Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

ένδοξο παρελθόν και ελπιδοφόρο (υπό προϋποθέσεις) μέλλον


Από τα γεωμετρικά χρόνια, (ορθά το αντιλήφθηκαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι) θεοί και άνθρωποι, γράφουν ιστορία. Ο Θεός αεί γεωμετρεί….

Εκεί που συναντάται η Ιστορία με την Ορθοδοξία, γράφονται ένδοξες σελίδες.

Είναι πλέον ιστορία το ’40, αλλά ούτε η Ελλάδα, ούτε η Ορθοδοξία σταμάτησε εκεί. Προχωρά.

Η ιστορία καταγράφει: Αν η Ελλάδα δεν καθυστερούσε τον άξονα, η Ρωσία θα έπεφτε και θα είχαμε άλλη τροπή στην έκβαση του πολέμου… 

Η θεολογική (και όχι απλά θρησκευτική έποψη του έπους του ‘40) καταγράφει, πως δεν είναι συμπτωματικό ότι οι ορθόδοξες χώρες Ελλάδα και Ρωσία, είναι οι μόνες χώρες που ‘’καθυστέρησαν’’ και ''σταμάτησαν’’ την προέλαση ενός κόσμου, στημένου κατά την φαντασία και το θέλημα του Χίτλερ και των συνεργατών του. Πίσω από τα πρόσωπα που έγραψαν ιστορία, υπάρχουν οι σταυροί και αυτές τις κινήσεις.

Πίσω από τον Χίτλερ βλέπουμε την σβάστικα ή ακόμη και μπροστά ως θυρεό, τον αγκυλωτό σταυρό. Τον φορούσαν οι αγαπημένοι του Σπαρτιάτες και ειδικά, οι αρχαίοι δικαστές (της Σπάρτης). Ο ισοσκελής σταυρός είναι η αρμονία. Έτσι, όταν αυτή διαταράσσεται από κάποια άνομη πράξη, ο δικαστής με τον αγκυλωτό σταυρό (σβάστικα), προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις, αποκατάστασης της χαμένης ισορροπίας.

Κι ο Χίτλερ, με ένα θεωρητικό υπόβαθρο αλλά και την πρακτική, πολεμική μηχανή που διαθέτει, σαν με μοχλό, (ενέργεια δυναμική μεταφραζόμενη σε κινητική) προβαίνει κατά το δοκούν, να αποκαταστήσει αυτήν την χαμένη κατά την γνώμη του, χαμένη ισορροπία, εγκαθιστώντας έναν νέο κόσμο, μια νέα εποχή.

Στο ίδιο μήκος κύματος, κινούνται τα πολλά θελήματα των ανθρώπων έναντι του Ενός θελήματος του Θεού, όπως και οι αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους, πολυνομία - πολυθεϊα με τον Ένα Νόμο, Μία Χάρι, του Ενός Τριαδικού Θεού.

Το δια του πολέμου, της φωτιάς και του σιδήρου, γενηθήτω το θέλημά μου του (όποιου) Χίτλερ (με θυρεό την σβάστικα) βρίσκεται αντιμέτωπο με το ειρηνικό γενηθήτω το θέλημά Σου Κύριε, που εντοπίζεται η πραγμάτωσή του, στην γη, όπου πνέει ορθόδοξος ‘’αέρας’’ όχι εκείνος στις βουνοπλαγιές της Βορείου Ηπείρου, αλλά αυτός, ο ένας στις καρδιές των αγωνιστών. Όπως και σε όλους τους αγώνες της Ελλάδας (και εκεί βρίσκεται η διαφορά, για τους προβληματισμένους… η ελληνική ψυχή) συμπολεμιστές αναδεικνύονται υπέρ πίστεως και πατρίδος στα ίδια ορθόδοξα σύνορα, θεοί και άνθρωποι. Φυσικά, ο όρος θεοί, αποδίδεται στους αγίους μας, τους θεούς κατά χάριν, του Ενός Τριαδικού Θεού. Η εμφάνιση της Παναγίας, του Αγίου Δημητρίου, Αγίου Χαραλάμπους, Αγίου Μηνά (στο Ελ Αλαμέιν…) είναι αδιαμφισβήτητα. Ανέκδοτα μεν, αλλά οι θαυμαστές αναφορές, είναι πάμπολλες. Είναι η μυστική παρουσία του Αληθινού Θεού κοντά σε αυτόν τον Δαβιδάκο (Έλληνα) ενάντια στον διαχρονικό Γολιάθ... (όλους τους κατά καιρούς εχθρούς μας) που πολύ θάθελαν να μας αφανίσουν, αλλά προς έκπληξή τους... Ο Θεός έβαλε την υπογραφή Του... και δεν την παίρνει πίσω (κατά τον Κολοκοτρώνη...).

Και να τα αποδεικνύοντα τα λεγόμενα, σχήματα…



Αποκατάσταση ειρήνης δια της Ορθοδοξίας, κατά το θέλημα του Θεού, σε αντίδραση του αγκυλωτού και κατά το δοκούν θελήματος… του Χίτλερ, αποκατάστασης (σπαρτιατικής) ισορροπίας.

Οι νοητές γραμμές που έχουν ‘’ενεργειακά’’ αποτυπωθεί, φυσικά και δεν είναι αυθαίρετες και εξηγώ αμέσως, το γιατί.

Οι γραφές των ανθρώπων, νοούνται ως μεταφορά της έρπουσας ‘’φωτιάς’’ γνώσης, από περιοχή σε περιοχή. Έτσι, παρατηρούμε τα κινέζικα να γράφονται με φορά από πάνω προς τα κάτω. Τα αραβικά – εβραϊκά, από δεξιά προς τα αριστερά. Τα ελληνικά από αριστερά προς τα δεξιά, ενώ τα ιερογλυφικά (αιγυπτιακά) ως ταμείο γνώσεων και συγκέντρωσης όλων των φιλοσοφιών, από - προς όλες τις κατευθύνσεις, και όπου δείχνει το πουλάκι που προηγείται πριν από κάθε σειρά, ενδεικνύοντας, από πού προήλθε αυτή η ‘’νοητή φωτιά’’. Όταν μάλιστα αποτυπωθούν αυτές οι ενεργειακές γραμμές πάνω στην υδρόγειο, φαίνεται και το γιατί. Η Κίνα, έχει επάνω της τον Καύκασο. Η Αραβία – Ισραήλ, αφήνει δεξιά την Κίνα… η Ελλάδα τους Άτλαντες...

Επί του θέματος της έκπτωσης και της καμπής του πολιτισμού, που παρατηρείται στην Ελλάδα, (παρατήρηση από άλλο δέντρο), και του τι έχει να παρουσιάσει ΤΩΡΑ και όχι απλά να είμαστε υπερήφανοι… για το ΤΟΤΕ… τα 3,5 χρόνια κατοχής, από τον Μαϊο ’41 μέχρι τον Οκτ ’44 σε συνδυασμό με τα προηγούμενα αναφερθέντα και σε σύγκριση με τα 3,5 χρόνια της (βιούμενης) Αποκαλύψεως και της αλλαγής του επιπέδου από φυσικό σε πνευματικό, μπροστά στην μέγγενη της παγκοσμιοποίησης και του άλλου αγκυλωτού σταυρού που μυστικά ή φανερά δρα, θέλοντας να μας επιβληθεί το ‘’θέλημα’’ της νέας εποχής και των ισχυρών του κόσμου τούτου, ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ. Το θέλημα του Θεού, το γνωριζόμενο, δια του Ορθοδόξου Σταυρού!

ΥΓ. Αν θέλουμε ειρήνη και ελευθερία. Πρόοδο και διαχρονικά, ''αθάνατο και αείφωτο ελληνορθόδοξο πολιτισμό''... ό,τι πραγματικά μας αξίζει! Αν!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου