για τα σχήματα 6, 8 και 9 μέσα στη φύση στην εκκλησία, στις Γραφές, στην παράδοση, στο σώμα…

…μετά τις ελίξεις του 6 και 9 εν ημίν που αναλύθηκαν στο … συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής… και τις σπείρες… έλικες οδοδείκτες από την φύση στην υπερφύση…, δυο ακόμη σκέψεις, χωρίς να είναι αυτές απαραίτητες ή πρωτεύουσες, παρά μόνο συνειρμικά εκφραζόμενες. Είναι πέραν γνώσης βίωμα, γιατί χωρίς αυτά παραμένουμε ακίνητοι εν XC, μη συγ-κινώντας μας ο θείος έρωτας που μας ανεβάζει (9) σαν ακριβή θεοπτία στην κεφαλή (ο) ούτε η θεία αγάπη που μας κάνει συγκαταβατικούς σαν Τον Εαυτό Του που κατέβηκε (6) από αγάπη, Εκείνος για τον άνθρωπο και ανθρωπότητα κι εμείς συγχωρετικά και με ενδιαφέρον στην πράξη, για τον συνάνθρωπο. 

Μοιάζουν με αριθμούς αλλά η φύση, η παράδοση και οι Γραφές είναι γεμάτες… Αυτά τα λίγα που θα ακολουθήσουν εντάσσονται σαν  προσέγγιση στην άγνωστη και υποτιμημένη γλώσσα των αγγέλων [σημαδιών(1)]. Εύχομαι τελικά, να αποβούν έστω και λίγο βοηθητικά.

Ο Ζακχαίος … ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. ⁴ καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν… (Λουκ.ιθ’). 

Εδώ, η Αγία Γραφή αναφερόμενη στην ηλικία δεν εννοεί τους ‘’κύκλους’’ πέριξ του φυσικού ηλίου (που καθορίζουν την κοσμική ηλικία) αφού ο Ζακχαίος δεν ήταν νεαρός αλλά ‘’κοντός’’, αλλά την πνευματική ηλικία η οποία μετρά τις έλικες πέριξ Του Ηλίου. Αυτές οι ελίξεις υψώνουν τον άνθρωπο πάνω από τον όχλο, ώστε να ‘’δει’’ Τον Χριστό. Κι ο Ζακχαίος και ο καθένας μας ‘’πρέπει’’ για να Τον δει, να ανέβει πάνω από τους δερμάτινους χιτώνες (συκή) και πάνω από την κοσμική σοφία και φρόνημα (μουριά ή μωρία)… ‘’ακολουθώντας’’ την ανοδική πορεία ως ευθεία (Ι – Ιησού, την κυκλική κίνηση του νοός) και ελικοειδή (θ-9, μαζί με την προηγούμενη απαραίτητη, την ευθεία κίνηση εκ των δημιουργημάτων Στον Δημιουργό). Κινήσεις προς την κορυφή, παραδίδοντάς μας και συμβολικά το κεφάλαιο του απ.Λουκά, ιθ’.

Δεν υπάρχει μυστήριο μεγαλύτερο απ’ αυτό…

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Η θεία χάρη ενεργεί μέσα στην καρδιά που διψά την αλήθεια, την καρδιά που έχει αγαπήσει τον Χριστό.

Αυτή η χάρη γεννά μέσα μας τις αρετές και μας οδηγεί στην πνευματική τελείωση, η οποία τελείωση γίνεται η Βασιλεία του Θεού μέσα μας.

Δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργεί η θεία χάρη μέσα στην καρδιά μας, πολλές φορές οι ενέργειές της είναι εντελώς απαρατήρητες και όμως η χάρη λειτουργεί, λειτουργεί ασταμάτητα.

Ο Θεός αδιαλείπτως οικοδομεί στην ψυχή μας τη μεγάλη και ένδοξη Βασιλεία του.

Δεν υπάρχει μυστήριο μεγαλύτερο απ’ αυτό.

Δεν γνωρίζουμε τις οδούς της θείας χάρης, όπως δεν γνωρίζει ο γεωργός με ποιο τρόπο ο σπόρος γίνεται στάχυ.

Κοιμάται το βράδυ και ξυπνάει το πρωί, κάνει τη δουλειά του και ο σπόρος βλασταίνει και αυξάνει.

Αυτός μόνο περιμένει να έλθει ο καιρός του θερισμού.

Το ίδιο και στην πνευματική μας ζωή.

συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής….

συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής….

Μετά τις παρατηρήσεις των ειδικών και την καλή αναγωγή του αγιορείτη, αποδεδειγμένα η προσευχή (Του Ιησού) μεταμορφώνει τον εγκέφαλο κι όλον τον εαυτό, θεϊκά. Κάποιος θα ονομάτιζε αυτήν την αλλοίωση, θετική. 

Από τα θετικά ορατά και ψηλαφητά και μετρήσιμα, μέχρι τα αόρατα και κάπως δυσαντίληπτα θεϊκά, ένας βιωματικός δρόμος. Μια σπείρα μια έλικα…. 

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος. 

Η επιστήμη, βλέποντας με τηλεσκόπια προς τα άνω, διακρίνει τις σπείρες στον μακρόκοσμο και γαλαξίες…. Προς τα κάτω με μικροσκόπια διακρίνει στον μικρο-μικρόκοσμο πάλι έλικες όπως το dna. Δεξιά αριστέρα, ο μικρόκοσμος με γυμνό οφθαλμό γέμει με σπείρες… από τους κοχλιούς, τα ηλιοτρόπια … (σπείρες… έλικες οδοδείκτες από την φύση στην υπερφύση…) και τόσα ακόμη που ‘’κάτι’’ δείχνουν. 

(επιγραμματικά) Χωρώντας όλη η θεότητα στο Σώμα Χριστού, εχώρεσε σε Αυτό Ο Αχώρητος. ''Συμπυκνώθηκε'' ο ουρανός (στην κεφαλή) σαν νυν και αιώνιο παρών και άχρονος, στην γη και κοιλία (και όλο χρόνο Ο Άχρονος) στο ''αεί''. Όλη η ορατή φύση (δεξιά επίγνωση) και αόρατη (αριστερή πλευρά) του ανθρώπου... όπως τυπώνεται επάνω σε κάθε σώμα ο ορθόδοξος σταυρός, Έτσι αναγνωρίζεται και έτσι δια Σταυρού προσεγγίζεται και οικειώνεται Ο Ενσαρκωμένος και πάντα Εσταυρωμένος στο θέλημα Του Πατρός. (Η σταυροαναστάσιμη ταυτότητα του ''ηλίου'' στην ανατολή και στην δύση Του...). 

''Κατέβηκε'' μία σπείρα (έλικα) 9 μηνών (σαν κυοφορία από τον ευαγγελισμό 25 Μαρ έως της γεννήσεώς Του 25 Δεκ) στην μόνη γόνιμη μήτρα Της Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας, ο Θεός σαν άνθρωπος για να ανεβάσει τον άνθρωπο στον Θεό. Όχι σαν τοπική μετάβαση, αλλά σαν συγκατάβαση, όπως σημειώνεται στους χαιρετισμούς στον οίκο ''Ο''. Αυτά ως λιτά συμπυκνωμένα στοιχεία, για να ακολουθήσουν τα βαρειά μακάρι όχι βαρετά αναλυτικά δεδομένα, οδοδείκτες Οδού...  

Δύο αναδικές σπείρες (9 μηνών) με άκρα 2 συλλήψεις (23 σεπ και 25 μαρ) και δύο γεννήσεις (24 ιουν και 25 δεκ) Τιμίου Προδρόμου και Κυρίου... στα 4 άκρα του

Νευροβιολογία της προσευχής : πως ο Θεός ‘’καλωδιώνει’’ τον εγκέφαλο

Η επιστήμη τώρα επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτό που οι Άγιοι γνωρίζουν βιωματικά εδώ και αιώνες: Η Προσευχή δεν αλλάζει απλώς την ψυχή μας, αλλά αλλάζει σωματικά και δομικά τον ίδιο τον εγκέφαλο. 

Δεν μιλάμε πλέον για «ψυχολογική ανακούφιση», αλλά για Βιολογική Μεταμόρφωση. Η τακτική, καρδιακή προσευχή λειτουργεί ως «θεϊκό νυστέρι» που αφαιρεί το άγχος και χτίζει την εσωτερική δύναμη. 

Δείτε πώς η Προσευχή σμιλεύει το μυαλό μας μέσω της Νευροπλαστικότητας: 

1. Ενδυνάμωση του «Θρόνου της Νήψεως» (Προμετωπιαίος Φλοιός). Η προσευχή ενεργοποιεί έντονα τον Προμετωπιαίο Φλοιό, το κέντρο της εστίασης, της λογικής και του αυτοελέγχου. 

Παράδειγμα: Όταν λες την Ευχή («Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον...») και προσπαθείς να κλείσεις τον νου σου στα λόγια αυτά, στην ουσία κάνεις «βάρη» στο πνευματικό γυμναστήριο. 

Κάθε φορά που επαναφέρεις τον νου σου από την περιπλάνηση στην Προσευχή, ο

Μια προσέγγιση του εγκλήματος υπό ηρώδου, των αναιρεθέντων νηπίων…

Είναι κοινώς παραδεκτό, ότι ο αριθμός των αναιρεθέντων νηπίων, ιστορικά και ‘’πραγματικά’’, μοιάζει υπερβολικός, παρά την σχετική μνήμη από την εκκλησία την 29^η Δεκ…  [Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που εσφάγισαν με διαταγή του Ηρώδη]. 

Οι θεοφόροι άγιοι, βασιζόμενοι στην παράδοση κι όχι σε ευθεία αναφορά στην Αγία Γραφή, λένε πως ο αριθμός είναι συμβολικός. Αριθμός που δεν πρέπει να σμικρυνθεί χάριν ‘’λογικής και ιστορικής πραγματικότητος’’ αλλά μάλλον διερευνηθεί το γιατί.    

Πάνω σε αυτόν τον αριθμό και την σχέση του ηρώδη και νηπίων, με τον καθένα μας, δυο σκέψεις…. 

Λιτά και επιγραμματικά (για να ακολουθήσουν κάποιες αναλύσεις για όποιους θάθελαν κάτι παραπάνω…) 

Οι φάλαγγες του χεριού του ανθρώπου του πλασμένου κατ’εικόνα και καθ’ωμοίωσιν του Θεού…. είναι 14. Από το κατ’εικόνα που είμαστε όλοι μέχρι το