Το αλφαβητάρι της αρετής του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ά ρχιζε πάντα απ’ το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί Του

Β ίου το κέρδος είν’ αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις

Γ νώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων

Δ εινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος

Ε υεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.

Ζ ήτα απ’ το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ

Η σάρκα η ανθρώπινη να συγκρατείται πρέπει και να δαμάζεται γερά

Θ υμό χαλίνωνε, μη πέσεις έξω από τη λογική

Ί σια ψηλά το βλέμμα σου, στη γλώσσα να ‘χεις μέτρο

Κ λειδί στ’ αυτιά να βρίσκεται, το γέλιο σου να ‘ναι σεμνό

Προσοχή στα οράματα του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!

Είχατε ένα ασυνήθιστο όραμα στην Εκκλησία κατά την διάρκεια της προσευχής. Είδατε πως ο Χριστός βγήκε απ' το ιερό και στάθηκε. Ύστερα βγήκε κάποιος σαν Εβραίος ραββίνος και στάθηκε εξ αριστερών του Χριστού. Τελικά βγήκε πάλι κάποιος με τη μαντήλα στο κεφάλι και στάθηκε εκ δεξιών του Χριστού. Τότε και οι δυο τους από τις πλευρές έδωσαν τα χέρια στον Χριστό και έκαναν χειραψία μαζί Του.

Τέτοιο όραμα είχατε. Ενώ σαν ερμηνεία του δήθεν ερμηνευτή ανακοινώνετε το εξής: ο Θεός θέλει να συμφιλιωθούν όλες οι θρησκείες και να δημιουργηθεί μία πίστη στον κόσμο!

Ο καθένας που είναι μυημένος στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού μπορεί να σας πεί ότι και το όραμα είναι ψευδές και η ερμηνεία είναι ψευδής. Το φάντασμα που είδατε μπροστά σας δεν είναι από τον Θεό ........ αλλά από εκείνον που πάντα σηκώνει τα κέρατά του εναντίον της πίστης του Χριστού.

ΕΥΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ-πολύ πού ἤρθατε νά μέ δεῖτε. Ἡ ἀγάπη σας εἶναι μεγάλη σάν τόν Ἄθωνα.

Εὔχομαι ὁλοψύχως ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εἶναι μαζί σας καί μαζί μέ τίς οἰκογένειές σας σέ ὅλη σας τήν ζωή καί σέ ὅλη τήν αἰωνιότητα.

Εὔχομαι ἐπίσης νά ἔχετε δουλειά καί ὑγεία καί τά παιδιά σας καί τά ἐγγόνια σας νά τά φροντίζει καί νά τά προστατεύει ὁ Θεός ἰσοβίως.

Εὔχομαι ἐπιπροσθέτως νά ἔχετε ὁμόνοια στίς οἰκογένειές σας καί εἰρήνη. Ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας ἐμφανίστηκε στούς μαθητάς Του καί τούς εἶπε «Εἰρήνη ὑμῖν». Τά ὑπέροχα αὐτά λόγια, αὐτήν τήν εἰρήνη εὔχομαι κι ἐγώ στίς οἰκογένειές σας.

Το τελευταίο παράσημο (συνέχεια, προς συμμαθητές και συνέλληνες)

Αυτά, όσον αφορά τους κριθέντες συμμαθητές.

Κυκλοφορεί η παρακάτω φωτο, με τα εξής σχόλια:

Με χρηματοδότηση Αράβων απο Σ.Αραβία, Η.Α.Ε. Κατάρ, Κουβέιτ κτλ, εγκανιάζονται τα νέα hot spots, σε όλη την Ελλάδα. Η ισλαμοποίηση της Ελλάδας και κατ επέκτασιν της Ευρώπης, ολοκληρώνεται. Βέβαια απο αριστερή κυβέρνηση, δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο εκτός απο προδοσίες όπως έκαναν πάντα! 

Εσείς ρε γαλονάδες...που έχετε ορκιστεί για την υπεράσπιση της πατρίδας, θυσιάζοντας την ζωή σας, δεν ντρέπεστε να καμαρώνετε δίπλα στους τζιχαντιστές και τους προδότες πολιτικούς;;; Για μια καρέκλα θυσιάζετε το μέλλον των παιδιών σας;;; Φτου σας!!! ξεφτύλες...

Μια ‘’αντικειμενική’’ άποψη μας απαγορεύει επειδή ανήκουμε σε αυτήν την οικογένεια να θεωρούμε εαυτούς υπεράνω κρίσης (και κατάκρισης εδώ). Ανάλογη ‘’φθορά’’ με πρόσχημα την ‘’υπακοή’’ [κακώς εννοούμενη αν είναι αντισυνταγματική ή καταπατά τον δοθέντα όρκο (σε κοινωνία, θρησκεία, στρατό – μόνο και μόνο επειδή καλείται να είναι ‘’στρατιώτης’’ - παιδεία, ιατρική, δικαιοσύνη…)] βλέπουμε να ισχύει και σε άλλες ‘’οικογένειες’’ επαγγελμάτων.

Το τελευταίο παράσημο

Δυο σκέψεις για την άδικη καρατόμηση των συμμαθητών μας, τάξεως ‘81…

Την Ελλάδα, την αγαπημένη μας Πατρίδα όπως την ξέραμε κάποιοι έχουν βάλει σκοπό και βιάζονται να την αλλάξουν. Μία από τις πινελιές ήταν και η τελευταία πράξη του δράματος. Με μια μονοκονδυλιά αδιάκριτη και άχαρι και ανθελληνική και απάνθρωπη (και αντιεπαγγελματική και αντικρατική και αντιεθνική…) προχώρησε η κυβέρνηση στην διαγραφή από τις τάξεις των ΕΔ, αποστρατεύοντας των καθόλα πανάξιων συμμαθητών μας από την ενέργεια.

Σαν ομάδα, σαν οικογένεια συμπονέσαμε και με τον επίλογο του ‘’πρέπει’’ ή του ‘’έγινε’’ , γραμμένο εκ του ασφαλούς από εμάς κι εσείς με λογική πικρία, η ζωή ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Κάνε το καλό πρώτα σε όσους έχουν την ίδια πίστη και το ίδιο αίμα με σένα»

Αποσπάσματα από το υπέροχο βιβλίο «Μέσα από το Παράθυρο της Φυλακής - Μηνύματα στο λαό», Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2012. Ό,τι πρέπει για αυτές τις ημέρες!

Παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο:

- Ο απόστολος Παύλος λέει: «Κι όταν κάνουμε το καλό, ας μην αποκάμουμε. Γιατί, αν αντέξουμε ως το τέλος, θα θερίσουμε τον καρπό στον κατάλληλο καιρό… ας κάνουμε το καλό σε όλους και κυρίως σε αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με εμάς» (Γαλ. 6, 9). 

Ο λαός σοφά λέει, πως το πουκάμισο είναι πιο κοντά στο δέρμα από την μπλούζα. Κάνε λοιπόν πρώτα το καλό στα αδέρφια σου, σ’ αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με σένα, στη συνέχεια στους συγγενείς, μετά στους γείτονες και μετά στους ανθρώπους που είναι μακριά από εσένα, όσον αφορά την πίστη και το αίμα, και μετά στους ανθρώπους που ζουν στα πιο μακρινά μέρη του κόσμου.

Ας μην είμαστε, όπως εκείνοι, που ονομάζονται διεθνιστές και είναι έτοιμοι να κάνουν το καλό σ’ εκείνους που είναι πιο μακριά, ενώ τα αδέρφια μας, τα πλησιέστερα στο αίμα και την πίστη, τα αφήνουν αβοήθητα, να ταλαιπωρούνται και να πεθαίνουν.

- Αν κάποιος είναι εναντίον των Εβραίων, πως μπορεί να είναι και εναντίον του Χριστού; Αφού οι Εβραίοι πολεμάνε εναντίον Του δύο χιλιάδες χρόνια;

- Αυτοί (οι Ιουδαίοι) υπήρξαν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Χριστού, μεγαλύτεροι και από τον ειδωλολάτρη Πιλάτο. Πάνω στον θυμό τους πρόφεραν και το φοβερό λόγο: «Το αίμα Του πάνω σε μας και τα παιδιά μας». Έτσι το αθώο αίμα Του έγινε το μαστίγιο που τους διώκει αιώνια από την μία χώρα στην άλλη.

Δεξιά ή αριστερά;

Δυο πολιτικοκοινωνικά σχόλια επί του άρθρου Eπίκαιρο όσο ποτέ...

 κυκλοφόρησε μια φήμη, ότι οι αριστεροί είναι πιο ανθρωπιστές... πράγματι φήμη ευρέως (και από εβραίους) διαδεδομένη...

  

… η τομή δεν βρίσκεται ή αριστερά ή δεξιά, ή πίστη ή νόηση, ή έλληνας ή ιουδαίος, ή άθεος ή ένθεος... αλλά όπου και νάναι, αν είναι φιλάνθρωπος ή απάνθρωπος, σκεπτόμενος ή μη σκεπτόμενος.

Έχουμε ή πρέπει να έχουμε ποιότητα. ΚΑΙ πίστη ΚΑΙ νόηση* (αν πρόκειται περί ανυψοποιού) ΟΧΙ πίστη ΟΧΙ νόηση (αν πρόκειται για εκπτωτικού και φυγοκέντρου...) ΚΑΙ έλληνας ΚΑΙ ιουδαίος (αν πρόκειται περί υγιούς βάσης και προοπτικής**) οπότε συγχρόνως, ΟΥΤΕ έλληνας ΟΥΤΕ ιουδαίος (αν πρόκειται περί ασθενών και εμμενόντων στην τρωτή τους φτέρνα - αχιλλέας - ησαύ, εμμενόντων σε ''σοφία'' έρπουσα και ''νόμο'' σκιώδη ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΙ και ταπεινότητα - )

Περὶ διαφυλάξεως τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξ αἱρέσεων

Γέρων Φιλόθεος Ζερβᾶκος - Προσευχή...

Κύριε, ὅτε εὑρίσκεσο ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ἄνθρωπος, χωρὶς νὰ χωρισθῇς τῆς Θεότητάς Σου, ἱδρύσας ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς ἄλλον Παράδεισον, δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὴν Ἁγίαν σου Ἐκκλησίαν τὴν ὁποίαν ἐστερέωσας ἐπὶ τὴν στερεὰν πέτραν τῆς Πίστεως, ἐπὶ τὴν πέτραν τῶν Θείων Σου Ἐντολῶν, τοῦ Θείου Σου Νόμου καὶ τῶν Θείων προσταγμάτων Σου καὶ ὥρισας νὰ μένῃ ἀσάλευτος μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων καὶ ὅτι «πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. ιστ´ 18). Τὴν Ἐκκλησίαν Σου ταύτην Ἀναμάρτητε Υἱὲ καὶ Λόγε Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου Γλυκύτατε Ἰησοῦ, ὅτε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπὸ γῆς εἰς Οὐρανοὺς ἀνόδου Σου ἀπὸ τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἀφοῦ ἐπλήρωσας πᾶσαν οἰκονομία καὶ τὰ ἐπὶ γῆς ἥνωσας τοῖς Οὐρανίοις, παρέδωκας τοῖς Ἁγίοις Σου Ἀποστόλοις μὲ ἐντολὴν νὰ τὴν φυλάξουν καθαράν, ἀμόλυντον, νὰ τὴν στερεώσουν καὶ τὴν κρατύνουν εἰς τὸν τετραπέρατον κόσμον.

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, συμφώνως τῇ ἐντολῇ τὴν ὁποίαν ἔλαβον, στερέωσαν,

οικονομία Θεού

Όπως έχω καταλάβει, τα μεγαλύτερα σκάνδαλα όχι μόνο στις οικογένειες αλλά και στα κράτη, γίνονται από τιποτένια πράγματα. 

Στην οικογένεια πρέπει ο ένας να ταπεινώνεται στον άλλον, να μιμήται τις αρετές του, αλλά και να ανέχεται τις ιδιοτροπίες του. Για μια τέτοια αντιμετώπιση πολύ βοηθάει να σκέφτεται κανείς ότι ο Χριστός θυσιάσθηκε για τις αμαρτίες μας και μας ανέχεται όλους, δισεκατομμύρια ανθρώπους, αν και είναι Αναμάρτητος, ενώ εμείς όταν ταλαιπωρούμαστε από τις ιδιοτροπίες των άλλων, εξοφλούμε αμαρτίες.

Τα οικονομάει έτσι ο Καλός Θεός, ώστε ο ένας με το χάρισμα που έχει, να βοηθάη τον άλλον καί με το κουσούρι που έχει, να ταπεινώνεται στον άλλον. Γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει τα χαρίσματά του, αλλά έχει και μερικά κουσούρια και πρέπει να αγωνίζεται να τα κόψη.

Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.

---

αναγινώσκεται τετράκις... Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου…

Το ‘’ν’’ και το ‘’σ’’ ελληνορθοδόξως κρινόμενο

Με αφορμή το άρθρο: Το γράμμα Ν και η κατάργησή του που έχει κατακλύσει το νετ… δυο σκέψεις) 

Όντως, το ''ν'' και το ''σ'' ενέχουν κραδασμούς (ας πούμε ωφέλιμους, διεγερτικούς του εγκεφάλου, εμπρός στην γενική ύπνωση που θέλει η ντπ να επιβάλλει…). Το θέμα είναι, πως η Ορθοδοξία (ως υπερφύση+φύση) μπορεί και πρέπει να γίνει κριτής και βοηθός κάθε λόγου που θάθελε να εξαρτηθεί (όχι δεσμευτικώς αλλά απελευθερωτικώς) από Τον Λόγο...

έλεγχος εαυτού και ταπεινότητα...

Να ξέρεις ότι, αν ο λογισμός σου συνηθίζει να παρατηρεί ανθρώπους, πώς ζεί ο ένας ή ο άλλος, αυτό είναι ένδειξη υπερηφάνειας.
«Πρόσεχε τον εαυτό σου».

Παρατήρησε τον εαυτό σου και θα δεις: Μόλις η ψυχή αποκτήσει έπαρση έναντι του αδελφού, αμέσως ακολουθεί κάποιος λογισμός όχι ευάρεστος στον Θεό, και αυτό, για να ταπεινωθεί η ψυχή.
Αν, όμως, δεν ταπεινωθεί, τότε έρχεται ένας μικρός πειρασμός.

Και αν πάλι δεν ταπεινωθεί, αρχίζει ο πόλεμος της σαρκός.
Και αν πάλι δεν ταπεινωθεί, τότε πέφτει πάλι σε κάποιο μικρό αμάρτημα.
Αν και τότε δεν ταπεινωθεί, θα έλθει μεγαλύτερη αμαρτία.
Κι έτσι θα αμαρτάνει, ωσότου ταπεινωθεί.

Μόλις, όμως, ταπεινωθεί, αμέσως θα δώσει ο Ελεήμων Κύριος στην ψυχή ειρήνη και κατάνυξη, και τότε θα περάσουν όλα τα κακά και θα απομακρυνθούν όλοι οι εχθρικοί λογισμοί. Έπειτα, όμως, πρέπει να κρατάς με όλες σου τις δυνάμεις τήν ταπείνωση, αλλιώς θα ξαναπέσεις στην αμαρτία.

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

(πατώντας επάνω στις εικόνες, γίνονται ευανάγνωστες) 

Για το θεόσδοτο όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ

Εις την εορτήν των Θεοφανείων († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Όπως όλες οι Δεσποτικές εορτές, έτσι και η σημε­ρινή εορτή έχει χαρακτήρα Τριαδικό, Χριστολογικό, ανθρωπολογικό και αφορά όλη την κτίσι.

Τριαδικό, διότι εφάνη πολύ καθαρά η Αγία Τριάς, δηλαδή τα τρία Πρόσωπα, τόσο καθαρά όσο άλλοτε δεν είχε φανή, και άρα εγνώρισαν όσοι ήσαν εκεί και όσοι υπουργούσαν -κυρίως ο Τίμιος Πρόδρομος- το Τριαδικόν του Θεού. Και δι’ αυτών και εμείς όλοι. Διότι αυτοί μας παρέδωσαν, και εμείς σαν να είμεθα αυτόπται μάρτυρες πιστεύουμε σ’ αυτό που τότε εφανερώθη και απεκαλύφθη. Γι’ αυτό και ψάλαμε χθες «Τριάδος η φανέρωσις εν Ιορδάνη γέγονεν», αλλά και εν Ιορδάνη και εν ημίν.

Έχει χαρακτήρα Χριστολογικό, διότι εκείνος ο οποίος είναι το κύριο Πρόσωπο στο μυστήριο αυτό είναι ο Δεσπότης Χριστός, ο οποίος για μία ακόμη φορά δείχνει την άκρα Του ταπείνωσι και την άκρα Του υπακοή προς τον Θεόν Πατέρα. Και όταν εγεννήθη εν τω σπηλαίω, και τώρα που βαπτίζεται, και επί του Σταυρού, και πάντοτε αυτές ήσαν οι δύο αρετές του Χριστού, οι οποίες έγιναν και η αφορμή της σωτηρίας της δικής μας. Όπως ο Αδάμ έπεσε διά της υπερηφανείας και διά της ανυπακοής, έτσι και ο νέος Αδάμ μπορούσε να ανορθώση το ανθρώπινο γένος μόνο με την ταπείνωσι και την υπακοή. Και έτσι άφησε και «ημίν υπογραμμόν, ίνα επακολουθήσωμεν τοις ίχνεσιν αυτού».

Τι πρέπει να προσέχετε στους λογισμούς σας .

Υπάρχει μία ζωή αόρατη, η ζωή της ψυχής.
Αυτή είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να επιδράσει στον άλλον, έστω κι αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα. 

Αυτό γίνεται και με την κατάρα, η οποία είναι δύναμη που ενεργεί το κακό. Αν, όμως, πάλι με αγάπη προσευχηθούμε για κάποιον, όση απόσταση κι αν μας χωρίζει, μεταδίδεται το καλό.

Άρα και το καλό και το κακό δεν τα επηρεάζουν οι αποστάσεις.

Μπορούμε να τα στείλομε σε αποστάσεις απέραντες. … Ο θρούς της ψυχής μας φθάνει μυστηριωδώς κι επηρεάζει τον άλλον, έστω κι αν δεν εκφράσομε ούτε μια λέξη. 

Και χωρίς να μιλήσομε, μπορεί να μεταδώσομε το καλό ή το κακό, όση κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει απ’ τον πλησίον. Αυτό που δεν εκφράζεται έχει συνήθως περισσότερη δύναμη απ’ τα λόγια.

Αγιου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου «Βίος και Λόγοι»

---

...ιστορία που περιέγραψε ο Γέροντας Πορφύριος.
«Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό και θα θαυμάσετε. Δεν είναι της φαντασίας μου.

Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ – Διάλογος με τον Μοτοβίλωφ

Μετά την θεραπεία του ο Μοτοβίλωφ έγινε πολύ τακτικός επισκέπτης της μονής.

Κατά την διάρκεια μιας συνομιλίας του με τον όσιο Σεραφείμ, τέλη Νοεμβρίου του 1831, ευτύχησε να τον δη καταγλαϊσμένο από τη Χάρη και λάμποντα μέσα στο φως, και να ακούσει από αυτόν ότι η Χριστιανική ζωή πρέπει να γίνη ζωή εν Αγίω Πνεύματι.

Να τι έγραψε σχετικά ο Μοτοβίλωφ στο σημειωματάριο του, το οποίο βρέθηκε στο αρχείο της μονής Ντιβιέγιεβο, όπου είχε γίνει μοναχή η χήρα Ελένη Μοτοβίλοβα:

«Η ημέρα ήταν συννεφιασμένη, η γη είχε καλυφθεί από παχύ στρώμα χιονιού, το οποίο έπεφτε συνεχώς, όταν ο στάρετς Σεραφείμ με έβαλε να καθήσω δίπλα του σ’ ένα πεσμένο κορμό δένδρου.

«Ο Κύριος μου αποκάλυψε, μου είπε, ότι στην παιδική σας ηλικία επιθυμούσατε να μάθετε ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Σας συμβούλευαν να εκκλησιάζεσθε, να προσεύχεσθε, να κάνετε καλές πράξεις, διότι σ’ αυτά, σας έλεγαν, συνίσταται ο σκοπός της χριστιανικής ζωής.

Αυτή η απάντηση όμως δεν μπορούσε να σας ικανοποιήσει.

Όντως η προσευχή, η νηστεία, η αγρυπνία, όπως και όλη η χριστιανική άσκηση είναι καλά καθ’ εαυτά.

Ο Αγιος Σεραφείμ του Σάρωφ και η αρκούδα

Ο Άγιος Σεραφείμ στα δεκαεννέα του χρόνια πήγε στο δάσος του Σάρωφ, όπου ασκήτεψε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Εκεί, έδωσε στα διάφορα μέρη του δάσους ονομασίες, όπως Ναζαρέτ, Βηθλεέμ, Ιερουσαλήμ, Όρος Θαβώρ, Γολγοθάς. Την δε καλύβα του την ωνόμασε Άγιον Όρος. Έτσι, κάνοντας τις καθημερινές του εργασίες, μαζεύοντας βρύα, για να τα χρησιμοποιήση ως λίπασμα στον κήπο του, ή κόβοντας ξύλα, επαναλάμβανε τις διάφορες φάσεις της ζωής του Χριστού.

Σ’ αυτή την γη, ο Άγιος είχε άμεση επαφή με τα πλάσματα του Θεού, κάτι που του έδινε ιδιαίτερη χαρά. Οι φιλίες του με τα ζώα του δάσους γέμιζαν έκπληξι τους αδελφούς του, στο Σάρωφ, ιδιαίτερα όταν έβλεπαν κουνέλια, αλεπούδες, σαύρες, αρκούδες, ακόμα και λύκους να μαζεύωνται γύρω στα μεσάνυχτα στην είσοδο της καλύβας του, περιμένοντάς τον να τελειώση τις προσευχές του και να φανή με τα καρβελάκια το ψωμί, για να τα ταΐση.

Κάποια μέρα έφθασε στο μακρινό ερημητήριο του Αγίου Σεραφείμ μία αδελφή από το Μοναστήρι του Ντιβέγιεβο. Περνούσε μία περίοδο αγωνίας και απογοητεύσεως και ήθελε να φύγη από το Μοναστήρι, γιατί το διακόνημα της μαγείρισσας της προκαλούσε απέχθεια. Ο Άγιος Σεραφείμ είχε δώσει ευλογία να τον επισκεφθή.

καλή κι ευλογημένη χρονιά

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καιροὺς καὶ χρόνους ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ θέμενος, ὁ ἄναρχος καὶ ἀτελεύτητος καὶ ἐπέκεινα παντὸς χρόνου νοούμενός τε καὶ ὑπάρχων, ὁ πάσης ἐκτὸς μεταβολῆς τε τῶν ὄντων καὶ ἀλλοιώσεως, ὁ τὸν πάντα χρόνον τόν τε γεγονότα τόν τε ὄντα καὶ τὸν ἐσόμενον πληρῶν, ὁ ἐν τῇ ἀφάτῳ σου μακροθυμίᾳ καταξιώσας ἡμᾶς εἰς νέον ἐνιαυτὸν τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητός σου εἰσελθεῖν, αὐτός, πανάγαθε Δέσποτα, τὴν εἴσοδον ταύτην τῇ θείᾳ σου χάριτι εὐλόγησον· ὄμβρους εἰρηνικοὺς πρὸς καρποφορίαν τῇ γῇ δώρησαι· τοὺς ἀέρας ὑγιεινοὺς καὶ εὐκράτους ἀνθρώποις τε καὶ κτήνεσι κατασκεύασον· δὸς ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ βεβαίᾳ τὸν κύκλον αὐτοῦ διελθεῖν, τῷ στεφάνῳ τῆς δόξης τῶν ἀρετῶν κοσμουμένους, τῷ φωτὶ τῶν ἐντολῶν σου εὐσχημόνως ὡς ἐν ἡμέρᾳ καλῶς ὁδεύοντας· τὸ εὐσεβὲς ἡμῶν ἔθνος τῇ δυνάμει σου κραταίωσον· τὴν νεότητα παιδαγώγησον· τὸ γῆρας περικράτησον· τοὺς ὀλιγοψύχους παραμύθησον· τοὺς ἐσκορπισμένους ἐπισυνάγαγε· τοὺς πεπλανημένους ἐπανάγαγε καὶ σύναψον τῇ ἁγίᾳ σου ᾿Εκκλησίᾳ, ἣν τῇ θείᾳ σου χάριτι καλῶς διαφύλαξον· λάλησον ἀγαθὰ ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἀρχόντων ἡμῶν, ἐνίσχυσον καὶ ἐνδυνάμωσον αὐτούς τε καὶ τὸν φιλόχριστον ἡμῶν στρατόν· ἐλθέτω ἐφ᾿ ἡμᾶς, Κύριε, ἡ βασιλεία σου, βασιλεία ἀγάπης, χρηστότητος, δικαιοσύνης καὶ εἰρήνης, καὶ ἀξίωσον ἡμᾶς ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ ὑμνεῖν σε καὶ δοξάζειν σε τὸν ἐν Τριάδι ἄναρχον καὶ αἰώνιον Θεὸν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

----

Άναρχε Τρισήλιε Βασιλεύ, ο καιρών και χρόνων, τας ελίξεις περισκοπών, ευλόγησον τον κύκλον, της νέας περιόδου, τας αγαθάς Σου δόσεις, πάσι δωρούμενος.

Στό κατώφλι τοῦ Νέου Ἒτους

Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ / Elder Sophrony Sakharov

Στό κατώφλι τοῦ Νέου Ἒτους, ἂς προσευχηθοῦμε ἡ ἀνθρωπότης ὃλη καί ὁ καθένας μας χωριστά μέ αὐτά τά λόγια τῆς πρωινῆς προσευχῆς τοῦ μακαριστοῦ ἁγίου γέροντος:

"Αἰώνιε Κύριε, Δημιουργὲ τῶν ἁπάντων, 

ὁ καλέσας μὲ εἰς τὴν ζωὴν ταύτην τῇ ἀνεξερευνήτῳ Σου ἀγαθότητι· 

ὁ δούς μοι τὴν Χάριν τοῦ Βαπτίσματος καὶ τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος·
ὁ κοσμήσας με τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ ἀναζητεῖν Σε, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου.
Ὁ Θεός μου, οὐκ ἔχω ζωήν, φῶς, χαράν, σοφίαν, δύναμιν ἄνευ Σοῦ.
Ἀλλὰ Σὺ εἶπας τοῖς μαθηταῖς Σου: «Πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε».
Ὅθεν τολμῶ ἐπικαλεῖσθαι Σε: Καθάρισόν με ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος.
Δίδαξόν με πῶς δεῖ προσεύχεσθαι.
Εὐλόγησον τὴν ἡμέραν ταύτην ἣν ἐχάρισάς μοι, τῷ ἀναξίῳ δούλῳ Σου.
Ἰκάνωσόν με τῇ δυνάμει τῆς Χάριτός Σου ἀδιαλείπτως ὁμιλεῖν καὶ ἐργάζεσθαι πρὸς τὴν Σὴν δόξαν ἐν πνεύματι καθαρότητος, ταπεινώσεως, ὑπομονῆς, ἀγάπης, εὐγενείας, εἰρήνης, ἀνδρείας καὶ σοφίας, ἐπιγινώσκειν ἀεὶ τὴν ἁπανταχοῦ παρουσίαν Σου.

Τα δώρα των Μάγων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. β’ 11).

Τρία δώρα έφεραν στο νεογέννητο Βασιλιά. Και χωρίς να το θέλουν συμβόλισαν την αγία και ζωοποιό Τριάδα, στο όνομα της οποίας ήρθε στον κόσμο το παιδί Ιησούς, αλλά και την τριπλή διακονία του Κυρίου: τη βασιλική, την ιερατική και την προφητική, γιατί ο χρυσός συμβολίζει την αυτοκρατορική, το λιβάνι την ιερατική και η σμύρνα την προφητική ή τη θυσιαστική. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ! ~ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Ὁ Χριστός, ὁ Θεός, γεννήθηκε στὴ γῆ ὡς ἄνθρωπος.Γιατί;Γιὰ νὰ μᾶς ἐξηγήσει μὲ τὴ Γέννησή Του τὴ γέννησή μας.Ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος, γιὰ νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος Θεός.
Νά, μέσα σʼ αὐτὸ περιλαμβάνεται ὅλο τὸ μυστήριο τῆς θαυμαστῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου τὴν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων.

Μέσα σʼ αὐτὸ περιέχεται ὁλόκληρο τὸ Εὐαγγέλιό Του καὶ ὅλη ἡ Ἐκκλησία Του καὶ κάθε τί ποὺ βρίσκεται μέσα σʼ Αὐτήν.

Ὅλα τὰ ἅγια Μυστήρια καὶ ὅλες οἱ ἅγιες ἀρετὲς καὶ μέσα σʼ αὐτὲς ὅλες οἱ ἅγιες θεϊκὲς δυνάμεις.
Ἀπὸ τὴ Γέννηση τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ στὴ γῆ, ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητας, ὅλος ὁ Θεὸς βρίσκεται σωματικὰ παρὼν στὸν δικό μας ἀνθρώπινο κόσμο γιὰ νὰ γεμίσουμε ἐμεῖς μὲ αὐτὸ τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητας.

Σχετικά με τον χαιρετισμό «Χριστός ετέχθη» (Αγ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Ὅταν λέμε: «Χριστός ἐτέχθη», εἶναι τό ἴδιο μέ τό νά λέμε: «Ὁ Μεσσίας γεννήθηκε», ἤ «ὁ Βασιλιάς γεννήθηκε», ἤ «ὁ Σωτήρας γεννήθηκε»!

Μέ τόν χαιρετισμό αὐτό ἰσχυριζόμαστε καί μαρτυροῦμε ὁ ἕνας στόν ἄλλο, ὅτι ἦρθε στόν κόσμο Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νά ἔρθει γιά τή σωτηρία τῆς γενεᾶς τῶν ἀνθρώπων, καί ὅτι ἐκτός Αὐτοῦ ἄλλον δέν πρέπει νά περιμένουμε.

Ἐκεῖνος, τόν ὁποῖο ὁ Θεός ὑποσχέθηκε στούς προπάτορές μας ὅταν διώχθηκαν ἀπό τόν Παράδεισο,
Ἐκεῖνος τόν ὁποῖο οἱ ἀσεβεῖς λαοί μόλις πού διαισθάνονταν,
Ἐκεῖνος πού οἱ Ἑβραῖοι προφῆτες ξεκάθαρα προφήτευσαν,
Ἐκεῖνος γιά τόν ὁποῖο ἡ ἀβοήθητη ἀνθρωπότητα χιλιάδες χρόνια πονεμένα ἀναστέναζε,
Ἐκεῖνος ἔλαμψε στή γῆ ὅπως ὁ ἥλιος μετά ἀπό μακριά νύχτα.

Καταβασίες – αναβασίες Χριστουγέννων (πέραν της ψαλτικής)

Ασφαλίστηκε το ορθόδοξο δόγμα μέσα από την ψαλτική τέχνη, δια του αγ.Ιωάννη Δαμασκηνού, παρουσιάζεται, χαρίζεται ο θησαυρός και προτείνεται το ανάλογο βίωμα.

Κατεβαίνει Ο Κύριος υπό προϋποθέσεις, προϋπαντούμε και  ανεβαίνουμε κι εμείς, πάλι υπό προϋποθέσεις.   

Γεννιέται ως άνθρωπος ο Θεός για να (ανα)γεννηθεί ως θεός (κατά χάριν) ο άνθρωπος…

Ένδειξη της χαράς τα λόγια, απόδειξη των λόγων, η σιωπή, αφού δι αυτής συλλαμβάνεται η λεπτή αύρα, κι η οποία υπέρ νουν Γέννα, χάνεται μες την οχλοβοή.

Λόγος εις τα Θεοφάνια, δηλαδή τη Γέννηση του Σωτήρος.

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Ο Χριστός γεννάται, ας τον δοξάσετε· ο Χριστός έρχεται από τους ουρανούς, προϋπαντήστε τον· ο Χριστός βρίσκεται στη γη, υψωθείτε. «Δοξολογήστε τον Κύριο, όλη η γη· και, για να τα πω και τα δύο με μία λέξη, ας ευφρανθούν οι ουρανοί και ας νιώσει αγαλλίαση η γη για τον ουράνιο ο οποίος έγινε επίγειος. Ο Χριστός σαρκώθηκε, νιώστε αγαλλίαση από χαρά και τρόμο. Από τρόμο εξαιτίας της αμαρτίας· από χαρά εξαιτίας της ελπίδας. Ο Χριστός γεννήθηκε από την Παρθένο. Γυναίκες·, παραμένετε παρθένοι για να γίνετε μητέρες του Χριστού. Ποιός δεν αποδίδει λατρεία σ’ εκείνον που υπήρχε απ’ την αρχή; Ποιός δεν δοξολογεί εκείνον που εμφανίστηκε τώρα τελευταία;

Η Βάπτισις του Χριστού Ι.Μ. Μεγάλου Μετεώρου

Πάλι διαλύεται το σκοτάδι, πάλι εμφανίζεται το φως… Ο λαός, ο οποίος κάθεται

ΙΑΣΙΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ (αγ.Ιωάννης κροστάνδης)

Πολλές ἀπό τίς θαυματουργικές θεραπεῖες τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης (1829­-1908), τοῦ σύγχρονου κοσμαγάπητου ἁγίου τοῦ ρωσικοῦ βορρᾶ, ἔγιναν μέ τή θεία μετάληψη. Ἡ ἰαματική του δύναμη ἐκδηλωνόταν κυρίως τήν ὥρα τῆς μεταδόσεως τῶν ἀχράντων Μυστηρίων.Μέ τή βαθειά πίστη πού ἐνέπνεε, οἱ ἀσθενεῖς κοινωνοῦσαν πραγματικά «εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καί σώματος».

Ὁ ἱερέας Βασίλειος Σοῦστιν διηγεῖται πώς, ὅταν ἦταν πολύ νέος ἀκόμα, ὁ πατέρας του ἀρρώστησε βαριά ἀπό φυματίωση τοῦ λάρυγγα.

Ὁ καθηγητής Σιμανόφσκυ δήλωσε πώς ὁ ἀσθενής ἔχει ζωή μόνο γιά δέκα μέρες. Ὁ π. Ἰωάννης βρισκόταν τότε στήν Κρονστάνδη. Τοῦ ἔστειλαν τηλεγράφημα. Σέ πέντε μέρες ἔφτασε.

O άγιος Σιλουανός...για τον άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης

Τη 20η του μηνός Δεκεμβρίου μνήμη του οσίου πατρός ημών Ιωάννου ιερέως της Κρονστάνδης

Αξίζει να θυμηθούμε τι έγραψε για τον πνευματοφόρο άγιο , ο αγιορείτης όσιος Σιλουανός που είχε την ευλογία να τον γνωρίσει. 

Toν πάτερ Ιωάννη εγώ τον είδα στην Κροστάνδη. Τελούσε την θεία λειτουργία.Έμεινα έκπληκτος για την δύναμη της προσευχής του, κι από τότε — παρότι πέρασαν γύρω στα σαράντα χρόνια — δεν είδα κανένα να λειτουργή όπως εκείνος. O λαός τον αγαπούσε κι όλοι παρευρίσκονταν με φόβο Θεού.

Και αυτό δεν είναι παράδοξο γιατί το Άγιο Πνεύμα ελκύει κοντά του τις καρδιές των ανθρώπων.Βλέπουμε στο Ευαγγέλιο τι πλήθη λαού ακολουθούσαν τον Κύριο.

προσέγγιση της ραβδοσκοπίας...

μετά από μια παληά (προ δεκαετίας τουλάχιστον), καταγραφή θέσεων επί του θέματος (μάλλον εκτενή και κουραστική) όπως θα την βρείτε εδώ , ερανεισμένη από συζήτηση σε φόρουμ, νομίζω απαιτείται μια πιο λιτή και ακριβής επανάληψη τοποθέτησης/προσέγγισης.   

Όποιος πιστεύει ότι αυτά τα ίδια μας μάτια βλέπουν κι όχι το εγώ (ή ο εαυτός) που βλέπει μέσα από αυτά… όποιος ακούει, γεύεται, αισθάνεται ΜΟΝΟ με τα εξωτερικά, βιολογικά αισθητήρια και μόνο προς τα έξω, ας μην κάνει τον κόπο να συνεχίσει το διάβασμα του παρόντος, αφού δεν θα υπάρξει ‘’σημείο’’ επαφής.

Η ανάπτυξη δεν θα κινηθεί προς τα έξω και ‘’επιστημονικά’’ (πειραματικά επαναλαμβανόμενα) αλλά προς τα μέσα, με εφόδιο  μια ελάχιστη αυτογνωσία, που μπορεί να εγγίσει την φυσιογνωσία με περισσότερη αντικειμενικότητα και στόχο νάχουν όλες οι γνώσεις, την ακριβή θεογνωσία.

Η εσωτερική και εξωτερική ‘’πραγματικότητα’’

Με αφορμή το ‘’ποιος κατέστρεψε τα αρχαία’’ που ανάλογα του στρατοπέδου του συγγράφοντος, κατηγορούνται από τη μια οι χριστιανοί και από την άλλη οι ειδωλολάτρες, έχοντας μερικό δίκαιο κι οι δυο παρά τα ερανειζόμενα ιστορικά κείμενα, που αποτελούν άλλοτε κανόνα και άλλοτε εξαίρεση, δυο σκέψεις σε συνάφεια/συνέχεια του άρθρου: το κατά τάξιν και ετοιμότητα της εσωτερικής ζωής.

Το δίκαιο δεν αρκεί, αφού ορίζει δύο παρατάξεις αντεκδικούντες. Η πρόταση είναι να πάμε στην χάρι και Αλήθεια, από αληθοφάνεια. Στην όαση αντί του αντικατοπτρισμού της, που δεν ξεδιψά, δεν ξεκουράζει, δεν σκιάζει. Προς την Αλήθεια κι όχι στο είδωλό της, την αληθοφάνεια. Την φαντασία. Προς ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (999)* αληθή ποιητή ουρανού και γης, αντί του ΙΑΠΕΤΟΣ (666) που είναι ο αληθοφανής ποιητής ουρανού και γης.

Περιπεσών εις ληστάς…

Ο Άγιος Πορφύριος συμβουλεύει και αποκαλύπτει πως ο διάβολος δρα διχαστικά ανάμεσα στους ανθρώπους.

«Αν κάποια μέρα», άρχισε να μου λέει ο Παππούλης, «περπατάς ήσυχος στο δρόμο σου και ιδείς τον αδελφό σου να προπορεύεται κι αυτός ήσυχα, αλλά σε μια στιγμή αντικρίσεις έναν κακό άνθρωπο, να πετάγεται ξαφνικά από μια πάροδο και με ένα μαχαίρι να ορμά κατεπάνω στον αδελφό σου, να τον κτυπά, να του τραβά τα μαλλιά, να τον πληγώνει και να τον ρίχνει κάτω ματωμένο, εσύ, μπροστά σ’ αυτό το θέαμα, θα οργισθείς εναντίον του αδελφού σου ή θα τον λυπηθείς;»

Παραξενεύθηκα με την ερώτηση του Γέροντα και τον ρώτησα κι εγώ με τη σειρά μου:

Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων. Προστάτης τῶν Φτωχῶν, Πατέρας τῶν Ὀρφανῶν, Δάσκαλος τῶν Ἁμαρτωλῶν

Ὁ ἅγιος Σπυρίδωνας εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον τιμημένους ἁγίους της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ τὸν ἐπικαλοῦνται οἱ χριστιανοὶ στὶς περιστάσεις ὅπως τὸν ἅγιο Νικόλαο, τὸν ἅγιο Γεώργιο καὶ τὸν ἅγιο Δημήτριο. Τὸ τίμιο λείψανό του τὸ ἔχει ἡ Κέρκυρα, ὅπως ἡ Ζάκυνθος ἔχει τὸ λείψανο τοῦ ἁγίου Διονυσίου κ᾿ ἡ Κεφαλληνία τὸν ἅγιο Γεράσιμο.

Γεννήθηκε στὸν καιρὸ τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου στὸ νησὶ τῆς Κύπρου, ἀπὸ γονιοὺς φτωχούς. Γι᾿ αὐτὸ στὰ μικρὰ χρόνια του ἤτανε τσομπάνης καὶ φύλαγε πρόβατα. Ἤτανε πολὺ ἁπλὸς στὴ γνώμη σὰν τοὺς ψαράδες ποὺ διάλεξε ὁ Χριστὸς νὰ τοὺς κάνει μαθητές του. Σὰν ἦρθε σὲ ἡλικία, παντρεύθηκε, καὶ μετὰ χρόνια χήρεψε, καὶ τόση ἤτανε ἡ ἀρετή του, ποὺ τὸν κάνανε ἐπίσκοπο σὲ μία πολιτεία λεγόμενη Τριμυθοῦντα, μ᾿ ὅλο ποὺ ἤτανε ὁλότελα ἀγράμματος. 

Περί νοεράς προσευχής - Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής

Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δέν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.

Η προσευχή ας σου είναι τείχος,ασπίδα και θώρακας. 

Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή. 

Το τέλος της ζωής μου εγγίζει.

Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία και την Ελλάδα μας.

Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια, που θα ανεβαίνει η προσευχή σας στο θρόνο του Θεού.

Ερώτησις: Όταν, Γέροντα σας πλησιάση πρόσωπο ταραγμένο και σας εκτοξεύσει υβριστικούς λόγους τί κάνετε εκείνη τη στιγμή;

η προσευχή του ταπεινού εισακούεται...

«Ο Κύριος, δεν ευαρεστείται με την προσευχή των υπερηφάνων. Όταν όμως θλίβεται η ψυχή του ταπεινού ανθρώπου, ο Κύριος πάντα την εισακούει.

Ένας γέρος ασκητής, που ζούσε στις πλαγιές του όρους Άθω, είδε ότι οι προσευχές των μοναχών ανέβαιναν στους ουρανούς και εγώ δεν εκπλήττομαι γι’ αυτό.

Ο ίδιος γέροντας, όταν ήταν μικρός και έβλεπε την στεναχώρια του πατέρα του για την ανομβρία που απειλούσε να καταστρέψει την συγκομιδή, απομακρύνθηκε στο βάθος του κήπου και προσευχήθηκε:

‘‘Κύριε, Εσύ είσαι Ελεήμων, Εσύ μας δημιούργησες, Εσύ μας τρέφεις και μας ενδύεις όλους. Βλέπεις, Κύριε, πώς στενοχωριέται ο πατέρας μου για την ανομβρία. Ρίξε τώρα βροχή στην γη!’’.

Και τα σύννεφα κάλυψαν τον ουρανό και κατέβηκε η βροχή και πότισε την γη.

Ένας άλλος γέροντας που ζούσε κοντά στην θάλασσα, μου διηγήθηκε το εξής:

Το κατά τάξιν και ετοιμότητα της εσωτερικής ζωής

Σε ανάπτυξη μέσα στον κόσμο, μπορούμε να διακρίνουμε την χρονική ‘’ιστορία’’ σε 3 σπουδαίους κόμβους, αρχή (γένεση) μέσον (ένσαρκος παρουσία Λόγου) και τέλος (συντέλεια). Σε σμίκρυνση, στον μικρόκοσμό μας, επαναλαμβανόμενα (ως δημιουργία) ανεπανάληπτα όμως για τον καθέναν, μετά την σύλληψη (όπως στο μακρόκοσμο συνελήφθη η ιδέα ‘’ποιήσωμεν άνθρωπον’’) και κυοφορία 9 μηνών (σε σχέση με τις 6 ημέρες πλάσης) γένεση/γέννηση, ξεκινά μια χρονικά μετρούμενη πορεία (σαν ευθύγραμμο τμήμα) που καταλήγει σε βιολογικό θάνατο.

  

Δια των αγίων Σάββα και Νικολάου, 5/6 Δεκ, η επίγνωσις της αλφαβήτας της πίστεως και αυτογνωσία

Λιτή αναφορά για την πνευματική λειτουργία των νεφρών και επινεφριδίων 

Πριν την ποθητή θεογνωσία (που όλοι λίγο πολύ θεϊστές και άθεοι, ασχολούμαστε και εκφράζουμε γνώμη ή γνώση), επιβάλλεται ως βάση η αυτογνωσία. ΑΝ είναι ακριβής και στέρεη, μόνο τότε μπορεί να δομηθεί επ’αυτών των θεμελίων, το ‘’υπερώο’’. Πριν την διάνοιξη των ουρανών την 5/6 Ιαν*, προς μετοχή των άνω υδάτων, απαιτείται η διάνοιξις αντίληψης του νοός, για αυτογνωσία. Και ‘’σήμερα’’ μας δίνεται μια καλή αφορμή, με τον εορτασμό αυτών των μεγάλων αγίων.  

Αναφερόμενοι στον εαυτό μας ή στο εγώ μας, οι όροι χρήζουν διευκρίνησης. Κι η πορεία αυτογνωσίας, περνά από τον σκοτισμό του ε-γώ (εικών επί γης/σκιάς) στον ε-αυτό (εικών Αυτού) και εξ αυτού δια της πληρώσεως (ελθέ και σκήνωσον εν ημίν) εις Αυτόν.

Τα θεία γεγονότα, παρότι συνέβησαν άπαξ, παρατείνονται στους αιώνες για την κατ’ ετοιμότητά μας, συμμετοχή. Κι οι άγιοι, αφού κατάφεραν να ενσωματωθούν, δι αυτών ως φορείς του αυτού Πνεύματος και δι ευχών τους, ψηλαφούμε αμυδρώς τον θείο θησαυρό. Αυτογνωσία και θεογνωσία.

Λέγει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής πως  

Η πεντηκοστή και δόμηση της εκκλησίας, που έγινε εξωτερικά και εορτάζεται ετησίως τυπικά, δεν αρκεί. Η εν ημίν δόμηση ουσιαστικά, μας παραινεί να γιορτάζουμε όχι μόνο εκείνην την μεσοπεντηκοστή με το γνωστό μεσούσης της εορτής… και ο διψών ερχέσθω… αλλά και την παρούσα ‘’μέση’’.

αγ.Πορφύριος και δηλητήριο στο νερό...

Το 1983 το αθεϊστικό καθεστώς της πρώην Γιουγκοσλαβίας επιχειρεί να διαλύσει ένα γυναικείο μοναστήρι, την Ιερά Μονή Γιάζακ της περιοχής Novo Sad.

Και έβαλαν σε εφαρμογή πραγματικά ένα απάνθρωπο σχέδιο, ρίχνοντας κρυφά ισχυρό δηλητήριο στο υδραγωγείο του μοναστηριού.

Κανένας δεν είχε καταλάβει τίποτε παρά ο Παντογνώστης Θεός ο οποίος φανερώνει το σχέδιο στο σκεύος εκλογής του, τον Πορφύριο, στην Αθήνα.