με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη

με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη ΑΜΑΡΤΙΑ- ΑΠΙΣΤΙΑ- ΑΣΕΒΕΙΑ.

(εξηγώντας ότι) αυτά τα ΤΡΙΑ (Α) είναι η πυρηνική γόμωση της πλανητικής καταστροφής και εμείς εμμένουμε σε αυτά και τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση. 

και το προηγούμενο (μάλλον συναφές) άρθρο: Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….) 

άλλες δυο δικαιολογητικές σκέψεις. 

Λέει ο άγιος: … τα τρία Α τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση. 

Κι επειδή η πονηριά είναι ιδίωμα του πονηρού που μπολιάζει τον άνθρωπο για να ενεργήσει έτσι, φαίνεται πως βρίσκει πάτημα στην δική μας άγνοια, αδιαφορία και διάθεση ‘’καλοπέρασης’’. 

Έτσι, στα τρία Α της Αμαρτίας Απιστίας και Ασέβειας, προστίθενται και τα υπόλοιπα 2 Α, της Αδιαφορίας και της Άνεσης (παραπλήσιο της καλοπέρασης) ώστε να φανεί το ομόπνοο του καταστροφικού πνεύματος της πεντάλφα. Σε αυτό το πνεύμα και

κυκλοφορούντα βιβλία σε ψηφιακή μορφή

1. Μύηση και Ορθοδοξία

2. Κάθετος πνευματικός κύκλος (οδοιπορικό σοφίας του ανθρώπου)

3. Οδοδείκτες ελληνορθόδοξης παιδείας (φυσικό σώμα και ουσία της κιβωτού)

3α. διορθωτικό (06-12-1991) αχειροποίητο σημείο

τα 3 πρώτα και σε αναλογική μορφή από εκδοτικούς οίκους 

4. Άνθρωπος θρησκεία Θράκη (υπέρβαση από τα φαινόμενα στο Φως) 

5α Η είσοδος του Παντοκράτορος στον κόσμο (κι η έξοδος του κόσμου μας, προς Αυτόν) 

5β Η είσοδος του Παντοκράτορος στον κόσμο 

περί του σεισμού… 6,8 στην ΣΑΜΟ, της 30ής Οκτ 2020 (μια πνευματική άποψη)

άκουσα πως τα παιδιά που μας έφυγαν νωρίς ήταν η ΚΛΑΙΡΗ και ο ΑΡΗΣ….

ΔΕΝ είναι ώρα για παραμύθια αλλά για παραμυθία στους γονείς… από την καλή μας Παναγία…

και το κορίτσι, που υπέχει την θέση του σώματος σε σχέση με το αγόρι (σαν άνδρας και κεφαλή) , χωρίς απαραίτητα νάναι ζεύγος για να ισχύει, αλλά απλά και μόνο, ως φύλα.  

Πολλές φορές δόθηκαν μηνύματα γραμματολογικά και γενικώς ‘’σημεία’’, όπως τα ΙΜΙΑ (και μαζεμένα για την άλλη όψη)… αλλά σήμερα, σε κάποιον φίλο, του ‘’χτύπησε’’ ένα καμπανάκι σχετικό με τα παιδιά που θυσιάστηκαν…  και τα ονόματά τους, σε συνάφεια με τα όσα γίνονται και ακολουθούν.

Συνέβη και καταγράφηκε από παληά…. : Η Παναγία, ο μεγάλος σεισμός και η επίθεση στην Ελλάδα για τον σεισμό του 1999.

Κι έρχεται αγιορείτης γέροντας να πει, ότι αυτήν την φορά, δεν θα τους σταματήσει ο σεισμός (που πάλι ο χθεσινός σεισμός, τις ναυτικές τους εγκαταστάσεις, τους τις διέλυσε …).

Μήπως δεν περιμένουμε; γεγονότα και πόλεμο; γεγονότα καλού (θαυμαστά) –

Ευχή Αγίου Δημητρίου Μητροπολίτου Ροστόφ εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον

Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με και διαφύλαττε με, τον δούλον σου, από παντός κακού ψυχής τε και σώματος, και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου.

Χαίρε, κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών. Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου. Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών, βοήθησαν μοι τω δούλω σου. Ώ Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε· χαίρε, η χαρά των θλιβομένων και ή παραμυθία των λυπουμένων χαίρε, η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων

χαίρε, των αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα χαίρε, του Πατρός αγίασμα, του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα χαίρε, του πάντων Βασιλέως, Χριστού του Θεού ημών, το τερπνόν παλάτιον χαίρε, η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών χαίρε, το καύχημα των χριστιανών και των προσκαλουμένων Σε, η ετοίμη βοηθός.

Παναγία Δέσποινα μου, φύλαξαν με υπό την σκέπην σου ότι εις τάς πανάχραντους χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου. Γενού βοηθός και σκέπη της ψυχής μου εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως, και πρέσβευε υπέρ εμού του αναξίου, ίνα εισέλθω καθαρός και αγνός εις τον Παράδεισον. Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου' αλλά βοήθησαν μοι. και δος μοι παν το συμφέρον τη ψυχή μου. Λύτρωσαι με από παντός κινδύνου, επιβουλής, ανάγκης και ασθενείας, και δώρησαι μοι προ του τέλους μετάνοιαν ίνα, σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία Σου, διαφυλάττομαι εν τω παρόντι βίω από παντός εχθρού, ορατού και αοράτου, πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών. Και εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως ρύσαι με από της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως, ίνα προσκυνώ, ευχαριστώ και δοξάζω το πανάγιον Σου όνομα εις τούς αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

πηγή

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

του βιβλίου ''ορθόδοξη παιδεία, λόγοι ανάτασης και ανάστασης'' (έτοιμο για ανάκτηση) 

Σκοπός του ανθρώπου, είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος. Η μυστική και μυστηριακή ένωση (και όσον αφορά τους ήδη ορθοδόξους η παραμονή ένωσης) με Τον Κύριο…

5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. (Ιωαν.ιε’)

κι είναι θέμα παιδείας και ολοκλήρου ζωής… (και ο λόγος τιτλοφόρησης του πονήματος) ή με τους πιασάρικους κοσμικούς όρους δια βίου μάθησης…

Κι έρχεται ο μέγας Βασίλειος να μας θυμίσει: «Ἀπώλεσαν, τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος οἱ αἱρετικοί καί σχισματικοί καί διεκόπη ἡ μετάδοσις αὐτῆς ἀπό τήν στιγμή πού ἀπεμακρύνθησαν ἀπό τήν Ἐκκλησίαν... Μεταβιβασθέντες δέ στήν τάξη τῶν λαϊκῶν, οὔτε χάρισμα πνευματικόν ἔχουν, οὔτε νά βαπτίζουν ἢ νά χειροτονοῦν ἔχουν ἐξουσίαν, καί οἱ ἐξ αὐτῶν βαπτιζόμενοι, πρέπει νά ξαναβαπτίζονται μέ τό ἀληθινόν τῆς Καθολικῆς (ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ) Ἐκκλησίας βάπτισμα...»

και ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος: "ὅτι ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται, ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ" ψαλμ 72, 27 … οι μακρύνοντες εαυτούς από τον Θεό απολούνται. Ξεριζώθηκαν διότι δεν ήταν φυτεία του Θεού. Το Έθνος για να ανορθωθεί πρέπει

Πρόνοια Θεού, βοήθεια, προστασία, έλεος, παράκληση…

Το μεν πρώτο εκτείνεται σε όλη την κτίση,

το δεύτερο μόνο στους πιστούς,
το τρίτο στους πραγματικά πιστούς,
το τέταρτο σε όσους Τον υπηρετούν
και το πέμπτο σε όσους Τον αγαπούν ...

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος 

--- 

Μία προσωπική διαδρομή (πρόσθεσης πίστης, αφού η πίστις σώζει/ολοκληρώνει) από το κατέναντι (Γεν.δ’16) δια του απέναντι (Γεν.γ’24) εντός Του Λόγου, λόγοι… με συμπλέοντα,  συνοδοιπορούντα και Ιατρό ψυχών και σωμάτων Τον Κύριο, βοηθό και ρύστη, (και ερμηνευτή των Γραφών σαν συνοδοιπόρος με τους αποστόλους Λουκά και Κλεόπα προς Εμμαούς…) έως της συντελείας. 

Κι όπου Κύριος εκεί και οι φίλοι Του (1), κι αυτοί συνοδοιπόροι…. Μία διαδρομή με τον ΣΗΘ και τήρηση εντολών (ευθεία

Επιστολή του Παύλου Μελά προς τους νεαρούς Ευέλπιδες

“Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η νίκη. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, να αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο πόλεμος. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη Μεγάλη Ιδέα. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους. Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Θέλω να σε κοιτώ και να γεμίζουν τα μάτια μου παλλικάρι. Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι. Έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στον λαιμό.

Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μια μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο. Έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στον σκοπό σου, στα όνειρά σου.”

----

τον δρόμον τετέλεκα την πίστιν τετήρηκα.... Ιδού εναπόκειταί σοι ο της δικαιοσύνης στέφανος....

Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….)

Με τα άρθρα/προσεγγίσεις : Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία , ελευθερία που εύκολα ή δύσκολα κατ’άτομο, διαστρεβλώνονται οι έννοιες, ιδιαίτερα όμως το Τέσσερις οι τοίχοι της απωλείας, τέσσερις και της σωτηρίας… όλοι (ή σχεδόν όλοι) έχουν καταλάβει ότι η παιδεία τους και η πολιτική (1) τους οδηγεί την κοινωνία σε ανευλεθερία των προσώπων και εθνών, στην αθεΐα στην απανθρωπιά και στην απώλεια. 

Κι εμείς, ευχόμενοι καθ’ημέραν, τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον καὶ ῥῦσαι ἡμᾶς … μας διανοίγεται ‘’χώρος’’ για την παρούσα προσέγγιση, όπου Η μεν Κυρία Θεοτόκος, οδηγεί ως ολκάς των θελόντων σωθήναι ελικοειδώς (9) και ευθέως (σταυρικά) στα άνω, ενώ ο αντίδικος δια της πολιτικής του, που επεμβαίνει θηριωδώς και δολίως στον πολιτισμό, δια της παιδείας θέλει να οδηγήσει τον κόσμο στην απώλεια, πάλι ελικοειδώς (6) και μισώντας Την Θεοτόκο και αγνότητα σώματος και ψυχής, όντας ευθέως πολέμιος του Σταυρού... κι όλα αυτά, είναι σημάδια εμμέσως από τον ερχόμενο (και αναμενόμενο από μερικούς) χξς’ (χριστός ξένος σταυρού)*. 

Όσο λοιπόν κατανοούμε ότι αντικείμενο έχει μικρούς και μεγάλους, ιδίως τα αθώα πλασματάκια παιδιά μας και όσους επιδέχονται αλλοίωση ηθών και ήθους, οπτικής και προοπτικής, ‘’κάτι’’ πρέπει να κάνουμε, ‘’κάπως’’ πρέπει να αντιδράσουμε. 

Μήπως δεν είναι ορατή η προσπάθειά του στην παιδεία…. να σπιλώνει τον κόσμο και τις αγνές ψυχούλες; να τις μολύνει, να τις φθείρει;;;;  Κι εμείς, όσοι ξέρουμε

Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία

Η φιλοθεΐα και η φιλανθρωπία είναι δυο έννοιες που επιδέχονται πολλές υποκειμενικές προσεγγίσεις, αλλά εκ των πραγμάτων, ΜΙΑ αντικειμενική, ωσάν πολλές ακτίνες ενός κύκλου αλλά ενός κέντρου. Το παρόν θα προσπαθήσει να προσεγγίσει την δεύτερη, με αφορμή την εορτή του δικαίου Αβραάμ και Λωτ ανηψιού αυτού (9 Οκτ), με δεδομένα αγιογραφικά και την πνευματική γνώση των λόγων της φύσης που δυνητικά μπορεί να μας κάνουν μετόχους του θείου σχεδίου, από παρατηρητές ή ‘’μελετητές’’. Κι αυτό, ΑΝ αποφασίσουμε έμπρακτα και θεωρητικά να ακολουθήσει το ΕΙΝΑΙ μας την κεντρομόλο ακτίνα Ι (Ιησού) που οδηγεί στο (τριαδικό) ΕΝΑ (εκ του οποίου προήλθαμε) κι όχι της φυγοκέντρου ακτίνας Ι (Ι τάγματος δαιμόνων) που οδηγεί στην απώλεια και εξοστρακισμό εκ του κύκλου Ζωής… 

Όλοι εν σπόρω (1) διαθέτουν μια κάποια φιλοθεΐα, αποδίδοντας ‘’φιλία’’ στον θεό τους. Εκεί έγκειται η υποκειμενική προσέγγιση αλλά και μια φιλανθρωπία με προϋποθέσεις. Βλέπουμε τον ουμανισμό της δύσεως, ή ακόμη χειρότερα τον εθνομηδενισμό (2) που τάχα έχει άξονα τον άνθρωπο, αλλά είναι χωρίς Χριστό [Τον Άνθρωπο, Του Οποίου είμαστε εικόνες, έχοντες του ανδρός (ανθρ- την όψη -ωπος) - όλοι λοιπόν εν σπόρω, όπως όλοι είμαστε κατ'εικόνα, με την διαφορά να γίνεται στο πόσο βαδίζουμε τον Δρόμο του καθ'ωμοίωσιν...] και αποδεδειγμένα ως νοοτροπία και αποτέλεσμα, ενάντια Αυτού, όπως και ο φιλανθρωπισμός της (τάχα) αθεΐας, που ναι μεν φιλανθρωπεί (όσο), αλλά αντικατέστησε Τον Δημιουργό, με το αποκομμένο από Αυτόν, δημιούργημα. Κατά το Ουκ ελάτρευσαν, τη κτίσει οι θεόφρονες παρά τον Κτίσαντα˙ αλλά πυρός απειλήν ανδρείως πατήσαντες, χαίροντες έψαλλον˙ Υπερύμνητε, ο των Πατέρων Κύριος και Θεός, ευλογητός εί,.... με επόμενο, την μη άστοχη αντικατάσταση του αληθινού Θεού με την επιστήμη και μεταπτωτικά μελετήματα.       

Μεταξύ φιλίας των χειρόνων (θεών/δαιμόνων) (κάθετη διάσταση και προοπτική) και ‘’φιλανθρωπίας’’ χωρίς σημείο αναφοράς Τον Άνθρωπο (οριζόντια διάσταση) στο σύνολο σταυρός, επιλέγουμε την αντικειμενικότητα του Τιμίου Σταυρού και

ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία

π. Ἰωάννης Ρωμανίδης: "Ἐλεύθερος κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ κατάσταση φωτισμοῦ"

"Λοιπόν, ἐλεύθερος κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ κατάσταση φωτισμοῦ. Γι' αὐτὸ καὶ λέμε στὴν Ἐκκλησία «Εἰρήνη πάσι», διότι ἔτσι ἔχει τὴν εἰρήνη. «Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμὶν» (Ἰω Ιδ’, 27). Καὶ ὅταν λέει ὅτι σᾶς δίδω εἰρήνη, σημαίνει ὅτι σᾶς δίδω Πνεῦμα ἅγιον, προσευχὴ στὴν καρδιά, καὶ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος εἰρηνεύει, ἔχει τὴν δικαίωση. Ἔχει τὴν καταλλαγὴ μὲ τὸν Θεό. Ἀρχίζει νὰ γίνεται φίλος τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν φωτισμὸ καὶ μετὰ στὴν θέωση εἶναι 100% πλέον φίλος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐλεύθερος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν φθάνει στὸ νὰ ἀπαλλαγεῖ, ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν συμφεροντολογία, ὅπως στὴν κατάσταση τοῦ φωτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ στὴν κατάσταση τῆς Θεώσεως ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ τὰ.... στοιχεῖα τῆς φύσεως, διότι τρέφεται ἀπὸ τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ καὶ σ' αὐτὴν τὴν κατάσταση ἐὰν συνεχίσει μπορεῖ νὰ πάει καὶ χρόνια καὶ μῆνες κ.ο.κ. Ὁπότε ἡ καλύτερη μελέτη εἶναι νὰ ἐπανέλθουμε στοὺς βίους τῶν Ἁγίων νὰ τὰ δοῦμε ἐκεῖ καὶ νὰ καταλάβουμε ὅτι ἁμαρτία εἶναι ἔλλειψη φωτισμοῦ, ἐλευθερία εἶναι ἀπὸ τὸν φωτισμὸ στὴν θέωση"

----

…ΛΕΓΩ δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· (Γαλ.δ')

ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ τὰ.... στοιχεῖα τῆς φύσεως, διότι τρέφεται ἀπὸ τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ…. περνώντας από την νηπιακή βρώση ΓΗΣ – ΑΕΡΟΣ – ΠΥΡΟΣ – ΥΔΑΤΟΣ και πεμπτουσίας του κόσμου τούτου (όταν ευστοχεί

μέσα σε κάθε λόγο και προσέγγιση του ρδ’ ψαλμού

αναφέρει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής…. πως,

…κι αν αυτό ισχύει μέσα στους διάσπαρτους λόγους στην φύση, πόσο πιο εμφανώς ισχύουν και ‘’πρέπει’’ να ανευρεθούν μέσα στις Γραφές, ώστε να αποδώσουν στον καθένα μας ισχυρότερο πλέγμα πίστης και συγχρόνως θεολογικής κατάρτισης.

Αυτοί οι μυστικοί δεσμοί αναγνωρίζονται με δυσκολία, αφενός λόγω κάλυψής τους με πολύ χου και πολύ θολούρα νοός λόγω νέφους αμαρτιών* και αφετέρου λόγω του ότι η σύγχρονη παιδεία έχει στρίψει σε εντελώς άλλη (και λάθος) κατεύθυνση τις μέριμνες και μελέτες της. Σ’αυτούς τους ομολογουμένως δύσκολους καιρούς, που χρειάζεται επανευαγγελισμός, τα δύο παράλληλα σκέλη που θα μας προχωρήσουν σε πραγματική πρόοδο, είναι η καθαρή καρδιά και η πνευματική γνώση.

Κατά δε τον μέγα Ευθύμιο, τα όπλα μας είναι μελέτη, προσευχή, διάκριση.   

Με αυτά, πιστεύω πως θα κατορθωθεί χάριτι η μυστική ένωση όλων αυτών των λόγων με Τον πρωταίτιο Λόγο, καλύπτοντας τα κρατικά κενά της παιδείας. 

Με αφορμή την ερμηνεία των ψαλμών κατά τον αγ.Αρσένιο καππαδόκη και για ποιες περιπτώσεις διαβάζεται ο καθένας, και ιδιαίτερα για τον ρδ’ (104^ο) ψαλμό που αφορά : για να μετανοήσουν οι άνθρωποι και να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, δυο συνδετικές σκέψεις. 

προτυπώνονται ιστορικά και εν σκιαίς έξωθεν… και

περί ειρήνης και θυμού (αγ.Σιλουανού)

Ὅλοι ἐπιθυμοῦν τὴν εἰρήνη, μὰ δὲν ξέρουν πῶς νὰ τὴν ἀποκτήσουν. Ὁ Μέγας Παΐσιος κυριεύθηκε ἀπὸ θυμὸ καὶ παρακάλεσε τὸν Κύριο νὰ τὸν ἐλευθερώσει ἀπὸ αὐτὸ τὸ πάθος.

Ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε σ᾿ αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε: «Παΐσιε, ἂν θέλεις νὰ μὴν ὀργίζεσαι, μὴν ἐπιθυμεῖς τίποτε, μὴ κρίνεις καὶ μὴ μισήσεις κανένα καὶ θὰ ἔχεις τὴν εἰρήνη». Ἔτσι κάθε ἄνθρωπος ποὺ κάνει τὸ θέλημά του νὰ ὑποχωρεῖ ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων, θὰ εἶναι πάντα εἰρηνικὸς στὴν ψυχή. Ὅποιος ὅμως ἀγαπᾶ νὰ κάνει τὸ θέλημά του, αὐτὸς δὲν θἄχει εἰρήνη.

Ψυχὴ ποὺ παραδόθηκε στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ὑποφέρει εὔκολα κάθε θλίψη καὶ κάθε ἀσθένεια· γιατὶ τὸν καιρὸ τῆς ἀσθένειας παραμένει στὴ θέα τοῦ Θεοῦ καὶ προσεύχεται: «Κύριε, Σὺ βλέπεις τὴν ἀσθένειά μου. Ἐσὺ ξέρεις πόσο ἁμαρτωλὸς καὶ ἀδύνατος εἶμαι· βοήθησε μὲ νὰ ὑπομένω καὶ νὰ εὐχαριστῶ τὴν ἀγαθότητά Σου». Καὶ ὁ Κύριος ἀνακουφίζει τὸν πόνο καὶ ἡ ψυχὴ αἰσθάνεται τὴν ἐγγύτητα τοῦ Θεοῦ καὶ μένει κοντὰ στὸν Θεὸ γεμάτη χαρὰ καὶ εὐγνωμοσύνη.

Ἂν ὑποστεῖς καμιὰν ἀποτυχία, σκέψου: «Ὁ Κύριος βλέπει τὴν καρδιά μου καὶ ἂν εἶναι θέλημά Του, ὅλα θὰ εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τὸ δικό μου καὶ τῶν ἄλλων». Ἔτσι ἡ ψυχή σου θὰ ἔχει πάντα εἰρήνη. Ἀλλ᾿ ἂν ἀρχίζει κανεὶς νὰ παραπονεῖται: αὐτὸ δὲν

σύλληψη προφ.Προδρόμου (23 σεπ)

Απόστολος

γέγραπται γὰρ ὅτι ᾿Αβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας. ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα. αὗται γάρ εἰσι δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν ῎Αγαρ· τὸ γὰρ ῎Αγαρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν ῾Ιερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς· ἡ δὲ ἄνω ῾Ιερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν. γέγραπται γάρ· εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. (Γαλ, δ' 22-27) 

Ευαγγέλιο

᾿Εγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῾Ηρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας ᾿Αβιά, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων ᾿Ααρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ᾿Ελισάβετ. ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι. καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ ᾿Ελισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν. ᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου· καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος. ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην· καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον. καὶ εἶπε

Προσευχή του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή

"Δέσποτα γλυκύτατε Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, εξαπόστειλον την αγίαν σου χάριν και λύσόν με εκ των δεσμών της αμαρτίας. Φώτισόν μου το σκότος της ψυχής, όπως κατανοήσω το σον άπειρον έλεος, και αγαπήσω και ευχαριστήσω αξίως Σε τον γλυκύτατον Σωτήρα μου, τον άξιον πάσης αγάπης και ευχαριστίας. Ναι αγαθέ ευεργέτα μου και πολυεύσπλαχνε Κύριε· μη απώση αφ' ημών το σον έλεος, αλλά σπλαχνίσθητι το σον πλάσμα. Γινώσκω, Κύριε, το βάρος των εμών πλημμελημάτων, αλλά είδον και το σον ανείκαστον έλεος. Θεωρώ το σκότος της αναισθήτου μου ψυχής, αλλά πιστεύω με χρηστάς ελπίδας, αναμένων τον θείον σου φωτισμών και την απαλλαγήν των πονηρών μου κακών και όλεθρίων παθών· τη πρεσβεία της γλυκυτάτης Σου Μητρός Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και Πάντων των Άγίων. Αμήν."

Έτσι μή παύσης να παρακαλής έως τελευταίας σου αναπνοής και ο Θεός δυνατός είναι πληρώσαι την σην αίτησιν· Ω, ή δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

(Έκφρασις μοναχικής εμπειρίας. Έπιστολή προς ερημίτην κεφ Γ' Σελ, 407).

για τους ψαλμούς

''Προτιμότερο να σβήσει ο ήλιος παρά οι ψαλμοί του Δαυίδ.'' ~ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (PG.49,286 β`) 

`O Μέγας Βασίλειος μας αποκαλύπτει την ωφέλεια των θεόπνευστων ψαλμών του Δαυίδ : ''Ο Ψαλμός γαληνεύει τάς ψυχάς, τάς βραβεύει μέ ειρήνην, καθησυχάζει τούς θορύβους καί τά κύματα των λογισμών. Μαλακώνει τήν τάσιν της ψυχής διά θυμόν καί σωφρονίζει τήν ακολασίαν της. `Ο Ψαλμός συσφίγγει τήν φιλίαν, ενώνει τά χωρισμένα, συμφιλιώνει τούς εχθρούς. Διότι ποιος δύναται ακόμη νά θεωρή εχθρόν εκείνον μέ τόν οποίον ύψωσε τήν ιδίαν φωνήν πρός τόν Θεόν; `Ωστε η ψαλμωδία χορηγεί καί τό μέγιστον αγαθόν, τήν αγάπην, διότι επενόησεν ως συνδετικόν κρίκον διά τήν ένωσιν τήν από κοινού ψαλμωδίαν καί συναρμονίζει τόν λαόν εις τήν συμφωνίαν ενός χορού. `Ο ψαλμός τρέπει εις φυγήν τούς δαίμονας, επιφέρει τήν βοήθειαν των αγγέλων. Είναι όπλον εις τούς φόβους της νυκτός καί ανάπαυσις εις τούς κόπους της ημέρας. Ασφάλεια διά τά νήπια. Κόσμημα διά τούς ακμαίους εις τήν ηλικίαν άνδρας. Παρηγορία διά τούς πρεσβυτέρους. Στολίδι πάρα πολύ ταιριαστόν διά τάς γυναίκας. Κατοικίζει τάς ερήμους, σωφρονίζει τάς συγκεντρώσεις. είναι η βάσις διά τούς αρχαρίους, αύξησις αυτών πού προκόπτουν, στήριγμα των τελείων, φωνή της `Εκκλησίας. Αυτός λαμπρύνει τάς εορτάς, αυτός προξενεί τήν κατά Θεόν λύπην. Διότι ο ψαλμός εξάγει δάκρυ καί από πέτρινην καρδίαν. `Ο ψαλμός ειναι τό έργον των αγγέλων, τό ουράνιον πολίτευμα, τό πνευματικόν θυμίαμα. `Ω τί σοφή επινόησις του διδασκάλου, ο οποίος επενόησε νά ψάλλωμεν καί συγχρόνως νά μαθαίνωμεν τά ωφέλιμα.''  (ΕΠΕ 5, 15-17).

η θεολογία ως επιστήμη επιστημών κι η σχέση της με τις άλλες επιστήμες

Η Ορθόδοξη Θεολογία είναι επιστήμη και μάλι­στα θετική, διότι έχει γνωστικό αντικείμενο και χρη­σιμοποιεί επιστημονική μέθοδο. Στην ορθόδοξη πα­ράδοση διακρίνονται δύο γνώσεις ή σοφίες (Απόστο­λος Παύλος, Ιάκωβος Αδελφόθεος ως τον Γρηγόριο Παλαμά και τον Ευγένιο Βούλγαρη κ.λπ.). Υπάρχει η γνώση του ακτίστου (= Θεός) και η γνώση του κτι­στού (= ο κόσμος ως κτίση και δημιουργία). Η γνώ­ση του Θεού (θεογνωσία) είναι υπερφυσική και επιτυγχάνεται με την συνέργεια του ανθρώπου με τον Θεό. Η γνώση του κόσμου είναι φυσική και αποκτά­ται με την επιστημονική έρευνα. Μέθοδος της θείας γνώσης είναι η νήψη - κάθαρση της καρδιάς (Ψαλμ. ν’, 12 - Ματθ. ε’, 8). Θεολογία λοιπόν είναι η γνωσιολογία και γνώση του ακτίστου. Επιστήμη η γνωσιο­λογία και γνώση του κτιστού. Η γνώση στην επιστήμη της πίστεως ονομάζεται θέωση και είναι ο μόνος σκοπός της Ορθοδοξίας. Όλα τα λοιπά είναι μέσα προς αυτό το τέλος. 

Οι δύο γνωσιολογίες, κτιστού και ακτίστου, εργά­ζονται με διαφορετικά όργανα και γι' αυτό τα μεταξύ τους όρια είναι ευδιάκριτα. Όργανο της επιστήμης της πίστεως δεν είναι η διάνοια, αλλά η καρδιά, που μπορεί να δεχθεί την ενοίκηση του

μη πάντες απόστολοι; μη πάντες σταυροφόροι;

Με αφορμή την ύψωση του Τιμίου Σταυρού ‘’σήμερα’’ που όμως καλό θα ήταν να επιτελείται  η ανύψωσίς Του εν ημίν* καθ’ημέραν, μη σκεπαζόμενος από χώματα (χοϊκό ήτοι σαρκικό φρόνημα) και σκουπίδια που ο αντίδικος συνεχώς προσθέτει για να μας θολώνει τον νου και αμαυρώνει νου και χου, και την σε απόλυτη τιμή πάντες γαρ απόστολοι και σταυροφόροι, δυο σκέψεις πέραν της απόλυτης τιμής, δλδ την ανάπτυξη των προσήμων (+) και (-) , καθώς αυτά μας κάνουν μετόχους και προς τα κάτω αλλά και το ποθητόν άνω.   

* Πως γίνεται μέσα στην καρδιά μας η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου 

Γράφει ο απόστολος… 26 καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη, εἴτε δοξάζεται ἓν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη. 27 ῾Υμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. 28 Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα

πνευματική γνώμη περί του θύμου αδένος

από Ευαγγελία Παπαγιάννη (ευχαριστούμε για την πληροφορία)

Θύμος αδένας - ένα όργανο στο σώμα που βρίσκεται δίπλα στην καρδιά και παράγει σημαντικά κύτταρα του ανοσοποιητικού.

Ο θύμος αδένας μπορεί να ονομαστεί «βηματοδότης της ζωής» αλλά από την ηλικία των 35 και μετά σχεδόν εξαφανίζεται. Θυμοσίνη: Η ορμόνη του θύμου

Η θυμοσίνη διεγείρει την ανάπτυξη των Τ κυττάρων. Καθ 'όλη τη διάρκεια της παιδικής σας ηλικίας, τα λευκά αιμοσφαίρια που ονομάζονται λεμφοκύτταρα περνούν από τον θύμο αδένα , όπου μετατρέπονται σε Τ κύτταρα. 

Ο θύμος αδένας είναι ασυνήθιστος, καθώς είναι μεγαλύτερος και πιο δραστήριος στην παιδική ηλικία και συρρικνώνεται μετά την εφηβεία. . Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αναπτύσσεται ο θύμος αδένας μπορεί να ρίξει φως στη γήρανση και πώς το ανοσοποιητικό σύστημα αλλάζει μέσω της ζωής. 

Ο θύμος αδένας είναι ένα μικρό όργανο που βρίσκεται πίσω από το λαιμό, αλλά εκτελεί μια σημαντική δουλειά. Ο θύμος αδένας είναι το όργανο όπου 

Τέσσερις οι τοίχοι της απωλείας, τέσσερις και της σωτηρίας…

Τέσσερις είναι οι τοίχοι του νέου πύργου της Βαβέλ: Ο πρώτος τοίχος είναι η επιστήμη, ο δεύτερος είναι η βιομηχανία, ο τρίτος τοίχος είναι η πολιτική και ο τέταρτος τοίχος είναι ο εγωκεντρισμός. Και οι τέσσερις τοίχοι δεν έχουν την ευλογία του Θεού και είναι ενάντια* στο Θεό. Είναι σκοτεινοί σαν νύχτα χωρίς αστέρια και φεγγάρι. Σ’ αυτό τον πύργο κατοικούν κάποιοι σκοτεινοί άνθρωποι στους οποίους το σκοτάδι είναι πιο αγαπητό και από το φως. Από οποιαδήποτε πλευρά του πύργου και να σταθείτε, θα ακούσετε να φιλονικούν.

Μπροστά στον τοίχο των επιστημόνων θα ακούσετε παραμύθια για τον κόσμο και τον άνθρωπο και τόση φασαρία που θα βιαστείτε να φύγετε μακριά. Αν βρεθείτε στον τοίχο της βιομηχανίας, πάλι θα ακούσετε να φιλονικούν. Θα δείτε την

βάρη ζωής και εμπιστοσύνη

"Ἀφήνω στὸ Θεὸ τὶς στενοχώριες μου, καὶ Αὐτὸς θὰ μὲ διαθρέψη"

(Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

και με φυσικά σχήματα που ενδεικνύουν ευθέως τα πνευματικά ... Ἕνας γέροντας μιλοῦ­σε σὲ κάτι νεαρὰ παιδιά…Κάποια στιγμὴ σήκωσε ἕνα ποτήρι νερό, καὶ ὅλοι ὑπέθεσαν ὅτι θὰ τοὺς ἀπευθύνη τὴν κλασικὴ ἐρώτηση «εἶναι μισοάδειο ἢ μισογεμάτο».Ἀντὶ αὐτοῦ, μὲ ἕνα χαμόγελο στὸ πρόσωπο, ρώτησε: «Πόσο βαρὺ εἶναι αὐτὸ τὸ ποτήρι νερό;» Οἱ ἀπαντήσεις ποὺ ἀκούστηκαν κυμαίνονταν ἀπὸ 250 σὲ 600 γραμμάρια. Ἐκεῖνος ὅμως ἀπάντησε: «Τὸ ἀπόλυτο βάρος δὲν ἔχει σημασία… Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πόσο διάστημα τὸ κρατάω. Ἐὰν τὸ κρατήσω γιὰ ἕνα λεπτό, δὲν εἶναι ἕνα πρόβλημα. Ἐὰν τὸ κρατήσω γιὰ μία ὥρα, θὰ ἔχω ἕνα πόνο στὸν βραχίονά μου. Ἂν τὸ κρατήσω γιὰ μία μέρα, τὸ χέρι μου θὰ μουδιάση καὶ θὰ ἀρχίση νὰ παραλύη. Σὲ κάθε περίπτωση, τὸ βάρος τοῦ γυαλιοῦ δὲν ἀλλάζει, ἀλλὰ ὅσο πιὸ πολὺ τὸ κρατάω, τόσο πιὸ βαρὺ γίνεται». Ὁ γέροντας συνέχισε λέγοντας, «Τὰ ἄγχη καὶ οἱ ἀνησυχίες

περί του θείου σχεδίου

Το χαρακτηριστικό του Νοός του Θεού που και σε μας το προτείνει, και εξ Αυτού μεταγγίζεται χάρις, ο θέλων ομοιάσαι Αυτόν νους, σαν με κλεψύδρα, είναι η γρηγοράδα του, ο σώφρων λογισμός και η νήφουσα καρδία. 

Δυστυχώς δεν βλέπουμε πέραν του παρόντος προς το μέλλον, ούτε ένα κλάσμα δευτερολέπτου, του τι πρόκειται να συμβεί, παρά τις λογικοφανείς και νομοτελειακές υποθέσεις που μπορούμε να κάνουμε, κι αυτές καλυπτόμενες από πολλούς αστάθμητους παράγοντες, στο μέτρο της διακρίσεως, πίστεως (που μπορεί ο Θεός να επέμβει) αλλά και φαντασίας μας. 

Κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή, Ο Λόγος και ο λόγος, είναι δύο πρόσωπα σε έναν χωρίς ασυνέχεια διάλογο. 

Κι Ο παντοδύναμος Κύριος που κλίνει ουρανούς μέσα στην ευσπλαγχνία Του και στέρεο θέλημά Του (θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν) δυναμικά προσαρμόζει το σχέδιο σωτηρίας σύμφωνα με τις ανθρώπινες επιλογές που προηγούνται. Για τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί, ως

περιεχόμενα από α' έως και γ' τόμο (η έσω Ζωή)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ α’τόμου

 

λιτή περιγραφή και παρουσίαση (προεισαγωγικό σημείωμα)

Εισαγωγή    

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ     

ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ          

Καρδία          

Πως γίνεται μέσα στην καρδιά μας η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου        

Τα δύο άκρα του φωτισμού (από την είσοδο έστω και μιας ακτίνας Φωτός έως της πλήρους μετοχής)         

η πορεία του ισραήλ (νους ορώμενος τω Θεώ) στην έρημο...

Για τον θεόπτη προφ.Μωυσή     

Ο Κύριος, ο σατανάς και τα πουλιά του ηλικιωμένου ιερέα           

Τι συμβαίνει όταν ο Αρχάγγελος έρχεται να πάρει τη ψυχή!

μνήμη Θεού και προσευχή (αγ.Θεοφάνης έγκλειστος)        Μετεωρισμός           

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΕΟΥ       

Ἡ Ἄκτιστη Ἐκκλησία (κατά τον αγ.Πορφύριο)          

περιεχόμενα από α' έως και ε' τόμο (Η είσοδος του Παντοκράτορος στον κόσμο κι η έξοδος του κόσμου μας, προς Αυτόν)

(από αρθρογραφία)

 

 

 

 

Περιεχόμενα 5^ου α

 

·       Εισαγωγή    

·       Ψυχή. Πότε δημιουργείται, που κατοικεί, τι είναι, τα μέρη της...  

·       Ο ΘΕΟΣ vs ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ  

·       Τριάδα και αυτογνωσία. Αυτογνωσία και Τριάδος θεογνωσία.     

·       γενεαί δεκατέσσερας...    

·       Ενχρονίσθη και εχωρήθη

·       Οδοδείκτες και Οδός, Αγάπης και Αλήθειας (πνευματική προπαιδειά και κυρίως παιδεία).    

·       Οι δρόμοι και Ο Δρόμος   

·       Μεταβολισμός φυσικός και πνευματικός       

πρότυπα ανθρώπων σε σχέση με το Φως

Κι ο άνθρωπος λόγω της ελευθερίας του και της μοναδικής και ανεπανάληπτης κατάστασης που βιώνει, δίνει πολλές ερμηνείες για ποιο φως μιλάμε. Άλλοι αναφέρονται για το τεχνητό ή επιστημονικό φως, άλλοι για το φυσικό των άστρων (με πόδα τον ήλιο και αντίποδα τα άστρα και την σελήνη) και άλλοι (μάλλον λίγοι επί γης) ορθοδόξως για το Φως το άδυτον.

Αποδεκτά και υπαρκτά όλα, αλλά μας συμφέρει να περάσει η συνείδησή μας από το ένα στο άλλο και υψηλότερο και πνευματικότερο και αιώνιο.

Μας συμφέρει η επιστροφή και μετοχή μέσα στο Φως  (2), νάμαστε λόγοι όπως προπτωτικά μέσα στον Λόγο, παρά απέναντι (5) όπως εκάθησε ο έκπτωτος ΑΔΑΜ (Γεν.γ’24) φωτιζόμενοι από το Φως (και ήλιο), αλλά ωδυρόμενος για το χάσιμο του παραδείσου, και ακόμη καλύτερα από το κατέναντι  (Γεν.δ’16) όπου στήθηκε ο Κάιν μετά τον φόνο του Άβελ, φωτιζόμενος από αστέρες και σελήνη, πέφτοντας από τον φωτισμό στον διαφωτισμό, από την μονοθεΐα στην πολυθεΐα και ειδωλολατρεία. Κι αυτό γιατί ανάλογα με το αν είναι ευθύς ή από διάχυση φωτισμός της ψυχής και συνείδησης, ‘’κυνηγά’’ ή την όαση (999) ή τον ομοιάζοντα αντικατοπτρισμό (666) και είδωλο της όασης, με επόμενη βεβαία κατάληξη. Ή σωτηρία ή απώλεια. Ή ξεδίψασμα και Ζωή ή θάνατος.    

παραστατικά κάπως…

Εκ της θέσεως του ανθρώπου και διαθέσεως φωτισμού, η προοπτική.

Αναφέρει Ο Κύριος : … 14 ῾Υμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον

εκ των χαρισμάτων του γέροντα Αμβροσίου

Ό Γέροντας είχε ακόμα το χάρισμα να βρίσκει νερό στο έδαφος, και μάλιστα να γνωρίζει το βάθος στο οποίο είναι και την ποιότητα του! Έκανε έναν μορφασμό με τα χείλη και τη γλώσσα σαν να το γευόταν και σου έλεγε τη γεύση του!

Είχε πει, πώς τού είχε μεταδώσει αυτή την ικανότητα ο Γέροντας Πορφύριος ακουμπώντας τον στον ώμο. Κι αυτό το πετύχαινε, είτε περπατώντας σ' ένα συγκεκριμένο μέρος και απλώνοντας προς το έδαφος το χέρι του, πού έτρεμε ολόκληρο ανεξέλεγκτα και με μεγάλη δύναμη λες και είχε εξαρθρωθεί, είτε τοποθετώντας την παλάμη του πάνω σ' ένα χάρτη, ή και σ' ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα.

Επίσης, μπορούσε να βρίσκει σε ποιο μέρος είχε πολλά ψάρια. Έτσι, όταν μερικοί από τη Θεσσαλονίκη τού πήγαν κάποτε ένα χάρτη, πέρασε από πάνω το χέρι του και στα σημεία οπού τρεμόπαιζε τούς αποκάλυψε ότι ήταν ψαρότοποι !

Οι άνθρωποι διαπίστωσαν αργότερα ότι όλες οι περιοχές πού έδειξε ήταν γεμάτες, αλλά και προστατευόμενες από την Ελληνική πολιτεία, οπότε απαγορεύεται το

διερχόμενοι δια πυρός και ύδατος (και περί τεστ ιού και Υιού)

Πολύς λόγος γίνεται αυτές τις μέρες, με το αν θα περνούσαμε το πολυδιαφημισμένο τεστ, αν θα έβγαινε αυτό θετικό ή αρνητικό για να χαρούμε ή όχι. Να φοβηθούμε, να πάρουμε μέτρα….

Πέραν όμως το άστατον της κοσμικής και χοϊκής χαράς ή λύπης που εναλλάσσονται διαρκώς, κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα ένα είναι πραγματικής αιώνιας χαράς ή λύπης, ανάλογα με το αν περάσουμε άλλο τεστ. Φυσικοπνευματικό.

Καλούμαστε να διέλθουμε δια πυρός και ύδατος.

…‘’σήμερα’’ Κυριακή 9 αυγ ακούστηκαν τα αναγνώσματα*, αποστολικό και ευαγγέλιο, που αφορούν την διέλευσή μας δια πυρός και ύδατος. Το σήμερον της εκκλησίας, ως συμπόρευση (έως της συντελείας) με Του Πατρός το απαύγασμα Φως, και Κύριο, είναι κάθε μέρα.  

Ο Θεός πυρ τυγχάνει… ναός του Θεού είμαστε και, ανάλογα με τι υλικά θα διαλέξουμε να οικοδομήσουμε το οικοδόμημά μας, το ερχόμενο πυρ θα αποδείξει αν θα περάσουμε το τεστ ή όχι.

Αν χρησιμοποιήσουμε πολύτιμα υλικά, όπως χρυσό, άργυρο, τιμίους λίθους…. θα αντέξουν στο πυρ. Αν χρησιμοποιήσουμε άχυρο, θα καεί.

Αν στην πνευματική οικοδομή χρησιμοποιήσουμε την προσευχή, την νηστεία, την ακρόαση και τήρηση (σταυρός) τα μυστήρια της εξομολογήσεως και θείας κοινωνίας, θα αντέξει. Όλα τα υλικά του κόσμου και τα διανοήματά του σαν αρχές και αξίες, σαν άχυρα θα καούν καθώς αυτά δεν αντέχουν στο πυρ της