωλότητά του, την μικρότητά του και δέχεται τις παρατηρήσεις του πνευματικού του ,των αδελφών του.

Λυπάται, αλλά δεν απελπίζεται. Θλίβεται, αλλά δεν εξουθενώνεται και δεν οργίζεται. Ο κυριευμένος από το πλέγμα της κατωτερότητας, εξωτερικά και στην αρχή, μοιάζει με τον ταπεινό.

Ο Ιησούς Χριστός, το ιερώτατον Πάσχα

Ἡ λέξις «Πάσχα» σημαίνει διάβασις(*). Ἑόρταζαν οἱ Ἑβραῖοι τό Πά­σχα, δηλαδή τήν διάβασί τους ἀπό τήν δουλείαν τῆς Αἰγύπτου στήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας. Ἀλλά αὐτό τό πάσχα ἦταν προεικόνισις τοῦ αἰωνίου Πά­σχα, τοῦ ἀληθινοῦ Πάσχα, τό ὁποῖον λαχταροῦσε ὅλη ἡ ἀνθρωπότης. Πῶς, ὄχι ἁπλῶς θά ἐλευθερώνονταν οἱ ἄνθρωποι ἀπό μιά δουλεία ἀνθρώ­πινη, ἀλλά πῶς θά ἐλευθερώνονταν ἀπό τήν σκλαβιά τοῦ θανάτου. Καί αὐτή τήν διάβασι ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν, τήν ἔκανε ὁ νέος Μωυσῆς. Ὁ παλαιός Μωυσῆς πέρασε τόν λαό ἀπό τήν Αἴγυπτο στήν ἐλευθερία. Ὁ νέος Μωυσῆς, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, μᾶς πέρασε ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν· εἶναι τό Πάσχα μας, ὅπως λένε καί οἱ ἱεροί ὕμνοι πού ἐψάλαμε ἀπόψε: «Πάσχα … ἱερώτατον Χριστέ»[1].

Ὁ Χριστός εἶναι τό ἱερώτατον Πάσχα, ἡ μετάβασίς μας ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν

Λόγος κατηχητικός (αγ.Ιωάννου Χρυσοστόμου)

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν

ΙΩΑΝΝΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ

Εἰς τὴν ἁγίαν καὶ λαμπροφόρον ἡμέραν τῆς ἐνδόξου καὶ σωτηριώδους Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, Ἀναστασεως.

Εἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καὶ λαμπρᾶς πανηγύρεως, Εἴ τις δοῦλος εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τὸ δηνάριον. Εἴ τις ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τὸ δίκαιον ὄφλημα. Εἴ τις μετὰ τὴν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω. Εἴ τις μετὰ τὴν ἕκτην ἔφθασε, μηδὲν ἀμφιβαλλέτω· καὶ γὰρ οὐδὲν ζημιοῦται. Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐννάτην, προσελθέτω, μηδὲν ἐνδοιάζων. Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τὴν ἑνδεκάτην, μὴ φοβηθῇ τὴν βραδύτητα· φιλότιμος γὰρ ὢν ὁ Δεσπότης, δέχεται τὸν ἔσχατον, καθάπερ καὶ τὸν πρῶτον. Ἀναπαύει τὸν τῆς ἑνδεκάτης, ὡς τὸν ἐργασάμενον ἀπὸ τῆς πρώτης. Καὶ τὸν ὕστερον ἐλεεῖ, καὶ τὸν πρῶτον θεραπεύει, κᾀκείνῳ δίδωσι, καὶ τούτῳ χαρίζεται. Καὶ τὰ ἔργα

Πῶς ἐνεργεῖ ἡ χάρη. Ἡ ἐλεύθερη ἀποδοχή της ἀπό τόν ἄνθρωπο.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

ΘΥΜΑΣΑΙ, πιστεύω, ότι ο χριστιανός δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αφού διαμορφώνεται τόσο από τη φύση όσο και από τη χάρη. Πρέπει να διευκρινίσω ,όμως, ότι από τους χριστιανούς δεν σώζονται όλοι. Σώζονται, μπαίνουν δηλαδή στην αιώνια βασιλεία του Θεού, μόνο εκείνοι στους οποίους ενοικεί η χάρη, διαποτίζοντάς τους ολοκληρωτικά, μεταμορφώνοντας θα έλεγα, σύνολη τη φύση τους.

Πρόσεξε τι λέει ο Κύριος! Λέει πως «η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε μ’ ένα σακί αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο» ( Ματθ. 13:33 ) . Το ζυμάρι δεν φουσκώνει αμέσως μόλις ανακατωθεί με το προζύμι. Φουσκώνει στην ώρα του , αφού πρώτα το προζύμι διεισδύσει και απλωθεί σιγά-σιγά μέσα του. Το ψωμί που γίνεται έτσι, είναι ανάλαφρο, ευωδιαστό, νόστιμο. Το ίδιο συμβαίνει και με τη χάρη. Όταν

Οι επιστημονικές μετρήσεις για το Άγιο Φώς του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008

To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ,¹του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ»,² τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι,³ για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.

Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό οσιλοσκόπιο⁴ (oscilloscope), συνδεδεμένο με ένα laptop που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συχνότητες. 

Η συγκέντρωση του νου την ώρα της προσευχής.

Τι να κάνουμε, όταν ο νους μας τρέχει εδώ κι εκεί και δεν μπορούμε να τον συμμαζέψουμε στην προσευχή;

Όταν είμαστε μόνοι στο σπίτι, μπορούμε ν’ αναβάλουμε την έναρξη της προσευχής ή, αν έχουμε ήδη αρχίσει, να τη διακόψουμε για λίγο. Αν και ύστερα απ’ αυτό το μικρό διάλειμμα ο νους μας δεν συνεργάζεται με την προαίρεση μας, τότε δεν έχουμε παρά να του επιβάλουμε με τη βία, θέλει δεν θέλει, να συγκεντρωθεί στην προσευχή, σ’ όποιο βαθμό βέβαια είναι δυνατόν. Μέσα στην εκκλησία, πάλι, μερικές φορές δεν ακούμε ή δεν καταλαβαίνουμε όσα ψάλλονται, διαβάζονται ή εκφωνούνται. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, σταθείτε νοερά ενώπιον του Κυρίου και αφοσιωθείτε στην ευχή του Ιησού. Πρέπει να ξέρετε, πάντως, ότι στο ναό, κατά την τέλεση οποιασδήποτε ακολουθίας, και κατεξοχήν της θείας

«Σε παρακαλώ Γέροντα, προσευχήσου για μένα»!

Σε μια μικρή συνάθροιση με λαϊκούς, ένας ευλαβής νέος είπε στον Γέροντα Αρσένιο τον Σπηλαιώτη:
- Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα.
- Πώς σε λένε;
- Με λένε Ανδρέα.
- Εγώ να εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει η δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ο Ανδρέας για τον εαυτόν του. Ο Άγιος Αντώνιος λέγει, «ούτε εγώ σ΄ ελεώ ούτε ο Θεός σ΄ ελεεί, αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτόν σου».
- Δηλαδή, Γέροντα;
- Μα δεν το καταλαβαίνεις; Καλά. τότε να σου πω κάτι που συνέβη εδώ, επί των