Ο πολλαπλασιασμός των άρτων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιδ’ 14-22)

Όλα όσα κάνει ο Ύψιστος, είναι απαραίτητα. Δεν κάνει τίποτα άσκοπο, τίποτα υπερβολι­κό, τίποτα που να μη χρειάζεται. Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα; Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους, για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερ­φορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων; Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχα­σμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού. Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγω­νίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναί­σθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

Ὁ ἀσυμβίβαστος ἀγωνιστής, Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας

† Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη

Ἡ ἐποχή πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας γύρω στό 800 π.Χ. ἔχει πολλά κοινά καί μέ τήν σημερινή ἐποχή πού ζοῦμε ἐμεῖς. Ἦταν καί τότε, εἶναι καί σήμερα μία ἐποχή ἀποστασίας ἀπό τήν πίστι τῶν Πατέρων. Καί ἡ ἀποστασία γίνεται συνήθως διά λόγους συμβιβασμοῦ, γιατί θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τούς κρατοῦντες κάθε ἐποχῆς ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τήν ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία.

Ἔτσι ἐγινόταν καί τότε. Ὁ Ἰσραήλ, οἱ βασιλεῖς, οἱ ἄρχοντες εἶχαν συμβιβασθῆ, ἤθελαν νἄ 'χουν τήν συμμαχία εἰδωλολατρικῶν λαῶν, γιατί δέν πίστευαν ὅτι μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μποροῦσαν νά ἀντιμετωπίσουν τούς εἰδωλολατρικούς λαούς. Καί γι’ αὐτό ἄφηναν τήν πίστη τους στόν ἀληθινό Θεό καί δεχόντουσαν τά εἴδωλα, τούς ψευδεῖς θεούς καί ἐλάτρευαν τά εἴδωλα καί διέδιδαν καί στόν λαό αὐτήν τήν εἰδωλολατρεία.

δώδεκα απόστολοι (Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα) και δυο σκέψεις συνειρμικές...

Ο καθένας από τους Αγίους Αποστόλους είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Ο Κύριος επειδή γνώριζε τις αδυναμίες μας, μας έδωσε Αποστόλους με διαφορετικό χαρακτήρα έτσι ώστε ο καθένας τους να είναι παράδειγμα για μας. 

Για παράδειγμα ο Απόστολος Πέτρος είχε δυνατή πίστη. Για την πίστη του μίλησε ο Ίδιος ο Κύριος λέγοντας γι’ αυτόν: ''Σ’ αυτή την πέτρα θα χτίσω την Εκκλησία''. Παρόλο όμως που είχε τόση δυνατή πίστη αρνήθηκε τρεις φορές τον Κύριο. Η άρνηση του Πέτρου αποτελεί για μας τους αδύναμους ανθρώπους, δίδαγμα. Όπως βέβαια είναι γνωστό ο Απόστολος Πέτρος στη συνέχεια, μετάνιωσε. Ο Απόστολος Πέτρος, όταν αρνήθηκε τον Κύριο, βλέποντας τί έκανε, μετάνιωσε πραγματικά, με όλη του την καρδιά και ζήτησε από τον Κύριο συγχώρεση. 

Ενώ ο Ιούδας ελπίζοντας συνεχώς πώς θα αποκτήσει κοσμικά πλούτη και κοσμική δόξα, μετά την προδοσία του ένιωσε πώς χάθηκαν όλα. Τον έπιασαν απαισιόδοξες σκέψεις, μεγάλη απελπισία και γι’ αυτό το λόγο κρεμάστηκε. Αν και ο Ιούδας ερχόταν στον Κύριο, τον Σωτήρα και του έλεγε: ''Αμάρτησα, συγχώρεσέ με'', είναι σίγουρο πως ο Κύριος θα τον συγχωρούσε. 

Όπως είναι γνωστό ο Απόστολος Παύλος υπερβολικά καταδίωξε την Εκκλησία και οδήγησε πολλούς ανθρώπους στο θάνατο. 

Δέσποινά μου, μη με εγκαταλείψεις (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος)

Παρθένε Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ που κυοφόρησες τον Σωτήρα Χριστό και Θεό μας, σ’ εσένα αναθέτω όλη την ελπίδα μου, και σ’ εσένα, την υψηλότερη από όλες τις ουράνιες αγγελικές Δυνάμεις, έχω την εμπιστοσύνη μου.

Εσύ, Πανάχραντη, φρούρησέ με με τη θεία χάρη σου. Κυβέρνησε τη ζωή μου και οδήγησέ με στο άγιο θέλημα του Υιού σου και Θεού μας. Εσύ δώρισέ μου τη συγχώρηση των αμαρτιών μου. Γίνε για μένα καταφύγιο, προστασία και βοήθεια και οδηγός, που με μεταφέρει στην αιώνια ζωή. Τη φοβερή μάλιστα ώρα του θανάτου μου, Δέσποινά μου, μη με εγκαταλείψεις, αλλά σπεύσε να με βοηθήσεις, και άρπαξέ με και σώσε με από την πικρή εξουσία των δαιμόνων· διότι έχεις στη θέλησή σου τη δυνατότητα, ως αληθινή Μητέρα του Θεού και Κυρία όλων.

Επί του πρακτέου η Πεντηκοστή και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος ως Παράκλητος μεθ’ημών…

Σχολαστικιστικά και με ακρίβεια κοσμική μετρούμενες οι γενεές δεκατέσσερις (τρις) κατά την είσοδο Του Κυρίου στον κόσμο, αφήνουν ένα κενό και μια παράξενη ‘’γεύση’’ στην διάσταση του αναφερόμενου 14+14+14, ενώ είναι 14+14+12, οπότε γεννάται το θέμα, ποια είναι η ‘’πραγματικότητα’’.

ΑΝ ίσχυε το ‘’λογικό’’ (τελευταίο) 14=14 τότε δεν θα άφηνε ‘’χώρο’’ δράσης για το υπέρλογο, όπως ‘’ακούγεται’’ και ορθοδόξως το 1=3. ΑΝ ίσχυε θα εξαντλιόταν η σωτήρια πρόνοια στην σωματική παρουσία Του Χριστού κι εμείς τώρα, δεν θάχαμε στον ήλιο μοίρα**…  

2 ἀναβλέψας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν. 3 καὶ εἶπε· κύριε, … (Γεν.ιη’) εισάγων την ταυτότητα Τριάς εν Μονάδι και Μονάς εν Τριάδι*.

Το 13^ο και 14^ο πρόσωπο που συνεχίζει έως συντελείας το σωτήριο έργο είναι η παρουσία των δύο παρακλήτων. Κυρίου Ιησού και Αγίου Πνεύματος…. 26 ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα… Ιωαν.ιδ’ 

Οι δοκιμασίες στη ζωή μας, γέροντας Παΐσιος

«Για να πάη κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάη πολλά πικρά εδώ, να έχη το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ‘’Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος...’’[1] Οι σταυροί των δοκιμασιών Γέροντα, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες. - Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας σταυροί, σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας. Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς; Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη. Και στην συνέχεια σηκώνει το βάρος των σταυρών όλου του κόσμου και μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών με την θεία Του βοήθεια και με την γλυκειά Του παρηγοριά.

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Διώχνουμε τον Χριστό από την παιδεία, για να την κάνουμε πανθρησκειακή.

Από την κρίση στην ελπίδα

(Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Τα εφετινά Χριστούγεννα βρίσκουν τον λαό μας σε κρίσιμη ακόμη κατάστασι. Οι επικυρίαρχοι δανεισταί μας επιβάλλουν όλο και πιο δυσβάστακτες φορολογίες. Οι νέοι μας μαστίζονται από την ανεργία. Οι ηλικιωμένοι βιώνουν πρωτοφανή ανασφάλεια. Για πολλούς χάθηκε η ελπίδα. Συνάνθρωποί μας δεν αντέχουν πλέον την οικονομική δυσπραγία. Οι περισσότεροι αγωνιούν για περαιτέρω συνέπειες. Κάποιοι απελπίζονται και, δυστυχώς, ωρισμένοι αυτοκτονούν.

πρωινή προσευχή γερ.Σωφρονίου

Αἰώνιε Κύριε, Δημιουργὲ τῶν ἁπάντων,

ὁ καλέσας με εἰς τὴν ζωὴν ταύτην τῇ ἀνεξερευνήτῳ Σου ἀγαθότητι·

ὁ δούς μοι τὴν Χάριν τοῦ Βαπτίσματος καὶ τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος·

ὁ κοσμήσας με τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ ἀναζητεῖν Σε, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν,

ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου. Ὁ Θεός μου, οὐκ ἔχω ζωήν, φῶς, χαράν, σοφίαν, δύναμιν ἄνευ Σοῦ. Ἀλλὰ Σὺ εἶπας τοῖς μαθηταῖς Σου: «Πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε». Ὅθεν τολμῶ ἐπικαλεῖσθαί Σε: Καθάρισόν με ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος. Δίδαξόν με πῶς δεῖ προσεύχεσθαι.

Εὐλόγησον τὴν ἡμέραν ταύτην ἣν ἐχάρισάς μοι, τῷ ἀναξίῳ δούλῳ Σου.

ΠΕΡΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΘΛΙΨΕΩΝ

Η ασθένεια, η θλίψη και ο πόνος οδηγούν τον καλοπροαίρετο άνθρωπο στην ολόθερμη και θεάρεστη προσευχή, η οποία φέρνει μεγάλα καλά στην ψυχή, όπως την πνευματική ευφορία, την παρηγοριά στη θλίψη, την ανακούφιση στον πόνο και κρατά τον άνθρωπο σταθερό στον δρόμο της σωτηρίας.
Μην αφήνετε τη θλίψη να κυριαρχεί στη ζωή σας.
Έχουμε παντοδύναμο Πατέρα και αυτό να σας δίνει μεγάλη ελπίδα.
Να κάνετε μόνο θετικούς και άγιους λογισμούς.
Η θλίψη σου είναι αποτέλεσμα του εγωισμού σου...
Θέλεις να κάνεις πολλά, αλλά δεν μπορείς. Θέλεις να ανεβείς πνευματικά, αλλά, επειδή δεν μπορείς απελπίζεσαι.
Λάθος. Δεν είναι δική μας προσπάθεια που θα μας βοηθήσει ν' ανεβούμε πνευματικά, αλλά O Θεός θα το επιτρέψει την κατάλληλη ώρα. 

Για την ασθενούσα ‘’δικαιοσύνη'' του κόσμου και την θεία...

Με αφορμή την καταφανή αδικία και την κρίση της ‘’δικαιοσύνης’’ με 2 μέτρα και 2 σταθμά, δυο σκέψεις…

Έχει κατακλυστεί το διαδίκτυο με κοινοποιήσεις. Και αφενός  ‘’καλά’’ κάνει, σαν πρόσθεση καύσιμου υλικού. Καταδεικνυόμενη η ασθένεια της τάχα ανεξάρτητης δικαιοσύνης που όμως χειραγωγείται πειθήνια και αδιάκριτα και απάνθρωπα από τον μηχανισμό του κράτους*** σαν πολιτική, περισσότερο εξοργίζει, παρά προτρέπει για προσευχή. Μαζεύει καύσιμο υλικό αλλά αντί να το ‘’κάψει’’ με θείο πυρ, να ζεσταθεί και φωτιστεί ψυχωφελώς, επιτρέπει και καίγεται με το άλλο πυρ, το ψυχοφθόρο.

Το ίδιο ισχύει με κάθε παρουσίαση του όποιου κοινωνικού (και όχι μόνο) προβλήματος, χωρίς την πνευματική του λύση.

Με την απλή κοινοποίηση, ο άνθρωπος, και σαν κοινοποιών και σαν αποδέκτης ερεθίσματος/ραβδισμού στην ακρόπολή του, εξάγει άλογα (όπως τότε με τον ποσειδώνα στην ακρόπολη της αθήνας), αστοχεί και διογκώνει το πρόβλημα αφού ΜΟΝΟ θυμώνει, ΜΟΝΟ βρίζει αλλά ξεχνιέται και δεν ζητά λύση εκ Θεού... μετά ‘’λογικά’’, μουρτσοκλαίει... θάλεγα περαστικά μας με την έννοια της απαγοήτευσης, σαν νηπιακή αδιάκριτη και χωρίς παιδεία αντίδραση, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω.

ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Του  Χαραλάμπους Νεοφύτου, Πρεσβυτέρου

Από την αρχή θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μια πολύ επικίνδυνη υπόθεση όσο αφορά τη μετάνοια γενικά. Διακρίνουμε μεταξύ των ανθρώπων δύο ειδών μετάνοια μεταμέλεια.

Η πρώτη είναι αυτή που συναντούμε και στους εκτός του χριστιανισμού ανθρώπους. Είναι μεν συναίσθηση της αμαρτίας η του κακού που έγινε και ίσως να ακολουθεί και κάποια λύπη αλλά τίποτα παραπάνω μένουν μέχρι εκεί. Αυτό ακριβώς έκαμε και ο Ιούδας· μεταμελήθηκε αλλά δεν είχε το θάρρος να τρέξει και να ζητήσει συγχώρεση.
Αυτού του είδους την μετάνοια κάνουν δυστυχώς πολλοί χριστιανοί και μένουν μακριά από την εξομολόγηση και επανόρθωση και είναι λυπηρό που χάνουν τη σωτηρία τους. Oι διάφορες αντιρρήσεις και προφάσεις που φέρουν σαν δικαιολογία τους γίνονται μεγάλο εμπόδιο στο έργο της σωτηρίας….

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (δέκα τοποθετήσεις σὲ δέκα ἐρωτήσεις)

Τὶ νὰ γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου
Δράγας Γεώργιος (Πρωτοπρεσβύτερος)

1. Γιατί ἔγινε ἡ Ἀνάληψη μετὰ ἀπὸ 40 μέρες καὶ ὄχι ἀμέσως μετὰ τὴν Ἀνάσταση;

Ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, ποὺ ἔλυσε τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου μὲ τὴν Ἀνάστασή του, συναναστράφηκε μὲ τοὺς μαθητὲς του ἐπὶ σαράντα ἡμέρες καὶ ἐπιβεβαίωσε σ’ αὐτοὺς τὴν Ἀνάστασή του μὲ πολλὲς ἀποδείξεις. Δὲν ἀνέβηκε στοὺς οὐρανοὺς τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ ἀναστήθηκε, γιατί κάτι τέτοιο θὰ δημιουργοῦσε ἀμφιβολίες καὶ ἐρωτηματικά. Διαφορετικά, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἄπιστους θὰ μποροῦσαν νὰ προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Ἀνάσταση δὲν ἦταν παρὰ ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὄνειρα εὐσεβῶν πόθων ποὺ γρήγορα ἔρχονται καὶ πιὸ γρήγορα παρέρχονται. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔμεινε ὁ Χριστὸς σαράντα ὁλόκληρες ἡμέρες στὴ γῆ, καὶ ἐμφανίστηκε ἐπανειλημμένα στοὺς μαθητές του, καὶ τοὺς ἔδειξε τὶς οὐλὲς ἀπὸ τὰ πληγές του, τοὺς μίλησε γιὰ τὶς προφητεῖες ποὺ ἐκπλήρωσε μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὰ πάθη του ὡς ἄνθρωπος, καὶ μάλιστα συνέφαγε μαζί τους.

2. Γιατί ἔφαγε ὁ ἀναστημένος Χριστὸς ψητὸ ψάρι καὶ μέλι;

Στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιον τῆς Ἑορτῆς ἀκοῦμε ὅτι ζήτησε καὶ ἔφαγε ὁ Χριστὸς

Περί εγωισμού ~ Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης

Ὅταν ἤμουνα στὸν κόσμο, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας μὲ ἐνόμιζαν ὅτι ἤμουν ἕνα ἁγιασμένο παιδί.

Ἐγὼ ἀντιδροῦσα σ’ αὐτοὺς τοὺς χαρακτηρισμούς, πλὴν ὅμως σιγὰ – σιγὰ οἱ ἔπαινοι μοῦ κάνανε κακὸ καὶ τὸ κακό, αὐτὸ τὸ εἶδα στὴν πράξη, ὅταν ἔβαλα τὴν κατὰ Θεὸν ἀρχὴν νὰ θεραπευθῶ ψυχικὰ ἀπὸ ὅλα μου τὰ πάθη.

Ὅταν πρωτοπῆγα στὸ Γέροντα, ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα ἀμέσως ἄρχισε ὁ Γέροντας τὴν ἐπίβλεψή του, ἄρχισε τὴν θεραπεία του.

Καὶ μὲ μεταχειριζότανε αὐστηρὰ – μὲ ἤλεγχε συνέχεια, μὲ μάλλωνε, καὶ μὲ κούραζε ἀρκετά, διότι ἤμουν ἀδύνατος ψυχικά.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὅταν μοῦ ἔκανε τοὺς ἐλέγχους, δηλαδὴ ὅταν ἔβαζε τὸ φάρμακο ἐπάνω στὴν πληγή μου, ἐγὼ πονοῦσα.

Ὁ ἐγωισμός μου κλωτσοῦσε μέσα μου καί μοῦ ἔλεγε· γιατί μόνο σέ μένα ὁ Γέροντας ἐξασκεῖ αὐτή τήν αὐστηρή παιδεία, γιατί νά μέ μαλλώνει, γιατί καί γιατί…

Περί της Αναλήψεως του Χριστού - άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη. Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο. Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι' αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι' αυτό κι' ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Μνημόσυνο χόκινγκ (ταξιδιώτες από μέλλον)

... στο μνημόσυνο του Στήβεν Χόκινγκ προσκλήθηκαν και… ταξιδιώτες από το μέλλον! Η ανακοίνωση έχει ως εξής: Ο Στήβεν Χόκινγκ πάντα έλεγε ότι η δυνατότητα των ταξιδιών στο χρόνο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Παρόλο που, όταν το 2009 είχε διοργανώσει ένα πάρτι για χρονοταξιδιώτες αλλά κανείς δεν είχε τότε εμφανισθεί, παραδέχθηκε ότι αυτό μπορούσε να θεωρηθεί μια πειραματική ένδειξη πως το ταξίδι στο χρόνο δεν είναι δυνατό.

Τώρα φαίνεται πως η οικογένειά του και το Ίδρυμα Σ.Χόκινγκ αφήνουν την πόρτα ανοιχτή σε αυτή την πιθανότητα, αφού προσκάλεσαν ακόμη και ταξιδιώτες από το μέλλον στο μνημόσυνό του, που θα πραγματοποιηθεί στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ στις 15 Ιουνίου.

Το κοινό μπορεί έως τις 15 Μαΐου να κάνει αίτηση για εισιτήρια, ώστε να παρακολουθήσει την τελετή. Όσοι συμπληρώσουν τη σχετική φόρμα, μπορούν να δηλώσουν ως ημερομηνία γέννησής τους οποιαδήποτε ημερομηνία έως στις 31 Δεκεμβρίου 2038, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς.

Αγίου Χριστοφόρου σχήμα λογικό (ελληνικώς) και ουσία υπέρλογη και χαριτωμένη (ορθοδόξως)…

Μία παράλληλη ακόμη απεικόνιση προσώπων και σχήματος, μπορούμε να διακρίνουμε στα γράμματα λ και χ. Στην Ορθοδοξία το πρόσωπο δεν χάνεται, σαν μια σταγόνα στον ωκεανό. Ο λόγος του ανθρώπου που φέρει Χριστό, στην κυριολεξία χαριτώνεται και όχι μόνο αποκαλείται πλέον χριστοφόρος, αλλά είναι χάριτι χριστοφόρος.

…περνώντας τους ανθρώπους από την μία πλευρά του ποταμού, στην άλλη. Την επέκεινα, όπως προτυπώθηκε στον συνονόματο με το χάρισμα, άγιό μας.

Δι ευχών…

Διακονία προς την σωτηρία

Αγιογραφικά… και είπεν Κύριος αύτη δυο έθνη εν τη γαστρί σου εισίν και δυο λαοί εκ της κοιλίας σου διασταλήσονται και 

Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος Τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

«Eν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστιν ἤδη». ( Ἰωάννου Α΄ 4:2)

Στὴν πραγματικότητα ὅλα τὰ πνεύματα καταλήγουν σὲ δύο εἴδη: σ’ ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ σ’ ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολο. Ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ ἀναγνωρίζουν καὶ ὁμολογοῦν ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνσαρκωμένος Θεὸς Λόγος, Κύριος καὶ Σωτήρας· ἐνῷ ἀπὸ τὸν διάβολο εἶναι ἐκεῖνα ποὺ δὲν Τὸν ἀναγνωρίζουν. Ἡ φιλοσοφία τοῦ διαβόλου συνοψίζεται σ’ αὐτό: δὲν ἀναγνωρίζει τὸν Θεὸ στὸν κόσμο, οὔτε τὴν παρουσία Του, οὔτε τὴν ἐνσάρκωσή Του. Ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεὸς οὔτε στὸν κόσμο, οὔτε στὸν ἄνθρωπο, οὔτε στὸν Θεάνθρωπο. Κηρύττει ὅτι εἶναι ἀνοησία νὰ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς ἐνσαρκώθηκε σὲ ἄνθρωπο καὶ μπορεῖ νὰ ζήσει μέσα στὸν ἄνθρωπο· ὁ ἄνθρωπος ὅλος εἶναι δίχως Θεό, ὂν στὸ ὁποῖο δὲν ὑπάρχει Θεός, οὔτε ὁτιδήποτε τοῦ Θεοῦ, ὁτιδήποτε θεῖο, ἀθάνατο, αἰώνιο. 

Περί πολιτισμών (κοσμικά και πνευματικά)

Με αφορμή τις παρακάτω πρόσφατες δηλώσεις, δυο σκέψεις περί πολιτισμών…

Κυρίτσης: Ο δυτικός πολιτισμός έστειλε εκατομμύρια παιδιά στους θαλάμους αερίων, οι ισλαμιστές όχι…

Τσιρώνης: Οι φανατικοί ισλαμιστές είναι μια μικρή μειοψηφία..Οι περισσότεροι είναι φιλειρηνικοί. Όπως και οι Χριστιανοί. Αλλά στην Ευρώπη υπήρχε η Ιερά Εξέταση...

Και ρωτά ευστόχως κάποιος άγνωστος τους παραπάνω γνωστούς και προβεβλημένους από το σύστημα… ΑΝ ο χίτλερ ήταν ο δυτικός ‘’πολιτισμός’’ τότε ποιοι τον νίκησαν ; (και του έκοψαν την συνήθεια των φούρνων; )

Συνήθεια… έξις, έξις και έλξις. Μπορεί οι διεθνολόγοι να απλώνονται οριζοντίως και να μετράνε εκατοντάδες έθνη με διαφορετικούς πολιτισμούς, άλλοι που χάθηκαν κι άλλοι που συνεχίζουν να υπάρχουν προάγοντας ο καθένας στην ιστορία του, ή ατιμάζοντας την έννοια του ‘’πολιτισμού’’. Υψώνοντας ή καταβαραθρώνοντας τον άνθρωπο.

προφήτης Ησαΐας (9/5)

Ό μεγάλος αυτός προφήτης καταγόταν από βασιλική γενιά. Ό Ησαΐας γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και πατέρας του ήταν ό Αμώς, αδελφός του βασιλιά των Ιουδαίων Άμασία. Με την πλούσια χάρη του Θεού, που σκήνωσε εντός του, ό Ησαΐας αξιώθηκε να δει τον Κύριο Σαβαώθ επί του θρόνου Αυτού στον ουρανό, περιβαλλόμενο από εξαπτέρυγα Σεραφείμ που ακαταπαύστως έψαλλαν το ένα προς το άλλο: 'Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ (Ησαΐας 6,3). Αθρόως προφήτευσε ό Ησαΐας, τόσο σε συγκεκριμένα πρόσωπα όσο και σε ολόκληρους λαούς.

Σε μία περίπτωση, επί τρεις ημέρες γυμνός περπατούσε στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, προφητεύοντας την επικείμενη πτώση της πόλεως στον βασιλέα των Αεριών Σενναχηρίμ υπενθυμίζοντας στον βασιλέα και στους ηγέτες του λαού να μην ελπίζουν στη βοήθεια των Αιγυπτίων ή των Αιθιόπων, διότι και αυτοί θά υποδουλώνονταν στον Σενναχηρίμ, άλλα να εμπιστευτούν την βοήθεια από τον Θεό τον Ύψιστο. Ή προφητεία αυτή εκπληρώθηκε στην κυριολεξία, όπως και άλλες ακριβείς προρρήσεις του, οί σημαντικότερες των οποίων αφορούν στην Ενσάρκωση του Θεού, στην υπερφυή σύλληψή Του από την Παρθένο Μαρία, στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και σε πολλά άλλα μείζονα γεγονότα της ζωής του Χριστού.

υγιής αντίδραση στην ισχύουσα σημερινή (α)παιδεία

Διορθωτική συνέχεια, (του, η προοπτική και οι στόχοι της σημερινής (α)παιδείας…) υγιής αντίδραση στην ισχύουσα σημερινή (α)παιδεία, με αφορμή μία σειρά γεγονότων και ένδειξη συναφείας τους με τον δεσμό. Η άλλη όψις και θεόσδοτη λύσις, γνωστή μεν θεωρητικά και τώρα ΚΑΙ σημειολογικά, που την καταθέτω στην αγάπη σας.

5, 6 και 7 Μαΐου 2018*, μια μικροσυμπλήρωση… μια πινελιά (αμήν ωφέλιμων για την παιδεία) λόγων.

Βρεθήκαμε 4,5 φίλοι να πίνουμε καφέ, το Σάββατο 5/5, (αγ.Ειρήνης…). Μεταξύ πολλών θεμάτων, ένα παράπονο για την παιδαγωγία (μικρών και μεγάλων) και την επιτευχθείσα δολίως διαστρέβλωση αξιών. Θυμήθηκα από το : αξίες και τιμές... αντικειμενικός πλούτος και φτώχεια... το παράδειγμα με τους ιδιότυπους κλέπτες στο πολυκατάστημα που δεν έκλεψαν κάτι, αλλά άλλαξαν τις τιμές…

Όλοι συμφωνήσαμε πως αυτή η αλλαγή, δεν θα μας βγει σε καλό και το χειρότερο είναι η διαπίστωση, πως έτσι ‘’λειτουργούν’’ οι περισσότεροι.

μέγας Αθανάσιος...

Καιρός είναι να λάμψει η αλήθεια που πηγάζει από τη θεολογία της Εκκλησίας.

Κι αυτή είναι: το κακό δεν προέρχεται από το Θεό ούτε υπάρχει μέσα Του ούτε το δημιούργησε από την αρχή ούτε αποτελεί μέρος της φύσης του Θεού. 

Το δημιούργησαν οι άνθρωποι: έχασαν την έννοια του καλού κι έτσι άρχισαν να φαντάζονται και να δημιουργούν, σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, κι αυτά που δεν έφτιαξε ο Θεός.

Συμβαίνει ό,τι και με τον ήλιο· ενώ φέγγει και φωτίζει όλη τη γη με τη λαμπρότητά του, αν εμείς κλείσουμε τα μάτια, νομίζουμε ότι είμαστε στο σκοτάδι, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει· κι έτσι περπατάμε σαν τυφλοί στο σκοτάδι, πέφτουμε κάτω και βαδίζουμε στο γκρεμό· νομίζουμε ότι δεν υπάρχει φως αλλά σκοτάδι. Νομίζουμε ότι βλέπουμε, ενώ δεν βλέπουμε καθόλου. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (Ιω. 4, 5-42)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Μυρσίνη, στις 25/5/2003)

1. Εγώ ένα νερό ξέρω

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο ότι ο Χριστός περνώντας από την Σαμάρεια, σταμάτησε στον τόπο που ο πατριάρχης Ιακώβ είχε φτιάξει ένα πηγάδι. Και περίμενε κατάκοπος να περάσει κάποιος να βγάλει νερό να του δώσει. Περίμενε ο Κύριος του κόσμου όλου. Παντοδύναμος ήταν, μπορούσε άμα ήθελε να πει: «Έλα νερό επάνω». Και θα γινόταν.

Αλλά δεν είπε ο Χριστός: «ανέβα νερό για μένα», για να μας δώσει δίδαγμα: Μάθετε να έχετε υπομονή. Μάθετε να έχετε γλυκά αισθήματα. Μάθετε να βλέπετε τους άλλους ανθρώπους γύρω σας σαν δικούς σας. Σαν ανθρώπους που πρέπει να τους βοηθάτε και να σας βοηθάνε. Μάθετε να μη τα θέλετε όλα «εδώ και τώρα». Περιμένετε με υπομονή και με καλή καρδιά.

Και να, μετά από λίγο, πήγε εκεί μία Σαμαρείτισσα και αφού έβγαλε νερό, της λέει ο Χριστός: «δος μοι πιείν». Οι Σαμαρείτες όμως τους μισούσαν τους Ιουδαίους, και γι' αυτό η Σαμαρείτισσα είπε:

«Στον οίκο του Υιού μου δεν παίζουν»

Θαύμα της Παναγίας: «Στον οίκο του Υιού μου δεν παίζουν» ( π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου )

Ένας συγγενής μου, μου διηγήθηκε το εξής περιστατικό: Ένας φίλος του γιατρός, όταν ήταν μικρός, όπως όλα τα παιδάκια, πού γελάνε και μετακινούνται άσκοπα μέσα στον Ναό, χωρίς να καταλαβαίνουν, έτσι κι αυτός, μαζί με ένα ξαδελφάκι του γελούσε και πείραζε τα άλλα παιδάκια, πότε έτρεχε από δω και πότε έτρεχε από κει. Τελείωσε ή εκκλησία, πήραν το Αντίδωρο, ο κόσμος έφυγε, αλλά αυτά τα δυο παιδάκια, ο γιατρός με τον ξάδε λφο του, άρχισαν πάλι να ατακτούν μέσα στον Ναό. Τότε λοιπόν ακούγεται μία αυστηρή αλλά γλυκεία γυναικεία φωνή να τους λέγει:

– Στον οίκο του Υιού μου δεν παίζουν! Δεν τρέχουν από δω κι από κει. Προσεύχονται, κοινωνούν, μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα Του. Το Αίμα του Υιού μου!

Και …φράπ! τα αρπάζει από τον σβέρκο και εν ριπή οφθαλμού ευρέθησαν και τα δύο παιδάκια έξω, στο προαύλιο του Ναού! Και λέει ο γιατρός: «Σε μένα να ‘έρθουν να πουν αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός, Σε μένα μίλησε ο Θεός δια μέσου της Υπεραγίας Θεοτόκου!» 

Πηγή: «Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία» – π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου

---

Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας - άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

θαύματα και αποκαλύψεις κατά την Θεία Λειτουργία 

Κυριακή του παραλύτου (Νικοπόλεως Μελετίου)

2018 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 29 - ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΔΑ (Ιω. 5, 1-15)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Ράχη, στις 5/5/1996)

1. Δεν θεράπευε η κολυμβήθρα

Το Ευαγγέλιο που ακούσαμε, μας μιλά για την θεραπεία ενός παραλύτου, που τον θεράπευσε ο Χριστός στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά.

 Η κολυμβήθρα της Βηθεσδά ήταν μια πισίνα, θα λέγαμε σήμερα. Σ’ αυτή κατέβαινε κατά διαστήματα άγγελος Κυρίου και ετάρασσε το νερό. Όποιος έμπαινε πρώτος θεραπευόταν. Τι μας διδάσκει αυτό;

Δεν θεραπευόταν ο καθένας που θα έμπαινε σ’ αυτή την πισίνα με το νερό, γιατί τότε οι άνθρωποι θα έβγαζαν το άσχημο συμπέρασμα ότι το νερό έχει θεραπευτική ιδιότητα. Επίσης δεν ταραζόταν το νερό κάποια σταθερή ώρα που την περίμεναν όλοι, για να μη νομίσουν ότι η κίνησή του ήταν από φυσικό αίτιο.

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Ποιος είναι ο μη κατ' επίγνωσιν ζηλωτής;

Ό μη κατ' επίγνωση ζηλωτής έχει κατά τον Άγιο μας, τα εξής χαρακτηριστικά (βλ. Γνώθι σ' αυτόν, κεφ. Ζ, § 36, σελ. 179)

«Πλανάται στις σκέψεις και στις ενέργειές του». Δηλαδή ούτε σκέπτεται σωστά, ούτε ενεργεί σωστά. Είναι ένας άνθρωπος λάθος.
«Πράττει τα ενάντια προς τας διατάξεις του Θείου Νόμου». Αυτοχαρακτηρίζεται «ζηλωτής» και «φρουρός των πατρικών παραδόσεων». Προφανώς, από υπερεκτίμηση των απόψεών του και της αποστολής του. Χαρακτηρίζει άλλους, εκείνους που δεν συμφωνούν με τις απόψεις του, «προδότες της Ορθοδόξου πίστεως» και «σε δογματικά ζητήματα μειοδότες». Επικρίνει. Και κατακρίνει. Χάριν της Ορθοδόξου Πίστεως. 

Δηλαδή; «Διαπράττει το κακόν, όπως επέλθη το υπ' αυτού ποθούμενον αγαθόν» (=καταντάει εσωτερικά ιησουίτης).

«Εύχεται τω θεώ να ρίψη πυρ εξ ουρανού να κατακαύση πάντας τους μη δεχόμενους τας αρχάς και πεποιθήσεις του». Εκφωνούν εναντίον τους αναθέματα!

«Προς τους ετεροδόξους, μίσος, θυμός, φθόνος, εμπάθεια (=ασφαλώς αυτά δεν είναι ποτέ εκ Θεού). Παράλογος επιμονή εν τη προασπίσει των ιδίων φρονημάτων (=πλήρης έλλειψις ταπείνωσης) παράφορος ζήλος προς κατίσχυσιν εν πάσι (=θέλει παντού να του περνάει, να έχει τον τελευταίο λόγο), φιλοδοξία, φιλονικία, έρις, φιλοτάραχον».

Και συμπεραίνει ο άγιος Νεκτάριος «Ο μη κατ' επίγνωσιν ζηλωτής είναι άνθρωπος ολέθριος».

Αγ. Νεκταρίου,

Το Γνώθι σαυτόν, σ. 179

Περί άγχους

Κυκλοφορεί στο νετ μια καρτέλλα ενδεικτική των αποτελεσμάτων του άγχους στο σώμα. Φαίνεται, πως επιδρά η ψυχή πάνω στο σώμα… ο νους, πάνω στον χου, δια του άγ-χους.

Δυο σκέψεις…

Ψυχή, συνείδηση, νους παρότι διακριτά μεταξύ τους εντάσσονται στο σκέλος του αοράτου και πνευματικού, του ενός από τα δύο απάρτια της φύσης μας.

Αλληλοπεριχωρούμενα και αλληλοεπηρρεαζόμενα* μεταξύ τους, άμεσα και έμμεσα, εμφανώς και αφανώς, καλούμαστε να τα διαχειριστούμε, ελέγξουμε και αναβαθμίσουμε την ποιότητα ζωής δια της κατ’άμφω υγείας, χάριτι και ομόρροπων ενεργειών μας.

* με ομόρροπη μία εικόνα αντί χιλίων λέξεων... σαν διάσταση ''ενεργειών'' που ενεργούν πάνω στον εγκέφαλό μας όταν θυμώνουμε φοβόμαστε ή ευγνωμονούμε...

Ο αββάς Δωρόθεος αναφέρει για την συνείδηση, πως σκιωδώς στην Παλαιά Διαθήκη, προτυπωνόταν με την προσπάθεια του Ιακώβ να διανοίγει πηγάδια, τα οποία οι φιλισταίοι του τα παράχωναν. Δεν είναι τυχαίο, πως οι φιλισταίοι ήταν κρητικό φύλο που συστοιχείται από την αγία γραφή (απ.Παύλο) με την γαστέρα… (Τιτ.α’12)

Ομιλία εις την Κυριακήν των Μυροφόρων

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ (Όπου και αναφέρεται ότι πρώτη ή Θεοτόκος είδε τον Κύριο μετά την εκ νεκρών ανάστασί του) Η ανάστασις του Κυρίου είναι ανανέωσης της ανθρωπινής φύσεως. Και για τον πρώτο Αδάμ, πού λόγω της αμαρτίας καταπόθηκε από τον θάνατο και δια του θανάτου επέστρεψε στην γη, από οπού πλάσθηκε, είναι αναζώωσις και ανάπλασης και επάνοδος προς την αθάνατη ζωή. Εκείνον λοιπόν στην αρχή κανένας άνθρωπος δεν τον είδε να πλάθεται και να παίρνει ζωή (αφού κανένας άνθρωπος δεν υπήρχε ακόμη εκείνη την ώρα). Όταν όμως έλαβε την πνοή της ζωής με το θείο εμφύσημα, πρώτη από όλους τους άλλους τον είδε μια γυναίκα (διότι ή Εύα στάθηκε ό πρώτος άνθρωπος μετά από εκείνον).

Η άλλη οπτική της απώλειας του ήρωος και εθνομάρτυρος Μπαλταδώρου Γεωργίου…

… κι έρχεται όλη αυτή η αδικία και κακία των ''γειτόνων'' και κόστος (20 δις και 160 παληκάρια) έμψυχο ως εθνομάρτυρες και άψυχο να αποκατασταθεί (όχι εξ αδυνάμων ανθρώπων, αλλά άνωθεν και πάνσοφα και όντως δίκαια). Καταφθάνει η θεία οργή με την έννοια της άρσης της σκέπης από τον αγαθό Θεό (γιατί ο Θεός ΔΕΝ κάνει κακό, αλλά το επιτρέπει για λόγους παιδείας και δικαιοσύνης...) ... Κι είναι ''δώρο'' γιατί από άβελ μέχρις όχι μόνο Ζαχαρίου του προφήτου που μαρτύρησε μεταξύ ναού και θυσιαστηρίου*, αλλά έως εσχάτων, βοά το αίμα των αδικοχαμένων...

…κι η δικαία κρίσις, το, φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού Ζώντος, θάναι ''μπαλτάς'' (το, φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους του γέρου του μορηά… αναβαθμισμένο. Πυρ εκ Θεού, ίσως δι ανθρώπων... ώστε να εφαρμοσθούν οι πνευματικοί νόμοι, πολυτρόπως...) κι ενώ ο γιωργάκης (γαπ, γνήσιο παιδί της αστάνα, εθνομηδενιστής και μαύρος) στον αντίποδα αιχμαλωτίζει τους ελευθέρους μέσα στο επιτρέπεται του Θεού, ανακοινώνοντας από καστελόριζο την 23 απρ 2010 την είσοδό μας στα μνημόνια, κλείνει ο κύκλος πάλι με ''Γεώργιο'' και μοιάζει να επανέρχεται δι ευχών η κατά Θεόν ελευθερία των αιχμαλώτων δολίως από τη ντπ, ελλήνων...

Διδαχή την Κυριακή του Αντίπασχα για τον Χριστιανισμό

(Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20, 29)

«ΜΑΚΑΡΙΟΙ είναι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να μ’ έχουν δει». Αυτά τα λόγια είπε ο Κύριος στον πιστό μαθητή Του, που αρνήθηκε να πιστέψει στην ανάστασή Του, όταν οι αδελφοί του, οι απόστολοι, του τη γνωστοποίησαν. Αυτά τα Λόγια είπε ο Κύριος στον μαθητή Του, που είχε δηλώσει ότι δεν θα πίστευε στην ανάστασή Του, ώσπου να βεβαιωνόταν με τις αισθήσεις του γι’ αυτό το τόσο θαυμαστό και τόσο σημαντικό για ολόκληρη την ανθρωπότητα γεγονός. «Είδαμε τον Κύριο με τα μάτια μας!» (Ιω. 20, 25), έλεγαν με χαρά στον άγιο Θωμά οι άλλοι απόστολοι, στους οποίους εμφανίστηκε ο Κύριος την ημέρα της αναστάσεώς Του, όταν βράδιασε. Οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι σ’ ένα σπίτι με κλειδωμένες τις πόρτες, επειδή φοβούνταν τους Ιουδαίους, που μόλις είχαν διαπράξει τη θεοκτονία κι έπαιρναν ήδη μέτρα εναντίον της προαναγγελμένης αναστάσεως του Ιησού (Βλ. Ιω. 20, 19). Ο Κύριος είχε μπει στο σπίτι χωρίς ν’ ανοίξει τις πόρτες.

Προσευχὴ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Κληρικῶν

Ὑπὸ τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μέγας καὶ φοβερὸς καὶ ἔνδοξος, ὁ φυλάσσων τὸ ἔλεός Σου καὶ τὴν διαθήκην Σου τοῖς ἀγαπῶσί Σε καὶ φυλάσσουσι τὰ Σὰ προστάγματα, εὐχαριστοῦμέν Σοι ὑπὲρ τῶν φανερῶν καὶ ἀφανῶν Σου εὐεργεσιῶν τῶν εἰς ἡμᾶς γεγενημένων. 

Δεόμεθά σου, Κύριε, ῥῦσαι ἡμᾶς καὶ λύτρωσαι, ὅτι πολλὰ τοῖς νόμοις Σου ἀφρόνως προσεπταίσαμεν καὶ ἐκολλήθη ἡ γαστὴρ ἡμῶν εἰς γῆν ἰλύος. 

Ἐγενήθημεν ὡσεὶ σκεύη ἀπολωλότα, καὶ ἠκούσαμεν ψόγον πολλῶν παροικούντων κυκλόθεν. Διὸ παρακαλοῦμέν Σε, φιλάνθρωπε Δέσποτα, ὕψωσον κέρας Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, καὶ κατάπεμψον ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ μέγα Σου ἔλεος. 

Η Κάθοδος του Κυρίου στον Άδη ∽ Αγίου Επιφανίου Κύπρου

Ακουσε τα βήματα του Κυρίου, που ερχόταν προς τους φυλακισμένους και αναγνώρισε τη φωνή Του καθώς περπατούσε μέσα στο δεσμωτήριο. Στράφηκε τότε προς όλους όσοι ήταν μαζί του για αιώνες δέσμιοι και τους είπε: Ακούω τον ήχο των βημάτων Κάποιου που έρχεται προς εμάς. Και εάν πραγματικά μας αξίωσε Εκείνος να έλθει εδώ, τότε εμείς θα ελευθερωθούμε απ’ τα δεσμά μας. Εάν Τον δούμε πραγματικά ανάμεσα μας, τότε εμείς θα σωθούμε από τον Άδη.

Και καθώς ο Αδάμ αυτά και άλλα σαν αυτά έλεγε προς όλους τους συγκαταδίκους του, μπαίνει ο Κύριος κρατώντας το νικηφόρο όπλο του Σταυρού. Μόλις Τον είδε ο πρωτόπλαστος Αδάμ, χτύπησε το στήθος του γεμάτος έκπληξη και φώναξε με δυνατή φωνή προς όλους λέγοντας: Ο Κύριος μου ας είναι μαζί με όλους. Και αποκρίθηκε ο Χριστός και είπε στον Αδάμ: Ας είναι μαζί και με το δικό σου πνεύμα. Και τον πιάνει από το χέρι και τον σηκώνει και του λέει:

Μύηση και ορθοδοξία 960-8144-22-1 (Μυστακίδης, Κώστας)

Μύηση και ορθοδοξία 960-8144-22-1 (Μυστακίδης, Κώστας): ... Ένα βιβλίο που ασχολείται με την εμβάθυνση στα της πίστεώς μας, καταγράφοντας με ιδιαίτερο τρόπο τα στοιχεία του δρόμου από τη στάση (οπισθόφυλλο) μέχρι την Ανάσταση (εξώφυλλο). 

Όσο οι Γραφές αντιμετωπίζονται σαν εξωτερικά ιστορικά δεδομένα, αλλοιώνουν τον αναγνώστη περισσότερο συναισθηματικά, παρά βαθειά και πνευματικά. Η Βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας. Έτσι, όλα τα πρόσωπα, όλα τα θεία γεγονότα, καταστάσεις, επιλογές που οικειώνουν τον άνθρωπο με το Θεό, από την Π. Διαθήκη (προφήτες) και την Καινή (Υπεραγία Θεοτόκος, Απόστολοι...), πρέπει να εντοπιστούν μέσα μας, προσαρμοσμένα στην ιδιαιτερότητα και μικρόκοσμό μας. 

Διακρίνοντας και συνοδοιπορώντας με τα πρόσωπα που ευαρέστησαν Τον Κύριο, κατανοούμε με τη χάρη τους την υπέρχρονη παρουσία τους, την αγάπη τους, την προστασία στο δρόμο της εξόδου, τους βλέπουμε να οικοδομούν πέτρα-πέτρα το ναό, να τον ευπρεπίζουν προς θεία ενοίκηση... 

Ένα βιβλίο που προσεγγίζει με πίστη και φιλοσοφία τον κύριο στόχο του: στη διάκριση της Θείας Οικονομίας, όχι γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα, βιωματικά, προσωπικά...

---

σύνολο συγγραφικού (έντυπου) έργου

και ψηφιακά

Ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ…

Ήθελαν οι ‘’νομοταγείς’’ κατά κόσμον και φαίνεσθαι, ‘’ένθεοι’’ φαρισσαίοι να παγιδεύσουν Τον Κύριο. ‘’Σήμερον’’ (Μ.Δευτέρα εσπέρας) κατακρίθησαν σφοδρώς από Τον Κύριο που διακρίνει το βαθύ ‘’είναι’’ , με τα ουαί υμίν υποκριτές. Είναι αυτοί που την μεθεπόμενη ημέρα ομολογούσαν… ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα. 16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. (Ιωαν.ιθ)

Σήμερα κι εμείς με την βοήθεια του Θεού πρέπει να διακρίνουμε να προσπεράσουμε το ‘’κοινό θρησκευτικό μικρόβιο’’ και ξεφύγουμε αυτής της επάρατης ασθενείας… της υποκρισίας και εκ του νόμου να περάσουμε στην χάρι.

Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;  ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.  καὶ λέγει αὐτοῖς· Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;  λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος· τότε λέγει αὐτοῖς· Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ… (Ματθ.κβ’)

Ταιριάζει σαν τίτλος το παρακάτω, αλλά σαν νόημα νομίζω πως είναι σχετικό και αντί να μείνει ως ένα ιστορικό γεγονός ή συμβολικό, ίσως ‘’μεταφρασμένο’’ στην καθημερινότητα, ως αναλογικό, γίνει βοηθητικό προς Τον Λόγο…

Από τον νόμο στην χάρι [και δια χάριτος πλήρωσις του νόμου (πνευματική νουθεσία και μυστική παρουσία)]