Κανών Παρακλητικός εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον την «ΦΟΒΕΡA ΠPOΣΤAΣIA..»

Ψαλμός ρμβ (142)

- Και ευθύς.

Θεός Κύριος και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου (δ')

Ήχος δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ ...

Της Παναχράντου τη Πανσέπτω Εικόνι, οι συνεχόμενοι δεινοίς τε και πόνοις, εν στεναγμοίς και δάκρυσι κραυγάζοντες πιστώς, πρόφθασον, βοήθησον Φοβερά Προστασία, αρωγός και στήριγμα των εις Σε προστρεχόντων, το έλεός Σου δείξον εφ' ημάς, τους εκ καρδίας πιστώς μεγαλύνοντας.

Δόξα Πατρί. ..

Απολυτίκιον, Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Ο ένσαρκος άγγελος των Προφητών ή κρηπίς, ο δεύτερος Πρόδρομος της Παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος, άνωθεν καταπέμψας, Ελισσαίω την χάριν, νόσους αποδιώκει, και λεπρούς καθαρίζει διό και τοις τιμώσιν αυτόν βρύει ιάματα.

Και νύν και αεί. ..

Πίστις – συνειδητότητα – απιστία και θεομαχία

‘’σήμερα’’ στο ευαγγέλιο* (της 23ης Ιουλ) και προφ.Ιεζεκιήλ ακούμε και βλέπουμε… την διαφορά στάσεως Του Κυρίου απέναντι σε τύπους ανθρώπων αλλά και μερίδος ανθρώπων έναντι XC.

1. Σε αυτούς που έχουν συνείδηση και είναι στα ‘’λογικά’’ τους, τους ρωτά: …πιστεύετε ότι δύναμαι τούτο ποιήσαι;

2. Στους κωφούς και δαιμονισμένους, Ο Κύριος, ΔΕΝ τους ρωτά για να τους θεραπεύσει, αφού δεν είναι στα συγκαλά τους.

3. … οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.

Λαμβάνοντας θετική απάντηση, …τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί.    

Προφήτης Ηλίας και εξομολόγηση…

Η διάρκεια της όλης υπόθεσης ως ιστορικό, κρατά πάνω από 30 χρόνια, δείχνοντας και τον σκοπό της ζωής, όπως καταδείχθηκε και (αλλού) με το πλυσταρηό… καθαρότητα προς θείαν κοινωνίαν. Μυστική και μυστηριακή μετοχή από τώρα και στους αιώνες, γιατί αν δεν καταφέρουμε να κοινωνήσουμε XC από εδώ, ούτε ‘’μετά’’ δεν θα μπορέσουμε, ορίζοντας την Ορθοδοξία ως απόλυτη φυσική και υπερφυσική θεωρία και πράξη και καθόλου μεταφυσική ή φανταστική με ‘’θα’’ .  

Οι γονείς είχαν μείνει στην Θες/νίκη τα δε δύο αδέλφια, με τον έναν υποψήφιο στην ΣΣΕ να βρίσκονται στην Αθήνα για εξετάσεις. Εποχή, 1977.

Στα ιατρικά, ένα μεσημέρι του κοινοποιούν να ξαναπεράσει και την επόμενη ημέρα, για επανέλεγχο. Αυτό θορύβησε τα αδέλφια και γρήγορα, παρά την περασμένη ώρα (2μμ) τρέξαν σε μικροβιολόγο αιτούντες αν είναι δυνατόν μια γρήγορη εξέταση να δουν που είναι το πρόβλημα για να το λύσουν ΑΝ γίνεται.

Αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο…

‘’σήμερα’’ του προφήτη Ηλία ακούμε στο ευαγγέλιο* : ...καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ταῦτα, καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως ὀφρύος τοῦ ὄρους, ἐφ᾿ οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο, εἰς τὸ κατακρημνίσαι αὐτόν. αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο.

Η άκαρπος συκή (και συναγωγή) ανέκαθεν ως έκφρασις κακού πάντα θα θυμώνει και πάντα θα θέλει Τον Άνθρωπο και τον άνθρωπο και την Εκκλησία (και Σώμα Του) να κατακρημνίσει. Αυτός και αυτοί (οι δούλοι και υπηρέτες και φίλοι Του), ως τέκνα Θεού, χάριτι θα διέρχονται δια μέσου αυτών.

Θα ‘’διέρχονται’’ μέχρι της καθορισμένης ώρας που θέτει Ο Κύριος στην οικονομία Του, μετά από παραχώρηση και για την εφαρμογή του φιλάνθρωπου σχεδίου Του, να ‘’υπερισχύσουν’’ τα ανίσχυρα των ισχυρών. Μέχρι τότε (και πάντα) δικαίων δὲ ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος**.     

Εν τω μεταξύ, …30 ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί. 31 μὴ οὖν φοβηθῆτε· (Ματθ.ιβ’)...

Ἀγίας Μαρίνας λεπτή παρουσία... (για τους πειρασμούς και τη θεία επέμβαση τη αιτήσει)

  

Ένας αδελφός, πριν πολλά χρόνια, είχε κάποιο σχετικό βίωμα... μπορεί να θεωρηθεί λεπτολογία, ακόμη και ασήμαντο, αλλά αφού είναι ενδεικτικό στάσης και δράσης και φιλοσόφησης ζωής, προς δόξαν Θεού Του συνοδοιπορούντος (Αυτού και των αγίων Του, ως Εν - κατά το όπου ειμί Εγώ εκεί ...), ας μου επιτραπεί, η αναφορά…

διάβαζε λοιπόν ένα βιβλίο πνευματικό (αγίου Ισαάκ Σύρου ασκητικά) καλοκαίρι φυσικά με ανοιχτή πόρτα.

Σε κάποια στιγμή, περνάει ανάμεσα από αυτόν και το βιβλίο, ένα ζουζουνάκι.

Με την πρώτη διέλευση δεν του δίνει σημασία. Στην δεύτερη, το λοξοκοιτάει στην τρίτη το παρατηρεί/ακολουθεί... Στην τέταρτη σηκώνεται, κλείνει το βιβλίο ανάποδα και αρχίζει να το κυνηγάει... γιατί τον ενοχλούσε... ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ολόκληρη ΩΡΑ...

η δύναμη τού Ψαλτηρίου

δύο περιστατικά ακόμη που αναφέρονται στην δύναμη τού Ιερού Ψαλτηρίου, προς ενημέρωσιν.

1. Τον Ιούνιο του 2011 στο Ξενοδοχείο "ΤΙΤΑΝΙΑ" στην Αθήνα, έγινε το ΠΡΩΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΑΓΩΝ.

Κάποιος αγιασμένος κληρικός πληροφορούμενος μέσω πνευματικών του παιδιών το γεγονός συμβούλευσε τα παιδιά του να "πιάσουν τα γωνιακά δωμάτια τού ξενοδοχείου και να βάλουν εκεί ανθρώπους να διαβάζουν το Ψαλτήριον"

 Το αποτέλεσμα.... ΟΙ ΜΑΓΟΙ ΠΛΑΚΩΘΗΚΑΝΕ ΣΤΟ ΞΥΛΟ!!!! ΔΕΡΝΑΝΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΔΕΡΝΕΙ ΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΡΝΟΝΤΑΙ!!!! Και επιπλέον... ΕΦΕΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΤΑΝΙΑ ΩΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΔΙΩΚΕ ΦΛΟΓΟΒΟΛΟ!!!!!!

Περί Αληθείας και αιρέσεων

Ήλθες, εφάνης το Φως το απρόσιτον. Ακινητείς (Κύριε) ως Ήλιος ανηρτημένος επί του Σταυρού. Δεύτε ουν και ημείς συσταυρωθώμεν ίνα συναναστηθώμεν…

Σταυρός… η δόξα των αγγέλων και τραύμα των δαιμόνων. Η αλήθεια εκ της γης ανέτειλε, βιούμενη και γνωριζόμενη ολοέν και εκτυπώτερον στο ‘’δεύτε προσκυνήσωμεν…’’, με στόχο από το απρόσωπο και γενικό, στο πρόσωπο προς Πρόσωπο.

Κι έρχεται ‘’σήμερα’’ δολίως η πρόταση, πως αφού η αγάπη ενώνει και η αλήθεια χωρίζει, να κάνουμε στην άκρη την αλήθεια. Έτσι όμως, ‘’ο θεός’’ προβάλλεται σαν να υπερτερεί και γίνεται στόχος αντί Τριαδικός Θεός* . Πατήρ (αγάπη) χωρίς Υιό (αλήθεια) και ‘’φυσικά’’ χωρίς ‘’ανάγκη’’ για εν Πνεύματι Αγίω κοινωνία.

Τανύζεται (και ταλανίζεται) ο πιστός λαός μεταξύ ιεράς παραδόσεως και μεταπατερικών ‘’θεολόγων’’.

γερ.Εφραίμ ο κατουνακιώτης

Υπερηφάνεια… ένα από τα μεγαλύτερα κακά

Θυμήσου ότι από μόνη την υπερηφάνεια ένας άγγελος έπεσε από τον ουρανό. Και από άγγελος έγινε διάβολος.

Μην είσαι κι εσύ υπερήφανος και υψηλόφρων, για να μη γίνης όμοιος με τους δαίμονες. Να είσαι ταπεινός και πράος, και θα γίνης όμοιος με τους αγγέλους.

Τότε θα ευλογηθής από τον Κύριο: «Επί τίνα επιβλέψω, αλλ’ ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον και τρέμοντά μου τους λόγους;» (Ησ. 66. 2).

Δεν υπάρχει τίποτε πιο βδελυκτό στον Θεό, αλλά και στους ανθρώπους, από την υπερηφάνεια και την οίηση. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο προσφιλές και ευχάριστο από την πραότητα και την ταπεινοφροσύνη.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Ποιά είναι η τελευταία μας προσδοκία;»

Ποιά είναι η τελευταία μας προσδοκία; Τη νύχτα προσδοκούμε την ημέρα και την ημέρα προσδοκούμε τη νύχτα· και πάλι την ημέρα και πάλι τη νύχτα. Αλλά η προσδοκία αυτή δεν είναι η τελευταία. Ποιά είναι η τελευταία μας προσδοκία, αδελφοί;

Σε καιρούς χαράς τρέμουμε περιμένοντας λύπες και σε καιρούς λύπης προσδοκούμε με ελπίδα τη χαρά· και ξανά λύπη και ξανά χαρά. Αλλά καμιά απ’ αυτές τις προσδοκίες δεν είναι η τελευταία μας.

Αδελφοί, η τελευταία μας προσδοκία είναι η προσδοκία της Κρίσεως του Θεού. Όταν έλθει η Κρίση του Θεού – η Φοβερά Ημέρα Κυρίου, που έρχεται καιομένη ως κλίβανος (Μαλαχίας 4,1) – όλοι τότε θα λάβουμε αυτό που μας αξίζει: για κάποιους θα είναι η ημέρα η ανέσπερος, που δεν τη διαδέχεται νύχτα, ενώ για άλλους θα είναι νύχτα που δεν τη διαδέχεται ημέρα· χαρά που δεν μεταβάλλεται σε λύπη, για κάποιους· για άλλους λύπη που δεν μεταβάλλεται σε χαρά. Αδελφοί, αυτή είναι η τελευταία προσδοκία για την ανθρωπότητα – είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, είτε το σκεπτόμαστε είτε όχι.

Τύπος και τόπος XC (με αφορμή το γενέθλιον της μετανοίας)

Μπορεί να αναφέρεται ‘’αυστηρά’’ στον επισκοπικό (δεσποτικό) θρόνο (και δεσπότη ως πρόσωπο και θέση) όπου συστοιχείται και η ‘’καρδιά’’ στο Σώμα της Εκκλησίας, αλλά το ένα δεν υποχρεώνει την ταυτότητα και ποιότητα του άλλου, ούτε αφορά ΜΟΝΟ την εκκλησιαστική ιεραρχία.

 

Με παράπονο ο Αυγουστίνος Καντιώτης παρατηρούσε ότι αν, ακόμη και ο διάβολος φορέσει μίτρα, θα υπάρχουν παπάδες και ψαλτάδες που θα του ψάλλουν το πολυχρόνιον… εις πολλά έτη εωσφόρε… η δε λαϊκή ρήση πάλι σοφά παρατηρεί, πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά…

...παγκοσμιότητα και Παγκοσμιότητα...

O Α. (σύζυγος) δεν τής είπε ότι είχε καρκίνο,ότι θεραπεύτηκε με θαύμα.

Τής καλλιεργούσε την πεποίθηση ότι οι προηγούμενοι γιατροί έσφαλλαν , ότι δεν είχε τίποτε το φοβερό...

Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει το θαύμα χωρίς καμμιά μεταβολή στην πνευματική τους ζωή.

Δεν γνωρίζω,φύλαξε άραγε το άγαλμα τού Βούδα που είδα να εχει κοντά της στο νοσοκομείο

και με απροκάλυπτη ικανοποίηση μού το έδειξε ως κάτι «θαυμαστό»;

Εκείνη την στιγμή εγώ δεν ήθελα με τίποτε να την στενοχωρήσω

Είπα απλώς ότι εγώ ο ίδιος αγαπώ μόνο τον Χριστό και δεν ήθελα να κοιτάξω τον Βούδα.

Ούτε αυτή ούτε ο Α. με κατάλαβαν...

ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗ ΓΗ;

(+Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Επισκ.Αχρίδος)

Ό δε Ιησούς κάτω κύψας, τω δακτύλω έγραφεν εις την γήν... (Ίωαν. η 6)

  

Κάποτε ό πανάγαθος Κύριος καθόταν μπροστά στο ναό της Ιερουσαλήμ. Μιλούσε σε κάποιους ανθρώπους και ή γλυκιά διδασκαλία Του έτρεφε τις πεινασμένες καρδιές. Γύρω Του σιγά σιγά μαζεύτηκε ένα μεγάλο πλήθος (βλ. Ίωάν. η' 2). Μιλούσε στους ανθρώπους ό Κύριος για την αιώνια μακαριότητα, για την ατελεύτητη χαρά πού περιμένει τούς δίκαιους στην αιώνια κατοικία, στους ουρανούς. Οι άνθρωποι χαίρονταν με τη διδασκαλία Του, με τα θεϊκά Του λόγια.

Ή πίκρα πολλών απογοητευμένων ψυχών κι ή έχθρα πολλών ανθρώπων πού τούς είχαν προσβάλει, έσβηναν όπως το χιόνι μόλις τ' αγγίξουν οι θερμές ακτίνες του ήλιου. Ποιος ξέρει πόσο θα κρατούσε ή υπέροχη αύτη σκηνή ειρήνης κι αγάπης πού έσμιγε τη γη με τον ουρανό, αν δεν την είχε διακόψει κάτι αναπάντεχο. Ό Μεσσίας αγαπά τους ανθρώπους και δεν κουράζεται ποτέ να τους διδάσκει. Και οι ευλαβείς πιστοί δεν κουράζονται ποτέ ν' ακούν την θαυμάσια θεραπευτική και σοφή διδασκαλία του.

με αφορμή το ''Άγιο Πνεύμα'' ΔΕΝ είναι πρόσωπο...

με πόνο ψυχής, εχθές υπέπεσε στην αντίληψή μου (κατόπιν υποδείξεως φίλης) ότι μία μοναχή (πρώην διαδικτυακή φίλη), με πληθώρα αγιογραφικών παραπομπών, ''απεδείκνυε'' ότι το Άγιο Πνεύμα, ΔΕΝ είναι πρόσωπο...

ο μονοθελητισμός και οι πνευματομάχοι, ορίστηκαν ως αιρέσεις... και με ''δικαιολογία'' (κοσμική μάλλον λόγω κατά γράμμα ερμηνείας, αφού δίνει παραπομπές) ότι το Άγιο Πνεύμα δεν έχει θέλημα (όπως τα χέρια και τα πόδια) άρα (ωιμέ του συνειρμικού συμπεράσματος) το Άγιο Πνεύμα ΔΕΝ είναι πρόσωπο, ...

το ίδιο αφαιρετικά θα ''εκπέσουμε'' και για τον Ιησού XC ότι ΔΕΝ είναι πρόσωπο αφού... (Ιωαν.ε')

…30 Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ' ἐμαυτοῦ οὐδέν. καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός. ΔΕΝ έχει θέλημα, εννοεί είναι εσταυρωμένο ΑΠΟΛΥΤΑ ... όπως προσπαθούν να έχουν όλοι οι άγιοι. ΟΧΙ το δικό τους, αλλά το θέλημα του Θεού. ΔΕΝ έχουν ούτε αυτοί πρόσωπο;

Στον άνθρωπο που δεν βλέπει καθαρά τον εαυτό του: Για τα πάθη

Οι άλλοι σου λένε ότι έχεις ένα απαίσιο πάθος , αλλά εσύ δεν τους πιστεύεις. Γιατί δεν τους πιστεύεις; Δεν ξέρεις ότι τη δυσμορφία του προσώπου μας την προσέχουν οι άλλοι πάντα πριν από εμάς; Το μάτι τα βλέπει όλα εκτός από τον εαυτό του. Οι άλλοι βλέπουν το πρόσωπό μας και χωρίς καθρέπτη, ενώ εμείς μόνο με καθρέπτη. Για την ψυχή μας καθρέπτης είναι ο Χριστός. Κοίταξε τον Χριστό- παρατήρησε για πολύ καιρό Αυτόν στον καθρέπτη της ψυχής σου- σκέψου θα έκανε Εκείνος αυτό που κρυφά κάνεις εσύ; Οπωσδήποτε όχι. Ο καθρέπτης λοιπόν , θα σου έδινε αρνητική απάντηση και αυτό σημαίνει δυσμορφία της ψυχής.

Επί του πρακτέου, το ότι η συνείδηση είναι τα πηγάδια που άνοιγε ο Ιακώβ, όπως ακριβώς είπαν οι Πατέρες, και τα παράχωναν οι Φιλισταίοι

Όλη η ΠΔ ως σκιά, προτυποί την χάρι. Ο Αβραάμ ως Πατήρ (δύο διαθηκών), ο Ισαάκ ως υπάκουος (προς θυσίαν) υιός και ο Ιακώβ ως Πνεύμα Άγιον, με τεκνία από Λεία και Ραχήλ (και δούλες αυτών) ως πράξη και θεωρία, όπως μας εξηγούν οι άγιοι πατέρες μας.

Στην αρχή, ο Αβραάμ, εκαλείτο Άβραμ κι η Σάρρα, Σάρα, έως της επισκέψεως του Τριαδικού Θεού που ‘’πρόσθεσε’’ το Α (της Αγάπης και Αληθείας) στην κεφαλή και το Ρ (της δικαιοσύνης) στο σώμα. Κατά τάξιν και ετοιμότητα, αυτό επιζητούμε, αυτό ποθούμε και για αυτό (αμήν) να αγωνιζόμαστε. (Ματθ.στ’33) ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.…  

γιατί το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Σʼ έναν τακτικό αναγνώστη της Αγίας Γραφής, που ρωτά γιατί το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα. Αυτό συμβολίζει το περιστέρι. Όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ημέρα της Ανάστασης, το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι. Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά. Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

θρόνος και σταυρός

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ

Ὑπάρχει σ᾿ ἐμᾶς ἕνας θρόνος κι ἕνας σταυρός. Ὅταν ἐμεῖς στεκώ­μεθα στόν θρόνο, ὁ Χριστός μας κάθεται στόν σταυρό, καί ἀντίστροφα.

Οἱ διάφορες σταυρώσεις εἶναι τά μέσα τῆς αὐταπαρνήσεώς μας.

Ὁ ἑαυτός μας εἶναι ὁ ἐσωτερικός μας κόσμος ἤ τό στρῶμα τῆς ἐσωτερικῆς μας δυστυχίας, πού τοποθετεῖται μπροστά στήν Μορφή τοῦ Χριστοῦ διά τῆς ψυχῆς μας· ἐνῶ τό ὑποσυνείδητο εἶναι ἡ κληρονομική μας κληρονομιά.

Πρέπει ν᾿ ἀπομακρύνουμε τήν πολλή δυστυχία τῆς ψυχῆς μας γιά νά τυπωθῆ μέσα μας ἡ χρυσῆ Μορφή τοῦ Θεοῦ. Ὅμως οἱ ὑπάρχουσες μικρότητες θρυμματίζουν τήν δύναμι καί ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, γι᾿ αὐτό καί ἡ παραμικρή ἀκαθαρσία πρέπει νά καθαρισθῆ. Ἐξαρτᾶται ἀπό τήν συνείδησί σου, ἐάν θέλης νά καθαρισθῆς.

Περί Φωτός και φώτων

36 ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ' αὐτῶν. (Ιωαν.ιβ’36…)

‘’σήμερα’’ (απόδοσις του Πάσχα) ο ιερεύς που λειτουργούσε, στην ανάγνωση του ευαγγελίου* (Ιωαν.ιβ’36-47) ‘’καταλάθος’’ προσέθεσε μία λέξη, αυτονόητη μεν, η οποία όμως δεν αναγράφεται στο ευαγγέλιο, δε. …ταύτα ελάλησεν ο Ιησούς, και απελθών εκρύβη από των ιουδαίων.  

Εγώ ειμί το Φως… και αποκαλύπτει Εαυτόν και αποκρύβεται κατά τάξη και ετοιμότητα και παιδαγωγία.  

Πάτερ Θα Την Πάρουμε Την Αγιά Σοφιά;

 Άγιον Όρος : Πάτερ Θα Την Πάρουμε Την Αγιά Σοφιά;

«ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ προσκύνημα μας στο Άγιον Όρος επισκεφθήκαμε έναν Άγιο και σοφό Γέροντα και τον ρωτήσαμε λαχανιασμένοι από την ανηφόρα και με αγωνία :
-Πάτερ θα την πάρουμε την Αγιά Σοφιά;
Και εκείνος με ήρεμη βεβαιότητα μας απάντησε:
-Βεβαίως!! Όταν αποκτήσουμε πνευματικότητα ανώτερη από αυτούς που την είχαν και την ‘χάσαν, τότε θα πάρουμε πίσω την Άγια Σοφιά.
-Γέροντα , μας φαίνεται λίγο ακατόρθωτο αυτό.
-Εε , τότε ας κάνουμε μία έκπτωση και ας αποκτήσουμε την «πνευματικότητα» αυτών που την έχουνε τώρα και τότε θα την νε’πάρουμε.

σκέψεις με αφορμή το ‘’Ἀνατολή καί Δύση’’ του αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ἰδού ἡ Ἀνατολή καί ἡ Δύση εἶναι στήν ψυχή σου...

(ανατολή και δύση - αγ.Νικολάου) ... Κι αυτή η ψυχή καταλαμβάνει χώρο και εκδηλούται δι αυτού, εν χρόνω, όσο ο καλός Θεός ευλογεί ή επιτρέπει θεωρίες και πράξεις.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια ανατολή (έναρξη βίου) και δύση (πέρας αυτού) σκοπός όμως είναι όχι απλά η ‘’διέλευση’’ αλλά η ανεύρεση και βίωση της άλλης ανατολής, δια της μετανοίας. Κι αυτή, είναι άλλη μια έννοια του θεόσδοτου ονόματος ΑΔΑΜ , πέραν των ονομάτων ή πήλινος και ξοφλήσαμε... ΔΕΝ είναι έτσι.

  

Ανατολή Δύση Άρκτος Μεσημβρία (σταυρός και δένδρο της Ζωής και Γνώσης) …

μετά την Ανατολή (βιολογική γέννηση) Δύση (δύση του βίου και βιολογικός θάνατος) να βρεθεί από τώρα και στους αιώνες η άλλη Ανατολή δια της Μετανοίας.

Ἀνατολή καί Δύση

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος) 

Ἡ Δύση εὑρίσκεται στήν σπασμώδη ταραχή, ἐνῶ ἡ Ἀνατολή στήν παραίτηση καί τήν ὑποταγή στό πεπρωμένο.

Ἡ Δύση συνεχῶς τρώγει ἐκ τοῦ Δένδρου τῆς Γνώσεως καί αἰσθάνεται ὁλοένα καί περισσότερον τήν πείνα διά τήν γνώση, ἡ Ἀνατολή κάθεται κάτωθεν τοῦ Δένδρου τῆς ζωῆς, ἀλλὰ δέν μπορεῖ νά φθάση ἕως τόν καρπόν. 

Ἡ Δύση ἔχει μανία διά τήν ὀργάνωση. Ἡ Ἀνατολή ἔχει μανία διά τόν ὀργανισμό. 

Ἡ Δύση ἀπαύστως τακτοποιεῖ τά ἐξωτερικά πράγματα, ἐνῶ οἱ ἐσωτερικές ἀξίες ἡ μία μετά τήν ἄλλη ἐξαφανίζονται. Ἡ Ἀνατολή ἀπαύστως καλλιεργεῖ τάς ἐσωτερικός ἀξίας, καθώς αἱ ἐξωτερικαί πίπτουν καί χάνονται. 

Ἡ Δύση κτίζει τούς τερατώδεις βαβυλώνιους πύργους, ἀλλ’ ἐπειδή οἱ πύργοι αὐτοί...

Με αφορμή τον ‘’άγγελο’’ των τριών (μονοθεϊστικών) θρησκειών

…η αλήθεια, εκ της γης ανέτειλε... (ανατέλει) και με το ''δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν''...) σταδιακά, κατά τάξη και ετοιμότητα ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ξεφεύγουμε από το γενικώς και αορίστως ''θεό'' εγγίζοντες και μετέχοντες Τριαδικό Θεό (αληθή) ...

η ''κατάργηση'' του Ενός Τριαδικού και εγκαθίδρυση (δολίως) του κοινού Ενός ακολουθεί αντίθετο δρόμο της αύξησης της Αληθείας, αλλά δια της φυγοκέντρου που ακολουθεί ο οικουμενισμός, θα διακύψει εξ ουρανού η δικαιοσύνη Του...

μέτρο λόγου (με γνώμονα την Μεσοπεντηκοστή)

«Ὅπως ὅταν αἱ θύραι τῶν λουτρῶν ἀνοίγωνται συνεχῶς, ἡ ἐσωτερική θέρμη ὠθεῖται ταχύτατα πρός τά ἔξω, ἔτσι συμβαίνει καί στήν ψυχή· ὅταν θέλη νά ὁμιλῆ ἔξω τοῦ μέτρου, ἔστω καί ἄν λέγη μόνον πνευματικούς λόγους, ἐξατονεῖ ἡ μνήμη τοῦ Θεοῦ διά τῆς πύλης τοῦ στόματος.

Γι᾽ αὐτό μάλιστα χάνει ἐν συνεχείᾳ τούς δυνατούς πνευματικούς λογισμούς, περιπίπτουσα σέ πλῆθος κατωτέρων ἐννοιῶν καί ὁμιλοῦσα χωρίς τάξιν καί ἀμέτρως στούς τυχόντας, ἐπειδή ἔχασε τήν ἐνέργειαν τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία συντηρεῖ τήν διάνοιαν φωτεινήν χωρίς φαντασίες.

Γιατί τό ἀγαθόν Πνεῦμα ἀποφεύγει πάντοτε τήν πολυλογίαν, ὡς ἄσχετον καί ἀντίθετον σέ κάθε ταραχήν λογισμῶν καί φαντασιῶν ἔστω εὐπρεπῶν. Εἶναι καλή λοιπόν ἡ σιωπή στόν καιρό της, ἡ ὁποία δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό μητέρα σοφωτάτων ἐννοιῶν». 

Άγιος Διάδοχος Φωτικής
Τά ἑκατόν Γνωστικά κεφάλαια, Ἐκδ. Ὁ Ἄθωνας, σελ. 141.

Και… Είπε ο αββάς Ησαϊας: “Τη σιωπή να την αγαπάς περισσότερο από το λόγο. Γιατί η σιωπή φέρνει θησαυρό, ενώ η ομιλία τον διασκορπίζει”…

---

Σχόλιο… (Ἐκ τοῦ εὐαγγελίου) ...ὁ ἀφ' ἑαυτοῦ λαλῶν τήν δόξαν τήν ἰδίαν ζητεῖ, ὁ δέ ζητῶν τήν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστι, καί ἀδικία ἐν αὐτῶ οὐκ ἔστιν. (Ἰωάν.ζ'18) … 

Κυριακή του οικουμενιστικού παραλύτου

Εκ της Κυριακής του τεθεραπευμένου παραλύτου …

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνέβη ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα. ῎Εστι δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη ῾Εβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. ᾿Εν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. ῎Αγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. ῏Ην δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. Τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; ᾿Απεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. Λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ῎Εγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ῏Ην δὲ Σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. ῎Ελεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. ᾿Απεκρίθη αὐτοῖς· ῾Ο ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. ᾿Ηρώτησαν οὖν αὐτόν· Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; ῾Ο δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ ᾿Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῎Ιδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. ᾿Απῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

---

Λίγο πιο βαθειά από το φαινόμενον της κινητικότητος και της σαρκικής (όσης) υγείας και μη παράλυσης (ή ανάποδα) , η ψυχή ζει στον κόσμο της. (σαρκικά υγιείς με πνευματική παράλυση ή σαρκικά ασθενείς με πνευματική υγεία...).

πίστη vs νόηση (ιεράρχηση από αγ.Λουκά)

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως. Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της…

Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί. 

Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό.

Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα.

Να κρατάμε την πίστη μας που είναι αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη. Αμήν.

Διδαχές Αγίου Λουκά Κριμαίας Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”

---

πίστη + νόηση 

γνώσεις και Γνώση