Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 
 

εκ της Ι. Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
 

    Ή μετάνοια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πνευματικής ζωής. Η αναγνώρισης της αμαρτωλότητος μας, ο πόνος επειδή πικράναμε τον θεό, η απόφασης για μια αλλαγή και ή καταφυγή στην εξομολόγηση αποτελούν την απαρχή της σωτηρίας μας.

    Ό Τ. Πρόδρομος και ο ίδιος ο Κύριος άρχισαν την διδασκαλία τους καλώντας σε μετάνοια. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί, αν δεν μετανοήσει. Ενώ μόνο με την μετάνοια ένας μεγάλος ληστής λήστεψε ακόμη και τον παράδεισο.

Είναι λοιπόν δαιμονική πλάνη να παραμελούν οι χριστιανοί την μετάνοια και την εξομολόγηση. Βέβαια δεν αναφερόμαστε στην περίπτωση των πωρωμένων πού Ισχυρίζονται ότι δεν έκαναν τίποτε το αμαρτωλό, ή εκείνων πού αυτοσχεδιάζουν τρόπους εξομολογήσεως, επειδή δεν θέλουν να ταπεινωθούν και να σκύψουν στο πετραχήλι του Πνευματικού, όπως ή θεόπνευστη εκκλησιαστική τάξις ορίζει. Αναφερόμαστε κυρίως στην περίπτωση πολλών χριστιανών, πού αρκούνται σε άλλα θρησκευτικά καθήκοντα ή σε μια συμμετοχή στο Ιεραποστολικό έργο ή σε νεφελώδεις συζητήσεις με πνευματικούς Γέροντες, χωρίς καμμιά διάθεση να «φυλάξουν οδούς σκληρός». Έτσι πιστεύουν δη κατακτούν κορυφές, ενώ πλανώνται σε θανατηφόρα τέλματα αμετανοησίας, αναισθησίας και ναρκισσισμού.

«Κάνε την καρδιά σου μοναστήρι…» ( Αγίου Λουκά Κριμαίας )

» … θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού. Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε. Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος: τον ταπεινό λογισμό. Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με την προσευχή και την άσκηση. Τήρησε τον κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς τον Θεό.

Εκκλησίαν ποίησόν σου την οικίαν

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας προτρέπει: “ Εκκλησίαν ποίησόν σου την οικίαν”. Η οικογένεια ως κατ’ οίκον Εκκλησία λειτουργεί σαν τόπος πνευματικής θεραπείας των παθών, όπως ακριβώς λειτουργεί μέσα στην Ορθοδοξία ένα αληθινό κοινόβιο μοναστήρι. 

Η συμβίωση, η συγκατοίκηση, η συζυγία και η εν γένει κοινωνία της κατ’ οίκον Εκκλησίας λυαίνει τις προεξοχές του χαρακτήρα, πλαταίνει το στενό της καρδίας και διδάσκει ότι χωρίς την εν Χριστώ αγάπη και προκοπή η οικογενειακή ζωή βασίζεται σε σαθρά και αίολα θεμέλια και εύκολα κινδυνεύει να χαθεί από στιγμή σε στιγμή. 

Παλαίστρα και γυμναστήριο και στάδιο υπό του ιδίου αγίου πατρός χαρακτηρίζεται η οικογένεια, γιατί πράγματι είναι πολύς και μακρύς ο δρόμος και τα εμπόδια, οι πειρασμοί και οι θλίψεις δυσβάστακτες στην πορεία της οικογένειας και γι’ αυτό είναι αναγκαίο να στηρίζεται επί την ασάλευτον πέτρα του Χριστού και της Εκκλησίας του, ώστε να μην την καταποντίσουν τα κύματα αυτού του κόσμου. 

Το μυστήριο τούτο της οικογένειας και του γάμου «μέγα εστί εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν».

απολυτίκια και θεοτοκία όλης της εβδομάδος

Κυριακή εσπέρας και Δευτέρα πρωί 

Δευτέρα εσπέρας και Τρίτη πρωί 

ευχή καθημερινή αγ.Παϊσίου

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,
Μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού υποφέρουν από τον καρκίνο.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα. 
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.

– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
– Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.

– Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών πού προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
– Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.

Ψυχοσάββατο και Κυριακή της κρίσεως

Με αφορμή αυτό το βίντεο,

‘’σήμερα’’ ψυχοσάββατο και αύριο της Κρίσεως, μεταξύ ‘’μύθου’’ και πραγματικότητος, δυο σκέψεις. 

Αφορά, φυσικά τον πραγματικό αγώνα για κάθε ΨΥΧΗ,  ενδεδυμένες προς το παρόν (ζωντανοί) με δερμάτινους χιτώνες που θα απεκδυθούν αυτούς (‘’νεκροί’’).

Ζωντανοί και νεκροί, με πολύ ‘’νερό’’ στο κρασί μας όσον αφορά την έννοια των όρων, αφού η βαθύτερη έννοια της ζωής είναι διαφορετική από αυτήν που εννοούν κάποιοι, πιο επιδερμικά κρίνοντες και εξαντλώντας την ζωή στα βιολογικά και χοϊκά, χωρίς να συνυπολογίζουν την ΑΘΑΝΑΤΗ ψυχή. Με εμάς, εκτός των τειχών*** της Ζωής, να Την πολιορκούμε και εισέλθουμε ‘’νεκροί’’ και τεθανατωμένοι τη αμαρτία όντες, παρά το αντίθετο επειδή κατοπτρικά έτσι νομίζουμε (εξ εσόπτρου και εν αινίγματι).   

από αγιοτόκο καππαδοκία (κάποιες αναρτήσεις)

Διαβάστε σήμερα στην Ιστοσελίδα μας Ἔρωτας καί γάμος: μυστήριο ἀγάπης Κληρονομείται το προπατορικό αμάρτημα; Γιατί να πληρώνω εγώ τα λάθη των Πρωτοπλάστων; Καρκίνος του Παγκρέατος (από τους πιό θανατηφόρους). Ποια τα 10 συμπτώματα; Νεότερες θεραπείες (Βίντεο) Πράσα για την καρδιά, αναιμία, αρτηριακή πίεση, χοληστερινη, αποτοξίνωση. Τι πρέπει να προσέχετε, πώς βγήκε η γνωστή φράση; Συνταγές Ο Ιπποκράτης έχει τη θεραπεία του καρκίνου!

Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε

Σε συνέχεια των ερώτων…

Λέει ο αγ.Πορφύριος, ότι τα παιδιά είναι θησαυρός και ερμηνεύοντας πάλι οι άγιοι, αναφέρονται ότι το αυξάνεσθε και πληθύνεσθε εντός του παραδείσου, αφορούσε αρετές, αφού ο Αδάμ ''έγνω'' την Εύα ΕΚΤΟΣ παραδείσου...

Στα έσχατα και στην κόλαση, το σκοτάδι θα είναι τόσο πυκνό, που θα πιάνεται…

Θησαυρός και αρετές με αντίποδα σκοτάδι, όλα ψαυστά, εξαρτωμένου από το που θα είμαστε.

‘’Γεννά’’ και ο πατριάρχης Ιακώβ τεκνία από πράξη και θεωρία, (Λεία και Ραχήλ) και δούλες αυτών. Εκ σώματος (κυράς) και σάρκας (δούλης), νοός (κυρίας) και διανοίας (δούλης) τα τεκνία σύνολο δώδεκα, όσες και οι φυλές του Ισραήλ, (νους ορώμενος τω Θεώ) ώστε σε πνευματική τελειότητα (1000) νάναι οι αναφερόμενες 144.000 (12Χ12 σε χιλιάδες) με την σφραγίδα του Αρνίου κατά την αποκάλυψη, σεσωσμένοι*.

‘’έρωτες’’

…όπως δεν φταίει ο ίδιος ο Μέγας Βασίλειος ούτε ο ίδιος ο αγ.Νικόλαος για την εμφανιζόμενη έκφυλη μορφή συνεπεία του πλάνου κοσμικού πνεύματος, του σαρκολατρικού, έτσι δεν φταίει και ο άγιος (άγιοι) Ουαλεντίνος για την σαρκολατρικοκεντρική εκφύλιση του έρωτος, που εξαντλείται στην επιδερμική σεξολογία...

Μιας έννοιας με διττή έως άκρων σημασία.

Όμοια εις ύψος και πλάτος (σταυροειδή) έννοια με το ΦΩΣ – ΟΦΙΣ (όψις και έρως) από Ανατολών έως Δυσμάς και από Άρκτου έως Μεσημβρίας, του όλου ΑΔΑΜ (αρχικά). Παλαιού ή ανακαινισθέντος.  

Εκ των ακολουθούμενων (ορθίου κρεμασθέντος επί της ράβδου του Μωσέως ή του έρποντος δηλητηριώδους) ενός εκάστου, κατά την ελεύθερη επιλογή του, εμπνέεται και ‘’καλύπτεται’’ το πρόσωπο με προσωπείο, φωτεινό ή σκοτεινό, ούσα η ΟΨΙΣ μας... και εμπεριεχόμενη ουσία.

Περί τοῦ Θείου ῎Ερωτος / Γέροντος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτου

Η ψυχή του Χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες στ΄ άπειρο, μες στ΄ άστρα, μες στα μεγαλεία του Θεού, μες στη σιωπή.

Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αυτό είναι! Πρέπει να πονάεις. Ν΄ αγαπάεις και να πονάεις. Να πονάεις γι΄ αυτόν που αγαπάεις. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο. Όλη νύκτα τρέχει, αγρυπνεί, ματώνει τα πόδια, για να συναντηθεί με τον αγαπημένο. Κάνει θυσίες, δεν λογαριάζεις τίποτα, ούτε απειλές, ούτε δυσκολίες, εξαιτίας της αγάπης. Η αγάπη προς τον Χριστό είναι άλλο πράγμα, απείρως ανώτερο.

Περί ασώτου και σωτηρίας

Αναφέρεται ότι κι αν όλη η Αγία Γραφή χανόταν και έμενε μόνο το ευαγγέλιο του ασώτου* θα δινόταν το νόημα και ο δρόμος και ο σκοπός του ανθρώπου.

Στης ίδιας ημέρας τον Απόστολο* και μόνο ο τίτλος ορίζει την βάση και το θεμέλιο: πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου πάντα συμφέρει**.

Ναι, είμαστε ελεύθεροι, αλλά δεν μας συμφέρει να εξουσιαζόμαστε. Να κολλήσουμε ως εις πόρνη και να γίνουν τα μέλη του σώματός μας, μέλη πόρνης (κοιλίας και βρωμάτων) αντί μέλη Χριστού, ελεύθερα εν Κυρίω.

Λέει ο άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς στο Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης…

Μήν θεωρεῖς τίποτε γιά στόχο τῆς ζωῆς σου ἐκτός ἀπό τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Κάθε ἄλλο ἰδανικό, πού οἱ ἄνθρωποι σέ κάποια στιγμή προβάλλουν ὡς στόχο, δέν εἶναι ἄλλο παρά ἕνα κίνητρο παραπάνω -ἐάν ὄχι ἄμεσο μέσον- γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης…

Μήν θεωρεῖς τίποτε γιά στόχο τῆς ζωῆς σου ἐκτός ἀπό τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Κάθε ἄλλο ἰδανικό, πού οἱ ἄνθρωποι σέ κάποια στιγμή προβάλλουν ὡς στόχο, δέν εἶναι ἄλλο παρά ἕνα κίνητρο παραπάνω -ἐάν ὄχι ἄμεσο μέσον- γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Ἡ οἰκογένεια, ἡ κοινωνία, τό κράτος, ὁ πολιτισμός, ὅλα αὐτά δέν εἶναι στόχος. Ὅλα αὐτά εἶναι κίνητρο καί περισσότερο ἤ λιγότερο μέσον τοῦ κυρίου στόχου, τοῦ μόνου στόχου, τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς.

Ὅλα ἐκεῖνα πού ὁ χρόνος χτίζει καί γκρεμίζει, δέν εἶναι ἡ μόνιμη κατοικία σου, ἀλλά μόνο θλιβερή ἤ χαρούμενη ὑπενθύμιση αὐτῶν. Ἡ μητέρα ἀχνά μόνο σοῦ θυμίζει τήν ἀνείπωτη μητρική στοργή, πού θά συναντήσει τήν ψυχή σου στόν ἄλλον κόσμο.

Ἡ γυναίκα ἀχνά μόνο σοῦ θυμίζει τήν γλυκειά ἑνότητα τῆς ψυχῆς σου μέ τόν Θεό. Τά παιδιά ἀχνά μόνο σοῦ θυμίζουν τούς καρπούς πού φέρει ἡ ἑνότητα τῆς ψυχῆς μέ τόν Θεό. Οἱ φίλοι ἀχνά μόνο σοῦ θυμίζουν τήν παρέα τῶν ἐξαίσιων οὐράνιων Ἀγγέλων.

Τι γίνεται εδώ μέσα;!

Με αφορμή την ερώτηση ή θαυμασμό και έκπληξη ή και τα δυό, δυο σκέψεις.

Εδώ μέσα; Που μέσα; Μέσα στο νετ; Μέσα στο σπίτι; Μέσα στον κόσμο, μέσα στον νου, μέσα στην καρδιά;

Για να δούμε όμως, χρειάζεται και φως και όραση.

Μπορεί γραφικά, η ιλαρή και χαλαρή απάντηση να είναι, της Σαπφούς Νοταρά ‘’σόδομα και γόμορα’’, έχοντας μάλιστα δίκηο εν μέρει από τα όσα τα χοϊκά αισθητήρια μας πληροφορούν, αλλά αυτό είναι η μισή αλήθεια.

Και δεν πρέπει να δώσουμε απόλυτη εξουσιοδότηση πληροφόρησης ΜΟΝΟ στα έξω αισθητήρια, που εκ παθών σκοτίζουν το ηγεμονικό της ψυχής νου, αλλά να ενεργοποιήσουμε χάριτι και τα εσωτερικά* αντίστοιχα.

Όντως ενδοκοσμικά, πληθαίνει το σκότος. Εκεί όμως που επλεόνασεν η αμαρτία, υπερπερίσσευσεν η χάρις. Και πάλι ακόμη και με φυσικό τρόπο ιχνηλατούμενα τα πνευματικά, αφού ισχύει το: …όσο πιο έντονο είναι το φως, τόσο πιο έντονες είναι και οι σκιές (από την άλλη πλευρά του παραπετάσματος)… έχουμε ‘’υποχρέωση’’ να αποκτήσουμε την ευλογημένη διασκοπία (όραση με δύο μάτια) που προσδίδει την απαραίτητη αντίληψη του βάθους, και να οπλιστούμε γιαυτήν την κατάκτηση δύναμη, ευστροφία και ευστοχία** ΚΑΙ του πολυμήχανου (και εύστροφου αλλά και ταπεινού – κανένας) Οδυσσέα, ενάντια στον γίγαντα πολύφημο αλλά ΚΑΙ του Δαβίδ ενάντια στον γιγαντόσωμο Γολιάθ, που κι οι δυο χτυπιούνται καίρια στο ‘’δόξα πατρί’’ (μονόφθαλμοι – τρίτο μάτι που λένε…) και ακινητούν.

Στολές παράσημα και σάκκες γεμάτες με παραμόρφωση

Με αφορμή ένα εύστοχο σχόλιο και προβληματισμό συμμαθητού…

ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ!

Εδώ και αρκετά χρόνια με απασχολούν μεταξύ των άλλων και δυο θέματα που νομίζω ότι ξεπεράσαμε τα όρια.

Το πρώτο είναι οι στολές των αξιωματικών, που μόνο τη γιαγιά μας δεν έχουμε κρεμάσει επάνω, πόσο απέχει το γελοίο από την τιμή ;

Το δεύτερο είναι οι σχολικές τσάντες που υποχρεώνονται να κουβαλάνε οι μαθητές, ιδικά του δημοτικού, που ζυγίζουν ίσα με το βάρος τους, αυτοί οι εκπαιδευτικοί δεν το βλέπουν αυτό να εισηγηθούν αναλόγως ή δεν τους αφορά;

Αλήθεια δεν είναι καιρός να γίνουμε λιτοί, απλοί, απέριττοι και ουσιαστικοί;

…Σίγουρα, την όχι και τόσο δυνατή και εύσπλαστη σπονδυλική στήλη των 

γα το βιαστικό σβήσιμο των κεριών

Μαθαίνουμε από τον Συναξαριστή του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, ότι υπήρχε κάποιος ονόματι Ονησιφόρος, στον τάφο του Αγίου, ο οποίος είχε την διακονία να ανάβει και να σβήνει τις λαμπάδες και τα κεριά που έφερναν οι Χριστιανοί μπροστά στην εικόνα του Αγίου, όταν πήγαιναν να προσκυνήσουν.

Εκείνος λοιπόν, βιαζόταν και τα έσβηνε πριν αυτά καούν επαρκώς.

Μια νύκτα, φάνηκε σε αυτόν στον ύπνο του ο Άγιος και του είπε:
«Γνώριζε Ονησιφόρε, ότι αυτό που κάνεις δεν μου αρέσει. Γνώριζε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτόν σου βλάπτεις, αλλά και εκείνους που φέρνουν τα κεριά και τις λαμπάδες. Γιατί, όσο περισσότερο καίγονται οι λαμπάδες μπροστά από τις Εικόνες, τόσο περισσότερο καίγονται οι αμαρτίες εκείνου που με πίστη τις φέρνει. Όταν όμως τις αφαιρούν, και εκείνος ο οποίος τις φέρνει, χάνει τον μισθό του, και εκείνος που τις αφαιρεί θα έχει κολάσει την ψυχή του».

Ο Ονησιφόρος, δεν έδωσε και πολύ σημασία, αλλά πράγματι σταμάτησε για λίγο καιρό να βιάζεται να τις σβήνει.

Μια νύκτα, κάποιος Χριστιανός, πήγε δύο πολύ ωραίες λαμπάδες και αφού

Το αλφαβητάρι της αρετής του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ά ρχιζε πάντα απ’ το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί Του

Β ίου το κέρδος είν’ αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις

Γ νώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων

Δ εινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος

Ε υεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.

Ζ ήτα απ’ το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ

Η σάρκα η ανθρώπινη να συγκρατείται πρέπει και να δαμάζεται γερά

Θ υμό χαλίνωνε, μη πέσεις έξω από τη λογική

Ί σια ψηλά το βλέμμα σου, στη γλώσσα να ‘χεις μέτρο

Κ λειδί στ’ αυτιά να βρίσκεται, το γέλιο σου να ‘ναι σεμνό

Προσοχή στα οράματα του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!

Είχατε ένα ασυνήθιστο όραμα στην Εκκλησία κατά την διάρκεια της προσευχής. Είδατε πως ο Χριστός βγήκε απ' το ιερό και στάθηκε. Ύστερα βγήκε κάποιος σαν Εβραίος ραββίνος και στάθηκε εξ αριστερών του Χριστού. Τελικά βγήκε πάλι κάποιος με τη μαντήλα στο κεφάλι και στάθηκε εκ δεξιών του Χριστού. Τότε και οι δυο τους από τις πλευρές έδωσαν τα χέρια στον Χριστό και έκαναν χειραψία μαζί Του.

Τέτοιο όραμα είχατε. Ενώ σαν ερμηνεία του δήθεν ερμηνευτή ανακοινώνετε το εξής: ο Θεός θέλει να συμφιλιωθούν όλες οι θρησκείες και να δημιουργηθεί μία πίστη στον κόσμο!

Ο καθένας που είναι μυημένος στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού μπορεί να σας πεί ότι και το όραμα είναι ψευδές και η ερμηνεία είναι ψευδής. Το φάντασμα που είδατε μπροστά σας δεν είναι από τον Θεό ........ αλλά από εκείνον που πάντα σηκώνει τα κέρατά του εναντίον της πίστης του Χριστού.

ΕΥΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ-πολύ πού ἤρθατε νά μέ δεῖτε. Ἡ ἀγάπη σας εἶναι μεγάλη σάν τόν Ἄθωνα.

Εὔχομαι ὁλοψύχως ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εἶναι μαζί σας καί μαζί μέ τίς οἰκογένειές σας σέ ὅλη σας τήν ζωή καί σέ ὅλη τήν αἰωνιότητα.

Εὔχομαι ἐπίσης νά ἔχετε δουλειά καί ὑγεία καί τά παιδιά σας καί τά ἐγγόνια σας νά τά φροντίζει καί νά τά προστατεύει ὁ Θεός ἰσοβίως.

Εὔχομαι ἐπιπροσθέτως νά ἔχετε ὁμόνοια στίς οἰκογένειές σας καί εἰρήνη. Ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας ἐμφανίστηκε στούς μαθητάς Του καί τούς εἶπε «Εἰρήνη ὑμῖν». Τά ὑπέροχα αὐτά λόγια, αὐτήν τήν εἰρήνη εὔχομαι κι ἐγώ στίς οἰκογένειές σας.

Το τελευταίο παράσημο (συνέχεια, προς συμμαθητές και συνέλληνες)

Αυτά, όσον αφορά τους κριθέντες συμμαθητές.

Κυκλοφορεί η παρακάτω φωτο, με τα εξής σχόλια:

Με χρηματοδότηση Αράβων απο Σ.Αραβία, Η.Α.Ε. Κατάρ, Κουβέιτ κτλ, εγκανιάζονται τα νέα hot spots, σε όλη την Ελλάδα. Η ισλαμοποίηση της Ελλάδας και κατ επέκτασιν της Ευρώπης, ολοκληρώνεται. Βέβαια απο αριστερή κυβέρνηση, δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο εκτός απο προδοσίες όπως έκαναν πάντα! 

Εσείς ρε γαλονάδες...που έχετε ορκιστεί για την υπεράσπιση της πατρίδας, θυσιάζοντας την ζωή σας, δεν ντρέπεστε να καμαρώνετε δίπλα στους τζιχαντιστές και τους προδότες πολιτικούς;;; Για μια καρέκλα θυσιάζετε το μέλλον των παιδιών σας;;; Φτου σας!!! ξεφτύλες...

Μια ‘’αντικειμενική’’ άποψη μας απαγορεύει επειδή ανήκουμε σε αυτήν την οικογένεια να θεωρούμε εαυτούς υπεράνω κρίσης (και κατάκρισης εδώ). Ανάλογη ‘’φθορά’’ με πρόσχημα την ‘’υπακοή’’ [κακώς εννοούμενη αν είναι αντισυνταγματική ή καταπατά τον δοθέντα όρκο (σε κοινωνία, θρησκεία, στρατό – μόνο και μόνο επειδή καλείται να είναι ‘’στρατιώτης’’ - παιδεία, ιατρική, δικαιοσύνη…)] βλέπουμε να ισχύει και σε άλλες ‘’οικογένειες’’ επαγγελμάτων.

Το τελευταίο παράσημο

Δυο σκέψεις για την άδικη καρατόμηση των συμμαθητών μας, τάξεως ‘81…

Την Ελλάδα, την αγαπημένη μας Πατρίδα όπως την ξέραμε κάποιοι έχουν βάλει σκοπό και βιάζονται να την αλλάξουν. Μία από τις πινελιές ήταν και η τελευταία πράξη του δράματος. Με μια μονοκονδυλιά αδιάκριτη και άχαρι και ανθελληνική και απάνθρωπη (και αντιεπαγγελματική και αντικρατική και αντιεθνική…) προχώρησε η κυβέρνηση στην διαγραφή από τις τάξεις των ΕΔ, αποστρατεύοντας των καθόλα πανάξιων συμμαθητών μας από την ενέργεια.

Σαν ομάδα, σαν οικογένεια συμπονέσαμε και με τον επίλογο του ‘’πρέπει’’ ή του ‘’έγινε’’ , γραμμένο εκ του ασφαλούς από εμάς κι εσείς με λογική πικρία, η ζωή ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Κάνε το καλό πρώτα σε όσους έχουν την ίδια πίστη και το ίδιο αίμα με σένα»

Αποσπάσματα από το υπέροχο βιβλίο «Μέσα από το Παράθυρο της Φυλακής - Μηνύματα στο λαό», Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2012. Ό,τι πρέπει για αυτές τις ημέρες!

Παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο:

- Ο απόστολος Παύλος λέει: «Κι όταν κάνουμε το καλό, ας μην αποκάμουμε. Γιατί, αν αντέξουμε ως το τέλος, θα θερίσουμε τον καρπό στον κατάλληλο καιρό… ας κάνουμε το καλό σε όλους και κυρίως σε αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με εμάς» (Γαλ. 6, 9). 

Ο λαός σοφά λέει, πως το πουκάμισο είναι πιο κοντά στο δέρμα από την μπλούζα. Κάνε λοιπόν πρώτα το καλό στα αδέρφια σου, σ’ αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με σένα, στη συνέχεια στους συγγενείς, μετά στους γείτονες και μετά στους ανθρώπους που είναι μακριά από εσένα, όσον αφορά την πίστη και το αίμα, και μετά στους ανθρώπους που ζουν στα πιο μακρινά μέρη του κόσμου.

Ας μην είμαστε, όπως εκείνοι, που ονομάζονται διεθνιστές και είναι έτοιμοι να κάνουν το καλό σ’ εκείνους που είναι πιο μακριά, ενώ τα αδέρφια μας, τα πλησιέστερα στο αίμα και την πίστη, τα αφήνουν αβοήθητα, να ταλαιπωρούνται και να πεθαίνουν.

- Αν κάποιος είναι εναντίον των Εβραίων, πως μπορεί να είναι και εναντίον του Χριστού; Αφού οι Εβραίοι πολεμάνε εναντίον Του δύο χιλιάδες χρόνια;

- Αυτοί (οι Ιουδαίοι) υπήρξαν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Χριστού, μεγαλύτεροι και από τον ειδωλολάτρη Πιλάτο. Πάνω στον θυμό τους πρόφεραν και το φοβερό λόγο: «Το αίμα Του πάνω σε μας και τα παιδιά μας». Έτσι το αθώο αίμα Του έγινε το μαστίγιο που τους διώκει αιώνια από την μία χώρα στην άλλη.

Δεξιά ή αριστερά;

Δυο πολιτικοκοινωνικά σχόλια επί του άρθρου Eπίκαιρο όσο ποτέ...

 κυκλοφόρησε μια φήμη, ότι οι αριστεροί είναι πιο ανθρωπιστές... πράγματι φήμη ευρέως (και από εβραίους) διαδεδομένη...

  

… η τομή δεν βρίσκεται ή αριστερά ή δεξιά, ή πίστη ή νόηση, ή έλληνας ή ιουδαίος, ή άθεος ή ένθεος... αλλά όπου και νάναι, αν είναι φιλάνθρωπος ή απάνθρωπος, σκεπτόμενος ή μη σκεπτόμενος.

Έχουμε ή πρέπει να έχουμε ποιότητα. ΚΑΙ πίστη ΚΑΙ νόηση* (αν πρόκειται περί ανυψοποιού) ΟΧΙ πίστη ΟΧΙ νόηση (αν πρόκειται για εκπτωτικού και φυγοκέντρου...) ΚΑΙ έλληνας ΚΑΙ ιουδαίος (αν πρόκειται περί υγιούς βάσης και προοπτικής**) οπότε συγχρόνως, ΟΥΤΕ έλληνας ΟΥΤΕ ιουδαίος (αν πρόκειται περί ασθενών και εμμενόντων στην τρωτή τους φτέρνα - αχιλλέας - ησαύ, εμμενόντων σε ''σοφία'' έρπουσα και ''νόμο'' σκιώδη ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΙ και ταπεινότητα - )

Περὶ διαφυλάξεως τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξ αἱρέσεων

Γέρων Φιλόθεος Ζερβᾶκος - Προσευχή...

Κύριε, ὅτε εὑρίσκεσο ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ἄνθρωπος, χωρὶς νὰ χωρισθῇς τῆς Θεότητάς Σου, ἱδρύσας ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς ἄλλον Παράδεισον, δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὴν Ἁγίαν σου Ἐκκλησίαν τὴν ὁποίαν ἐστερέωσας ἐπὶ τὴν στερεὰν πέτραν τῆς Πίστεως, ἐπὶ τὴν πέτραν τῶν Θείων Σου Ἐντολῶν, τοῦ Θείου Σου Νόμου καὶ τῶν Θείων προσταγμάτων Σου καὶ ὥρισας νὰ μένῃ ἀσάλευτος μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων καὶ ὅτι «πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. ιστ´ 18). Τὴν Ἐκκλησίαν Σου ταύτην Ἀναμάρτητε Υἱὲ καὶ Λόγε Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου Γλυκύτατε Ἰησοῦ, ὅτε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπὸ γῆς εἰς Οὐρανοὺς ἀνόδου Σου ἀπὸ τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἀφοῦ ἐπλήρωσας πᾶσαν οἰκονομία καὶ τὰ ἐπὶ γῆς ἥνωσας τοῖς Οὐρανίοις, παρέδωκας τοῖς Ἁγίοις Σου Ἀποστόλοις μὲ ἐντολὴν νὰ τὴν φυλάξουν καθαράν, ἀμόλυντον, νὰ τὴν στερεώσουν καὶ τὴν κρατύνουν εἰς τὸν τετραπέρατον κόσμον.

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, συμφώνως τῇ ἐντολῇ τὴν ὁποίαν ἔλαβον, στερέωσαν,

οικονομία Θεού

Όπως έχω καταλάβει, τα μεγαλύτερα σκάνδαλα όχι μόνο στις οικογένειες αλλά και στα κράτη, γίνονται από τιποτένια πράγματα. 

Στην οικογένεια πρέπει ο ένας να ταπεινώνεται στον άλλον, να μιμήται τις αρετές του, αλλά και να ανέχεται τις ιδιοτροπίες του. Για μια τέτοια αντιμετώπιση πολύ βοηθάει να σκέφτεται κανείς ότι ο Χριστός θυσιάσθηκε για τις αμαρτίες μας και μας ανέχεται όλους, δισεκατομμύρια ανθρώπους, αν και είναι Αναμάρτητος, ενώ εμείς όταν ταλαιπωρούμαστε από τις ιδιοτροπίες των άλλων, εξοφλούμε αμαρτίες.

Τα οικονομάει έτσι ο Καλός Θεός, ώστε ο ένας με το χάρισμα που έχει, να βοηθάη τον άλλον καί με το κουσούρι που έχει, να ταπεινώνεται στον άλλον. Γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει τα χαρίσματά του, αλλά έχει και μερικά κουσούρια και πρέπει να αγωνίζεται να τα κόψη.

Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.

---

αναγινώσκεται τετράκις... Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου…

Το ‘’ν’’ και το ‘’σ’’ ελληνορθοδόξως κρινόμενο

Με αφορμή το άρθρο: Το γράμμα Ν και η κατάργησή του που έχει κατακλύσει το νετ… δυο σκέψεις) 

Όντως, το ''ν'' και το ''σ'' ενέχουν κραδασμούς (ας πούμε ωφέλιμους, διεγερτικούς του εγκεφάλου, εμπρός στην γενική ύπνωση που θέλει η ντπ να επιβάλλει…). Το θέμα είναι, πως η Ορθοδοξία (ως υπερφύση+φύση) μπορεί και πρέπει να γίνει κριτής και βοηθός κάθε λόγου που θάθελε να εξαρτηθεί (όχι δεσμευτικώς αλλά απελευθερωτικώς) από Τον Λόγο...

έλεγχος εαυτού και ταπεινότητα...

Να ξέρεις ότι, αν ο λογισμός σου συνηθίζει να παρατηρεί ανθρώπους, πώς ζεί ο ένας ή ο άλλος, αυτό είναι ένδειξη υπερηφάνειας.
«Πρόσεχε τον εαυτό σου».

Παρατήρησε τον εαυτό σου και θα δεις: Μόλις η ψυχή αποκτήσει έπαρση έναντι του αδελφού, αμέσως ακολουθεί κάποιος λογισμός όχι ευάρεστος στον Θεό, και αυτό, για να ταπεινωθεί η ψυχή.
Αν, όμως, δεν ταπεινωθεί, τότε έρχεται ένας μικρός πειρασμός.

Και αν πάλι δεν ταπεινωθεί, αρχίζει ο πόλεμος της σαρκός.
Και αν πάλι δεν ταπεινωθεί, τότε πέφτει πάλι σε κάποιο μικρό αμάρτημα.
Αν και τότε δεν ταπεινωθεί, θα έλθει μεγαλύτερη αμαρτία.
Κι έτσι θα αμαρτάνει, ωσότου ταπεινωθεί.

Μόλις, όμως, ταπεινωθεί, αμέσως θα δώσει ο Ελεήμων Κύριος στην ψυχή ειρήνη και κατάνυξη, και τότε θα περάσουν όλα τα κακά και θα απομακρυνθούν όλοι οι εχθρικοί λογισμοί. Έπειτα, όμως, πρέπει να κρατάς με όλες σου τις δυνάμεις τήν ταπείνωση, αλλιώς θα ξαναπέσεις στην αμαρτία.

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

(πατώντας επάνω στις εικόνες, γίνονται ευανάγνωστες) 

Για το θεόσδοτο όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ

Εις την εορτήν των Θεοφανείων († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Όπως όλες οι Δεσποτικές εορτές, έτσι και η σημε­ρινή εορτή έχει χαρακτήρα Τριαδικό, Χριστολογικό, ανθρωπολογικό και αφορά όλη την κτίσι.

Τριαδικό, διότι εφάνη πολύ καθαρά η Αγία Τριάς, δηλαδή τα τρία Πρόσωπα, τόσο καθαρά όσο άλλοτε δεν είχε φανή, και άρα εγνώρισαν όσοι ήσαν εκεί και όσοι υπουργούσαν -κυρίως ο Τίμιος Πρόδρομος- το Τριαδικόν του Θεού. Και δι’ αυτών και εμείς όλοι. Διότι αυτοί μας παρέδωσαν, και εμείς σαν να είμεθα αυτόπται μάρτυρες πιστεύουμε σ’ αυτό που τότε εφανερώθη και απεκαλύφθη. Γι’ αυτό και ψάλαμε χθες «Τριάδος η φανέρωσις εν Ιορδάνη γέγονεν», αλλά και εν Ιορδάνη και εν ημίν.

Έχει χαρακτήρα Χριστολογικό, διότι εκείνος ο οποίος είναι το κύριο Πρόσωπο στο μυστήριο αυτό είναι ο Δεσπότης Χριστός, ο οποίος για μία ακόμη φορά δείχνει την άκρα Του ταπείνωσι και την άκρα Του υπακοή προς τον Θεόν Πατέρα. Και όταν εγεννήθη εν τω σπηλαίω, και τώρα που βαπτίζεται, και επί του Σταυρού, και πάντοτε αυτές ήσαν οι δύο αρετές του Χριστού, οι οποίες έγιναν και η αφορμή της σωτηρίας της δικής μας. Όπως ο Αδάμ έπεσε διά της υπερηφανείας και διά της ανυπακοής, έτσι και ο νέος Αδάμ μπορούσε να ανορθώση το ανθρώπινο γένος μόνο με την ταπείνωσι και την υπακοή. Και έτσι άφησε και «ημίν υπογραμμόν, ίνα επακολουθήσωμεν τοις ίχνεσιν αυτού».

Τι πρέπει να προσέχετε στους λογισμούς σας .

Υπάρχει μία ζωή αόρατη, η ζωή της ψυχής.
Αυτή είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να επιδράσει στον άλλον, έστω κι αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα. 

Αυτό γίνεται και με την κατάρα, η οποία είναι δύναμη που ενεργεί το κακό. Αν, όμως, πάλι με αγάπη προσευχηθούμε για κάποιον, όση απόσταση κι αν μας χωρίζει, μεταδίδεται το καλό.

Άρα και το καλό και το κακό δεν τα επηρεάζουν οι αποστάσεις.

Μπορούμε να τα στείλομε σε αποστάσεις απέραντες. … Ο θρούς της ψυχής μας φθάνει μυστηριωδώς κι επηρεάζει τον άλλον, έστω κι αν δεν εκφράσομε ούτε μια λέξη. 

Και χωρίς να μιλήσομε, μπορεί να μεταδώσομε το καλό ή το κακό, όση κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει απ’ τον πλησίον. Αυτό που δεν εκφράζεται έχει συνήθως περισσότερη δύναμη απ’ τα λόγια.

Αγιου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου «Βίος και Λόγοι»

---

...ιστορία που περιέγραψε ο Γέροντας Πορφύριος.
«Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό και θα θαυμάσετε. Δεν είναι της φαντασίας μου.

Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ – Διάλογος με τον Μοτοβίλωφ

Μετά την θεραπεία του ο Μοτοβίλωφ έγινε πολύ τακτικός επισκέπτης της μονής.

Κατά την διάρκεια μιας συνομιλίας του με τον όσιο Σεραφείμ, τέλη Νοεμβρίου του 1831, ευτύχησε να τον δη καταγλαϊσμένο από τη Χάρη και λάμποντα μέσα στο φως, και να ακούσει από αυτόν ότι η Χριστιανική ζωή πρέπει να γίνη ζωή εν Αγίω Πνεύματι.

Να τι έγραψε σχετικά ο Μοτοβίλωφ στο σημειωματάριο του, το οποίο βρέθηκε στο αρχείο της μονής Ντιβιέγιεβο, όπου είχε γίνει μοναχή η χήρα Ελένη Μοτοβίλοβα:

«Η ημέρα ήταν συννεφιασμένη, η γη είχε καλυφθεί από παχύ στρώμα χιονιού, το οποίο έπεφτε συνεχώς, όταν ο στάρετς Σεραφείμ με έβαλε να καθήσω δίπλα του σ’ ένα πεσμένο κορμό δένδρου.

«Ο Κύριος μου αποκάλυψε, μου είπε, ότι στην παιδική σας ηλικία επιθυμούσατε να μάθετε ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Σας συμβούλευαν να εκκλησιάζεσθε, να προσεύχεσθε, να κάνετε καλές πράξεις, διότι σ’ αυτά, σας έλεγαν, συνίσταται ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Αυτή η απάντηση όμως δεν μπορούσε να σας ικανοποιήσει.

Όντως η προσευχή, η νηστεία, η αγρυπνία, όπως και όλη η χριστιανική άσκηση είναι καλά καθ’ εαυτά.

Ο Αγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και η αρκούδα

Ο Άγιος Σεραφείμ στα δεκαεννέα του χρόνια πήγε στο δάσος του Σάρωφ, όπου ασκήτεψε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Εκεί, έδωσε στα διάφορα μέρη του δάσους ονομασίες, όπως Ναζαρέτ, Βηθλεέμ, Ιερουσαλήμ, Όρος Θαβώρ, Γολγοθάς. Την δε καλύβα του την ωνόμασε Άγιον Όρος. Έτσι, κάνοντας τις καθημερινές του εργασίες, μαζεύοντας βρύα, για να τα χρησιμοποιήση ως λίπασμα στον κήπο του, ή κόβοντας ξύλα, επαναλάμβανε τις διάφορες φάσεις της ζωής του Χριστού.

Σ’ αυτή την γη, ο Άγιος είχε άμεση επαφή με τα πλάσματα του Θεού, κάτι που του έδινε ιδιαίτερη χαρά. Οι φιλίες του με τα ζώα του δάσους γέμιζαν έκπληξι τους αδελφούς του, στο Σάρωφ, ιδιαίτερα όταν έβλεπαν κουνέλια, αλεπούδες, σαύρες, αρκούδες, ακόμα και λύκους να μαζεύωνται γύρω στα μεσάνυχτα στην είσοδο της καλύβας του, περιμένοντάς τον να τελειώση τις προσευχές του και να φανή με τα καρβελάκια το ψωμί, για να τα ταΐση.

Κάποια μέρα έφθασε στο μακρινό ερημητήριο του Αγίου Σεραφείμ μία αδελφή από το Μοναστήρι του Ντιβέγιεβο. Περνούσε μία περίοδο αγωνίας και απογοητεύσεως και ήθελε να φύγη από το Μοναστήρι, γιατί το διακόνημα της μαγείρισσας της προκαλούσε απέχθεια. Ο Άγιος Σεραφείμ είχε δώσει ευλογία να τον επισκεφθή.

καλή κι ευλογημένη χρονιά

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καιροὺς καὶ χρόνους ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ θέμενος, ὁ ἄναρχος καὶ ἀτελεύτητος καὶ ἐπέκεινα παντὸς χρόνου νοούμενός τε καὶ ὑπάρχων, ὁ πάσης ἐκτὸς μεταβολῆς τε τῶν ὄντων καὶ ἀλλοιώσεως, ὁ τὸν πάντα χρόνον τόν τε γεγονότα τόν τε ὄντα καὶ τὸν ἐσόμενον πληρῶν, ὁ ἐν τῇ ἀφάτῳ σου μακροθυμίᾳ καταξιώσας ἡμᾶς εἰς νέον ἐνιαυτὸν τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητός σου εἰσελθεῖν, αὐτός, πανάγαθε Δέσποτα, τὴν εἴσοδον ταύτην τῇ θείᾳ σου χάριτι εὐλόγησον· ὄμβρους εἰρηνικοὺς πρὸς καρποφορίαν τῇ γῇ δώρησαι· τοὺς ἀέρας ὑγιεινοὺς καὶ εὐκράτους ἀνθρώποις τε καὶ κτήνεσι κατασκεύασον· δὸς ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ βεβαίᾳ τὸν κύκλον αὐτοῦ διελθεῖν, τῷ στεφάνῳ τῆς δόξης τῶν ἀρετῶν κοσμουμένους, τῷ φωτὶ τῶν ἐντολῶν σου εὐσχημόνως ὡς ἐν ἡμέρᾳ καλῶς ὁδεύοντας· τὸ εὐσεβὲς ἡμῶν ἔθνος τῇ δυνάμει σου κραταίωσον· τὴν νεότητα παιδαγώγησον· τὸ γῆρας περικράτησον· τοὺς ὀλιγοψύχους παραμύθησον· τοὺς ἐσκορπισμένους ἐπισυνάγαγε· τοὺς πεπλανημένους ἐπανάγαγε καὶ σύναψον τῇ ἁγίᾳ σου ᾿Εκκλησίᾳ, ἣν τῇ θείᾳ σου χάριτι καλῶς διαφύλαξον· λάλησον ἀγαθὰ ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἀρχόντων ἡμῶν, ἐνίσχυσον καὶ ἐνδυνάμωσον αὐτούς τε καὶ τὸν φιλόχριστον ἡμῶν στρατόν· ἐλθέτω ἐφ᾿ ἡμᾶς, Κύριε, ἡ βασιλεία σου, βασιλεία ἀγάπης, χρηστότητος, δικαιοσύνης καὶ εἰρήνης, καὶ ἀξίωσον ἡμᾶς ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ ὑμνεῖν σε καὶ δοξάζειν σε τὸν ἐν Τριάδι ἄναρχον καὶ αἰώνιον Θεὸν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

----

Άναρχε Τρισήλιε Βασιλεύ, ο καιρών και χρόνων, τας ελίξεις περισκοπών, ευλόγησον τον κύκλον, της νέας περιόδου, τας αγαθάς Σου δόσεις, πάσι δωρούμενος.