Παρεμβαλλόμενος κρόνος/χρόνος στο διάβα μας από την γη στον ουρανό

Με αφορμή συλλογή αρθρογραφίας φίλου που αφορά το ‘’πνεύμα’’ και επιβολή δοξασιών σχετικών μέχρι την σήμερον του κρόνου που παρεισφρύει μυστικά ή φανερά με σύμβολά του, δυο σκέψεις.

Όπως όταν πέφτει η πέτρα σε μια λιμνούλα και δημιουργεί ομόκεντρους κύκλους που τείνουν να εγγίσουν τα όρια αυτής, έτσι το πνεύμα του καλού (η όντως Πέτρα XC, Ο χωρεθείς και ενχρονισθείς στον κόσμο μας Θεός) και του κακού ‘’δημιουργούν’’ ταλαντώσεις, κύματα, πάνω στα οποία προσκρούουμε.

Οι άγιοι αναφέρουν πως τα θεία γεγονότα, παρότι συνέβησαν άπαξ, παρατείνονται στους αιώνες, με εμάς, να τα αντιλαμβανόμαστε ως θεωρία και μετέχουμε ως πράξη, κατά τάξη και ετοιμότητα (από πλευράς ‘’γης’’, ως προαίρεση ... εδίψησεν η ψυχή μου ως άνυδρος γη...) και χάριτι δοθέντων, ως συγκατάβαση σπλάγχνων θείου (από πλευράς ‘’ουρανού’’, ρείθρα ουράνια).

άγιος Γαβριήλ δια XC σαλός και ομολογητής

Ο άγιος Γαβριήλ τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Νοεμβρίου.
Διδασκαλίες του αγίου:

— Μπροστά στον κύριο συσσωρεύονται οι αμαρτίες των ανθρώπων σαν τα βότσαλα της θάλασσας. Δεν υπάρχει όμως αμαρτία που να υπερβαίνει τη μετάνοια. Αν συναντήσεις έναν φονιά ή μια πόρνη ή έναν μεθύστακα, μην τον κατηγορήσεις. Είναι πλάσματα του Θεού, των οποίων τα λουριά έχει αφήσει ο Κύριος. Έτσι καλούνται να βρουν οι ίδιοι, μόνοι τους, το σωστό δρόμο με τη μετάνοια. Το δικό σου όμως λουρί το κρατάει ο Κύριος και, αν το αφήσει, εσύ θα πέσεις σε χειρότερη κατάσταση και θα καταστραφείς.

— Στις έσχατες ημέρες η αγάπη, η ταπείνωση και η καλοσύνη είναι που θα σώσει τους ανθρώπους. Η καλοσύνη θα σου ανοίξει την πύλη του Παραδείσου, η ταπείνωση θα σε βάλει μέσα και η αγάπη θα σου φανερώσει το πρόσωπο του Θεού…

— Γέροντα, πώς να αγαπάμε έναν κακό άνθρωπο;

Ήλιος – ακτίνα - ζωή

Ένα σχήμα που θα μπορούσε αρχικά να περιγράψει την τριαδικότητα του Θεού στην φύση και μετά να ανυψώσει το νου από ίχνος προς την ενέργεια, είναι ο ήλιος, αν λογισθεί ως ο πατήρ, η ακτίνα ως γεννητός υιός και το πνεύμα το Άγιο όλη τη ζώσα φύση****.

Θα μπορούσαμε να αποδώσουμε ότι ‘’υπεύθυνο’’ για την ολότητα της ζωής (βιολογικής), αλλά και το ευ ζειν και το μακαρίως ζειν (πνευματικώς), είναι το Άγιο Πνεύμα Η απόκτηση Του οποίου είναι σκοπός της Ορθοδοξίας. Αυτή ‘’συμπίπτει’’ ως ταμειούχος της χάριτος με το Αναστημένο Σώμα και Μία Εκκλησία, υπό Την Μία Κεφαλή. Αρκεί η ενσωμάτωσις Σε Αυτό, η μυστική και μυστηριακή κοινωνία με Τριαδικό Θεό.

Η ευθεία κίνηση του νοός καταφέρνει να ανεβάσει νου και χου και καρδία και όλον τον εαυτό, δια των δημιουργημάτων Στον Δημιουργό. Η διατρητικότητα του νοός διαμέσου της ύλης έχει ‘’φυσικά’’ και τις αντιστάσεις της.  

Γιατί ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να αλλάζει με τους καιρούς; (Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Έφθασε στ' αυτιά μου ότι, καθώς φαίνεται, θεωρείτε τα κηρύγματά μου πολύ αυστηρά και πιστεύετε ότι σήμερα κανένας δεν θα έπρεπε να σκέπτεται έτσι, κανένας δεν θα έπρεπε να ζη έτσι και επομένως κανένας δεν θα έπρεπε να διδάσκη έτσι. Οι καιροί έχουν αλλάξει!
Πόσο χάρηκα που το άκουσα. Αυτό σημαίνει ότι ακούτε προσεκτικά ό,τι λέγω, και όχι μόνο ακούτε, αλλά και είστε διατεθειμένοι να το τηρήσετε. Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να επιθυμήσουμε εμείς που κηρύττουμε όπως διαταχθήκαμε και όσα διαταχθήκαμε;...

Κλονίζεται το Ουδετερόθρησκο Οικoδόμημα στη Γαλλία

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Η επίσημη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζί στο Βατικανό, στις 20-12-2007, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τα ελληνικά Μ.Μ.Ε., ιδίως τα ηλεκτρονικά. Και όμως θα έπρεπε να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο, διότι ο Γάλλος Πρόεδρος έθεσε μία σειρά ζητημάτων που αφορούν το θρησκευτικό φαινόμενο και αποτελούν αντικείμενο σοβαρών συζητήσεων σε όλη την Ευρώπη.

Ο Σαρκοζί συνήντησε τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ και ανεκηρύχθη «επίτιμος κληρικός» μέσα στην βασιλική του Αγίου Ιωάννου του Λατερανού. Πραγματοποίησε μία εκτενή ομιλία στο Ναό αυτό και παραχώρησε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην επίσημη εβδομαδιαία εφημερίδα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τον «Ρωμαίο Παρατηρητή» (25-12-2007). Εάν επρόκειτο για τον αρχηγό ενός άλλου κράτους δεν θα μας έκαναν εντύπωση όλα αυτά. Όμως η Γαλλία από το 1905 και υπό την επίδραση των αντιεκκλησιαστικών ιδεών της Γαλλικής Επαναστάσεως έχει επιβάλει τον πλήρη χωρισμό του δημοσίου βίου από το θρησκευτικό φαινόμενο και θεωρείται ο παράδεισος των οπαδών του ουδετερόθρησκου κράτους (ETAT LAIQUE).

H απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη είναι μιά τεράστια αγκαλιά, είναι "νύμφη", "μάνα", "φτωχομάνα", είναι η αγκαλιά που δέχθηκε τον τεράστιο αριθμό των προσφύγων μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922. Είναι πόλις πολύπαθη.

Αλώθηκε από τους Οθωμανούς το 1430 και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού σφαγιάστηκε από τους κατακτητές, σε σημείο που να είναι πλέον έρημη πόλη. Με απόφαση του Σουλτάνου Μουράτ, μεταφέρθηκαν από άλλα σημεία της επικράτειας κυρίως Μουσουλμάνοι, αλλά δόθηκαν και προνόμια στου διασωθέντες Ρωμιούς, ενώ τους αποδόθηκε και η περιουσία τους. Κατα τον 17ο αιώνα δέχθηκε ένα τεράστιο κύμα Εβραίων προσφύγων από την Ισπανία, μετά το διωγμό του Βασιλιά Φερδινάρδου, και έφτασαν στην Θεσσαλονίκη μαζικά περίπου 30.000 Εβραίοι που κατοίκησαν στο ιστορικό κέντρο της πόλης, από την Εγνατία μέχρι την παραλία. Σιγά σιγά ξαναέγινε κέντρο εμπορίου και στις αρχές του αιώνα μας αριθμούσε περίπου 65.000 Εβραίους, 45.000 Μουσουλμάνους, 30.000 Ορθόδοξους και 6.500 Βούλγαρους. Πολυπολιτισμική κοινωνία.

Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας

Όσο τα χρόνια περνούν και έρχεται το γήρας, ο άνθρωπος μεταβάλλεται· είτε προς το καλλίτερο, είτε προς το χειρότερο. Αν είναι μοναχός η έγγαμος που ζει κατά Θεόν, προχωρεί πνευματικά και αγιάζεται. Αν δεν ζει κατά Θεόν και κατά Πνεύμα, εγκλωβίζεται όλο και περισσότερο στα δεσμά των παθών και του διαβόλου.

Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι με την πάροδο του χρόνου ένα από τα δύο γίνεται στον άνθρωπο: η σαρκοποιείται το πνεύμα η πνευματικοποιείται η σάρκα· στασιμότητα δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό είναι μία μεγάλη αλήθεια. Όταν ο άνθρωπος σταματάει να αγωνίζεται πνευματικά, δεν μένει εκεί που έχει φτάσει με την, μέχρι τότε, πνευματική του προσπάθεια, αλλά χάνει συνεχώς έδαφος. Γίνεται όλο και περισσότερο σαρκικός.

Προσέγγιση στην αγιογραφία του αγίου Αρτεμίου

Ένας λογισμός.

Διαβάζουμε στον συναξαριστή του αγίου αποστόλου Θωμά, το εξής, που ''εξηγεί'' αυτήν την ομοιότητα:

  

Ευχή Αγίου Δημητρίου Μητροπολίτου Ροστόφ εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον

Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με και διαφύλαττε με, τον δούλον σου, από παντός κακού ψυχής τε και σώματος, και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου.

Χαίρε, κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών. 

Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου.
Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών, βοήθησαν μοι τω δούλω σου. Ώ Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε·

χαίρε, η χαρά των θλιβομένων και ή παραμυθία των λυπουμένων χαίρε, η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων

χαίρε, των αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα 

χαίρε, του Πατρός αγίασμα, του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα 

χαίρε, του πάντων Βασιλέως, Χριστού του Θεού ημών, το τερπνόν παλάτιον 

χαίρε, η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών 

χαίρε, το καύχημα των χριστιανών και των προσκαλουμένων σε η ετοίμη βοηθος.

‘’πέφτοντας’’ πάνω σε λόγους Του πανταχού παρόντος Λόγου…

Η έννοια του πανταχού παρόντος και τα πάντα πληρούντος Τριαδικού Θεού (όπως καθημερινά αναπέμπουμε με την προσευχή Βασιλεύ ουράνιε παράκλητε…) εκφράζεται δια λόγων, υπό την ευλογία του παντεπόπτου Λόγου.

…27 ζητεῖν τὸν Κύριον, εἰ ἄρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα. 28 ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ᾿ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· (πραξ.ιζ’)

            

Ψηλαφούμε και βρίσκουμε ότι δεν είναι μακράν από έναν έκαστο. Εν αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν…

‘’Πέφτουμε’’ πάνω σε ακτίνες και λόγους εκ Λόγου, πτώση όμως, που ενέχει ανάσταση. Κι αυτήν αναζητούμε καθ’ημέραν για να στηριχθούμε και πορευθούμε.   

Ο προσευχόμενος νους ζητά ένωση με την καρδιά

Άγιος Ιγνάτιος Brianchaninov

Κλείστηκαν οι θύρες των αισθημάτων: Η γλώσσα σωπαίνει, τα μάτια είναι σφαλισμένα, τ’ αυτιά δεν ακούνε τίποτε απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μου.

Ο νούς, αποτινάζοντας τον ζυγό των γήινων λογισμών, ντύνεται την προσευχή και κατεβαίνει στον εσωτερικό θάλαμο της καρδιάς.

Η θύρα, όμως, του θαλάμου είναι κλειστή. Παντού σκοτάδι, σκοτάδι απροσπέλαστο. Καί ο νούς, καθώς βρίσκεται σε απορία, αρχίζει να χτυπά με την προσευχή τη θύρα της καρδιάς. Στέκεται υπομονετικά μπροστά της και τη χτυπά· περιμένει· πάλι χτυπά· πάλι περιμένει· πάλι προσεύχεται... Καμιά απάντηση, καμιά φωνή δεν ακούγεται! Νεκρική ησυχία, ταφική σιωπή και ζοφερό σκοτάδι. Ο νούς φεύγει από τη θύρα της καρδιάς λυπημένος, θρηνώντας πικρά και ζητώντας παρηγοριά. Δεν του επιτράπηκε να σταθεί μπροστά στον Βασιλέα των βασιλέων μέσα στο αγιαστήριο του εσωτερικού θαλάμου της καρδιάς.

ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ...

η γνωστή καρκινοειδής γραφή, δεν εξαντλείται στα γράμματα. Επεκτείνεται και στους αριθμούς.

Το ζωδιακό σύμβολο του καρκίνου είναι του τύπου 6 - 9.

Υπάρχει αρκετή φιλολογία αλλά και ουσιαστική όσον αφορά αυτά τα δύο σύμβολα, ανοδικά 9 και καθοδικά 6.

Σπειροειδώς προς τα άνω και Μία Αλήθεια, σπειροειδώς προς τα κάτω προς πανθρησκεία (σούπα αληθοφανειών = ψεύδος). Και το ΤΑΟ, (επί του σώματος της Ελλάδος, που μας αφορά, ως ‘’φωτισμός’’ νύχτας σε σχέση με τον ολόφωτο ήλιο, την ημέρα και ορθόδοξο ΣΤΑΥΡΟ) επίσης.   

Με αυτό ως καλή αφορμή, επιτρέψτε μου δυο συνειρμικές σκέψεις.

επιστροφή βραβείου

ΣΤΕΛΝΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΩΝ ΡΟΤΑΡΥ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΣΑΛΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ!! Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ από τον μοναχό Επιφάνιο Μυλοποταμινό, προς τον Όμιλο Ροταριανών Θεσσαλονίκης. ''Δεν αποδέχομαι την εν λόγω διάκριση''. 

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει 16.4.2014
Πρός τόν Ὄμιλον Ροταριανῶν Θεσσαλονίκης Ἀνατόλια 

Κύριοι
Διά τῆς παρούσης μου ἐπιστολῆς ἐν βαθυτάτῃ λύπῃ καί ἀγανακτήσει ἐπιθυμῶ νά διευκρινίσῳ πρός ὑμᾶς ὅτι ὡς ὀρθόδοξος χριστιανός καί δή ἁγιορείτης μοναχός, ουδεμιάν σχέσιν, προσέγγισιν, ταύτησιν ἰδεῶν πεποιθήσεων καί ἐπιδιώξεων ἔχω μετά τοῦ ὑμετέρου ὁμίλου.

αγάπη εχθρών (κατά Θεόν και κατ'άνθρωπο)

Ό Ιερός Χρυσόστομος μάς υποδεικνύει έναν πρακτικό τρόπο γιά νά μπορούμε νά συγχωρούμε εύκολώτερα τους αδελφούς μας: Νά βλέπουμε τις δικές μας αμαρτίες και νά κατηγορούμε τον εαυτό μας γι' αυτές. 

Εφαρμόζοντας τή μέθοδο αυτή, βρίσκουμε ελαφρυντικά γιά τους άλλους και επιπλέον διορθώνουμε τον εαυτό μας. 

Ακόμη, νά σκεφτώμαστε ότι ό άνθρωπος πού μάς κάνει κακό οδηγείται στις πράξεις του από τον Διάβολο: «"Οταν κάποιος σου κάνη κακό, μη βλέπης αυτόν άλλα τον δαίμονα πού τον κινεί. Όλη την οργή σου στρέψε την σ' αυτόν, ενώ τον άνθρωπο πού κινείται άπ' αυτόν πρέπει και να τον σπλαγχνισθής». *

Ο άγιος Σιλουανός ό Άθωνίτης γράφει άπό την πείρα του για την αγάπη προς τους εχθρούς: «Στην αρχή βίαζε τήν καρδιά σου ν' αγαπά τους εχθρούς, και ό Κύριος, βλέποντας τήν αγαθή σου προαίρεση, θα σου δώση κάθε βοήθεια... 

Χωρίς τήν χάρι του Θεού δεν μπορούμε ν' αγαπούμε τους εχθρούς».


----

από αγ.Νήφωνα : 

Ο Φίλης, νονός... η άλλη όψις

…και το όνομα του παιδιού, Ίωνας.

Μπορεί το παραπάνω γεγονός να έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, με εκστόμιση πλήθους υποκοριστικών, αλλά ‘’πίσω’’ από αυτό επιβάλλονται 2 σκέψεις. 

Η αντίληψη της άλλης όψης, της αληθούς αφού …12 βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι …αμήν να οδηγήσει νου και λογισμό στον Λόγο. Σκέψεις, κρύφιες εκ βάθους καρδίας, που όταν φανερώνονται τα σκιώδη, γέμουν φως, αρκεί να ακολουθήσουμε τον ''μίτο'' που μας εξάγει από τα αποτελέσματα και αιτιατά στις αιτίες και πρωταίτιο.

Ο καλός Θεός, χαρίζοντας ρήματα και λόγους (εμμέσους δια σημείων) διαρκώς και χωρίς ασυνέχεια, μας μιλά.   

προσευχή, αυτογνωσία, προκοπή

«Όποιος αξιωθή να ιδή την άβυσσον των πταισμάτων της ψυχής του θρηνεί από το φρικτόν αυτό θέαμα. Εκ της οράσεως της καταστάσεως αυτής προέρχεται η μετάνοια, η επίγνωσις του εαυτού μας, η αληθινή ταπείνωσις και ο φόβος του Θεού. Όλα αυτά είναι δωρήματα της Χάριτος του Θεού.

Εφ’ όσον δεν υπάρχει η επίγνωσις του αμαρτωλού εαυτού μας θεραπεία δεν υπάρχει. Από την στιγμήν όμως που ο νους γίνεται θεωρός αυτού του σκότους της ψυχής αρχίζει να λειτουργή η ταπείνωσις και μαραίνεται η ρίζα της αμαρτίας, δηλαδή η υπερηφάνεια.

Η υπερηφάνεια είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Βάσις και θεμέλιο, κατά τους αγίους Πατέρας, της πνευματικής ζωής είναι η υπακοή, διότι αυτή χαρίζει την ταπεινοφροσύνη. Είναι αδύνατον χωρίς υπακοή η ψυχή να απαλλαγή από τα πάθη της οιήσεως, της κενοδοξίας και της υπερηφάνειας.

Η μετάνοια είναι ανεκτίμητο δώρο για τον άνθρωπο. Είναι το καλύτερο φάρμακο για την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας του ανθρώπου».

πηγή: Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού-διδασκαλίες, επιλογές από το βιβλίο: «Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας», εκδ. Ι. Μ. Φιλοθέου –Αγ. Όρος

---

καρδία...

Λέγει ο Γέροντας Εφραίμ: «Η καρδία του ανθρώπου είναι το κέντρον των υπέρ φύσιν, των κατά φύσιν και των παρά φύσιν κινήσεων. Τα πάντα ξεκινούν από την καρδίαν. Εάν η καρδία του ανθρώπου καθαρισθή, τότε βλέπομεν τον Θεόν. Ο Θεός είναι αθεώρητος· ο Θεός είναι Πνεύμα. Δύναται όμως να βασιλεύση εις την καρδίαν του ανθρώπου, όταν γίνη αυτή καθαρόν δοχείον.

Διά να γίνη δεκτικόν δοχείον η καρδία του ανθρώπου, πρέπει να γίνη καθαρή. Δηλαδή, να γίνη καθαρή από ακάθαρτους λογισμούς. Διά να καθαρισθή όμως η καρδιά, πρέπει να μπη εις αυτήν κάποιο φάρμακον. Το φάρμακον αυτό είναι η νοερά προσευχή. Όπου πηγαίνει ο βασιλεύς, διώκονται οι εχθροί· και όταν μπη εις την καρδιά ο Χριστός, το όνομα Του το Άγιον, φυγαδεύονται των δαιμόνων οι φάλαγγες. Όταν ενθρονισθή μέσα καλά-καλά ο Χριστός, τότε υπάκουουν τα πάντα.

---

Η καθαρή καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις

άσκησις της προσευχής του Ιησού (Αρχ. Σωφρονίου)

Η προοπτική και οι στόχοι της σημερινής (α)παιδείας…

Σύμφωνα με το άρθρο Η ΝΕΟΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑRIGATOU ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ βλέπουμε (όσοι) να οδηγείται η σπουδάζουσα εύπλαστη νεολαία μας από το υπέρλαμπρο Φως της ελληνορθόδοξης πραγματικότητας στο αχνό και φανταστικό φως του λαβυρίνθου, όντως από το Φως στο σκότος.

Εκεί, που (με την θρησκειολογία) θα διδαχθούν για τα τσάκρας με πιασάρικο τρόπο, έχοντας όμως χάσει την άκρη του μίτου της αριάδνης. Μίτο εξόδου ακόμη και στα λογικά, αλυσοδένοντάς τους στο παράλογο, αεί και κοιλία, όπως διαχρονικά ορίστηκε η κρήτη ως γαστέρα με αεί ψεύτες. (προς Τίτον επιστολή).

Είναι λοιπόν ο λόγος σκληρός, αλλά απηχεί την πραγματικότητα. Ο Φίλης, (υπουργός ‘’παιδείας’’) αποδεικνύεται τροφοδότης του μινώταυρου. Δωρίζει ψυχές και σώματα νέων και νεανίδων στον βροτοκτόνο και ψυχοκτόνο (αν του το επιτρέψουμε. Κι εδώ αποσκοπεί η αναφορά του παρόντος).

Σώμα Χριστού, άρραφος χιτών, ιμάτια

Με αφορμή την στενάχωρη επιστολή* που παραθέτω στο τέλος, 2 σκέψεις.

Κι είναι στενάχωρη γιατί στα έσχατα, γίνεται προσπάθεια να θεολογηθεί κάτιτι το αθεολόγητο. Σκοπός, η ‘’ένωση’’ ‘’εκκλησιών’’. Και η ένωση και οι εκκλησίες μπαίνουν σε εισαγωγικά, αφού διαφέρουν οι έννοιες από αυτές που μας παραδόθηκαν από τους αγίους.

Ένωση υπό προϋποθέσεις αντί απροϋπόθετα, και ‘’εκκλησίες’’ αντί Εκκλησίας.

Και το Σώμα Χριστού είναι Ένα**. Εδώ ο θάνατος δεν τον διέλυσε, δεν τον ακούμπησε και κατετροπώθη. Πως μπορεί να νοηθεί ότι η πρόταση : ‘’ Η ιδέα, το Σώμα του Χριστού να ενωθεί και να μην είναι τεμαχισμένο, είναι υπέροχη…’’ είναι λογική και ορθόδοξη; (παρά την επίφαση έχουν γνώση οι ‘’φύλακες’’). Εμφανίζεται λοιπόν στα έσχατα μια θεωρία, που τάχα θεολογεί, επόμενη τοις αγίοις πατράσι, τάχα ορθόδοξη και δογματίζει ότι το Σώμα Χριστού είναι τεμαχισμένο. Κι αν είναι τεμαχισμένο, πως ζει;

** Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές! (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

οι φήμες για το πιο μυστηριώδες μνημείο των ΗΠΑ

το σχέδιο, εν εξελίξει ... 

Η Τζόρτζια των ΗΠΑ μπορεί να περηφανεύεται ότι διαθέτει το πιο μυστηριώδες, αμφιλεγόμενο και σκοτεινό μνημείο σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, το οποίο έχει γίνει εξακολουθητικά αντικείμενο ερευνών, φημών και συνωμοσιολογικών θεωριών.

Οι 6 όρθιοι γρανιτένιοι όγκοι που στέκονται λίγο έξω από την πόλη Έλμπερτον τοποθετήθηκαν εκεί το 1980: 1 κεντρικός στύλος, τέσσερις περιφερειακοί και μία κορωνίδα, η οποία φέρει και στις τέσσερις επιφάνειές της επιγραφές γραμμένες σε τέσσερις διαφορετικές αρχαίες γλώσσες, οι οποίες επαναλαμβάνουν το ίδιο ρητό: «Είθε ετούτοι οι στύλοι να γίνουν ο καθοδηγητικός φάρος στην Εποχή της Λογικής».

Οι δε 4 περιφερειακοί στύλοι φέρουν και αυτοί επιγραφές σε οκτώ διαφορετικές σύγχρονες γλώσσες, όπου διατυπώνονται σε 10 κατευθυντήριες γραμμές-εντολές, οι οποίες έχουν γίνει αφορμή για φήμες οι οποίες ξεπερνούν τα σύνορα της βορειοανατολικής Τζόρτζια.

Κακουργίες των δαιμόνων

Μακαριστός Γέρων π. Φιλόθεος Ζερβάκος.

…Διότι δεν του υπετάσσετο ως οι πολλοί και δεν του έκανες τα θελήματά του, εξήγειρεν ο μισάνθρωπος και παγκάκιστος εναντίον σου πόλεμον άγριον δια να σε τραυματίσει ή και θανατώσει ο ανθρωποκτόνος…….. Αυτός όστις ετόλμησε και μου είπεν προ ετών, όταν διάβαζα εις μιαν κόρην τους εξορκισμούς του Μεγάλου Βασιλείου, την οποία είχε κάμει κατοικητήριόν του, και ανέφερα το όνομα Βελζεβούλ ο άρχων των δαιμόνων.

2 σκέψεις πάνω στην επιστολή του Πειραιώς

Ο πληθυντικός, αποδεικνύει επίπεδο γράφοντα και ανεβάζει (συνήθως) και τον αποδέκτη σε ένα πραγματικό ή φαινομενικό ύψος ‘’τιμής’’. Ο ενικός, ‘’δείχνει’’ ισότητα ή υποτίμηση προς τον απευθυνόμενο.

Χρειάζεται ΔΙΑΚΡΙΣΗ χρησιμοποίησης γλώσσας κι αυτή νάναι σύμφωνη με την (αγιοπνευματική) γλώσσα της Αληθείας.

Η παρατήρησή μου, δεν είναι προς τον πειραιώς, που δείχνει ο άνθρωπος το επίπεδό του, αλλά εμμέσως υποβιβάζει την Εκκλησία υπό την Πολιτεία, (θέση που δεν δέχομαι) αλλά την απήχηση που έχει αυτός ο πληθυντικός, σε έναν κατά συρροή ψεύτη, σε ένα παιδί υποταγμένο στην ΝΤΠ, εθνομηδενιστή, κ.α. πραγματικά και κοσμητικά επίθετα και προσδιορισμούς.

Ο πειραιώς, κάνει πως δεν καταλαβαίνει, πως η (αντίχριστη και ανθελληνική) στάση του παιδείας (αλλά και αστυνομίας, και μεταναστευτικού και οικονομίας

Περί των σημείων στην ζωή του πιστού

ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε....

Μπορεί η τελειομανία μας να ήθελε άμεση επικοινωνία πρόσωπον προς πρόσωπον με Τον Λόγο, αλλά ο όλος δρόμος που βαδίζεται από το άμορφο και ά-σχημο μέχρι Τον Κύριο, ο σκοπός και ο δρόμος για τον σκοπό, με Αυτόν συνοδοιπορούντα και συμπλέοντα με μας, και θεραπεύοντα, παρεμβάλλει σχήματα και μορφές φυσικές.

Πως θα ήταν δυνατόν κάποιος να περάσει από τα παραφύσην στα υπερφύσην αν υποτιμά και δεν λογαριάζει και εκτιμά και συμβουλεύεται την φύση (ως κλίμακα και δάσκαλο και ανοιχτό βιβλίο) ;

Να φτάσει στον ήλιο, αν δεν οδηγηθεί από τις ακτίνες του, Στον Κύριο ή μη δι ευχών αγίων και αγγέλων;

Κι Ο Λόγος σαρξ εγένετο κι οι λόγοι σαρκούνται.

''Πως εκδικούνται οι νεκροί''

Γράμμα του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε μια κυρία

Μου γράφεις πως κάτι σε αναστατώνει στον ύπνο. Τρία παιδιά εμφανίζονται μόλις κλείσεις τα μάτια και γελούν μαζί σου, σε κοροϊδεύουν, σε απειλούν και σε τρομάζουν. Πήγες, είπες, σε έξυπνους ανθρώπους και έψαχνες φάρμακο. Εκείνοι σου είπαν: «Δεν είναι τίποτα»! Εσύ τους είπες: «Αφού δεν είναι τίποτα διώξτε αυτό το τέρας από μένα! Μα, μπορεί να μην είναι τίποτα εκείνο που δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω ήδη έξι μήνες»; Και εκείνοι σου απάντησαν: «Άλλαξε αέρα, πήγαινε σε χαρούμενες παρέες, να τρέφεσαι καλύτερα. Αυτό είναι απλή υποχονδρία».

Ξέρω, αδελφή, τέτοιους «έξυπνους». Αυτοί έπιασαν στο στόμα τους έτσι μερικές λέξεις όπως «υποχονδρία», «τηλεπάθεια», «αυθυποβολή», με τις οποίες προσπερνούν την αδιαμφισβήτητη πνευματική πραγματικότητα και σε καθημερινή βάση μιλούν στον αέρα, με ελαφρότητα και άγνοια σαν να μιλά το κρασί.

‘’ακρόαση’’ καρδιάς ή νοός

Με αφορμή την πρόταση, να ακούμε την καρδιά μας, κάποιοι απροϋπόθετα φαίνονται προνομιούχοι έναντι άλλων, γιατί όντως, ακούνε την καρδιά τους.

Όταν όμως αυτό μεταφραστεί σε ‘’υπηρέτηση’’ του τι τραβάει η ψυχή τους, ιεραρχώντας πάνω απ’όλα, το ένστικτο, υποτιμάται η λογική, ο (εκ Θεού) λόγος και Ο Λόγος.

Λίγες φορές παρατηρήσαμε ανθρώπους που δρούσαν έτσι, να έχουν σπάσει τα μούτρα τους από τις λανθασμένες τους επιλογές;

ΤΟ «ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ» ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Τό Μυστήριο τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Χριστοῦ
Τό ἅγιο Βάπτισμα, σύμφωνα μέ τή πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας, καθαρίζει τήν ψυχή ἀπό κάθε ἁμαρτία, καθιστώντας την ὁλόλευκη καί λαμπερή. Αὐτή τήν καθαρότητα, ἔχουμε χρέος νά τήν διατηροῦμε μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μας, δηλαδή νά ἀπέχουμε ἀπό κάθε ἁμαρτία καί νά ζοῦμε ὅπως θέλει ὁ Θεός. Ἁμαρτία εἶναι κάθε πράξη, κάθε λόγος καί κάθε σκέψη, ἀντίθετη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί ἐπειδή ὁ Θεός θέλει πάντα τό καλό, ἁμαρτία εἶναι σέ γενικές γραμμές τό κακό. Οἱ ἁμαρτίες μοιάζουν μέ τεῖχος, πού μπαίνει ἀνάμεσα στόν Θεό καί στόν ἄνθρωπο καί μᾶς ἐμποδίζει νά γνωρίζουμε τόν Θεό, νά Τόν αἰσθανόμεθα καί νά ἀπολαμβάνουμε τίς δωρεές Του. Οἱ ἁμαρτίες, ἄν καί στήν ἀρχή ἐμφανίζονται ὡς κάτι εὐχάριστο, εἶναι οἱ ἀλυσσίδες πού μᾶς δένουν ἀσφυκτικά καί μᾶς κάνουν δυστυχισμένους. Ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά νά ἔχουμε πραγματική σχέση μέ τόν Θεό, εἶναι ἡ ἀπαλλαγή μας ἀπό τήν ἁμαρτία.

Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ ( Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς )

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν ὕψιστο Λογισμό, μὲ τὴν Παναξία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ὁ παράδεισος.


Ἐάν πάλι εἶναι ἄλογος ὁ λογισμὸς ἤ καὶ παράλογος, τότε συνδέει ἀναπόφευκτα τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Παράλογο, τὸν Ἀνόητο, μὲ τὸν διάβολο, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἤδη ἡ κόλαση.

Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τὸν λογισμὸ, ἰσχύουν καὶ γιὰ τις αἰσθήσεις. Ὅλα ἀρχίζουν ἐδῶ, ἀπὸ τὴν γῆ: καὶ ὁ παράδεισος μὰ καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

---

Ο Ιερέας που αποκεφάλισαν οι γερμανοί, επειδή δεν τον τρυπούσαν οι σφαίρες!

π. Συμεών Δρετουλάκης

Γεννήθηκε στον Οψιγιά Αμαρίου το 1902.
Μετά την επιστροφή του από το μέτωπο, χειροτονήθηκε διάκονος στην Μονή Ασωμάτων και κατόπιν ιερομόναχος. Λίγα χρόνια αργότερα τοποθετήθηκε από την Επισκοπή Λάμπης και Σφακίων εφημέριος στο χωριό Βρύσες (Αμαρίου), τοποθέτηση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τοχριστεπώνυμο πλήρωμα. Στις Βρύσες τον βρήκε η Γερμανική Κατοχή.

Ολοζώντανος μεταφέρεται από στόμα σε στόμα ο θρύλος για τον μαρτυρικό θάνατο του Συμεών.

"Οι Γερμανοί έκαιγαν και σκότωναν. Ανάμεσα στα χωριά, ήταν και οι Βρύσες Αμαρίου, που εφημέριος ήταν ο πατήρ Συμεών. Συνέλαβαν αρκετά παλικάρια, μέχρι που έφτασαν στο σπίτι του παπά. Τον πήραν βίαια και τον έκλεισαν στο σχολείο μαζί με τους άλλους.

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ

Αγίου Νεκταρίου

Η των παίδων αγωγή από της βρεφικής ηλικίας ανάγκη να άρχηται, όπως αι ψυχικαί του παιδός δυνάμεις απ’ αυτής της εκδηλώσεως αυτών διευθύνονται ευθύς εξ αρχής προς το καλόν, το αγαθόν, το αληθές, και απομακρύνονται του κακού, του αισχρού και του ψευδούς. Η ηλικία αυτή δύναται να θεωρηθή η ασφαλεστέρα βάσις, εφ' ης μέλλει να οικοδομηθή η ηθική και διανοητική του παιδός μόρφωσις. Διό ο μεν Φωκυλίδης λέγει: «Χρή παίδ' ετ εόντα καλά διδασκέμεν έργα», διότι από τις παιδικής ηλικίας, ως από αφετηρίας, ορμάται ο άνθρωπος προς το στάδιον, όπερ μέλλει να διατρέξη εν τω βίω του. Ο δε Μέγας Βασίλειος αποφαίνεται: «εύπλαστον έτι ούσαν και απαλήν την ψυχήν και ως κηρόν εύτηκτον ταις των επιβαλλομένων μορφαίς ραδίως εκτυπουμένην προς πάσαν αγαθών άσκησιν ευθύς και εξ αρχής ενάγεσθαι χρή. Ώστε του λόγου προσγενομένου και της διακριτικής έξεως προσελθούσης, δρόμον υπάρχειν εκ των εξ αρχής στοιχείων και των παραδοθέντων της ευσέβειας τύπων, του μεν λόγου το χρήσιμον υποβάλλοντος, του δε ήθους ευμάρειαν προς το κατορθούν εμποιούντος».

παγκοσμιοποίηση

Σχεδιάζεται μια παγκοσμιοποίηση όχι μόνο χωρίς Χριστό, αλλά κατά του Χριστού… (π. Γεώργιος Καψάνης) 

*Ο Μακαριστός Γέροντας Γεώργιος Καψάνης σε μια ομιλία που έγινε πριν 18 χρόνια, προειδοποιούσε για όλα αυτά που βιώνουμε σήμερα, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης.

Πολλοί σήμερα μιλούν για παγκοσμιοποίηση. Ενώ κάποιοι ολίγοι την σχεδιάζουν και την προετοιμάζουν. Παγκοσμιοποίηση στην οικονομία, στην δημιουργία ενός υπερκράτους, στην θρησκεία.
Η παγκοσμιοποίησις φαίνεται να είναι και ο στόχος του κινήματος της «Νέας Εποχής» που αποβλέπει στην αντικατάσταση του Χριστού από τον αντίχριστο. Η βασιλεία του αντιχρίστου, κατά τους νεοεποχίτας, θα αρχίσει με την γ΄ χιλιετία μ. Χ. Ο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ (Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) θα αντικατασταθεί με τον Υδροχόο (σύμβολο του αντιχρίστου).

Η παγκοσμιοποίησις δεν θα είναι εφικτή, εάν οι και θρησκείες δεν παραιτηθούν

τελώνια

Πολλά έχουν γραφεί για τα τελώνια. Όμως η πιο συνοπτική και σαφής περιγραφή είναι ό,τι είπε ο άγγελος Κυρίου στον άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο. Παραθέτουμε ό,τι σχετικό:

«Από τη γη έως τον ουρανό υπάρχει σκάλα, και κάθε σκαλοπάτι έχει τάγμα δαιμονικό, που λέγονται τελώνια, και συναντούν την ψυχή εκείνη τα πονηρά πνεύματα, και φέρνουν τα χειρόγραφά της και τα δείχνουν στους Αγγέλους, λέγοντας «την τάδε μέρα, στις τόσο του τάδε μήνα, έκανε αυτή η ψυχή αυτό. Είτε έκλεψε, είτε πόρνευσε, είτε μοίχευσε, […] είτε είπε ψέματα, είτε παρότρυνε κάποιον άνθρωπο σε κάποιο κακό έργο κι ό,τι άλλο κακό έκανε, όλα τα δείχνουν στους Αγγέλους.

‘’σήμερα’’ η αποτομή της κεφαλής του αγ.Ιωάννου Προδρόμου

Μ-ούτε λάδι μ-ούτε ψάρι σήμερο μη σου΄ρθει ρίγος (του Άι Γιάννη του Ριγολόγου)

Το ιστορικό (ερανεισθέν από εδώ) αναφέρει πως: …Ο Άγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλισθείς, είναι ο προστάτης από το ρίγος, που δεν είναι άλλο από την ελονοσία, η οποία εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό και ρίγη.

Σύμφωνα με την παράδοση ,όταν αποκεφάλισαν το βαπτιστή, το ακέφαλο σώμα σπαρταρούσε και τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά το ρίγος , ως τιμωρία για το θάνατό του.

Όσοι έπασχαν από ελονοσία, τη μέρα της γιορτής του δεν έτρωγαν τίποτα μαγειρεμένο, ούτε νερό δεν έπιναν!

Στις 27 Αυγ βράδυ, επισκέφτηκε την Κομοτηνή η ΑΛΕΚΑ ΚΑΝΕΛΛΙΔΟΥ (ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΤΕΙΧΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ)

μια άλλη οπτική. (η άλλη όψις της φιλανθρωπίας. Ένας ουμανισμός και ‘’ανθρωπισμός’’ χωρίς Τον Άνθρωπο)

Για το βυζαντινό φρούριο και την σημασία του σε συνάφεια με τις ψυχές, γράφτηκε το: Για το ψυχοσάββατο, προ της Πεντηκοστής…

Ανήμερα αγ.Φανουρίου και παραμονή Κυριακής που αναγινώσκεται το ευαγγέλιο* περί… τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ ‘’συναντώνται ‘’ νοηματικά, λόγοι Θεού και λόγοι ανθρώπων και φανερώνεται δι ευχών του αγίου το γιατί, έξω από την Κοίμηση της Θεοτόκου, δίπλα στο βυζαντινό φρούριο. Ξημερώνοντας με το παλαιό (όπως ακολουθεί το Άγιο Όρος) η κοίμησις (15+13=28 Αυγ).

Η ερτ γράφει: Ο Ροταριανός Όμιλος Κομοτηνής «Ροδόπη» ενώνει στο πλευρό του την Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης, την Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών και Δεσποινίδων, το σύλλογο Δύναμη Ψυχής, το Θρακικό Ωδείο και την Πολιτιστική Κίνηση Κομοτηνής με στόχο να στηρίξουν άπορες οικογένειες της πόλης. Γι αυτή τη φιλανθρωπική βραδιά, βραδιά αλληλεγγύης θα είναι αύριο στην Κομοτηνή η Αλέκα Κανελλίδου για μια μοναδική συναυλία στο Βυζαντινό Τείχος (στις 21:30).

Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε άγιοι!

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Το πρώτο, πού κάνει κάθε άνθρωπος, όταν τον καλέση ο Θεός στην επίγνωσί Του, είναι να ερευνήση με ακρίβεια τον εαυτό του για να ιδή, ότι πράγματι στην ζωή του πολλές ενέργειες του ήσαν έξω από το θέλημα του Θεού. Και από αυτή την στιγμή αρχίζει το έργο της μετανοίας. 

Η μετάνοια αρχίζει από την κατάπαυσι της αμαρτωλής ζωής και φθάνει μέχρι αυτής της θεώσεως, η οποία δεν έχει τέλος.

Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα· ούτε και οι ιδιότητές Του είναι δυνατό να έχουν. Μπαίνοντας ο άνθρωπος, δια της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, μέσα στους κόλπους της θεώσεως, πάσχει όλες αυτές τις ιδιότητες τις ατέρμονες, τις αψηλάφητες, τις ανεξιχνίαστες, τις απέραντες. Γι’ αυτό είπα ότι η μετάνοια δεν έχει τέρμα.

άρνηση αιτήσεως διαγραφής χρέους από ΟΗΕ

(από 11 Σεπ 2015) 

Το κείμενο αναφέρει:

Λίγες ώρες πριν την κρίσιμη ψηφοφορία στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ πάνω στο ψήφισμα για τις «9 βασικές αρχές στη διαδικασία αναδιάρθρωσης των κρατικών χρεών», το Ecofin απαίτησε από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να μην το υποστηρίξουν και να τηρήσουν κοινή στάση «αποχής» από την ψηφοφορία!

Και, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου μετά τη συνάντηση με τον υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών Π. Μολυβιάτη, η μόνιμη αντιπροσωπεία της χώρας στον ΟΗΕ, έπειτα από οδηγία και του υπουργού Οικονομικών Γ. Χουλιαράκη, συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις και θα απόσχει από την ψηφοφορία. Πρόκειται για προφανή επιλογή υποτέλειας, αλλά και αυτοτραυματισμού, αφού με τον τρόπο αυτό η χώρα ψηφίζει ενάντια στον εαυτό της και σε ένα ευνοϊκό ως προς τις διεκδικήσεις της για το χρέος ψήφισμα.

Κι αυτό, τη στιγμή που υποτίθεται ότι διεκδικεί την αναδιάρθρωση του μη βιώσιμου χρέους από τους εταίρους- δανειστές και καλεί σε «εθνική συνεννόηση» γι’ αυτό.

πνευματικό καθήκον

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Εσύ, παιδί μου, κάνε το καθήκόν σου, εάν δεν κάμνουν υπακοήν, άφηνέ τους εις τον Θεόν και ησύχαζε. Είναι φθόνος του διαβόλου, παιδί μου, μήπως ο διάβολος εις τα βουνά θα πάη; Πηγαίνει εκεί που αγωνίζονται δια να σωθούν, και επειδή και ημείς θέλομεν να σωθώμεν, μας ανακατεύει χωρίς να το εννοώμεν. Σήκωνε, παιδί μου, το βάρος των αδελφών. Ο δε Θεός είναι δίκαιος ανταποδότης εις τον καθένα. 

Θα έλθη καιρός και θα ίδης πόσα θα σου δώση δια τους κόπους που κατέβαλες δια τόσας ψυχάς. Κοπίασον εις αυτόν τον κόσμον, βοήθει και ποτέ δεν θα στερηθής της βοηθείας του Θεού. Τώρα σπείρεις, θα έλθη καιρός που θα θερίσης. Προσεύχου να σε τονώνη ο Θεός εις την υπομονήν, εις την διάκρισιν, εις την φώτισιν κ.λ.π. 

κακοδοξία και Ορθοδοξία

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Υπάρχουν κακόδοξοι που διακηρύσσουν ότι αρκεί να πιστέψει κανείς και αυτόματα η θ. Χάρις θα εγκατασταθεί μέσα του. Μάθετε λοιπόν και πιστέψτε βαθειά ότι ή θ. Χάρις δεν παρέχεται και δεν λαμβάνεται διαφορετικά, παρά με τα άγια μυστήρια που τελούνται από τους αποστόλους ή τους διαδόχους τους, όπως θέσπισε στην Εκκλησία ο ίδιος ο Κύριος. Και για να βεβαιωθήτε περισσότερο σ' αυτό θα σάς αναφέρω δύο παραδείγματα από την Άγ. Γραφή:


1) Ο ίδιος ο Κύριός μας συζητώντας με τον Νικόδημο είπε: «Εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού» (Ιω. 3, 5-7). Αυτή η γέννησις «εξ ύδατος και Πνεύματος» τι άλλο είναι παρά το άγ. βάπτισμα, το πρώτο χριστιανικό μυστήριο;
2) Φθάνοντας στην Έφεσο ο απ. Παύλος, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του, συνάντησε δώδεκα πιστούς και τους ρώτησε: -Όταν πιστέψατε, λάβατε το Πνεύμα το Άγιο; Κι εκείνοι απάντησαν: -Δεν ακούσαμε τίποτε για το Πνεύμα το Άγιο. -Σε τι λοιπόν βαπτισθήκατε; ρώτησε ο απόστολος. -Στο βάπτισμα του Ιωάννου, απάντησαν. Τότε ο απόστολος τους εξήγησε ότι το βάπτισμα του Ιωάννου του Προδρόμου ήταν μόνο προετοιμασία για την πίστη στο Χριστό. Και αφού τους ολοκλήρωσε την ευαγγελική διδασκαλία, τους βάπτισε με το χριστιανικό βάπτισμα. Μετά δε τη βάπτιση «επιθέντος αυτοίς του Παύλου τας χείρας ήλθε το Πνεύμα το Άγιον επ' αυτούς, ελάλουν τε γλώσσαις και προεφήτευον» (Πράξ. 19, 6).

«Λόγος εις την Μεταμόρφωσιν του Κυρίου» Γέροντος Σωφρονίου

απόσπασμα ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡΙΟΥ ΦΩΤΟΣ

Εκτός της νόθου ταπεινώσεως – «τούτο δεν είναι δι’ εμέ» –, εκτός της αδικαιολογήτου απογνώσεως, ήτις γεννάται εκ της ακηδίας και της ηδυπαθείας, φραγμός προς την θεωρίαν του Ακτίστου Φωτός αποβαίνει εισέτι και η τολμηρά έφεσις «όπως ίδωμεν τον Θεόν», και περιπτυχθώμεν Αυτόν δια της σκέψεως ημών, ως να ηθέλομεν να διεισδύσωμεν μετά δυνάμεως εις τα μυστήρια και εις τα έγκατα του Θείου Είναι και να δεσπόσωμεν Αυτού δια του νοός, ως να επρόκειτο περί αντικειμένου της γνώσεως ημών. Είναι δύσκολον να εύρωμεν λέξεις προς χαρακτηρισμόν της πνευματικής ουσίας αυτής της υπερηφάνου αξιώσεως του νοός ημών, αλλ’ είναι σπουδαίον δι’ ημάς να γνωρίσωμεν ότι εις παρομοίας περιπτώσεις συναντώμεν ουχί «φωτεινήν νεφέλην», αλλά γνόφον και σκότος, αποκρύπτοντα τον Θεόν.

«ΚΥΡΙΕ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΔΩ»

π. Ἀλέξανδρου Σμέμαν

Σχεδόν στό τέλος τοῦ λειτουργικοῦ ἔτους, τόν Αὔγουστο, ἔχουμε τή γιορτή τῆς μεταμόρφωσης τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός εἶναι ἕνας ἄλλος ἀπό τούς θεμελιώδεις ἑορτασμούς. Δυστυχῶς, ἐπειδή συνήθως πέφτει σέ ἐργάσιμη μέρα, δέν τή γιορτάζουν πολλοί ἄνθρωποι. Ὡστόσο διαθέτει μία μοναδική σημασία γιά τήν κατανόηση τῆς ὀρθόδοξης πίστης. 

Ὁ Χριστός πῆρε τούς μαθητές Του, ἀνέβηκε στό ὄρος καί ἐκεῖ τό πρόσωπό Του φάνηκε νά λάμπει. Τά ροῦχα του ἔγιναν λευκά σάν τό χιόνι καί ἕνας ἀπό τούς ἀποστόλους εἶπε: «Κύριε, εἶναι καλό νά μείνουμε ἐδῶ». Αὐτό ἦταν ἡ ἐκπλήρωση κάθε ἀνθρώπινης ἐπιθυμίας, ἡ στιγμή τῆς ἀνώτατης εὐτυχίας, ἐπειδή τίποτε σ’ αὐτό τόν κόσμο δέν μπορεῖ νά μᾶς ἱκανοποιήσει ἐκτός ἀπό τόν Θεό, τή δόξα του, τό φῶς του, τήν ἀλήθειά του, τή βασιλεία του. 

Καί πάλι, ὁ χριστιανισμός εἶναι χαρά - αὐτό εἶναι τό νόημα τῆς μεταμόρφωσης. Δέν ἔχουμε ἐδῶ ἕνα βιβλίο συνταγῶν: τή Δευτέρα κάνε αὐτό, τήν Τρίτη κάνε ἐκεῖνο.

Ο βράχος του Κύνωπα στην Πάτμο

(και σχόλια συνειρμικά με την πνευματική περίοδο της νηστείας του 15αύγουστου και τα 2 αναγινωσκόμενα ευαγγέλια μικρού και μεγάλου παρακλητικού)

Πρόκειται για ένα θαυμαστό γεγονός, που συνέβη κατά θεϊκή παραχώρηση στα χρόνια της ιταλικής κατοχής στο ιερό νησί της Αποκαλύψεως, στην Πάτμο. Το γνωρίζουν όλοι οι Πάτμιοι και κυρίως οι γηραιοί.

Ως γνωστόν, στα χρόνια που ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος ήταν εξόριστος στην Πάτμο και άρχισε να διδάσκει τον χριστιανισμό, στο νησί υπήρχε ένας μάγος, ο Κύνωψ, ο οποίος μαχόταν την αλήθεια του Χριστού. Με τις απάτες και με τη συνεργασία του με το κακό πνεύμα παρέσυρε στην απώλεια πολλές ψυχές. Τότε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης προσευχήθηκε και ο σκοτεινός και αμετανόητος μάγος, ενώ έκανε τα τεχνάσματά του και βουτούσε στη θάλασσα. Χάθηκε στον βυθό! Εκεί δε που χάθηκε, έμεινε ένας βράχος σε βάθος επτά μέτρων κάτω από τη θάλασσα. Αυτός ο βράχος, όπως ομολόγησαν πολλοί απ αὐτούς που τον είδαν, μοιάζει με την απαίσια σατανική μορφή του μάγου. Είναι ο μάγος που πέτρωσε από την θεία δίκη με τις προσευχές του επιστήθιου μαθητή του Κυρίου, του Ιωάννη.Εκεί έχουν προσδέσει μία κόκκινη σημαδούρα, για να την βλέπουν τα πλοία να μην προσκρούουν πάνω του.

Η Παναγία τρέχει αμέσως να μας βοηθήσει (οσ. Παϊσίου)

– Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι;

– Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αµέσως στην προσευχή µας όποτε δεν έχουµε, µας αφήνει, για να αποκτήσουµε λίγη παλληκαριά.

Όταν ήµουν στην Μονή Φιλοθέου, µια φορά, αµέσως µετά την αγρυπνία της Παναγίας µε έστειλε ένας Προιστάµενος να πάω ένα γραµµα στην Μονή Ιβήρων.

Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της µονής και να περιµένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, για να το συνοδεύσω στο µοναστήρι µας – απόσταση µιαµιση ώρα µε τα πόδια.

Ήµουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε την νηστεία του Δεκαπενταυγούστου την χώριζα στα δύο• µέχρι της Μεταµορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε, την ηµέρα της Μεταµορφώσεως έτρωγα, και µετά µέχρι της Παναγίας πάλι δεν έτρωγα τίποτε.