Η ωτοκονία αποτελείται από μικροσκοπικούς
κρυστάλλους ανθρακικού ασβεστίου που εντοπίζονται στο εσωτερικό του αυτιού, στο
αιθουσαίο σύστημα (vestibular system) - το τμήμα που είναι υπεύθυνο για την
ισορροπία.
Οι κρύσταλλοι αυτοί βρίσκονται μέσα σε ειδικές δομές και λειτουργούν ως αισθητήρες βαρύτητας και επιτάχυνσης. Κάθε φορά που κινείται το κεφάλι ή αλλάζει θέση το σώμα, οι κρύσταλλοι μετατοπίζονται ελάχιστα, ενεργοποιώντας
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Για την ωφέλεια των κειμένων που είναι σχετικά με τον τίτλο του πονήματος, καλό θα ήταν ο άνθρωπος να ‘’δει’’ ότι το Σάββατο δεν έχει μια απλή επαναλαμβανόμενη χρονική διάρκεια, αλλά είναι το έβδομο μυστικό εν ημίν (κέντρο των 7 ομόκεντρων εξωτερικών κύκλων) δωμάτιο, που αν δεν έλθει εκεί το Άγιο Φως, (και Πνεύμα Άγιο αφού χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν), δεν προχωράμε από το 7 στην ποθούμενη ανάσταση (προσωπική και συλλογική). Την Κυριακή και Κύριο 1η και αιώνια 8η.
Κενοί από Άγιο Πνεύμα δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε βιωματικά τα επόμενα τέλεια, αναλήψεως πεντηκοστής που είναι και ο σκοπός του ανθρώπου, αφού ό,τι δεν καλύπτεται με αγιασμό καλύπτεται από τον άλλον που τρέχει....
Αυτό το Φως, εισαγόμενο στον σταυροειδή μεταβολισμό μας (σαν άλλη κολυμβήθρα) και αφομοιούμενο, είναι αυτό, που ερχόμενο στα τοιχεία τα καθαρίζει, τα λαμπικάρει, τα εξυγιαίνει, τα κάνει διάφανα ώστε το έσω Φως να φανεί στην ζωή μας… για να βιωθεί ότι, ερχόμενο το ένα πυρ διώκει το άλλο…
… Φως ευθές κατά το… [Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. (ψαλμ.ριη’)], με κορωνίδα και λύση κάθε
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
τα ξίφη του κόσμου και Το Ξίφος της Ορθοδοξίας….
ξένοι του κόσμου ξένοι του ξίφους του εχθρού….
Αγία Γραφή (Όσιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης)
Άνθρωπος. Θεοπτία στον νόμο και στην χάρι…
Νεκρός για τον κόσμο! άγιος᾿Ισαὰκ ὁ Σύρος
τυμβωρύχοι του θησαυρού των Γραφών… και σαμαρείτιδα
από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου…
Όπως το μεσολόβιον παρεμβάλλεται ως γέφυρα μεταξύ των δύο ημισφαιρίων αναμένοντας Ο Θεός τον άνθρωπο να καλύψει το κενό με Χριστό, Τον όντως Μεσσία, ανάλογα ισχύει και με το μυστήριο του ορθόδοξου γάμου που ''εισέρχεται'' Ο Κύριος Χ στο μέσον των δύο υπ-ανδρεμένων (Υπό Του Ανδρός).
Εισέρχεται για να χειραγωγήσει το ζεύγος αν το ίδιο το θελήσει και δεν Του στρέψει τα νώτα (σε θεωρία και πράξη) άνω, από δύο ξεχωριστά εις μία μονάδα (και έσονται εις σάρκα μία και πνεύμα ένα, δια και εν XC...
Δικλείδα ασφαλείας για επίτευξη του σκοπού, είναι τα δύο μέρη να υπο-τάσσονται όχι στο ίδιον θέλημα αλλά στο σωτήριο θέλημα του Θεού. Οπότε και συνειρμικά, όσο εμείς σταυρωνόμαστε ουσιαστικά κι όχι απλά κάνουμε τυπικά τον σταυρό μας, τόσο Ο Κύριος να ενεργεί εν ημίν.
Το αυτό ισχύει και κατ'άτομο με τα δύο ημισφαίριά του... ώστε με την παρουσία του σταυρού και Χ στο μεσολόβιο, (ως χιαστί έλεγχος) να ισχύσει το ο+ο = ω και τελειότητα (Ω ως 24 - 888) και συγχρόνως μια μονάδα υπέργεια, όπως
…στην χαρτογράφησή του εγκεφάλου, συναντάμε τον όρο μεσολόβιο, οριζόμενο αυτό ως ‘’γέφυρα’’ που ενώνει τα δύο ημισφαίρια (το δεξί με το αριστερό) και ανταλλάσσει τις πληροφορίες μεταξύ τους.
Το κάθε ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για διαφορετικές λειτουργίες, συμπληρωματικές παρά αντιτιθέμενες, παρότι ακραίοι εκφραστές αυτών των λειτουργιών, μπορεί να αντιτίθενται μεταξύ τους…. όπως ‘’λογικοί’’ vs ‘’συναισθηματικών’’, άλλοι σαν πράξη vs θεωρία…. θηλυκό vs αρσενικό … ακόμη και μέσα στον γάμο το ανδρόγυνο (για να μην επιβαρυνθεί υπέρμετρα, παρότι σχετικό, θα αναπτυχθεί σε άλλο άρθρο...) ή σοφά, συνδυαστικά. Όχι διαζευκτικά ή το ένα ή το άλλο, αλλά ΚΑΙ το ένα ΚΑΙ το άλλο με σκοπό την τελειότητα, το τέλειο ΦΩΣ… όπως το φωτόνιο δεν είναι ή σωματιδιακής μορφής ή κυματοειδούς αλλά και το ένα και το άλλο….
Ανάλογα, αν η καρδιά διαπνέεται από μίσος (και μη συγχωρετικότητα και θέληση συνεργασίας), θα καταλήξει ο άνθρωπος μισός (με τονισμό στην λήγουσα), όπως με το αν η λογική βγάζει διαρκώς συμπεράσματα άρα και άρα… θα καταλήξει αρά (κατάρα) αν δεν προστεθεί σε αυτήν την τετράγωνη (διαζευκτική) λογική, η σφαιρική (ενωτική) οπτική Του Λόγου - Χριστού (Χ), δεν πρόκειται να γευθεί τώρα και ποτέ, την (όντως) χ+αρά.
Η ενδιάμεση επικοινωνία και γέφυρα που υπάρχει ‘’περνά’’ πληροφορίες και μηνύματα εκατέρωθεν από το ένα ημισφαίριο προς το άλλο, είτε ‘’ενσύρματα’’ είτε ‘’ασύρματα’’, αφού κάποιοι ερευνητές μιλούν για πυκνή δέσμη νευραξόνων (ως αγωγούς) και άλλοι ασύμπτωτα και μόνο μέσω ηλεκτρικής ενέργειας από τις απολήξεις των νευρώνων.
Ο τρόπος και το πώς, έρχονται ως δευτερεύοντα, την στιγμή που έτσι κι αλλιώς η πληροφορία είναι αν όχι άυλη τουλάχιστον αόρατη και επιπλέον η ύλη και η ενέργεια είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ισχύοντας η μεταβίβαση μόνο όσο ο άνθρωπος ζει βιολογικά. Μετά, αφού δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο πόλων (+ και - ) μιας μπαταρίας, δεν υφίσταται διακίνηση, είναι νεκρή. Έχει αποχωρίσει η ψυχή που μέχρι τότε ζωοποιούσε με την ενέργειά της το σώμα, αφήνοντάς το νεκρό*. [το φοβερώτερο μυστήριο (ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα και οι μεταθανάτιες εμπειρίες)].
[*εκτός εάν ως δοχείο ευαρέστησε Τον Κύριο με αυτήν την φιλοξενία να παρατείνεται στους αιώνες. Σκήνωμα χάριτος σκήνωμα Ζωής που νικά τον θάνατο καταργώντας την ''νέκρα'' (αφού κατάφερε μαζί με Τον ενοικούντα Κύριο τον θάνατο να καταργήσει τον διάβολο να καταπατήσει...). Το βλέπουμε στα άφθαρτα άγια λείψανα, στον αγ.Σπυρίδωνα με την θερμοκρασία του, τα παντοφλάκια που ''τρώει'', τον αγ.Μερκούριο, τον αγ.Ιωάννη ρώσο, αγ.Ραφαήλ, αγ.Εφραίμ ...ακόμη και τον ασώματο Μανταμάδο που ''τρώει'' τα σιδερένια παπούτσια του, τους αγίους που ''φεύγουν'' από τις εικόνες τους και τόσα άλλα που αποδεικνύουν την ΖΩΝΤΑΝΙΑ... αμήν συγ-κινώντας μας προς δόξαν Τριαδικού Θεού και των αγίων Του.
...ισχύοντας αυτό που σημειώνει ο Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς : ...''Η θεία Χάρις σκηνώνει πρῶτα στὶς ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἀπὸ τὶς ψυχὲς μεταδίδεται καὶ στὰ σώματά τους· καὶ ὅταν κοιμηθοῦν, μένει στὰ λείψανά τους καὶ στοὺς τάφους τους καὶ στὶς εἰκόνες τους καὶ στοὺς ναοὺς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι σ᾿ αὐτούς. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικεῖ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων καὶ ἐν συνεχείᾳ μένει καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς Ἁγίους.''
αλλά και.... Μᾶς ἄφησε ὁ Θεὸς τὰ ἱερὰ Λείψανα τῶν Ἁγίων, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ ζῆλο ἐκείνων καὶ γιὰ νὰ μᾶς χαρίσει ἕνα λιμάνι καὶ μιὰ δυνατὴ παρηγοριὰ στὶς θλίψεις ποὺ συνέχεια μᾶς βρίσκουν. Γι᾿ αὐτὸ παρακαλῶ ὅλους σας, εἴτε εἶναι κάποιος λυπημένος, εἴτε ἄρρωστος ἢ ἀδικεῖται ἢ ἀντιμετωπίζει ὁποιαδήποτε ἄλλη θλίψη τῆς ζωῆς, ἢ βρίσκεται σὲ βάθος ἁμαρτιῶν, ἄς ἔρχεται ἐδῶ μὲ πίστι καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἀποβάλει, θὰ φεύγει μὲ πολλὴ χαρὰ καὶ μὲ ἀνακουφισμένη τὴ συνείδηση, καὶ μόνο ποὺ θὰ βλέπει τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου. - Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
...και... μέσα από τον οφθαλμό τον λειτουργούντα με τα ΡΑΒΔΙΑ+ΚΩΝΙΑ = 999, ''περνά'' Ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (999) δια των αγίων Του, την χάρι Του].
Δεν χρειάζεται φοβερή παρατήρηση στην καθημερινότητα και αποδεικνύεται, ότι κάθε πρόσωπο στο ίδιο ερέθισμα του ενός ημισφαιρίου ή του άλλου, αντιδρά διαφορετικά. Ακόμη κι η ανταλλαγή πληροφοριών και η περαιτέρω αντίδραση και έκφραση στο σώμα με χιαστί έλεγχο, είναι μοναδική. Όλα τα αντικειμενικά συμβάντα περνάνε από το φίλτρο του υποκειμενισμού και οι αντιδράσεις ποικίλουν πάνω σε έναν άξονα μεταξύ των ορίων καλού και κακού.
Νομοτελειακά, και πέραν προσωπικών πεποιθήσεων περί πίστεως, σχηματίζεται εκεί στο μεσολόβιο και ενεργούμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, ένας σταυρός. Άνω – κάτω, δεξιά – αριστερά. Επί μιας διττής γέφυρας που ενώνει αφενός την δεξιά και αριστερή πλευρά (ορατά και αόρατα) μέσω πληροφοριών αλλά και τα άνω και κάτω (γη και ουρανό) ανάλογα την αντίδραση και πράξη ένεκα αυτών.
Ήξερα ένα παιδί. Η όψη του ήταν αγγελική, ταπεινή, σεμνή, πράα· πρόσωπο λευκό και ρόδινο, μάτια φωτεινά, γαλανά, αγαθά και ήρεμα.
Όταν όμως μεγάλωσε, άρχισε την ανήθικη ζωή και έχασε τη χάρη του Θεού. Και σε ηλικία περίπου τριάντα ετών έμοιαζε άνθρωπος μαζί και δαίμονας, θηρίο και ληστής, κι η όψη του ήταν φοβερή και απαίσια.
Ήξερα ακόμα μια πολύ ωραία κοπέλα, με πρόσωπο φωτεινό και ευχάριστο, ώστε πολλοί φθονούσαν το κάλλος της.
Με την αμαρτωλή ζωή της όμως έχασε τη χάρη κι έγινε βδελυρή στη θέα.
Είδα όμως και το αντίθετο: ανθρώπους να μπαίνουν στο μοναστήρι με πρόσωπο παραμορφωμένο από την αμαρτία και τα πάθη, άλλα με τη μετάνοια και την ευσεβή ζωή άλλαξαν κι έγιναν πολύ ευχάριστοι στην όψη.
Επίσης στο Παλαιό Ρωσικό ο Κύριος μου έδωσε να δω την ώρα της εξομολογήσεως τον Πνευματικό όμοιο με το Χριστό.
Στεκόταν αστραφτερός κατά θαυμάσιο τρόπο και, παρότι ήταν γέροντας
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ και ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ ...Φαρισαίου φύγωμεν υψηγορίαν, και Τελώνου μάθωμεν, το ταπεινόν εν στεναγμοίς, προς τον Σωτήρα κραυγάζοντες. Ίλαθι μόνε, ημίν ευδιάλλακτε.
ΚΥΡΙΑΚΗ του ΑΣΩΤΟΥ ...Της πατρώας δόξης Σου, αποσκιρτήσας αφρόνως, εν κακοίς εσκόρπισα, όν μοι παρέδωκας πλούτον. όθεν σοι, την του Ασώτου φωνήν κραυγάζω. Ήμαρτον, ενώπιόν σου Πάτερ οικτίρμον, δέξαι με μετανοούντα, και ποίησόν με, ως ένα εκ των μισθίων σου.
ΚΥΡΙΑΚΗ της ΚΡΙΣΕΩΣ ...Όταν έλθεις ο Θεός, επί γης μετά δόξης, και τρέμωσι τα σύμπαντα, ποταμός δε του πυρός, προ του βήματος έλκη, και βίβλοι ανοίγονται, και τα κρυπτά δημοσιεύονται. τότε ρύσαι με, εκ του πυρός του ασβέστου, και αξίωσον, εκ δεξιών σού με στήναι, Κριτά δικαιότατε.
ΚΥΡΙΑΚΗ μνήμης της Εξορίας του ΑΔΑΜ
... Εκάθισεν Αδάμ, απέναντι του Παραδείσου, και την ιδίαν γύμνωσιν θρηνών ωδύρετο. Οίμοι, τον απάτη πονηρά πεισθέντα, και κλαπέντα, και δόξης μακρυνθέντα! Οίμοι τον απλότητι γυμνόν, νυν δε ηπορημένον! Αλλ' ώ Παράδεισε, ουκέτι σου της τρυφής απολαύσω, ουκέτι όψομαι τον Κύριον και Θεόν μου και Πλάστην' εις γην γαρ απελεύσομαι εξ ης και προσελήφθην. Ελεήμον, Οικτίρμον, βοώ Σοι' ελέησόν με τον παραπεσόντα.
