ο ακόλαστος ευνούχος

οσίου Ανδρέα δια XC σαλού

Όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται ακατάπαυστα

Ας μη νομίσει κανείς, αδελφοί μου Χριστιανοί, πώς μόνο οι ιερωμένοι και οι μοναχοί έχουν χρέος να προσεύχονται ακατάπαυστα και παντοτινά και όχι οι

κοσμικοί. Όχι, όχι. Όλοι γενικά οι Χριστιανοί έχουμε χρέος πάντοτε να βρισκόμαστε σε προσευχή. Ο αγιότατος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Φιλόθεος γράφει σχετικά τα εξής στο Βίο του αγίου Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης (του Παλαμά).

Ο θείος Γρηγόριος είχε ένα φίλο αγαπημένο ονομαζόμενο Ιώβ, άνθρωπο απλούστατο και πολύ ενάρετο, με τον οποίο συνομιλώντας μία φορά του είπε και περί προσευχής και πώς κάθε Χριστιανός γενικά πρέπει να αγωνίζεται πάντοτε στην προσευχή και να προσεύχεται ακατάπαυστα, καθώς παραγγέλλει ο Απόστολος Παύλος σε όλους τούς Χριστιανούς: « Αδιαλείπτως προσεύχεσθε», και καθώς λέει και ο προφήτης Δαβίδ, με όλο πού ήταν βασιλιάς κι είχε όλες τις φροντίδες του βασιλείου του: «Βλέπω πάντοτε τον Κύριο μπροστά μου» (μέσω της προσευχής) · και καθώς διδάσκει ο Θεολόγος Γρηγόριος όλους τούς Χριστιανούς λέγοντας ότι πρέπει να μνημονεύομε με την προσευχή το όνομα του Θεού περισσότερο από όσο αναπνέομε. Και λέγοντας αυτά ο Άγιος στον φίλο του Ιώβ κι άλλα περισσότερα, του έλεγε ακόμη πώς πρέπει κι εμείς να κάνομε υπακοή στις παραγγελίες των Αγίων, και όχι μόνο να προσευχόμαστε εμείς παντοτινά, αλλά να διδάσκομε κι όλους τούς άλλους, μοναχούς και λαϊκούς, σοφούς και αμόρφωτους, άνδρες και γυναίκες και παιδιά, και να τους παρακινούμε να προσεύχονται ακατάπαυστα. Ακούγοντας αυτά ο γέροντας εκείνος Ιώβ, τα θεώρησε καινοτομία κι άρχισε να αντιλέγει

Μνήμη Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος: Ὁ Πατριάρχης ποὺ ζοῦσε γιὰ νὰ ἐλεεῖ

Τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ὁ Ἰωάννης γεννήθηκε στὸ νησὶ τῆς Κύπρου. Ὁ πατέρας του ἦταν ἔπαρχος, ὁ ἐπιφανὴς Ἐπιφάνιος. Ὁ Ἰωάννης ἀνατράφηκε παιδιόθεν ὡς ἀληθινὸς χριστιανὸς καὶ παρὰ τὴ θέλησή του, ἐξαιτίας τῆς ἐπιμονῆς τῶν γονέων του, νυμφεύθηκε καὶ ἀπέκτησε παιδιά. Κατὰ Θεία Πρόνοια, τόσο ἡ σύζυγος ὅσο καὶ τὰ παιδιὰ του ἔφυγαν σύντομα ἀπ’ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ὁ Ἰωάννης ἄρχισε σύντομα νὰ γίνεται γνωστὸς γιὰ τὴ μεγάλη εὐσπλαχνία καὶ θεοσέβειά του, μὲ ἀποτέλεσμα ἐπὶ βασιλείας τοῦ Ἡρακλείου νὰ ἐκλεγεῖ πατριάρχης Ἀλεξάνδρειας (610). Ἐπὶ μία δεκαετία κυβέρνησε ἀσφαλῶς, ὡς ἀληθινὸς ποιμένας, τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας, διασφαλίζοντας τὴν ἀπὸ κινδύνους εἰδωλολατρῶν καὶ αἱρετικῶν. Μιλώντας κάποτε στὸ ποίμνιό του ὁ ἐνάρετος ἅγιος Ἰωάννης, εἶπε: «Ἐὰν ἐπιθυμεῖτε νὰ εἶστε εὐγενεῖς, μὴν ἀναζητεῖτε τὴν εὐγένεια στὸ αἷμα ἀλλὰ στὶς ἀρετές, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθινὴ εὐγένεια!».

Ὅλοι οἱ ἅγιοι διακρίνονταν γιὰ τὸ ἔλεός τους, ἀλλὰ ὁ ἅγιος πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ἦταν ἀπολύτως ἀφιερωμένος στὴ θαυμάσια ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης. Ἐξ οὐ καὶ ἐπονομάστηκε «ὁ Ἐλεήμων». Κάποτε, ἐνῶ τελοῦσε τὴ Θεία Λειτουργία, ἀναλογίστηκε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ: «Γι’ αὐτό, ὅταν προσφέρεις τὸ δῶρο σου στὸ ναὸ κι ἐκεῖ θυμηθεῖς πὼς ὁ ἀδελφός σου ἔχει κάτι ἐναντίον σου, ἄφησε ἐκεῖ, μπροστὰ στὸ θυσιαστήριο τοῦ ναοῦ, τὸ δῶρο σου, καὶ πήγαινε νὰ συμφιλιωθεῖς πρῶτα μὲ τὸν ἀδελφό σου, καὶ ὕστερα ἔλα νὰ...

Ἅγιος Νεκτάριος ὁ θαυματουργός

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ὁ θαυματουργός

ΑΡΕΤΗΣ ΦΙΛΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ, ΕΝΘΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΡΑΠΩΝ

---

Ἀφιέρωμα ἐλάχιστο στὸν Ἅγιο Νεκτάριο, προστάτη ἰσόβιο, πρεσβύτη ἀέναο, παροχέα ἀφειδή.Στοιχεῖα βιογραφικά, περὶ προσφορᾶς στὴν λειτουργική, ὑμνογραφία, θεολογία, ἀπολογητική, διδακτική, μοναχισμό κλπ. Ἀποσπάσματα ἀπὸ κείμενα τοῦ ἰδίου, καθὼς καὶ ἐγκύρων μελετητῶν συγγραφέων. Τινὰ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐλήφθησαν ἐκ τῆς σελίδος http://www.i-m-patron.gr/agiosnektarios/ καὶ παρατίθενται ἐδῶ σὲ πολυτονικὸ τρόπο γραφῆς. Ταῖς τοῦ ἱεράρχου σου πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησόν με τὸν ἀναξίως αὐτοῦ ὁμώνυμον.

Περὶ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου
Βιογραφικὰ Στοιχεῖα
Ὁ Ἅγιος καὶ τὸ βίωμα τῆς Ὀρθοδοξίας
Διδάγματα ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ ἁγίου
Πτυχιοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Διακονία εἰς τὴν Ῥιζάρειον Σχολήν
Προσκύνημα στὸ Ἅγιον Ὄρος 

λογομαχία αγγέλου και δαίμονος

ο φιλάργυρος μοναχός, λογομαχία αγγέλου και δαίμονος, επέμβαση αγίου Ανδρέα δια XC σαλού και μεταστροφή μοναχού

Η καθαρή καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι' αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου». (Β' Κορ. 6, 16).

Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ' αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι;

Δεν βρίσκονται όλα τ' αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ' αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό!
 

τι είναι η προσευχή - Κάλλιστος Γουέαρ

4 βίντεο σε 1, υπό την επιμέλεια και υποτιτλισμό εκ της Αγίας Ζώνης (σύνολο εδώ, αρχής γενομένης από το 1/6 : http://www.youtube.com/watch?v=PRnPtOmY-3w&list=PL0FC9F1B9B14E33BE&index=1 )

τα άλλα 2 (αν θέλετε να τα παρακολουθήσετε), αφορούν ομιλίες του για τον σύγχρονο κόσμο και Ορθοδοξία και εθνικισμός

---

ψάχνοντας για το βιβλίο: η δύναμη του Ονόματος βρήκα τα παραπάνω βίντεο και τα συνέθεσα σε 1, για ευχέρεια παρακολούθησης (30')   

Θαύμα στον πόλεμο του 1940 - Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Κάποιος νέος διηγόταν: 
«Είμαι Πειραιώτης. 
Μόλις επέστρεψα από το 
αλβανικό μέτωπο. 
Κινδύνεψα. Δίπλα μου 
ακριβώς, έπεσε μια οβίδα. 
Άνοιξε ολόκληρο πηγάδι. 
Εκείνη τη στιγμή, 
έρχεται αστραπιαία ένας 
παπάς – πού βρέθηκε; - 
και μου δίνει μια γερή 
σπρωξιά. Μ’ έριξε στο 
χώμα, αντίθετα από 
την οβίδα. Γλίτωσα, κυριολεκτικά από Θαύμα.

Όταν γύρισα στον Πειραιά, άρχισα να ρωτώ γνωστούς παπάδες και 
να κοιτάζω φωτογραφίες Ιερωμένων, για να βρω τον παπά που μ’ έσωσε...
 

Εκείνος, μόλις μ’ έσπρωξε, εξαφανίστηκε. Ταραγμένος όπως 
ήμουν, ούτε που μού 

Άγνωστες μαρτυρίες για τις εμφανίσεις της Παναγίας και άλλων αγίων ...το '40

Άγνωστες μαρτυρίες για τις εμφανίσεις της Παναγίας στα βουνά της Πίνδου στον πόλεμο του 1940.

επιμέλεια: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας σημειώθηκαν σε πολλές περιοχές του ελλαδικού χώρου κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά στην πρώτη γραμμή του πολέμου, στα ελληνοαλβανικά σύνορα και την Πίνδο, η Παναγία ήταν η προστάτιδα και οδηγός των στρατιωτών. Οι στρατιώτες την έβλεπαν με τα μάτια της πίστης τους να τους εμψυχώνει και να τους «σκεπάζει», καθώς πολεμούσαν στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας.

Ενδεικτική είναι η μαρτυρία της Β. Μπούρη σύμφωνα με την οποία ο θείος της,

άρση των πέπλων ή ακολουθώντας τα ίχνη των αγίων…

Ο Άγιος Σπυρίδωνας ‘’τρώει’’ τα παπούτσια που του φοράνε στο άγιο σκήνωμά του στην Κέρκυρα. Αφού φαγώνονται, εκεί στο σημείο επαφής του ουρανού με τη γη, δεν μπορεί, θα αφήνει τα ίχνη του περάσματός του!!

Κι ο αρχάγγελος Μιχαήλ στο Μανταμάδος πάλι τρώγονται τα σιδερένια του παπούτσια!! Και του αγίου Γρηγορίου τα παντοφλάκια που χαρίζει την θεολογία!

Κι ενώ ο άγιος Σπυρίδων από Κύπρο (και το χαίρε νύμφη – ως νησί της αφροδίτης) πέρασε δια της Κωνσταντινουπόλεως (και το χαίρε της Ανύμφευτης Νύμφης – δι ευχών της γλυκυτάτης Θεοτόκου) στην Κέρκυρα, στον πόδα του όρους Παντοκράτορα, 

…ο άγιος Ιωάννης ο θεολόγος πέρασε ‘’ευθέως’’ στην Πάτμο (ως άλλη Μαρία παρακαθίσασα παρά τους πόδας Του Κυρίου – με προσευχητική κυκλική κίνηση του νου, που δι αυτής υπόσχεται Ο Κύριος ότι  θέλω μένειν έως έρχομαι …

Απόλλων, Αφροδίτη, Αχιλλέας, φώτα και ΦΩΣ

Αφορμή για το παρόν, είναι μια παρατηρηθείσα λεπτή (έως μεγαλύτερη) κλίση προς το ελληνικό (με παράλληλη αποστροφή του εβραϊκού), που είναι όμως ικανή να χαθεί η ισορροπία της Ορθοδοξίας, που κινείται στην κόψη του ξυραφιού.

Καταγράφηκε η όλη διάσταση του ''φωτός'' μέσα στον κόσμο, με τις 2 σ+οφίες, που αποδίδουν και την ανάλογη (μετά το ΦΩΣ-ΟΦΙΣ) ΟΨΙ των ακολουθούντων.

Άγγελοι και δαίμονες (άγγελοι κι αυτοί αλλά πεπτωκότες, άσχημοι, μισάνθρωποι, μισόκαλοι...) προβάλλουν ΦΩΣ και ''φως'' για να ελκύσουν ψυχές. Κεντρομόλος και φυγόκεντρος δρα πάνω στην συνείδηση και αυτό που είναι μέσα στην καρδιά καθορίζει το επόμενο βήμα προς τη μία κατεύθυνση ή την άλλη. 

Σα φως παρουσιάστηκε στον κόσμο και ο απόλλων και σήμερα ακόμη απότι φαίνεται έχει οπαδούς. Από το φιλελληνικό πνεύμα, που αδιάκριτα εισάγει μαζί με την ουσία που υγιώς χρησιμοποιείται ως οδοδείκτης της Οδού και στοιχεία που ασθενούν τον άνθρωπο. Ειδικά αυτών που το καλώς λίαν δεν τους δελεάζει, αλλά ποθούν το άριστα της ελληνορθοδόξου παιδείας, αμήν ο καλός Θεός να δίνει διάκριση της ειδοποιού διαφοράς. Κι αυτό γιατί, ενώ ο απόλλων μπήκε δολίως στο απυρόβλητο, για να μην πω και σε θρόνο, η αφροδίτη συνεχίζει να ονομάζεται αποσπερίτης και αυγερινός και εωσφόρος, συστέλλοντας τους ορθοδόξους. 

Σε κάποια ανάρτηση και σχόλια, υπήρχε προσωπικός μου προβληματισμός (γιατί αλλιώς άκουσα και αλλιώς μου γνωρίζουν οι γνώστες), τα περί θανάτου του Αχιλλέα, αφού είχε τρωτή φτέρνα.

άγιος Νεκτάριος και ρουμάνοι...

"Πραγματικό περιστατικό με τον Άγιο Νεκτάριο!" 
"Πριν δύο περίπου μήνες, η θεία της φίλης μας Μ. πήγε για προσκύνημα στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα. Όταν έφτασαν διαπίστωσαν ότι υπήρχε πάρα πολύς κόσμος και ότι όλοι ήταν Ρουμάνοι. Παραξενεύτηκαν από το πλήθος των Ρουμάνων και μία Ελληνίδα που ήξερε λίγα Ρουμανικά και κάποια Αγγλικά μπόρεσε να συνεννοηθεί και ρώτησε μία κυρία από τους ξένους προσκυνητές πως γίνεται και ήρθε όλος αυτός ο κόσμος από τη Ρουμανία στην μικρή Αίγινα. Η απάντηση ήταν η εξής: «Εμείς», της είπε η κυρία, «είμαστε από ένα χωριό της Ρουμανίας στο οποίο δεν είχαμε ιερέα. Παρακαλούσαμε τον Μητροπολίτη να μας στείλει κάποιον... ιερέα για να βαφτίσουμε τα παιδιά μας, να λειτουργηθούμε,

από αδελφικό site...

Αγαπητοί αναγνώστες καλή υπομονή.

  Σας προτείνω από το  ΠΑΖΛ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ τo περιοδικό

Σσστ!!! Επιλογές 2013-3ο Έτος-32ο Τεύχος

Επιπλέον σας προτείνω από το ιστολόγιό μου  Σσστ!! Ησυχία ... κοιμάται  να διαβάσετε  τις παρακάτω αναρτήσεις:

• Γυναίκα μου, έστειλες την Παναγία στο σπίτι μας!
• ¨ΡΩΜΝΙΟΣ¨ - 7ο ΤΕΥΧΟΣ - ΜΑΙΟΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2012
• Άγνωστοι Έλληνες: Ενδείξεις Ελληνικής επιρροής στη...
• Φουντώνει η αντίδραση των τουρκοφρόνων…
• Γάμος καὶ οἰκογένεια
• Πόσοι να είναι οι απόγονοι των Ελλήνων σήμερα στη ...
• Σκληρή ανακοίνωση Νικολόπουλου και ερώτηση για το ...
• Ελαιοθεραπεία: Αποτοξίνωση από το στόμα με τη χρήσ...
• Τίμησε την πατρίδα της, είπε όχι στους Τούρκους κα...
• Ο 29χρονος Γιάννης Ανδρεαδάκης έβαλε λαδολέμονο σε...
• Η απάτη τής κλιματικής αλλαγής
• ΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ 121 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟ...
• Άγνωστοι Έλληνες: Το μυστικό των Ίνκας
• Πρωτοχριστιανική οδοιπορία στη γη των Πυγμαίων
• Χορεύοντας στον βυθό με αναπηρικό καροτσάκι! (vid)...
• Η θρησκεία διδάσκεται, δεν επιβάλλεται…
• Πως βλέπουν το Σύνταγμα της Ελλάδος;
• Tα ποντιακά της Τουρκίας
• Ρωμηός, Γραικός, Έλλην
• Μειονότητες και Μη-οντότητες: Η κατασκευή μειονοτή...
• ” Οι πολλαπλές επαφές της ελληνικής ΑΟΖ “
• Βόμβα από τον Αλέξη Μητρόπουλο πίσω από τον “καπνό...
• Η επιστήμη της συγχώρεσης από τον Γέροντα Ιάκωβο Τ...
• Αυτός είναι ο Έλληνας που... ντρόπιασε την Apple!

  Για αποσυμφόρηση των ταχυδρομείων μας, θα σας ενημερώνω στην αρχή  κάθε μήνα, για τις αναρτήσεις του προηγουμένου.

       Όποιος επιθυμεί καθημερινές ενημερώσεις  από τα ιστολόγιά μου, ας γραφεί συνδρομητής σ΄ αυτά.

      Όποιος επιθυμεί ας το προωθήσει στους φίλους του.

     

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

-- Εὐάγγελος Βεδές


http://e-puzzle.blogspot.gr/2012/03/6.html

για τον χωροχρόνο...

σίγουρα έχετε διαβάσει από τους ψαλμούς αλλά και από βιώματα αγίων, ότι χίλια έτη παρ'ανθρώποις, ημέρα μία παρά Θεώ. Πάλι αντίστοιχα σε βιώματα που επέτρεψε ο καλός Θεός πάλι αγίων ο χρόνος περνά πολύ δύσκολα στην κόλαση.

Ρώτησε ο Θεός κάποιον για ένα του αμάρτημα. Θέλεις να ταλαιπωρηθείς 3 χρόνια από μια αμαρτία ή να περάσεις 3 ώρες στην κόλαση; και ο μοναχός απάντησε καλύτερα 3 ώρες στην κόλαση... Όταν τον ξαναεπισκέφτηκε ο άγγελός του στην

Για τα γενέθλια...

Είναι συνήθεια των ανθρώπων, περισσότερο ως φυσική χαρά, μνήμη και κοινωνικότητα, κάποιοι να τα γιορτάζουν.

Συνήθως στην Ορθοδοξία, εγκαθιστώμενη βιωματικά η άνωθεν χαρά, η υπεράνω του κόσμου τούτου, αναφαίρετη χαρά, η προηγούμενη κοσμική χαρά χάνει την αίγλη της και άλλοι αυστηρότερα ενώ άλλοι πιο ήπια, μέμφονται αυτά (τα γενέθλια) ως  κοσμικό ‘’ανούσιο’’ γεγονός για τα πνευματικά δεδομένα.

Προσανατολισμένοι προς το ποθούμενο τέρμα του σταδίου και αγώνα μας και φιλοσοφούντες το μηδένα προ του τέλους μακάριζε, χωρίς να καταλύεται ο νόμος,

σχόλια πάνω στη Θεωρία του Χάους...

σχόλια πάνω στο:  Η Θεωρία του Χάους και το Φαινόμενο της Πεταλούδας

Αναζητούντες οι άνθρωποι την Αλήθεια ...καλά κάνουν και επιστημονικά ''ιχνηλατούν'' την θεωρία. 

Μοιάζει όμως αυτή η εντυπωμένη κραδαστικά πεταλούδα, 

(Ο ελκυστής του Λόρεντζ - διάγραμμα πεταλούδας) 

''θεολογικά'' περισσότερο σαν ους (αυτί) με λωβό. Το πτερύγιο, που δεν αποτυπούται εμφανώς είναι γιατί στα ορώμενα από τα χοϊκά μας μάτια υπάρχει ''κόφτης'' συχνοτήτων όρασης και πολωτής. Στο σύνολο ορωμένων διακρίνεται ο ελκυστής, που ωμοιάζει με το δεξί (ειδικά) ωτίον, το οποίο με τη σειρά του, όχι τυχαία μοιάζει με έμβρυο (λωβός κεφαλή όπως το έμβρυο μέσα στη μήτρα, ανάποδα, (σαν 6) και το πτερύγιο την σπονδυλική του στήλη. 

Μπροστά σε αυτήν την εκτός του κόσμου τούτου Αλήθεια, πραγματικά είμαστε έμβρυα. Έμβρυα ακρόασης του Λόγου, που επειδή φανήκαμε νήπια του νου, γεννήθηκε για μας ως Νήπιο Ο Κύριος του Παντός. 

Κι η Αλήθεια, έλκει. Κι η ολκάς των θελόντων σωθήναι Παναγία, που εκυοφόρησε, ενχρόνισε και εχώρεσε Τον Λόγο, εισάγει μέσα στον κόσμο το Φως εκ Φωτός, οπότε και κάθε πρόβλεψη (καλοφωτισμένη από Άγιο Πνεύμα). Πάνω σε αυτό το επιστημονικό ''μοντέλο'' αποκτά την ακρίβειά της σε

Οδοδείκτες και Οδός, Αγάπης και Αλήθειας (πνευματική προπαιδειά και κυρίως παιδεία).

διορθωθέν κατάτι...

Όλοι ή πολλοί μιλάνε για αγάπες και αλήθειες… Εν μέσω αυτών διακριτικά κεκαλυμμένη άλλοτε, αποκεκαλυμμένη ή προς ανακάλυψη από τους φιλάγαθους και φιλαλήθεις ανθρώπους σε κάθε εποχή, υπάρχει Η Αγάπη και Η Αλήθεια (με κεφαλαία). Εν μέσω υποκειμενικών τα αντικειμενικά.

Όπως κάθε θησαυρός προσπερνιέται ή ποθείται ανάλογα με τον προσεγγίζοντα και γνώστη της αξίας, έτσι και η αναγνώριση και η κίνηση προς κατάκτηση Της Αγάπης και Της Αλήθειας, απαιτεί παιδειά ψυχών και σωμάτων.

Από την πηγή μέχρι το τέρμα, η Οδός και οι προηγούμενοι Αυτής οδοδείκτες (και

Αρχή σοφίας…

Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου,

Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις,

Αρχή και τέλος σοφίας η (μετά φόβου και πίστεως και αγάπης) Τριαδικού Θεού επίσκεψις.

Ο Προφήτης Δαβίδ λέγει ότι: «αρχή σοφίας φόβος Κυρίου», ο δε Σολομών λέγει: «φόβος Κυρίου εστί διδασκαλία και σοφία», ενώ στο βιβλίο Σοφία Σειράχ διαβάζουμε ότι ο φόβος του Κυρίου είναι ανώτερος από κάθε αρετή. Στις Παροιμίες (14, 27) διαβάζουμε ότι ο φόβος του Θεού είναι πηγή της ζωής, και στην Σοφία Σειράχ ότι είναι η ρίζα της σοφίας. Κατά τον Προφήτη Ησαϊα (33,5) ο φόβος του Θεού είναι αιώνιος θησαυρός της δικαιοσύνης, ενώ κατά τον Προφήτη Ιερεμία (39,40) ο φόβος του Κυρίου είναι δώρο του Θεού. «Και δώσω αυτοίς οδόν ετέραν και καρδίαν ετέραν του φοβηθήναι με πάσας τας ημέρας... και τον φόβον μου δώσω εις την καρδίαν αυτών προς το μη άποστήναι αυτούς απ’ εμού».*

Θάταν αδιακρισία αν όλοι οι φόβοι μπαίνανε στο ίδιο τσουβάλι. Λειτουργικά, ο φόβος και η ελπίδα ως πηγαίες δυνάμεις της ψυχής δεν πρέπει να μηδενιστούν αλλά να διοχετευτούν/μεταστραφούν εύστοχα από αιτίες αιχμαλωσίας στην

καλή κι ευλογημένη χρονιά ...

Ἄναρχε τρσήλιε Βασιλεῦ, ὁ καιρῶν καὶ χρόνων, τὰς ἑλίξεις περισκοπῶν, εὐλόγησον τὸν κύκλον, τῆς νέας περιόδου, τὰς ἀγαθάς σου δόσεις πᾶσι δωρούμενος.

αμήν αυτή η έλιξις να προσθέσει στον καθένα ευθεία εξέλιξη (κυκλική κίνηση του νου, προσευχητική) και ανέλιξη, σπειροειδή προς τα άνω, (άθροισμα κυκλικής και ευθείας) προς Τον Παντοκράτορα και ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ εν Σώματι Χριστού με τις δωρεές Του!! καλή κι ευλογημένη

Πνευματικές Δοκιμασίες - Θεοεγκατάλειψη

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
ΘΕΟΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ
(σελ 259, αποσπάσματα)

Η οδός του χριστιανού σε γενικές γραμμές είναι τέτοιας λογής.

Στην αρχή ο άνθρωπος προσελκύεται από το Θεό με τη δωρεά της χάρης, κι όταν έχει πια προσελκυσθεί, τότε αρχίζει μακρά περίοδος δοκιμασίας. Δοκιμάζεται η ελευθερία του ανθρώπου και η εμπιστοσύνη του στο Θεό, και δοκιμάζεται «σκληρά».

Στην αρχή οι αιτήσεις προς το Θεό, μικρές και μεγάλες, ακόμη και οι παρακλήσεις πού μόλις εκφράζονται, εκπληρώνονται συνήθως με γρήγορο και θαυμαστό τρόπο από το Θεό.

Όταν όμως έλθει η περίοδος της δοκιμασίας, τότε όλα αλλάζουν και σαν να κλείνεται ο ουρανός και να γίνεται κουφός σ' όλες τις δεήσεις.


Για το θερμό χριστιανό όλα στη ζωή του γίνονται δύσκολα. Η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι του χειροτερεύει, παύουν να τον εκτιμούν αυτό πού ανέχονται σ' άλλους, σ'

από αρθρογραφία

πιθανόν ενδιαφέρουσα... 

ένα ακόμη πόνημα που κυκλοφορεί στο νετ, με δυνατότητα να το κατεβάσετε και να τα έχετε μαζεμένα.

Περί Αγάπης… (και Αληθείας)

Στην αρχή της Δημιουργίας, Ο Τριαδικός Θεός, ο φύσει ΑΓΑΠΗ, (όπως αναφέρει η Αγία Γραφή), στήνει μια έχθρα:

…καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν. (Γεν.γ’15)   

Θυμάμαι πως διάβασα: Αὐτός σου συντρίψει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν…  αλλά το αφήνω έτσι, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή της Αποστολικής Διακονίας.

Στα έσχατα, στις μέρες μας, ο άνθρωπος θεώρησε ότι ο Θεός έκανε λάθος, και ότι μια τέτοια ‘’έχθρα’’ δεν είναι σύμφωνη με την αγάπη, όπως αυτός την κατανοεί και την θέλει.

Είναι στενάχωρη φυσικά η υπερτίμηση της αδιάκριτης αγάπης, προϊόν ασθενούς συναισθηματισμού με την σύγχρονη υποτίμηση της πνευματικής διακριτικής αγάπης. Πράγματι, ο Θεός ου προσωποληπτεί, ως ‘’ήλιος’’ φωτίζει δικαίους και

Οι δοκιμασίες, είναι βαρύτερες στους πιστούς (Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης)

«Όλοι όσοι θέλουν να ζουν ευσεβώς, θα διωχθούν» (Β΄ Τιμ. 3/γ: 12) είπε ο απόστολος Παύλος. Αυτό το «όλοι», δεν είναι τυχαίο. Ακόμα και ο Ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, διώχθηκε: «Καταφρονημένος και απορριμμένος από τους ανθρώπους· άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθένειας· και σαν άνθρωπος από τον οποίο κάποιος αποστρέφει το πρόσωπο, καταφρονήθηκε, και τον θεωρήσαμε σαν ένα τίποτα» (Ησαίας 53/νγ: 3). Και το ίδιο είπε ότι θα συνέβαινε στους ακολούθους Του: «Να θυμάστε τον λόγο, που εγώ σας είπα: Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριό του. Αν εμένα δίωξαν, θα διώξουν και σας· αν φύλαξαν τον λόγο μου, θα φυλάξουν και τον δικό σας" (Ιωάννης 15/ιε: 20). Και όχι μόνο από διωγμούς θα έπασχαν οι πιστοί, αλλά από κάθε είδους θλίψη: "Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά, να έχετε θάρρος· εγώ νίκησα τον κόσμο" (Ιωάννης 16/ις: 33). Και

Η Σχέση μεταξύ Επιστήμης και Ορθόδοξης Θεολογίας

(π. Βασίλειος Γοντικάκης, πρώην Καθηγούμενος Ι.Μ. Ιβήρων Αγ. Όρους)

Συνέντευξη στο περιοδικό «ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ»

Ερώτηση: Ποια πιστεύετε ότι πρέπει να είναι η σχέση μεταξύ Επιστήμης και Ορθόδοξης θεολογίας; Και πιο συγκεκριμένα, ποια μπορεί να είναι η σχέση μεταξύ κοσμολογίας, σύγχρονης φυσικής και Ορθόδοξης θεολογίας;

Απάντηση: Η θεοποίηση τού ανθρωπίνου λογικού και των δυνατοτήτων του στον χώρο της επιστήμης είναι μια μορφή ειδωλολατρίας. Η λατρεία των κατασκευασμάτων των χειρών και τού νοός τού ανθρώπου είναι άλλη ειδωλολατρία, στον χώρο της θρησκείας.

Αυτές οι ειδωλολατρίες, της επιστήμης που δεν έχει συνείδηση των ορίων της και της θρησκείας που κλείνεται μέσα στον κτιστό κόσμο, είναι φυσικό να διαμάχωνται άσκοπα και άκαρπα.

Εάν γνωρίζεις τη θρησκεία διαβάζοντας την ιστορία τού δυτικού μεσαίωνα με τις ιερές εξετάσεις και τα ανθρώπινα αλάθητα, τότε η επιστήμη που έχει το σθένος να ξεπερνά τις παλαιότερες πεποιθήσεις και θεωρίες της, είναι φυσικό να θεωρεί τον εαυτό της σε πλεονεκτικότερη θέση.

Όταν άρχισαν οι επιστήμονες να προβληματίζονται, να θέτουν νέα ερωτήματα· να προσπαθούν να δουν  τα πράγματα έξω από το κλειστό σύστημα που εθεωρείτο

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής για την Κοίμηση της Θεοτόκου

Η Κοίμηση της Παναγίας, Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Βατοπαιδίου (1312)

Ἡ Κοίμησις τῆς ΘεοτόκουἍγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

Tώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεός μας, εὐδόκησε νὰ μεταθέση τὴν παναγίαν καὶ πανάμωμον μητέρα του ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν Βασιλείαν του, προκειμένου νὰ λάβη τὸν ἄφθαρτον στέφανον τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ ἀρετῶν της, νὰ τὴν τοποθετήση θεομητροπρεπῶς «ἐκ δεξιῶν του, περιβεβλημένην μὲ πορφύραν καὶ πεποικιλμένην ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ» (Ψαλμ. μδ', 12) καὶ νὰ τὴν ἀνακηρύξη Βασίλισσαν πάντων τῶν κτισμάτων, ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐγκαθιστῶν εἰς τὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, τῆς ἐγνωστοποίησε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔνδοξον αὐτῆς

Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων. Φώτης Κόντογλου

Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων.

Η θρησκεία του Χριστού είναι πονεμένη θρησκεία, ο ίδιος ο Χριστός καρφώθηκε απάνω στο ξύλο: κ' η μητέρα του η Παναγία πέρασε κάθε λύπη σε τούτον τον κόσμο.

Γι' αυτό καταφεύγουμε σε Κεiνη που την είπανε οι πατεράδες μας: «Καταφυγή»,«Σκέπη του κόσμου», «Γοργοεπήκοο», «Γρηγορούσα»,«Οξεία αντίληψη»,«Ελεούσα», «Οδηγήτρια», «Παρηγορίτισσα» και χίλια άλλα ονόματα, που δεν βγήκανε έτσι απλά από τα στόματα, αλλά από τις καρδιές που πιστεύανε και που πονούσανε.

Μονάχα στην Ελλάδα προσκυνιέται η Παναγία με τον πρεπούμενο τρόπο ήγουν με δάκρυα με πόνο και με ταπεινή αγάπη. Γιατί η Ελλάδα είναι τόπος

Η Κρίσις του Θεού για τον άνθρωπο και η κρίσις των ανθρώπων για το Θεό…

οι λόγοι και οι εκατέρωθεν απολογίες, ως ‘’φιλοσοφικός’’ διάλογος.

Μια νοερά συζήτηση λόγων, που ευελπιστεί να γίνει ικανή, να μας περάσει από τη μία κρίση, στην άλλη.

- μεταξύ άλλων, απαντά στο σκεπτικιστικό ερώτημα αν ο Θεός της ΠΔ και της ΚΔ είναι ίδιος… μια ερώτηση που κάνει, όσο δεν απαντάται δημόσια, πιο αμήχανους τους (υπερασπιστές της a priori ανώτερης μάλλον ακατάληπτης και με γρίφους, θείας Σοφίας) και από την άλλη, πιο επιθετικούς τους καχύποπτους και αρνητές της ΠΔ.       

Αφού είμαστε ελεύθεροι, (έστω και εν μέρει) είναι φυσικό άλλος να ψάχνει αν υπάρχει Θεός και ο άλλος, να ρυθμίζει την ζωή του σύμφωνα με αυτά που του λέει η θρησκεία του και η συνείδησή του.

Φυσικά, ένας ‘’πιστός’’, για να τιμά τον επιθετικό του προσδιορισμό, θα ‘’έπρεπε’’ να μην αμφισβητεί, να μην δυσπιστεί. Κι όμως ένας υγιής πνευματικά άνθρωπος

Αρετές και Αλήθεια (ελληνορθοδόξως προσεγγιζόμενες)

Προς συνάντηση του Τριαδικού Θεού που κατέρχεται (εκ της βίβλου γενέσεως Ιησού Χριστού, Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ, ᾿Ισαὰκ δὲ ἐγέννησετὸν ᾿Ιακώβ,… ) εμείς, μάλλον δεν έχουμε άλλη επιλογή (ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ) από το να ανέλθουμε.

Κι Ο Τριαδικός Θεός ‘’κατέρχεται’’ δια του Αβραάμ στον τύπο του Πατρός (πατρός, δύο διαθηκών που αναφέρει και ο Απ.Παύλος. Την εκ δούλης Άγαρ η οποία συστοιχείται με το όρος Σινά και την εξ ελευθέρας και εξ επαγγελίας προς την Σάρρα που έτεξε τον Ισαάκ). Κι ο Ισαάκ, είναι στην σκιά του Νόμου, στον τύπο του Υιού. Του υπάκουου υιού που οδεύει προς θυσία. Και τέλος, ο Ιακώβ, είναι κι αυτός στον τύπο του Αγίου Πνεύματος, αφού γεννά τα 12 τεκνία από Λεία και Ραχήλ, πράξη και θεωρία αντίστοιχα και τις δούλες αυτών.

Αυτά είναι τα χαρίσματα, αυτές είναι οι αρετές, αυτή η Αλήθεια η εκδηλωμένη στον κόσμο, ως σχήμα και ως σκιά, προτυπούσα όπως συμβαίνει με όλην την Παλαιά

Περί της θεωρίας (και πράξης) για ‘’ένωση’’ κρατική, εθνική, πνευματική...

Για τον καθένα διαφορετικά, ανάλογα με την αφετηρία και ιδιοσυγκρασία του, κάτι προηγείται και κάτι έπεται.

Ακούγεται συχνά, ότι για την ανάσταση του Έθνους, χρειάζεται ομόνοια και ένωση. Λογικό, αφού πάντα η διχόνοια, η αιώνια κατάρα μας το διέλυε…

Ασθενής είναι η Πατρίδα μας και πρέπει να σηκωθεί στα πόδια της.

Το Κράτος υπερασθενεί ως κατάκοιτο και καταρρακώμενο από ‘’τρωκτικά’’ σωτήρες τάχα και συγχρόνως το Έθνος που είναι το πνευματικό σκέλος της διττής ύπαρξης ως Πατρίδα κι αυτό ασθενεί αφού οι αρχές και οι αξίες που το τρέφαν, περιορίστηκαν, μολύνθηκαν, μεταλλάχτηκαν αντί να μεταμορφωθούν με την πρόοδο του χρόνου. Οδηγείται δυστυχώς και το Έθνος στον βροτοκτόνο Κρόνο αντί της Ζωής που κλήθηκε.

Αρά, χαρά, φαρμάκι και φάρμακο, θάνατος με τις σειρήνες του και Ζωή με την παιδεία Της.

Σε μια ομιλία μου (22 Φεβ 2012) είχα γράψει:

…Ο κεντρικός άξονας που θα χαλκεύσει την ταυτότητά μας, για νάχει συνέχεια το

Περί της Ελληνικής φιλοσοφίας ως προπαιδεία των Ελλήνων προς τον Χριστιανισμό του Αγίου Νεκταρίου

(πολυτονικό στην πηγή τελικός δεσμός)

Αξιότιμοι Κύριοι

Το θέμα της μελέτης μου αυτής προήλθε από γενικώτερες μελέτες, με τις οποίες ασχολούμαι από πολλά έτη. Θέμα των μελετών μου αυτών υπήρξαν οι Έλληνες συγγραφείς. Εξεκίνησα κυρίως από ένα φλογερό πόθο να συγκεντρώσω ο,τιδήποτε σωστό έχουν παρουσιάσει σχετικά με το Θεό, την ψυχή και την αρετή και να αποταμιεύσω σε ένα τόμο όλες τις σοφές γνώμες όλων των σοφών Ελλήνων, ώστε να διδάσκονται από αυτές οι μελετητές. Από τη μελέτη αυτή και από την τακτοποίηση της ύλης επείσθηκα ότι οι Έλληνες σοφοί, είτε εξ ολοκλήρου, είτε εν μέρει, υπήρξαν διδάσκαλοι της αληθείας, ότι την αγάπησαν και την αναζήτησαν με πάθος και ότι τους οδηγούσε προς την αληθινή φιλοσοφία μια ερωτική αγάπη για τη γνώση της αληθείας. Αυτή η αγάπη οδήγησε σταδιακά το Ελληνικό Έθνος στην καθαρότερη και σαφέστερη γνώση της αληθείας και εν τέλει στην αλήθεια εξ αποκαλύψεως, τον Χριστιανισμό.
Η Ελληνική φιλοσοφία υπήρξε για την Ελληνική φυλή ο παιδαγωγός για την κατανόηση της εξ

για το όρος Θαβώρ

Το όρος Θαβώρ, έγινε σαν τόπος μάρτυρας της αποκαλύψεως της θείας δόξης σε υλικό σώμα. Δεν μετεμορφώθη Ο Κύριος, αλλά στην κυριολεξία άνοιξε τα μάτια των μαθητών να δουν, όσο χωρούσε η αντιληπτικότητά τους, την θεία φύση σε φυσικό σώμα. Παραστάτες αυτής της μεταμορφώσεως, ο προφήτης Ηλίας και ο προφήτης Μωϋσής, με πλήθος συμβόλων.

  

Για τον Άγιο Μάξιμο Ομολογητή*, η πνευματική γνώση των λόγων της φύσης (πρ.Ηλίας) και η πνευματική γνώση των λόγων των Γραφών (και τήρηση του Νόμου) (πρ.Μωυσής) , τους οποίους τους ονομάζει ισότιμους διδασκάλους, είναι ισάξιοι παραστάτες της Θείας Μεταμορφώσεως και λειτουργούν μυστικά και για τη δική μας.

Επειδή ο Κύριος με την ζωή Του, τα Θεία Πάθη και την Ανάσταση, άνοιξε τον δρόμο της Ανάστασης και ολοκλήρωσης (σωτηρίας) του ανθρώπου, η Μεταμόρφωση του Κυρίου, έχει αποδέκτες όσους ανθρώπους θα ήθελαν να μεταμορφωθούν. Για την μεταμόρφωσή μας, οι παραστάτες, σαν πρόσωπα και σαν ενέργειες συνοδοιπορούν μαζί μας και είναι εκείνες οι ευλογημένες αιτίες, θεόσδοτα τοποθετημένες στην πορεία μας, από το αίτιο όλων των αιτιών,

Προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου πρὸ τῆς μακαρίας κοιμήσεώς του

«Ὁ Πατέρας, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, Τριὰς ἡ ζωοποιὸς καὶ ὁμοούσιος, σύνθρονος καὶ ἀμέριστος, παρακαλοῦμέν Σε οἱ πένητες, οἱ ξένοι, οἱ πτωχοὶ καὶ γυμνοί· οἱ μὴ ἔχοντες ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου κλίνομεν τὸ γόνυ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, τῆς καρδίας καὶ τοῦ πνεύματος καὶ δεόμεθά Σου καὶ ἱκετεύομέν Σε, τὸν Θεόν, τὸ φοβερὸν ὄνομα Σαβαώθ· ἀγαθὲ καὶ ἅγιε Δέσποτα, πλαστουργέ, ποιητά, παντοκράτωρ κλῖνον τὸ οὖς σου καὶ πρόσδεξε εὐμενῶς τὴν ἱκετήριον δέησιν ἡμῶν τῶν ταπεινῶν καὶ ἀξίωσόν μας νὰ ἁγιασθῶμεν, ἐν τῇ δυνάμει καὶ τῷ ὀνόματί Σου, Κύριε, οἰκτίρμον, ἐλεῆμον, μακρόθυμε καὶ πολυέλεε. 

Ἐλθέ, Πατέρα, Υἱὲ καὶ Πνεῦμα Ἅγιο· ἐλθέ, τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μετὰ συμπαθείας διὰ τὰ παραπτώματά μας, τὰ ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ ἐν ἐνθυμήσει ἢ διανοίᾳ. 

Πάριδε καὶ ἄφες ταῦτα ἀγαθέ, εὔσπλαχνε, ἐλεῆμον, πολυέλεε. Καὶ μὴ μᾶς καταισχύνῃς· μὴ μᾶς ἀπορρίψῃς ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου· Σύ, ὁ Ὁποῖος ἀπὸ ἀγάπην ὑπερβολικὴν καὶ γλυκυτάτην φιλανθρωπίαν, κάμπτεσαι ἀπὸ τὰς προσευχὰς τῶν φίλων Σου».

βίος του αγίου, του δια Χριστόν σαλού* που εορτάζεται την 28η Μαΐου...

Αγία Σκέπη, οραθείσα υπό Αγίου Ανδρέα - απεικονίζεται ο άγιος, κάτω δεξιά

* Ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλός 28 Μαϊ

Ὁ Βίος τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου συντάχθηκε ἀπὸ τὸν πρεσβύτερο Νικηφόρο τῆς Ἁγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, περὶ τὰ μέσα τοῦ 10ου αἰῶνος μ.Χ. (956-959 μ.Χ.), ἐπὶ βασιλείας τοῦ Κωνσταντίνου Ζ’ Πορφυρογέννητου.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας, ὁ διὰ Χριστὸν σαλός, καταγόταν ἀπὸ τὴν Σκυθία καὶ ἔζησε κατὰ

Περί των ειδών του πολέμου των λογισμών, και ότι πρέπει με πολύ κόπο να αντιστεκόμαστε στα πάθη μας.

Οι Άγιοι Πατέρες είπαν για τον νοητό πόλεμο ότι το πρώτο στάδιο είναι η προσβολή του λογισμού, κατόπιν ο συνδυασμός, μετά η συγκατάθεση, ύστερα η αιχμαλωσία και τέλος το πάθος.

Η προσβολή, έγραψαν οι Πατέρες, Ιωάννης της Κλίμακος, Φιλόθεος Σιναΐτης και πολλοί άλλοι, είναι έ­νας απλός λογισμός η παρουσία στον νου μιας εντυπώσεως, η οποία εισέρχεται στην καρδιά και εκδηλώνεται στον νου. Γρηγόριος ο Σιναΐτης λέγει ότι η προσβολή εί­ναι μία ενθύμηση, την οποία κάνει ο εχθρός λέγοντας: «Κάνε αυτό ή εκείνο», όπως ακριβώς εμφανίσθηκε στον Κύριο και τον προέτρεπε: «Ειπέ ίνα οι λίθοι ούτοι άρτοι γένωνται» (Ματθ. 4, 3), και γενικά οποιαδήποτε σκέψη που γίνεται στον ανθρώπινο νου από τον διάβολο. Γι’ αυ­τό οι Άγιοι Πατέρες λέγουν αυτό το είδος πολέμου δεν συνιστά αμαρτία για τον άνθρωπο, διότι είναι μία νοερά προσβολή του εχθρού της σωτηρίας μας, η οποία, όπως λέγει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, δεν προέρχεται από εμάς και συνεπώς δεν μας μεγαλύνει ούτε μας ταλαιπωρεί. Μ’ αυτό τον τρόπο προσέβαλε ο διάβολος τους πρωτοπλάστους και εξεδίωξε εκ του

Περί όρασης…

Σήμερα, αγίας Παρασκευής, της προστάτου και εξυγιαντού χάριτι των οφθαλμών και της όρασης, όχι μόνο των χοϊκών αλλά ιδίως των πνευματικών, ζητάμε την βοήθειά της, να μας φωτίσει. Να δούμε!!

Και βλέπουμε όλοι, κατά τάξη και ετοιμότητα από το ίχνος της Αλήθειας μέχρι (αμήν και) την πληρότητά της.

Ακούμε τους αγιογράφους, να παραδίδουν την χείρα τους και να υπογράφουν δια χειρός… επειδή όμως ο οφθαλμός είναι λύχνος του σώματος και αν είναι απλούς, τότε όλο το σώμα είναι φωτεινό. …και οι καθαροί τη καρδία, τον Θεόν όψονται, μακάρι να επιλέξουμε κι εμείς να παραδώσουμε με πίστη, την όλη μας όραση στην καλή μας αγία.

Αυτό είναι το ποθητό όριο, (φώτισης και τελείωσης) για το οποίο φυσικά, υπάρχουν προϋποθέσεις (κάθαρση).

Εμείς ας ξεκινήσουμε από το ίχνος και σκιά που Αυτή (η Αλήθεια) αφήνει επί γης οδοδείκτες, λόγους που οδηγούν Στον Λόγο.

Υπάρχει μια (κοσμική) διάταξη δύο διπλανών δωματίων/χώρων, που είναι το ένα

ελπίδα και φόβος...

Δύο σπουδαία/μοναδικά εργαλεία που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα του ανθρώπου για να αντιμετωπίζει (τελικά) ορθά και τον Θεό και τον συνάνθρωπο, να αντιλαμβάνεται και να διακρίνει την Θεία Δικαιοσύνη και την Αγάπη, είναι η ‘’ελπίδα’’ και ο ‘’φόβος’’.

Υπάρχουν σε κάθε  άνθρωπο και ως πηγαία, στοχεύονται και από Τον Τριαδικό Θεό αλλά και από τον διάβολο.

Γράφει ο Τίτο Κολλιάντερ: μια φορά, ένας άνθρωπος, πήγε να κλέψει έναν θησαυρό. Εκεί που πλησίαζε, ένας σκύλος γαύγισε άγρια. Ο ληστής φοβήθηκε και έφυγε. Παρατηρεί ο συγγραφέας. Ο άνθρωπος αυτός, φοβήθηκε τον σκύλο και όχι τον Θεό που παρέβαινε την εντολή Του, ου κλέψεις.

Στον συναξαριστή, αναφέρεται πως ο σοφός άνθρωπος, πριν ενεργήσει βάζει τον φόβο Θεού. Αν ενεργήσει και αστοχήσει, βάζει την ελπίδα. Ο διάβολος, αντιστρέφει αυτήν την ορθή σειρά και προτοποθετεί την ελπίδα, την καλωσύνη και ευσπλαγχνία του Θεού, λέγοντας: Ο Θεός, είναι μεγάλος! δεν υπάρχει πρόβλημα αν αμαρτήσεις… θα σε συγχωρέσει. Όταν όμως χωρίς αντίσταση ο άνθρωπος τον υπακούσει και προβεί στην αμαρτία, τον γεμίζει μετά με φόβο, λέγοντας πως η αμαρτία είναι τόσο μεγάλη, που δεν συγχωρείται. Τον

Για το δίκτυο του κόσμου

Ο πόλεμος ημών είναι πολύπονος, είναι μεγάλη και αδιάλειπτος επιστήμη. Απαιτείται και σοφία αλλά και απλότης. Εάν η ψυχή αγαπήση την ταπεινότητα τότε όλα τα δίκτυα των εχθρών διαλύονται και όλα τα οχυρά των κρημνίζονται. Ο πόλεμος είναι μεν πεισματώδης, αλλά μόνον δια τους υπερηφάνους. Δια δε τους ταπεινούς είναι εύκολος, διότι αυτοί έχουν αγαπήσει Τον Κύριον, και Αυτός δίδει εις αυτούς το ισχυρόν όπλον Του, την χάριν Του Αγίου Πνεύματος, την οποίαν φοβούνται οι εχθροί, διότι τους κατακαίει.

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου, 1866 – 1938

 ------

Θα μπορούσαμε φυσικά, σε αυτό και μόνο να μείνουμε. Καθαρή τροφή και ωφέλιμη. Λιτά, σοφά αλλά επιγραμματικά, σαν επιστέγασμα βιωμάτων. Κι εκεί αρχίζουν τα προβλήματα και της άλλης όψης αυτών, η ευλογία και ο δρόμος. Βίωμα, θέληση, συνειδητότητα, πόλεμος, εχθροί, δίκτυο, οχυρά, ταπεινότητα –

υπακοή, καθαρότητα, ταπεινότητα και δόξα Θεού

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Ακόμα και τα βατράχια δοξολογούν τον Θεό!

Λέει ὁ Γέροντας στὸν ὑποτακτικό: «Ἐξεγερθέντες τοῦ ὕπνου προσπίπτομέν σοι, ἀγαθέ, καὶ τῶν ἀγγέλων τὸν ὕμνον βοῶμέν σοι, δυνατέ·ἅγιος, ἅγιος» κτλ. «Κουά, κουά, κουά, κουὰ» τὰ βατράχια, κοάζουν, πῶς λέγεται, ξεχάσαμε καὶ τὰ ἑλληνικὰ τώρα.

- Βρὲ παιδί μου, λέει, πήγαινε στὰ βατράχια καὶ πές τα: Ἄ, νὰ σᾶς πῶ, ὁ Γέροντας λέει, σταματῆστε τώρα γιατὶ θέλουμε νὰ διαβάσουμε ἐμεῖς τὴν ἀκολουθία.

- Νά ῾ναι εὐλογημένο, Γέροντα.

Αὐτὸς ἦταν ὑποτακτικός! Βλέπεις; Δὲν εἶπε, «ἔ, Γέροντα, τὰ βατράχια θὰ πάω νὰ πῶ ἐγώ;» Ὄχι ὑπακοή.

- Ἀκοῦστε ἐδῶ, βατράχια, εἶπε ὁ Γέροντας νὰ σταματήσετε τώρα, γιατὶ θέλουμε νὰ διαβάσουμε ἐμεῖς τὴν ἀκολουθία.

Μίλησε τὸ βατράχι ἐκεῖ! Λέει:

- Πὲς τοῦ Γέροντα, τώρα τελειώνουμε κι ἐμεῖς τὴν δοξολογία τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ πᾶμε

Μεταβολισμός φυσικός και πνευματικός

Μια μπαταρία, μια λογική διάταξη, θα ήταν ‘’νεκρή’’, αν από τους δύο ‘’πόλους’’ του, (+ -) δεν υπήρχε ροή ‘’ζωής’’ (εντός και εκτός εισαγωγικών).

Φυσικά, η ζωή και ο θάνατος δεν εξαντλείται στα ορώμενα, παρότι βιολογικά, φυσιολογικά εκδηλώνεται αυτή (η ζωή), με κίνηση και ροή, οπότε αντιλαμβανόμενη, μετρούμενη επιστημονικά και κάτω από νομοτέλεια, μοιάζει νάναι και η επικρατούσα ‘’αληθινή’’. Μερική αλήθεια για όσους αντιλαμβάνονται και κάτι άλλο, ολοκληρωτική αλήθεια για αθέους.

Θα ήταν πολύ άδικο περισσότερο για τους ανθρώπους και μετά για την ίδια την Φύση, αν περιορίζαμε την Αλήθεια μεταξύ υπέρυθρου και υπεριώδους, 20 – 20.000HZ και λοιπά υπόλοιπα περιορισμένα αισθητηριακά όρια.

Δεν υπάρχει φυσική ανάγκη εξόδου μας προς αναζήτηση εξωαισθητηριακών

ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΣΕ ΠΙΛΟΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ!

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

 

Πρίν ἀπό περίπου ἕναν μῆνα ἕνα πολεμικό ἀεροσκάφος μας πραγματοποιοῦσε πτήση. Πλήρωμα δύο ἄτομα, ὁ κυβερνήτης καί ὁ συγκυβερνήτης.

 

Στά πολεμικά ἀεροσκάφη ὁ κυβερνήτης κάθεται μπροστά ἐνῶ τό κάθισμα τοῦ συγκυβενήτη εἶναι ἀπό πίσω του. Καθώς πετοῦσαν σέ μεγάλο ὕψος ξαφνικά διαπιστώθηκε βλάβη. Σταμάτησαν νά λειτουργοῦν τά ὄργανα τοῦ σκάφους, ἔσβησαν ὅλα, ὁπότε τό ἀεροπλάνο ἄρχισε νά χάνει ὕψος, νά πέφτει. Ἀμέσως ὁ κυβερνήτης ἐνημερώνει τόν πύργο ἐλέγχου γιά τήν βλάβη καί παίρνει ἔγκριση νά ἐγκαταλείψουν τό σκάφος μέ τόν γνωστό τρόπο τῆς ἐκτίναξης τῶν θέσεων. Τό ἀεροπλάνο συνεχίζει νά χάνει ὕψος. Οἱ στιγμές εἶναι τραγικές! Ἀπό τό ὕψος πού βρίσκονται πέφτουν μέ μεγάλη ταχύτητα. Οἱ δύο πιλότοι συγχρονίζονται γιά τή στιγμή τῆς