Λένε οι άγιοι, πως η θρησκεία είναι η ασθένεια και η ορθοδοξία, η θεραπεία της. Αν ειδικά αυτήν την ‘’εορτή’’ (Κυριακή ορθοδοξίας) την εξαντλήσουμε στην αναστήλωση των εικόνων μέσα στις εκκλησίες, δεν απέχει και πολύ, από τον φαρισσαϊκό τύπο… σε σχέση με την ουσία, όπως σχετικά διακρίνεται και στην σταυροπροσκύνηση και σε όλες τις πτυχές της ορθοδόξου λατρείας τυπική και ουσιαστική σταυροπροσκύνηση ... (Lev Gillet).
Το πολίτευμα του
Σταυρού, το πολίτευμα της ορθοδοξίας σαν στάση ζωής, είναι ένας δρόμος από το κοσμικό
(εφήμερο) σήμερα που ήλθε και πέρασε με επαναπαυμένη την θρησκευτική
συνείδησή μας, στο βιωματικό αιώνιο σήμερον όπως το ορίζει η εκκλησία.
[(1) περικυκλώνων ο
έξω, σαν εξοστρακισμένη περιφέρεια, όπου … κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι· Ψαλμός ια’9, μακράν από τον έσω
πυρήνα… κύκλος Αληθείας
και κύκλος ασεβείας… χαρακτηριζόμενοι
τελικά ως ασεβείς, παρά την φαινόμενη ευσέβεια… ενώ πρέπει ευλάβεια, ώστε, μη, παρά την προσπάθεια, μείνωμεν έξω Του
Νυμφώνος…].
… καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; έρχου και ίδε
(Ιωαν.α’47) …έπλασε ή αποδέχτηκε ο Ναθαναήλ μια εικόνα ως αληθινή, ότι από την Ναζαρέτ δεν μπορεί να βγει κάτι αγαθό…. αναιρώντας την πρώτη κιόλας ανάβλυση αγαθού με τον ευαγγελισμό Της Θεοτόκου (εκεί στην Ναζαρέτ). Την ράβδο εκ της ρίζης Ιεσσαί εκ Της οποίας άνθισε Ο Κύριος.Όμοιες εικόνες (είδωλα) πλάθουμε κι εμείς καθημερινά, πιστεύουμε στα φαινόμενα, όσο βρισκόμαστε υπό την συκήν. Μεταφρασμένο, υπό τους δερμάτινους χιτώνες, εν σκιά. …Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. (Ιωαν.α’49)
Κι έρχεται Ο Κύριος για να δώσει στους υπό την συκήν ισταμένους… (με Ναθαναήλ να μεθερμηνεύεται ως, Ο Θεός έχει δώσει) κάτω από τους δερμάτινους χιτώνες, την ανάσταση… να ‘’αναστηλώσει’’ τις εικόνες τους από χώρα εν σκιά θανάτου, σε χώρα Ζώντων… αφού βέβαια ‘’περάσουμε’’ εύστοχα την ‘’κρίση’’ της Μ.Δευτέρας που αφορά την ξηρανθείσα άκαρπο συκή… αμήν παρουσιάζοντάς Του καρπούς ευάρεστους και έργα μετανοίας, που Κύριος δίνει...
Από το Η σημασία των αγίων εικόνων στα σπίτια μας (Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου) διαβάζουμε… Όταν ασπάζεται ο άνθρωπος με ευλάβεια και θερμή αγάπη τις άγιες εικόνες, παίρνει τα χρώματα από αυτές και ζωγραφίζονται οι Άγιοι μέσα του. Οι Άγιοι χαίρονται όταν ξεσηκώνονται από τα χαρτιά ή από τα σανίδια και τυπώνονται στις καρδιές των ανθρώπων. Όταν ασπάζεται ο Χριστιανός με ευλάβεια τις άγιες εικόνες και ζητάει βοήθεια από τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους, με τον ασπασμό που κάνει με την καρδιά του, ρουφάει μέσα στην καρδιά του όχι μόνον τη χάρη του Χριστού, της Παναγίας ή των Αγίων, αλλά και τον Χριστό ολόκληρο ή την Παναγία ή τον Άγιο, και τοποθετούνται πιά στο τέμπλο του Ναού του. «Ναός του Αγίου Πνεύματος είναι ο άνθρωπος» (Α΄ Κορ. γ’16 και ς’19). Βλέπεις, και κάθε Ακολουθία με τον ασπασμό των εικόνων αρχίζει και με τον ασπασμό τελειώνει. Εάν το καταλάβαιναν αυτό οι άνθρωποι, πόση χαρά θα αισθάνονταν, πόση δύναμη θα έπαιρναν!
Πριν περάσουμε στα σημεία που κρύβει επιμελώς (για χάριν ευσπλαγχνίας Κρίσης) το ευαγγέλιο, ο Μωυσής (στον απόστολο) επέλεξε την κακουχία με τον λαό του [ισραήλ ‘’αν θέλει’’ κάποιος να διακριθεί και δει τον νου του ο Θεός (ισραήλ = νους ορώμενος τω Θεώ)], εξερχόμενος στην έρημο, παρά τις επίγειες και πρόσκαιρες ηδονές και θησαυρούς που του προσφέρει η αίγυπτος, (και διαχρονικά) ο κόσμος… προβάλλοντας ο απόστολος τα ίδια πρότυπα, που ξαναδιαβάζονται και στους άγιους πάντες.
Ο Μωυσής, δεν οδηγεί μονοδιάστατα ως έρπουσα πορεία τον ισραηλιτικό λαό που του ενεπιστεύθη Ο Κύριος, από την αίγυπτο στους αγίους τόπους, αλλά και θέλει να τους ανυψώνει από την γη (πρόποδες του όρους Σινά) όπου προσκυνούνται τα είδωλα στην κορυφή και ουρανό δια της φλεγομένης και μη καιομένης βάτου (σαν προτύπωση Της Θεοτόκου), στην θεοπτία. Άνθρωπος. Θεοπτία στον νόμο και στην χάρι…
Τότε, εν σκιά ‘’κατεβάζει’’ τις εντολές του Θεού εν λιθίναις πλαξί, τώρα στην Καινή, ‘’εγγράφονται’’ στην καρδία… μαζί με τις εικόνες των αγίων… ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι, ἀλλὰ Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος, οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλὰ ἐν πλαξὶ καρδίαις σαρκίναις. (Β’Κορ.γ’3)
Στο προσέγγιση του ευαγγελίου της Κυριακής της Ορθοδοξίας… έγινε ιδιαίτερη μνεία για την διακονία και ιεραποστολή.
Διακονεί ο προφ.Μωυσής (κλίμαξ και διακονία) με την πνευματική γνώση των λόγων των Γραφών για να συμπληρώσει ισορροπημένα και το άλλο σκέλος διακονίας ο προφ.Ηλίας, [πνευματική γνώση των λόγων της φύσης και πνευματική γνώση των λόγων των Γραφών... (προφ.Ηλίας + προφ. Μωυσής)] στο σύνολο προς την μεταμόρφωσή μας σε τέκνα Φωτός… εργαζόμενοι κι οι δυο προφήτες (κι όλοι οι άγιοι) για το εν ημίν Θαβώρ.
… εκεί έγκειται ένας μικρός φαρισσαϊσμός στην εξωτερική (τύποις) αναστήλωση, που διαρκεί μία ημέρα ή μόνο ένα κυριακάτικο πρωινό ανά έτος. Αναστηλώνουμε, προσκυνάμε, ασπαζόμαστε, αγαπάμε (φιλούμε) τις εικόνες των αγίων που μας φιλούν και αποδεδειγμένα μας αγαπούν και διακονούν… Η εσωτερική ουσιαστική αναστήλωση των εικόνων των αγίων εντός μας, θα φανεί, από το πόσο κι εμείς τους ομοιάζουμε, πόσο διακονούμε (και ‘’αγαπάμε’’), όχι μόνο τους φίλους αλλά και τους εχθρούς… 43 ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου. 44 ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς. 45 ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους. 46 ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι; 47 καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς φίλους ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι οὕτω ποιοῦσιν; 48 ῎Εσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν. (Ματθ.ε’)
Το πρόβλημά μας έγκειται, όχι ότι δεν μπορούμε να αγαπήσουμε (οπότε και συγχωρήσουμε) τον εχθρό, αλλά δεν θέλουμε… Ο άγιος Σωφρόνιος για τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο (και δυο συνειρμικές σκέψεις).
Αναστηλώνουμε επιλεκτικά μέσα μας μόνο των φιλούντων μας, κι όχι όλες τις εικόνες του Θεού. Μόνο εκείνες που ήδη κατάφεραν να αγιάσουν, απορρίπτοντας και μάλλον κατακρίνοντας και υποτιμώντας τις υπόλοιπες πολλές, που είναι ακόμη αμετανόητες και ρυπωμένες. Αυτές που από άγνοια ή κακία, μας μισούν και μας αδικούν… είναι κομβικής σημασίας το … Συγ-χωρέσουμε ίνα συγ-χωρεθούμε… αμήν μετανοούμε και για αυτούς, αμήν συγ-χωρούμε… μετανοώ... αγ.Νικόλαος βελιμίροβιτς για να ‘’πιάσει τόπο’’ εν ημίν το πυρ το ανακαινίζον κι όχι η άλλη όψις, που μας οδηγεί στο κατακαίον. Να πιάσει ‘’τόπο’’ η κοινωνία και η επικοινωνία (προσευχή) με τον Θεό, αλλιώς εις μάτην κοπιάζουμε να οικοδομήσουμε, να φυλάξουμε πόλιν, εις μάτην ορθρίζουμε (ψαλμ.ρκς’) … το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό.
Αμήν να διακονούμε σαν τους προφήτες παραστάσεως της θείας μεταμορφώσεως κάθε εικόνα, για να φτάσει κι αυτή αισίως στο καθ’ωμοίωσιν και από τα είδωλα στην πηγή… αμήν να διακονούμε σαν τον αγ.Ευφρόσυνο προσκομίζοντας στο μέτρο του δυνατού (με την ακρίβεια της ορθοδοξίας) μήλα εκ του παραδείσου … Επί του πρακτέου η Κυριακή της Ορθοδοξίας ήτοι, περί αναστήλωσης των εικόνων.
Αμήν να προσκυνούμε Τριαδικό Θεό και τους αγίους Του αναστηλώνοντάς τους εν ημίν καθ’ημέραν κι όχι σαν φωτοβολίδες άπαξ του ενιαυτού τυπικά…. Κύριε ελέησον… ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. 24 πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν. (Ιωαν.δ’)
Αμήν να εκδηλώνεται από τις θυρίδες μας αυτό το έσω Φως, (ΑΝ καταφέρνουμε να αναστηλώνουμε την αγία Του εικόνα, καθ’ημέραν) για να δοξάζεται το όνομα Του στην γη… μὴ ἡμῖν, Κύριε, μὴ ἡμῖν, ἀλλ᾿ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν, ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου, μήποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; (ψαλμ.ριγ’) ώστε σε όλους αυτούς που αμφισβητούν, αλλά έχουν καλή διάθεση (2), να παραινούμε στους εν σκιά και σκότει καθημένους (υπό την συκήν) έρχου και ίδε, προβάλλοντας προς μίμηση τους αγίους Του και τον τρόπο έγγισης, οικείωσης, μετοχής. Την μόνη δεδοξασμένη εν τοις πράγμασι δια των αγίων Της και των ζωντανών μυστηρίων, Ορθοδοξία.
---
* απόστολος
24 Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ, 25 μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν, 26 μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ, ἀπέβλεπεν γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν. (Εβρ.ια’24-26) και από 32 – 40… 32 Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει με γὰρ διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ, Σαμψών, Ἰεφθάε, Δαυῒδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, 33 οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐπὶ ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
ευαγγέλιο
44 Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. 45 ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. 46 εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 47 καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· Ἔρχου καὶ ἴδε. 48 εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 ἀπεκρίθη Ναθαναήλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 51 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου. (Ιωαν. α’ 44 – 52)
---
«Κάνε την καρδιά σου μοναστήρι…» ( Αγίου Λουκά Κριμαίας )
Το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού στην καρδιά μας - ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου