περί εικονικής πραγματικότητας και φαντασίας. Η αρχή και το τέλος της…

…ενώ ο όρος είναι γνωστός τώρα τελευταία με κάτι ‘’παιχνίδια’’ που ο άνθρωπος ‘’ζει’’ περιπέτειες μέσω κάποιων ομματοϋάλων (1), δεν είναι μακράν της καθημερινότητος, που ο κάθε άνθρωπος ‘’ζει’’ από γενέσεως και μετά την πτώση, μέσα σε κάτι σαν μάτριξ μέσα σε κάτι σαν όνειρο… Κι ενώ υπάρχουν στιγμές που ‘’ξυπνάμε’’ * ξεφεύγουμε αυτής της ονειρικής καταστάσεως, συνήθως εθελουσίως, στη συνέχεια, ξαναπέφτουμε σε άλλη, πάλι εικονική, με αυτό να ισχύει όσο περιβαλλόμαστε και κατακλυζόμαστε από εικόνες και πιστεύουμε σε αυτές, ως μόνες αληθινές… (ζώντας μέσα στο σπήλαιο του πλάτωνα…). 

Αρχή της εικονικής πραγματικότητος εντοπίζεται σε εκείνη την επιλογή των πρωτοπλάστων, όταν τους ψιθύρισε ο πρώην όρθιος όφις και μετέπειτα έρπων (ΦΩΣ – ΟΦΙΣ, με τον καθένα το φως του και την σ+οφία του, ορθή ή πλάνη) ότι, τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό θα γινόντουσαν θεοί. Κι ο ΑΔΑΜ και η ΕΥΑ πίστεψαν ότι θα γίνουν θεοί χωρίς Θεό, χωρίς χάρη. Τότε εισήλθε η φαντασία στον νου τους και γέμισε η ψυχή τους με τα κάτω (διαθλαστικά Αληθείας) ύδατα… Από τότε συνεχίζει η φαντασία να δρα πάνω και μέσα στον καθένα, όσο νομίζει ότι μπορεί να κάνει οτιδήποτε καλό, χωρίς Θεό, ισχύοντας το αγιογραφικό … χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν, αλλά ποιος το πιστεύει;;; είναι πιο βολική η περηφάνεια…

Κι ενώ στην αρχή ήταν τα πράματα ας πούμε αναλογικά, σωματιδιακά, στα έσχατα (και τώρα στα προέσχατα) αναπτύσσονται και εκδηλώνονται ενεργειακά (όπως δείχνει εύστοχα και η σχετική εικόνα) με επηρροή πάνω σε νευρώνες, δημιουργώντας χημικές αντιδράσεις προκαλώντας κατά βούληση του σχεδιαστού (της εικονικής πραγματικότητος) χυμούς και ενέργειες, εκ της κεφαλής στο όλο σώμα. Από τον νου στον χου. 

Είναι αυτό που παρακαλούμε με την θεία κοινωνία,   … καὶ γενέσθω μοι τὰ ἅγια ταῦτα εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος· εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης· (ευχή Μ.Βασιλείου) 

Ήδη ‘’εντοπίζεται’’ ένα πλέγμα ενεργειών στο μεσολόβιον που χωρίς ‘’επαφή’’ (ας πούμε ασύρματα) εκδηλώνει στην φύση (-) το ένα ή το άλλο Ι,  σαν αστραπές (κάθετες, |, πνευματικής φύσης), ανάλογα με τα δικαιώματα που δίνουμε στο καθένα. Ι, κεντρομόλο ή Ι εξοστρακιστικό και φυγόκεντρο. [μεσολόβιον τα δύο ημισφαίρια και το ανδρόγυνο.... (έρωτας και αγάπη)]. 

Δικαιώματα Αληθείας εκ ταπεινότητος ή δικαιώματα φαντασίας εξ εγωισμού… με, τέλειο νου να είναι ο αφάνταστος νους. Νους διακριτικός, νους ταπεινός, αφού η μητέρα των αρετών η διάκριση δωρίζεται στους ταπεινούς… 

Έτσι, σε μια εποχή που ο μετεωρισμός (σαν εξοστρακιστική στάση ζωής) και οι ανούσιες (που δεν αφορούν την σωτηρία μας) πληροφορίες θεωρούνται φυσιολογικές παρά την ζημιά που προξενούν, η ανάγκη επιστροφής και πνευματικοποίησης της σάρκας αντί του αντιθέτου, κατάργηση της φαντασίας και ‘’εικονικής πραγματικότητος’’ Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας, κρίνεται ζήτημα ζωής και θανάτου… (και γιαυτό το παρόν άρθρο). 

Μας γνωρίζει ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρεα, Άγιον Όρος ότι… Ο διάβολος παρακολουθεί κάθε άνθρωπο πως σκέφτεται και στην συνέχεια βγάζει φωτοτυπία αυτού του τρόπου σκέψεως. Και με βάση αυτή μας εισηγείται λογισμούς ως ένας δεύτερος εαυτός μας νομίζοντας ο άνθρωπος ότι οι λογισμοί αυτοί είναι δικοί του να τους αποδεχθεί και να κάνει έτσι κακό στον εαυτό του.

Παρακολουθεί τις ψυχές των ανθρώπων ποιες έχουν Χάρη και ποιες όχι και αναλόγως τις πολεμάει.

Είναι πολύ δύσκολο για τον άνθρωπο να διακρίνει ποιοι λογισμοί είναι δικοί του και ποιοι του διαβόλου.

Αυτό θα το πετύχει μόνο με το χάρισμα της διακρίσεως.

Στήνει πλεκτάνη ο αντίδικος, στήνει σχέδιο σωτηρίας Ο Κύριος. Ο ένας για την καθέλκυσή του ανθρώπου στον εικονικό κόσμο (και είδωλα και αντικατοπτρισμό της όασης και φαντασία) κι Ο Άλλος με δίκτυ ανέλκυσης στην κατά Θεόν πραγματικότητα, Αλήθεια, σωτηρία (ολοκλήρωση εκ του σώος). Έστησε Ο Κύριος το Αναστημένο Σώμα Του (ορθόδοξη ΜΙΑ) Εκκλησία για να φιλοξενήσει, επιβιβάσει πάνω στην δική Του Ναυ τον άνθρωπο και τον περάσει από την γένεση (και αρχή της εικονικής πραγματικότητος) στην συντέλεια (και τέλος της εικονικής πραγματικότητος), όταν αυτή θα καταργηθεί. Αυτό το ''πέρασμα'' ήδη μυστηριακά το επιτελεί σε κάθε θεία λειτουργία, όταν μέσα σε αυτό το περίπου 3ωρο περνά τους επιβάτες (μετέχοντες κι όχι απλά επισκέπτες) από την αρχή έως το τέλος του κόσμου τούτου.. Ο Α και Ω, Χριστός αληθινός Θεός και ''πέρασμα'' από την γη στον ουρανό.  

Κι οι δυο, ‘’εκμεταλλεύονται’’ την φύση (αναλογική όπως πάντα και στα έσχατα ψηφιακή)… μέσα στο σύμπαν, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Ο ένας σωτηρία κι ο άλλος απώλεια (το σύμπαν του Θεού και το μετασύμπαν του ανθρώπου…). Ο Ένας για να αναστήσει τον άνθρωπο κι ο άλλος να τον παραμορφώσει σε μετάνθρωπο. (ip και νευρώνες βίντεο). 

Παρακολουθεί ο διάβολος ‘’άμεσα’’ τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου (ενεργειακά) και αφού βγάλει ‘’φωτοτυπία’’, του εμβάζει τους λογισμούς, σαν να ήταν δικοί του. Παρακολουθεί (αποδεδειγμένα) το σύστημα τις ψηφιακές μας συμπεριφορές και μας πετάει διαφημίσεις, αφενός για οικονομικούς λόγους αφετέρου για να μας εξαρτά από αυτά, ολοέν και παραπάνω, έως πλήρους ταυτίσεως με τον χοϊκό εαυτό και τις πρόσκαιρες και επίπλαστες ανάγκες, εγκλωβίζοντας την συνείδηση (νου και χου) σε χώρα μακράν του Αληθινού Θεού …. Η όλη προσπάθεια είναι να σαρκοποιηθεί πλήρως το πνεύμα. Να μολυνθεί, να παχυλοποιηθεί, να νιώθει φανταστικά αυτάρκης χωρίς Θεό, να μείνει ως εικόνα αλλά επ’ουδενί να κινηθεί προς το καθ’ωμοίωσιν… 

Έτσι μοιραίως, λειτουργούμε μέσα στο δίκτυό του και ενσωματωνόμαστε μέσα σε αυτό, παραχωρώντας λίγο λίγο, ψηφιακά αποτυπώματα, φωτογραφίες βιομετρικές, μνήμες σε cloud, δημιουργώντας μόνοι μας το αντίγραφο του (χοϊκού) εαυτού… εικόνες και μεγάλο μέρος του εαυτού, όλα με κεντρικό άξονα το ε-γώ (και εικόνα επί γης), αντί να ανευρίσκουμε τον ε-αυτό μας (εικόνα Αυτού) σε Αυτόν. 

Κορωνίδα της ‘’φωτοτυπίας’’, είναι η προβαλλόμενη και σε λίγο καιρό υποχρεωτική (ήδη έχουν αρχίσει τα τρομοκρατικά για την επιβολή της, ως πρόγευση των εσχάτων) ψηφιακή ταυτότητα που θα καταστεί ένα ψηφιακό δίδυμο** του εαυτού μας, ένας μοναδικός προσωπικός αριθμός που αντικαθιστά το πρόσωπο με νούμερα, (ένας εαυτός απόλυτα εποπτευόμενος και διαχειριζόμενος από αρχές και εξουσίες του αιώνος τούτου…), εσωκλείοντάς μας σε μια ιδιότυπη ψηφιακή φυλακή. Με αυτήν την μεθοδολογία, το πρόσωπο χάνει την ελευθερία του και στην ουσία αυτοχειρούμε, αφού κρεμάμε την ζωή μας στην συκή (ως άλλος ιούδας).    

Πίσω από αυτόν τον δαιμονιώδη αποκομμένο εγωισμό και φιλαυτία αλλά και φυλακή, ‘’κρύβεται’’ η εκ Θεού λύση. Η ταπεινότητα, η ένωση και αληθής ενσωμάτωση (από τώρα) στον Τριαδικό Θεό, γιατί αν δεν το καταφέρουμε από τώρα [στον καθ’ύλη αγωνιστικό χώρο και χρόνο (+) ζωής] δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάτι σχετικό (ένωση) μετά, αποδεικνύοντας ότι η ορθοδοξία με τα μυστικά και μυστηριακά εφόδια ΔΕΝ είναι ΜΕΤΑφυσική, αλλά φυσική.   

Είναι αυτό που σημειώνει ο Αγ. Σιλουανός ο Αθωνίτης… Ο πόλεμος ημών είναι πολύπονος, είναι μεγάλη και αδιάλειπτος επιστήμη. Απαιτείται και σοφία αλλά και απλότης. Εάν η ψυχή αγαπήση την ταπεινότητα τότε όλα τα δίκτυα των εχθρών διαλύονται και όλα τα οχυρά των κρημνίζονται. Ο πόλεμος είναι μεν πεισματώδης, αλλά μόνον δια τους υπερηφάνους. Δια δε τους ταπεινούς είναι εύκολος, διότι αυτοί έχουν αγαπήσει Τον Κύριον, και Αυτός δίδει εις αυτούς το ισχυρόν όπλον Του, την χάριν Του Αγίου Πνεύματος, την οποίαν φοβούνται οι εχθροί, διότι τους κατακαίει. (με συνειρμικές σκέψεις στο Για το δίκτυο του κόσμου). Με την διάκριση, την μητέρα όλων των αρετών, να χαρίζεται στους ταπεινούς. 

Η συνείδηση κινείται επί μιας καθέτου ευθείας, σαν σε κλίμακα, μεταξύ άνω ορίου αληθείας (999) και αληθοφανείας [κατοπτρικού, εικονικού, φανταστικού, ψεύδους, 666 και κακέκτυπο επί εδάφους (όταν ΕΔΑΦΟΣ = ΤΡΟΜΟΣ = ΟΦΙΣ…)], όπου η αδιαφορία στην επίγνωση Αληθείας και την σωτηρία της ψυχής έχουν σαν αποτέλεσμα την ζωή μας στο κάτω άκρο και πλατύσκαλο της φύσης και σκοτεινή όψη. Όχι στον Ήλιο (εντός) όχι στο προσήλιο (απέναντι Γεν.γ’24), αλλά στο ανήλιο μέρος της γης (+), όπου μεταστάθμευσε ο Κάιν. Κατέναντι (Γεν.δ’16) της εδέμ…. [περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)].  

Παρά το φαινόμενο της ζοφερότητος και τάχα αδιεξόδου της ‘’προόδου’’… είναι διανοιγμένη η πορεία εξόδου και ανάβασης… με την προϋπόθεση βέβαια, ΑΝ κάποιος το επιλέξει… οπότε και διαβάζουμε στο ψαλτήρι…  τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; ἀθῷος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ. οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. (ψαλμ.κγ’) 

…απλωμένα είναι τα δίκτυα μέσα στον κόσμο…. για ελεύθερη επιλογή σε ποιο θα ενταχθούμε (και ‘’πιαστούμε’’…). Αμήν από το φουστάνι Της Παναγίας. 

Είναι γνωστό πως… όλα μας επιτρέπονται, αλλά δεν μας συμφέρουν τα πάντα… οπότε, μακάρι να αποφασίσουμε με ορθά… ορθόδοξα κριτήρια εκδηλούμενα σε θεωρία και πράξη, τα  συμφέροντα, δι ευχών.

--- 

Πῶς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου- Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ Η αναφορά του αγίου αφορά, πέραν χρόνων και καιρών και όχι μόνο των εσχάτων, την δομή σκέψεως (την μεν εισάγουσα την δε εξοστρακίζουσα) ως χριστόφιλοι ή χριστομάχοι (αγ.Ιουστίνου πόποβιτς)… Δυστυχώς μέσα στην αδιακρισία ακόμη και αδιαφορία, μουδιασμένοι πνευματικά,  χειραγωγείται με μεγάλη μαεστρία και δολιότητα ο (φίλαυτος και εγωπαθής) τρόπος σκέψης των ανθρώπων. Η επηρροή είναι άμεσα υλική (σωματιδιακά) αλλά και ύπουλα πνευματική (ενεργειακά) μέσω συχνοτήτων, παλμών, μαγεία (12 άρθρα) κλπ… για εμμονή στον προσανατολισμό του προσώπου μας προς το σκότος αντί Του Φωτός. 

Στάση όμως ζωής που αρνείται την ανάσταση και την αίτηση θείας βοηθείας από το προτεινόμενο για εξαγωγή μας εξ άδου κατωτάτου παντοδύναμο χέρι Του Θεού… έχοντας αυτόν σαν αγώνα όχι μόνο κατά των ειδώλων (αναλογικά) αλλά και των τεχνοειδώλων της αβύσσου (ψηφιακά ΑΙ). 

Έχουν αυτοί το ανάποδο πεντάκτινό τους που θέλει να μας καθέλκει (6) έχουμε κι εμείς την λύση και Ολκάδα των θελόντων σωθήναι… ανέλκοντάς μας (9)… Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….) 

με, πάλι ομόπνοο και σχετικό στην πράξη… με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη 

--- 

(1) κι ενώ τα μικροσκόπια, τηλεσκόπια γίνονται βοηθητικά για παρατήρηση λόγων (και αναλογιών) μικρομικροκόσμου και μακροκόσμου, δια των οποίων φυσικών λόγων ανοίγεται η δυνατότητα δια της ευθείας κίνησης του νοός να ψηλαφηθεί Ο πρωταίτιος Λόγος, τα συγκεκριμμένα γυαλιά εικονικής πραγματικότητος ‘’δείχνουν’’ ότι έχει προγραμματίσει ο άνθρωπος. Κι ενώ τα φυσικά εργαλεία όρασης, ΡΑΒΔΙΑ + ΚΩΝΙΑ (=999) έχουν προδιαγραφή να οράται ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (συμπτωματικά = 999) και η δόξα Του, τα παραπάνω γυαλιά αφαιρούν αυτήν την προοπτική, ωμοιάζοντας με παρωπίδες αλόγων για να μην μπει το άλλο ΦΩΣ…. Μπορεί κάποιος να υπερηφανευτεί ότι δεν  βλέπει μέσω αυτών και ότι δεν ‘’παίζει’’ αλλά όσο αδυνατεί να δει λόγους Θεού μέσα στην φύση, που να ενδεικνύουν ως οδοδείκτες Τον Δημιουργό, έφτασε στο ίδιο αποτέλεσμα άρνησης και τυφλότητος νοός, (παρά την πιθανή οξύτητα όρασης αλλά και οξυδέρκεια διανοίας) και χωρίς αυτά…    

* σημειώνει συμπερασματικά ο αγ.Νικόλαος βελιμίροβιτς στο Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… Σ’αὐτόν τόν κόσμο τῶν σκιῶν καί τῆς διαύγειας, μόνο ἡ ψυχή ἔχει τήν πραγματικότητα, τἠν ὁποία μπορεῖ νά φυλάξει ἤ νά χάσει.

Σ’ αὐτό τον κόσμο τοῦ ὀνείρου καί τῆς ὀνειροπόλησης, μόνο ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου φέρει τήν πραγματικότητα μέσα της. Ἀλοίμονο στόν ἄνθρωπο πού καί αὐτή τήν λίγη πραγματικότητα τήν μεταμορφώνει σέ ὄνειρο.

Ὅταν ξημερώσει ἡ ἡμέρα τῆς ἀφύπνισης, δέν θά ὑπάρχει τίποτε μέσα του νά ξυπνήσει… 

Θα εξ-υπνήσουμε κάποια στιγμή, έτσι κι αλλιώς, όταν με τον βιολογικό θάνατο θα μας διανοιχτούν οι νοεροί οφθαλμοί... Μακάρι να προλάβουμε να εξ-υπνήσουμε από τον ζοφερό ύπνο της αμαρτίας (και φανταστικής ‘’ευτυχίας’’ και σκοπών της προσκαίρου ζωής), πριν αναγκαστούμε βιαίως να εγκαταλείψουμε πίσω μας, την εικονική πραγματικότητα…  

** δίδυμοι, είμαστε έτσι κι αλλιώς. Και δεξιά και αριστερά (σαν επιγνώσεις) αλλά και άνω (ουράνια) – κάτω (υπό την βιολογική έννοια, σαν τον μεθερμηνευόμενο δίδυμο – απ.Θωμά) με τα παρακάτω άρθρα, σχετικά… 

χθων και αντιχθών (ως αρχαιοελληνική αναζήτηση πλανήτη) 

Δεξιά και αριστερή επίγνωση, άνω και κάτω… σταυροειδώς 

Η Κλίμαξ, ως δρόμος από το κατ’εικόνα στο καθ’ωμοίωσιν. 

συνείδηση και επιγνώσεις  

…εικονική πραγματικότητα ήταν και είναι η ζωή στην (νοητή) αίγυπτο, τον παρόντα κόσμο, όπου οι συνειδήσεις και ο νους (ισραήλ) ζούσε αιχμάλωτος του φαραώ… εν μέσω ειδώλων, προσκαλούμενος να εξαχθεί από αυτήν (σαν πάσχα, σαν ανάσταση…) προς την ελευθερία… με τις επιλογές του νου (παραμονή ή έξοδο) να επηρρεάζουν όλον τον εαυτό. ΚΑΙ σωματικά ΚΑΙ πνευματικά.  

Στην ινδιάνικη παράδοση (και μερική αλήθεια) οι ‘’μύστες’’ τους αναφέρουν ότι όταν κάποιος είναι να φύγει από την βιολογική ζωή, πρέπει να είναι έτοιμος να παραδώσει ένα ‘’αντίγραφο’’ της ζωής του  (κάτι σαν έλεγχο του εαυτού καθημερινά) στον κλειδοκράτορα για να περάσει στην άλλη (και αιώνια) ζωή. Αν δεν το κατέχει και δεν το προσκομίσει, μένει αιώνια δεσμευμένος. Ανάλογα κι εμείς ορθοδόξως εξομολογούμενοι, και αφιέμενες οι αμαρτίες (και ανομίες) χάριτι του απόπλυνον τω Αίματί Σου τω Αγίω… ως εφόδιον Ζωής αιωνίου, δημιουργούμε το ‘’αντίγραφο’’ και διαβατήριο από την εικονική πραγματικότητα που θέλει εκεί να μας κρατήσει δέσμιους, στην πραγματική Αλήθεια και Ανάσταση και Ζωή. Δια και εν XC. Αμήν δι ευχών και ενεργείας πάντων των αγίων και Της Θεοτόκου που ‘’έφερε’’ την Αλήθεια εν σαρκί, στον κόσμο… 

Ο Άνθρωπος ο άνθρωπος ο θάνατος και η Ζωή … 

ΦΩΣ. Από το εξωτερικό ίχνος έως της εσωτερικής πληρότητος  

Αμήν να βιώσουμε πριν είναι αργά, το λάμψας εν τη αιγύπτω... φωτισμόν αληθείας, ο μόνος που εξάγει τον άνθρωπο από την αίγυπτο (και κόσμο και κοσμικό φρόνημα) και εξωστρέφεια εισάγοντας εσωστρεφώς, ευθέως (Ι) και ελικοειδώς (9), στην εντός ημών βασιλεία. Αμην γένοιτο!!