ο αγών μου και η αρία φυλή, ελληνορθοδόξως προσσεγγιζόμενα

το πνεύμα του καλού και του κακού δεν είναι κάτι καινούριο. Αυτά που υπήρχαν από παληά προσαρμόζονται στα δεδομένα κάθε εποχής και μάχονται αλλήλοις. Όχι σαν διαρχία αλλά υπό Του Ενός Τριαδικού. 

Αντικαταστάθηκε το άλογο με τανκς (ιππικό/τεθωρακισμένα) και ο στρατός που χρησιμοποιεί, μας πολεμά χρησιμοποιώντας άλλα μέσα για την επιβολή του θελήματός του.  

Αγκυλωτός τότε, αγκυλωτός και τώρα που θάθελε να συνθλίψει τους αντιπάλους του. 

"Το βάδισμα της ανθρωπότητας διά μέσου της Ιστορίας είναι ένα μακρινό ταξίδι. Σ' αυτό το μακρινό ταξίδι, η ανθρωπότητα ''λερώνεται'' και ''σκονίζεται'' πάντα με την ίδια σκόνη και ''πλένεται'' πάντα με το ίδιο νερό. Η σκόνη είναι η αμαρτία και το νερό είναι η Μετάνοια. "όλη η ελπίδα μας βρίσκεται στον Κύριο και Θεό μας"… άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς († 5 Μαρτίου)… 

[είναι τα δύο Ι στο ΕΙΝΑΙ μας, όπου το ένα Ι μολύνει και το άλλο Ι καθαρίζει. Το ένα υλοποιεί την φυγόκεντρο και απανθρωπιά και το άλλο την κεντρομόλο και ανθρωπιά. Όχι όμως την ουμανιστική χωρίς Άνθρωπο ούτε αυτήν του διαφωτισμού, γιατί όπου Ο Άνθρωπος εκεί και το Φως το ευθές, την στιγμή που ο διαφωτισμός ‘’φωτίζεται’’ από πνεύμα πλάνο… Την  σχέση ευθέως και εκ διαχύσεως, μπορεί κάποιος να την κατανοήσει όταν θέλοντας να φτάσει στην πραγματική όαση ακολουθήσει αυτό το φως που την δείχνει ευθέως και το άλλο που δείχνει τον αντικατοπτρισμό της. Είναι περιττό να ρωτήσουμε θεωρητικά πιο είναι εύστοχο και πιο όχι, αλλά το θέμα είναι στην πράξη]... 

η επανεμφάνιση του ναζισμού και η εφαρμογή του... έχουν το ίδιο πνεύμα ως υποκινητή, εμπνευστή, εντολέα. 

Ανέκαθεν έβρισκε εργάτες συνειδητοποιημένους, αλλά και μάζα χρησίμων νεροκουβαλητών…. αντίθετα οι εργάτες του πνεύματος του Θεού Του Ζώντος 

η επανεμφάνιση του ναζισμού και η εφαρμογή του...

Το 1933 όταν ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία οι πεποιθήσεις του περί της φυλετικής «καθαρότητας» και της ανωτερότητας της «γερμανικής φυλής» - την περιέγραφε ως άρια «κυρίαρχη φυλή» που πρέπει να διατηρήσει την καθαρότητά της προκειμένου μια ημέρα να κατακτήσει τον κόσμο, έγιναν κρατική ιδεολογία. Για να την επιβάλει στον γερμανικό λαό χρησιμοποίησε την προπαγάνδα, αφίσες σε δημόσιους χώρους, ραδιόφωνο, κινηματογράφο, σχολικές αίθουσες και εφημερίδες. 

Η προπαγάνδα εκθείαζε τους ανήκοντες στην γερμανική φυλή και επιτίθετο σε όσους μπορούσαν να την μολύνουν τους Εβραίους αρχικά και τους γύφτους αργότερα. 

Όσοι δεν επείθοντο ερχόταν να τους πείσει ο φόβος των ταγμάτων εφόδου, στην καλύτερη περίπτωση έτρωγαν ξύλο και στην χειρότερη τους έτρωγε η

από τους τελευταίους λόγους του γέροντος Εφραίμ τής Αριζόνας…

Συνομιλήτρια: Μάχη με ποιους;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Τους δαίμονες.

Συνομιλήτρια: Τους βλέπατε;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, όπως βλέπω τους ανθρώπους.

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ:

Βλέπετε την φωτογραφία αυτή του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή. Είχα μεγάλο Γέροντα, ήταν πυρ – πυρ, άνθρωπος φαινόμενο. Όλο τα επουράνια σκέπτονταν, μ’ αυτά ζούσε.Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απέξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, « αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».

Συνομιλήτρια:

Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;

Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ:

Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς ( ..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι

περιεχόμενα 10α’ έως ε' τόμου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ α’ τόμου

 

Εισαγωγή       

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ       

Ο ἄνθρωπος πού προσεύχεται, ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ τόν προστατεύει  

Η αντιμετώπιση των ασθενειών – Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου    

ο ιός φωτιζόμενος και κρινόμενος από μια ακτίνα του θαβωρείου  Φωτός του Υιού       

πέραν της αντικειμενικής και υποκειμενικής, η σταυρική αντιμετώπιση του covid, αλλά και κάθε ασθένειας       

διερχόμενοι δια πυρός και ύδατος (και περί τεστ ιού και Υιού)

εκ των χαρισμάτων του γέροντα Αμβροσίου         

πρότυπα ανθρώπων σε σχέση με το Φως     

περί του θείου σχεδίου     

βάρη ζωής και εμπιστοσύνη      

Τέσσερις οι τοίχοι της απωλείας, τέσσερις και της σωτηρίας…

πνευματική γνώμη περί του θύμου αδένος 

γκρίνια στην οικογένεια θυμός και αμαρτία         

Ύμνος στον θαυματουργό Άγιο Νικόλαο - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ιεράρχα Νικόλαε, της νίκης επώνυμε άγιε,

οι τέσσερις γωνιές του κόσμου σε μεγαλύνουν, ανδρείε,

κανών της Πίστεως,

της ισχυρής και αληθινής Πίστεως

στον αληθινό Θεό.

Από την κούνια του αφιερώθηκε στον Θεό,

από την κούνια μέχρι το μνήμα του•

και ο Θεός αντιδόξασε πλουσίως•

τον πιστό Του θεράποντα Νικόλαο.

Κοσμοξακουσμένος ήταν διά βίου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 10ε (ορθόδοξη παιδεία)

Εισαγωγή  

Τόμος… που καταγράφει στην συνέχεια όλων των προηγούμενων πονημάτων, την ίδια πάντα θεματολογία. Περί της Οδού και των οδοδεικτών Της με στοιχεία φιλοσοφίας και φιλοκαλίας, εκμεταλλευόμενοι τα πάντα της εξωτερικής ζωής που οδοδεικτούν τα άνω. 

Αμήν βοηθητικά προς σάρωση από τα έξω συμβαίνοντα στα έσω. Από τα περιφερειακά και θύραθεν, στον πυρήνα της ορθοδοξίας και της δικής μας ζωής, την καρδιά. 

Λόγοι αγίων και συνειρμικές σκέψεις, αμήν ωφέλιμες, στην συνοδοιπορία ανθρώπων και αγγέλων επί της κλίμακος.

 

Θεοτόκε, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, ἡ βλαστήσασα τὸν καρπὸν τῆς ζωῆς. Σὲ ἱκετεύομεν, πρέσβευε, Δέσποινα, μετὰ τῶν Ἀποστόλων, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ  

Ἄγγελοι θυμιάζουν καί μυρώνουν 

με αφορμή τον εορτάζοντα αγ. Αρτέμιο (20 Οκτ) ακτίνα ΦΩΤΟΣ και θείου έρωτος προς αρτιότητα...      

Το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού στην καρδιά μας - ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ       

ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν (ψαλμ.ι')

ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του …

…18 έτη η συγκύπτουσα έβλεπε το χώμα και μόνο τα πόδια των συνοδοιπόρων της…. δεμένη από τον διάβολο. Κι Ο Κύριος σπλαγχνισθείς την θυγατέρα του Αβραάμ την έλυσε, για να δει πρόσωπα και ήλιο. 

Επειδή η αγιογραφική και ιστορική συγκύπτουσα αφορά τον νου του καθενός και την φύση (όπως μας ερμηνεύει* ο αγ.Μάξιμος ομολογητής και όλοι οι άγιοι της μυστικής θεολογίας) που δεμένη από τον διάβολο κοιτάει χαμηλά, η τότε θεραπεία επεκτεινόμενη στους αιώνες ‘’μπορεί’’ να ακουμπήσει και εμάς. ΑΝ θέλουμε. 

Για νάναι όμως θυγάτηρ Αβραάμ, πρέπει να κρατάει από το ίδιο (πνευματικό) dna ως συνέχεια της ίδιας έλικας. Και ως νους, να έχει προστεθεί στην κεφαλή (του ανθρώπου) το Α της Αγάπης και Αλήθειας του Θεού και το Ρ (σαν δικαιοσύνη) στο σώμα του (όπως ιστορήθηκε το γεγονός και μετονομάστηκαν ο Άβραμ και η Σάρα στο Γεν.ιζ, 5 και 15), όντας αυτό απαραίτητο πέρασμα από την αταξία και ασθένεια, στην τάξη και θεραπεία. 

Για να δει η συγκύπτουσα τον εξωτερικό ήλιο τότε, που συμπίπτει και με τον εν ημίν Ιατρό ψυχών και σωμάτων Ήλιο, πρέπει να θεραπευτεί. 

Είναι τα 18 έτη συμβολικά, ενταγμένα στην 24γράμματη ελληνική αλφάβητο που

Ο εν ημίν ήλιος….

Κάτω υπό ποίες συνθήκες εισχωρεί εν ημίν και πως ενεργεί πρακτικά… 

Εξ εσόπτρου και εν αινίγματι γνωρίζουμε. Νομίζουμε ότι αν βιωθεί η Του Χριστού γέννησις εν ημίν, εμείς είμαστε οι μεγάλοι, οι ώριμοι προς βίωμα και Ο Χριστός είναι Ο Μικρός (αναπεσών). Συμβαίνει όμως το ακριβώς ανάποδο. Όταν γεννιέται εν ημίν ο Χριστός, τότε ακριβώς γεννιόμαστε (αναγεννιόμαστε) εμείς εν XC. 

Από τον 2ο κι όλας ψαλμό: …. Εγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος εἶπε πρός με· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. αφού φυσικά προηγηθεί σαν προϋπόθεση η μακαρία έξοδος (1) (από τον κόσμο και αίγυπτο και είδωλα) …Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν. ἀλλ᾿ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός. (ψαλμ.1^ος) 

Μας καθιστά βασιλείς στο όρος Σιών (στην καρδιά) εκείνη την ευλογημένη στιγμή της πνευματικής ενηλικίωσης (από νήπια σε υιό) που ακούγεται το … 6 ῞Οτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. 7 ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ' υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ … χαρίζοντάς μας τότε την πραγματική ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Ο άγιος Πορφύριος είπε…. Ἄρχισα νά βρίσκω τόν χῶρο τῆς καρδιᾶς, τό κέντρο τῆς

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ π. ΚΛΕΟΠΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ (2)

Ο μακαριστός Ρουμάνος ασκητής του Θεού, ο Γέροντας π. Κλεόπας Ηλίε (1912–1998), ευρισκόμενος για πολλά χρόνια με τα πρόβατα στα γύρω βουνά της Μονής Συχαστρία, γνώριζε όλους τους τόπους και τα κελιά των ερημιτών. Γνώριζε ακόμη αρκετούς μοναχούς ησυχαστές, οι οποίοι αγωνίζονταν σκληρά στα βάθη των ορεινών κοιλάδων, άγνωστοι από όλους και γνωστοί μόνο στον Θεό και τον πνευματικό τους.

Το έτος 1948, στις 21 Μαΐου, τη μέρα που γιορτάζονται οι άγιοι βασιλείς Κωνσταντίνος και Ελένη, ο πατήρ λειτούργησε με τους άλλους ιερείς της Μονής Συχαστρία και κήρυξε στους αδελφούς επαινώντας το μεγάλο ζήλο των αγίων θεοστέπτων βασιλέων, οι οποίοι είχαν δώσει την ελευθερία στους χριστιανούς εκείνου του καιρού και ίδρυσαν αρκετές εκκλησίες.

Η πανοσιότητά του είπε περίπου τα εξής προς τους μοναχούς της Μονής του: «Να δώσει ο Θεός και οι δικοί μας κυβερνήτες να γίνουν όπως και οι άγιοι βασιλείς, για να τους μνημονεύει στους αιώνες και η Εκκλησία μας». Ένας, μέσα από το λαό, μαγνητοφώνησε αυτά του τα λόγια. Την άλλη μέρα, χωρίς να

Η Θεία ψυχανάλυση

Διδαχές Οσίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου: «Όταν εξομολογείται ο άνθρωπος, η χάρις τον ελευθερώνει από τα ψυχικά τραύματα».

Έλεγε ο Άγιος Γέρων Πορφύριος: “Δεν ευθύνεται μονάχα ο άνθρωπος για τα παραπτώματά του. Τα λάθη, οι αμαρτίες και τα πάθη δεν είναι μόνο προσωπικά βιώματα του εξομολογούμενου.

Ο κάθε άνθρωπος έχει πάρει μέσα του και τα βιώματα των γονέων του και ειδικά της μητέρας, δηλαδή το πώς ζούσε η μητέρα, όταν τον κυοφορούσε, αν στενοχωριόταν, τι έκανε, αν κουραζόταν το νευρικό της σύστημα, αν είχε χαρά, αν είχε θλίψη, αν είχε μελαγχολία.

Έ, όλο το νευρικό σύστημα το δικό της επηρέασε το νευρικό σύστημα του εμβρύου της. Οπότε, όταν γεννηθεί το παιδί και μεγαλώσει, παίρνει μέσα του και τα βιώματα της μητέρας του, δηλαδή άλλου ανθρώπου. Δημιουργείται μια κατάσταση στην ψυχή του ανθρώπου εξαιτίας των γονέων του, που την παίρνει μαζί του σ΄ όλη του τη ζωή, αφήνει ίχνη μέσα του και πολλά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή του είναι απόρροια της καταστάσεως αυτής.

Τα φερσίματά του έχουν άμεση σχέση με την κατάσταση των γονέων του. Μεγαλώνει, μορφώνεται, αλλά δεν διορθώνεται. Εδώ βρίσκεται μεγάλο μέρος από την ευθύνη για την πνευματική κατάσταση του ανθρώπου. Υπάρχει, όμως, ένα

γαστριμαργία λαιμαργία και πνευματικοί αγώνες (αγ.Πορφυρίου)

Ὁ άγιος Πορφύριος συνέδεε τὸ θέμα τῶν πνευματικῶν ἀγώνων μὲ τὴ γαστριμαργία καὶ τὴ λαιμαργία.

Ἔλεγε δὲ πώς, ἂν ὁ ἄνθρωπος καταφέρει νὰ τρώει μὲ πρόγραμμα καὶ μὲ λογική, τότε ὁ Θεὸς ἀναλαμβάνει νὰ τοῦ συμπληρώσει ὅλες τὶς ἄλλες ἀτέλειες.
Ἐξαιτίας τῆς λαιμαργίας τοῦ ἀνθρώπου, ἔλεγε, ὁ διάβολος τοῦ πῆρε τὴν ἐξουσία καὶ τὸν ἔβγαλε ἀπὸ τὸν παράδεισο. Κι ὁ Θεὸς καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ κάνει ἀγώνα, γιὰ νὰ πάρει πίσω αὐτὴ τὴ χαμένη ἐξουσία. Ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὁ ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου καί, μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου ἔγινε ὁ διάβολος. «Κάνε του, λοιπόν, ἄνθρωπε, πόλεμο νὰ πάρεις πίσω τὴν ἐξουσία, πού σοῦ πῆρε», μᾶς ἔλεγε. 
Τὸν ρώτησα τότε: 
— Τόσο σπουδαῖος, λοιπόν, εἶναι ὁ ἀγώνας κατὰ τῆς λαιμαργίας; 
Καὶ μοῦ ἀπάντησε ὡς ἑξῆς:
— Εἶναι τόσο σημαντικὸς ὁ ἀγώνας αὐτὸς γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου,

συνέχεια Άξιον εστίν και θεραπεία (παράμετροι)

μετά το Άξιον εστί και θεραπεία ίσως είναι απαραίτητη η παραμετροποίηση του δικού μας σκέλους και ''υποχρεωτικότητος'' εν ελευθερία... για όποιον θέλει. Καλυτέρευση, συνειδητοποίηση και δοξασμός για όποιον είναι ήδη μέσα υψώνοντας στην πρέπουσα θέση την εικόνα (1) του αδελφού ή την είσοδο εντός του χώρου που ταμιεύει την χάρι για τους εκτός Αυτής.

…μας προτείνουν οι άγιοι να σταυρώνουμε με τον νου μας το πονεμένο μέλος μας και κατ’επέκταση το πονεμένο μέλος του Σώματος έναν ορθόδοξο χριστιανό ή ακόμη και έναν εν πηλώ αδελφό αλλόδοξο ή αλλόθρησκο. ‘’Αμέσως’’ κλίνει ο ουρανός, τρέχει η γοργοεπήκοος, οι άγιοι και οι άγγελοι κατά το συμφέρον και θεραπεύουν και λυτρώνουν. Εισακούεται και βρίσκει καλή αφορμή Ο Κύριος να ενεργήσει ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων μέσω των αγίων Του. 

Το θέμα όμως είναι διττό κι όχι μονοδιάστατο ή να εξαντλούμε σε αυτήν την κάθετης φύσης σχέση Παναγίας και ημών σαν πίστη, σαν φιλοθεΐα. Σκοπός είναι και ο προσευχόμενος νους νάναι σταυρωμένος, δλδ να μην υστερεί σε θεωρία και πράξη οριζοντίως, από και προς τον συνάνθρωπο. 

Κι έρχεται στο προσκήνιο η μικρή γλώσσα, αλλά τόσο σπουδαία, αφού σαν πηδάλιο μπορεί να οδηγήσει ολόκληρο το καράβι στην σωτηρία ή να γκρεμοτσακιστεί στα βράχια. 

Από αγ.Ιάκωβο… 8 τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου. 9 ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ' ὁμοίωσιν Θεοῦ

άγιος Πορφύριος ο διορατικός

Κάποτε πρόσεξα πως σε απόσταση 100-200 μέτρα από την Ι.Μ. Αγίου Νικολάου στα Καλλίσια, ερχότανε μία παρέα και ψήνανε κρέας.

Ερχότανε συνήθως Κυριακή πρωί, και χωρίς να έρθουν στον Ναό να προσκυνήσουνε, ψήνανε και τρώγανε.

Κάποτε ρώτησα τον Άγιο Πορφύριο:

- Τι απέγιναν αυτοί; Έχω πολύ καιρό να τους δω.

Και μου απάντησε:

- Άκουσε τι έκανα. Μία μέρα που έπρεπε να κατέβω στην Αθήνα πέρασα από εκεί κοντά τους και τους χαιρέτησα. Εκείνοι άρχισαν να με ειρωνεύονται και να με κοροϊδεύουν. Δεν ταράχτηκα στο παραμικρό, ούτε και θύμωσα καθόλου, μόνο με αγάπη τους είπα:

“Παιδιά μου, εγώ κάθομαι εδώ πάνω και λειτουργώ στον Άγιο Νικόλαο. Μετά από τη Θ. Λειτουργία, όποιος θέλει κάθεται και μου λέει το πρόβλημά του. Να, τις προάλλες ένας μου έλεγε αυτό κι αυτό με τα παιδιά του. Ένας άλλος μου είπε αυτό κι αυτό για τη γυναίκα του. Ένας τρίτος μου είπε αυτό κι αυτό για τη δουλειά του” κά. Και έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, άρχισα και έλεγα με κάποιες λεπτομέρειες τα προσωπικά του καθένα από αυτούς, χωρίς να το καταλαβαίνουνε οι υπόλοιποι. Χλωμιάσανε και χάσανε τη φωνή τους.

Τότε τους είπα: “Άντε παιδιά μου, σας χαιρετώ τώρα”, και έφυγα.

Μετά απ’ αυτό, δεν έρχονται για να τρώνε. Τώρα έρχονται στον Άγιο Νικόλαο και με ψάχνουνε.

Αυτά μου είπε ο Άγιος και χαμογελούσε.

σελίδες 253-254 του βιβλίου “Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης”, τόμος Α’. Έκδοση Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος.

από το κατά γράμμα στο κατά πνεύμα…

το κείμενο και η αφορμή του παρόντος, είναι το εξής: Κάποιος φίλος μοῦ ὑπέδειξε μιά ἐντολή τοῦ Θεοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη πού ἀφορᾶ τήν προστασία τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν μόλυνση τῆς ἀσθένειας τῆς λέπρας. Πρόκειται γιά τό δέκατο τρίτο κε­φάλαιο τοῦ Λευϊτι­κοῦ, στό ὁποῖο καταγράφεται ὁ τρόπος πού θά γίνεται ἡ διάγνωση τῆς λέπρας καί γιά τά μέτρα πού πρέπει νά λαμ­βάνονται ἀπό τήν κοινότητα γιά τήν προφύλαξη ἀπό τήν λέ­πρα, ὥστε νά μή μολυνθοῦν καί ἄλλοι, καί αὐτό ἦταν ἐντολή τοῦ Θεοῦ στόν Μωϋσῆ. 

Στό κεφάλαιο αὐτό, λοιπόν, τοῦ Λευιτικοῦ γίνεται λόγος γιά διά­γνωση πού θά γίνεται ἀπό τούς Ἱερεῖς γιά τήν ἀπομόνωση τῶν λεπρῶν πού θά γίνεται γιά ἑπτά ἡμέρες καί ἄν χρειασθῆ γιά ἄλλες ἑπτά ἡμέρες (καραντίνα) καί πολλά ἄλλα. Μάλιστα,Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ (ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΜΑΣΚΑ), νά ὀνομάζεται ἀκάθαρτος ὁ λεπρός καί ὅσο χρόνο διαρκεῖ ἡ λέπρα πρέπει νά ζῆ μόνος του καί ἡ διατριβή του νά εἶναι ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο. 

Γράφεται: «Καί ὁ λεπρός ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή (ἔχει λέπρα), τά ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καί ἡ κεφαλή αὐτοῦ ἀκά­λυπτος, καί περί τό στόμα αὐτοῦ

Άξιον εστί και θεραπεία

"Παιδιά μου , όταν ακούμε το "εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου" στη Θεία Λειτουργία να σταυρώνουμε τον νου μας, και όπου πονάμε

και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη. 

Θέλω και κάτι επί πλέον να επισημάνω για την Θεία Λειτουργία, για τη στιγμή τού «Άξιον εστί». Εκείνη την ώρα να προσέχουμε τον λογισμό μας και να σταυρώνουμε όλο το σώμα μας, διότι είναι παρών ό Θεός. 

Εκείνη την ώρα αποκαλύπτει πολλά πράγματα ό Θεός και πολύ μάς ενισχύει. Εκείνη την ώρα επισκιάζει ή Χάρις τού Παναγίου Πνεύματος. Η δε Παναγία όλα τα εξορκίζει, είτε πειρασμό, είτε αρρώστια. 

Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» να σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη. 

Την ώρα πού εύχεται ο ιερεύς και λέει: «Μνήσθητι Κύριε... ζώντων και τεθνεώτων» να γονατίζουμε, αν μπορούμε - και οι εκκλησιαστικές μοναχές - και να προσευχώμαστε για όλους τούς ανθρώπους. 

Κάποτε είχε έρθει ό κύριος, πού χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία τού αγίου

Για την νηστεία των Χριστουγέννων και την καθυστέρηση έναρξής της

(βίωμα αδελφού, που μας το εγνώρισε) .... Στην αρχή της πνευματικής του ζωής σκέφτηκε πως για την χαρούμενη και ‘’ελαφριά’’ νηστεία των Χριστουγέννων, ‘’καλό’’ θα ήταν να την άρχιζε από 1 Δεκ. Σαν διοικητής λόχου προκαλύψεως, στη Βύσσα, έκανε (και εκείνην την ημέρα, αγ.Ανδρέα 30 Νοε) τα καθορισμένα δρομολόγια επί της μεθορίου… 

Με κατεύθυνση από το φ.6 προς το φ.7 και μόλις ανέβηκε το ανάχωμα, τον πιάνει ένας οξύς πόνος κάτω από τον ομφαλό*, στην κοιλιακή χώρα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, διπλώνεται, κλείνει τα μάτια και προσπαθεί αυτόν τον νευρόπονο να τον αποτυπώσει στο νοητό του πεδίο και να τον λύσει, αν μπορεί…  

‘’Διαγράφει’’ (σχηματίζει) το έντερο, όπως όλοι γνωρίζουμε, και με το Κύριε ελέησον προσπαθεί να ‘’χαλαρώσει’’ την οξύτητα. Δεν περνάνε λίγα δευτερόλεπτα, λίγα μέτρα κίνησης του στρατιωτικού τζιπ που επέβαινε, και ο οδηγός με απότομη κίνηση σταματά φωνάζοντας!!

- κύριε διοικητά, κύριε διοικητά κοιτάξτε!!!! και κάνει όπισθεν…

Ακριβώς στο μέσον του δρόμου, ένα φίδι σε μορφή, όπως την είχε σχηματίσει την εικόνα μέσα του, ‘’βλέποντας’’ τα έντερα!!! (ς ή λόγω μήκους ξ – και τα δύο σχήματα, εσωκλείοντας αναλογικά την ίδια ‘’ουσία’’ , τον θάνατο – ς –στ=6 και ξ=60).  

Ακαριαία, περνά από το μυαλό του η αναλογία: αυτό πρέπει να ‘’πατήσουμε’’ για να λυθεί το πρόβλημα (και πατείται η κοιλία, συντρίβεται ο όφις, με την νηστεία)… 

Στο κλάσμα του δευτερολέπτου με τον εντοπισμό του προβλήματος, παύει και ο

τι συμβαίνει στον σταυροειδή μεταβολισμό μας όταν εντάσσουμε στην ζωή μας την προσευχή και την νηστεία...

Η προσευχή, κατέχοντας την κορωνίδα της ανθρώπινης δραστηριότητος σαν κεφαλή και η νηστεία ως βάση στην κοιλία, σχηματίζουν από μόνες τους ένα κάθετο τμήμα, που πάνω σε αυτό βαδίζει ο (προσευχόμενος και νηστεύων) κόσμος. Η παχυλότητα ή η λεπτότητα (μέσα στην τρεπτότητά μας), εξαρτάται από την ακρόαση και φύλαξη των εντολών. 

Είναι αυτά τα 4 άκρα του σταυρού (με τα έντονα γράμματα) που τυπώνουμε επάνω μας και συγχρόνως τα όρια του κόσμου τούτου, όπως αναφέρονται στο σύμβολο της πίστεως… κόσμος κι εμείς (1) εκ Του Ποιητού,

ουρανού και γης (κεφαλή – κοιλία)

ορατών τε πάντων (δεξιά επίγνωση) και αοράτων (αριστερά)*…. 

Συμμετέχοντας στην προσευχή και το σώμα και μη εξαντλούμενη η νηστεία στις επίγειες τροφές, αλλά ιδίως στους λογισμούς και στο κακό (2), αλληλοπεριχωρούνται πρόσωπο και προσωπείο, σώμα και ψυχή, ανάλογα με τον βιούμενο σταυρό, δλδ κατά πόσο ''σταυρώνουμε'' το θέλημά μας για χάριν του θείου θελήματος. 

Η αξία τους είναι αγιογραφική και οντολογική. 

...21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. (Ματθ.ιζ’) 

…τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. (Μαρκ.θ’29)   

Μολυνόμενος ο νους από πονηρούς λογισμούς, ενεργείται η δαιμονική επήρρεια και το πάθος στα αισθητά μέλη και προσβάλλεται και το σώμα. Μολυνόμενο το σώμα γίνεται γεώδης και ο νους. Αυτή η αλληλεπίδρασις είναι ένα μυστήριο που κάνει τον άγιο Ιωάννη της κλίμακος να πη: ‘’θαύμα ιδέσθαι νουν ασώματον υπό σώματος μολυνόμενον και σκοτούμενον και πάλιν δια πηλού τον άϋλον

δια των αγίων Ο Τριαδικός Θεός ή ιχνηλατώντας τις ακτίνες μέχρι την πηγή τους…

…αφορμή για το παρόν στάθηκε μια αγιογραφία που ενώ κάποιος αδελφός ήθελε να απεικονίσει τον αγ.Στυλιανό προστάτη παίδων, ‘’καταλάθος’’ ανέβασε του αγ.Συμεών του θεοδόχου που κρατά αγκαλιά Τον Κύριο ως σαρανταήμερον βρέφος, ο οποίος πάλι, ‘’μοιάζει’’ με αγιογραφία του προφ.Ηλία. 

Με αφορμή αυτό το παρόραμα, ξεδιπλώθηκε ένας νοηματικός μίτος συσχέτισης των τριών ‘’ομοιαζόντων’’ αγίων που όλοι οδηγούν Στον Κύριο, όπως και οι ακτίνες ενός κύκλου, που συμπυκνώνονται στον πυρήνα και κέντρο τους.  

το ειλητάριο με το ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω ισραήλ.... εννοεί τον αγ.Συμεών τον θεοδόχο που ενηγκαλίζεται Τον Χριστό (στην Υπαπαντή) κατά το …34 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. .... (Λουκ.β’) 

Μη μένοντας μονοδιάστατα και στείρα σαν γράμμα του νόμου στο ιστορικό γεγονός, μας συμφέρει να βρούμε τα παραπάνω, εντός. Τον κυοφορούμενο (1) σε κάθε ψυχή Κύριο …για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο, την Υπαπαντή και την ''αναλογία'' που μας κάνει συμμέτοχους κι όχι απλά ενήμερους...

συνέχεια θλίψεων….

Το υπόσχονται οι κοσμοκράτορες και το σχεδιάζουν…. Έτσι, επειδή είναι αναμενόμενη η αύξηση των πιέσεων και θλίψεων, με στόχο την σύνθλιψη των προσώπων (δια του αγκυλωτού σταυρού και του στρατού του), δεν χρειαζόμαστε απλά μία επανάσταση. Ζητούνται νοήμονες (με καρδία χριστοφόρα) για ανάσταση ... σε μια δύσκολη καμπή της ιστορίας, που ζητούνται α-νόητοι για επανάσταση (εξαντλημένη στα χοϊκά) εναντίον των α-νοήτων (κεφαλών / εξάκτινα, χωρίς Χριστό/Νου - Εμμανουήλ) σχεδιαστών και υλοποιητών.... σταυρωτών Ανθρώπου και ανθρώπων....

Λένε μάλιστα, πως έχουν σχεδιάσει το επόμενο βήμα της αντίδρασης σαν χάος.... με επιβολή ακόμη πιο σκληρών μέτρων στρατός κλπ... 

Φυσικά και την τελευταία λέξη (έως πτώσης τριχός) την έχει Ο Κύριος, αφού … Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν - Άγιος Λουκάς Κριμαίας. 

Η παιδεία εδώ και καιρό επαναστάτες τυφλούς προετοιμάζει χάνοντας τον στόχο της ανάστασης αυτής της γενηάς…. με δυο συνειρμικές σκέψεις στο Ανάσταση και επανάσταση 

Για να μην μας προλάβουν τα γεγονότα και μας βρουν απροετοίμαστους, το ψαλμικό μας νουθετεί: …ετοιμάσθην και ουκ εταράχθην... δια του Ονόματος (και βίου). 

πρόταση από τον άμωμο (ριη’ - 118). Είναι σε επίπεδο ψυχής με το άριστά της

οι κατά Θεόν θλίψεις και οι κοσμικές συνθλίψεις…

Φαίνεται (και ήδη άρχισε) πως, οι κοσμικές συνθλίψεις χτυπάνε όλο και περισσότερες πόρτες σπιτιών και ψυχών. ‘’Πρέπει’’ να διδαχθούμε από την τέχνη τεχνών του καλού Θεού, με ποιο τρόπο μεταστρέφει το κακό σε καλό, πως τα σπασμένα πλακάκια τα κάνει μωσαϊκό… πως το φαρμάκι και μικρόβιο, παθητικοποιώντας το, το μεταστρέφει σε φάρμακο και αντίσωμα…. και δι αυτών, να στηρίξουμε με πραγματική διακονία (φυσική και πνευματική) τους αδελφούς που πλήττονται παραπάνω. 

Αυτό το κακό, με το τυφλό του μίσος για τον άνθρωπο, θα κάνει την ζημιά του, όσο δεν το διαχειριζόμαστε πνευματικά. Με την συσχέτιση ‘’δυνάμεων’’ αγγελικών και χωρίς Χριστό ανθρώπου, η σύνθλιψη θα είναι  όπως σπάζει το τσόφλι του αυγού και χάνεται το περιεχόμενο….  όπως σπάζει το οστράκινο σκεύος, καταπατείται από χοίρους και χάνεται μέσα στην λάσπη, ο μέσα σε αυτό μαργαρίτης  ... (σώσον με από πηλού, ίνα μη εμπαγώ).  

Δεν είναι λίγα τα τσακισμένα καράβια πάνω στα βράχια και τα προσωπικά ή οικογενειακά ναυάγια και δράματα, γιατί εμείς σαν καπεταναίοι δεν χειριστήκαμε σωστά το τιμόνι και το μικρό πηδάλιο.  

Οι θλίψεις του κόσμου φαίνεται να διαφέρουν από τις κατά Θεόν θλίψεις από τον προσανατολισμό (που στα χέρια μας είναι το τιμόνι της ζωής μας και το πηδάλιο) κι αυτό, γιατί συνήθως, δεν εξαρτάμε τα έξω συμβαίνοντα με την έσω εν δυνάμει ωφέλεια του πόνου. Επιβάλλεται να δούμε τον πόνο και θλίψη με άλλο μάτι. Με άλλη οπτική. 

Καλό είναι να απλώσουμε μέσα στον εαυτό μας ρίζες πίστης, ώστε να καρπίσει (και

Η προσευχή στην εν Χριστώ ζωή

Η προσευχή στην εν Χριστώ ζωή - Μητροπολίτης Anthony Bloom του Σουρόζ (1914-2003)

θάνατος και απώλεια 

Όσιος Λογγίνος (+17 Νοε)

Ο Όσιος Λογγίνος ήταν ένας από τους λόγιους και σοφούς της ερήμου ασκητές. Κάποια σοφά αποφθέγματα του, περιλαμβάνονται στον Ευεργετινό, όπου ο Λογγίνος ρωτά τον Αββά Λούκια για διάφορα ζητήματα.
Ο Όσιος Λογγίνος απεβίωσε ειρηνικά.

Γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον Συναξαριστή του:

«O Όσιος ούτος Λογγίνος αφήκεν ημίν το απόφθεγμα τούτο· «Ώσπερ ο νεκρός ουκ αισθάνεταί τινος, ουδέ κρίνει τινα, ούτω και ο ταπεινόφρων ου δύναται κρίναι άνθρωπον, καν ίδη αυτόν προσκυνούντα τοις ειδώλοις» (σελ. 280 του Eυεργετινού). O ίδιος ούτος ερώτησε τον αββάν Λούκιον ούτω· «Θέλω ξενιτεύσαι». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eάν μη κρατήσης της γλώσσης σου ουκ εί ξένος, όπου αν απέλθης. Kαι ώδε ουν κράτησον της γλώσσης σου, και ξένος εί». Eρώτησε και δεύτερον· «Θέλω νηστεύσαι». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eίπεν Hσαΐας ο προφήτης. Eάν κάμψης ως κρίκον τον τράχηλόν σου, ουδ’ ούτως κληθήσεται νηστεία δεκτή. Aλλά μάλλον κράτησον των πονηρών λογισμών». Eρώτησε και τρίτον· «Θέλω φυγείν τους ανθρώπους». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eάν μη πρότερον κατορθώσης την αρετήν μετά των ανθρώπων, ουδέ κατά μόνας δύνασαι κατορθώσαι» (σελ. 723 του αυτού).

Oύτος ο Όσιος ερωτήθη μίαν φοράν, ποία αρετή είναι μεγαλιτέρα από όλας, και

πως ενεργεί Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος

Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος, που  εγγράφει εν σαρκίναις καρδίαις το θέλημά Του, όπως προτύπωσε Αυτό στις λίθινες πλάκες με τον θεόπτη* Μωυσή,  έχει κρατήσει τρεις ‘’ζωντανούς’’ μέχρι τα έσχατα. 

τον προφ.Ενώχ προ νόμου

τον προφ.Ηλία (εκ νόμου)

και τον αγαπημένο μαθητή απόστολο Ιωάννη (στον χώρο της χάριτος) 

Ο Θεός ΘΕΛΕΙ τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν....  Σαν κεντρομόλος δύναμις, δύναμις έλξης προς επιστροφή μας, ενεργεί Το Πνεύμα Θεού εν ημίν, όσο δεν Το κωλύουμε. Είναι συμπυκνωμένα στο πρόσωπο Της ολκάδος (1) των θελόντων σωθήναι. Αναλυτικά, ενεργεί, όσο δεν κωλύουμε την κυκλική κίνηση [που αντιστοιχεί στον αγαπημένο μαθητή Του Κυρίου Ιωάννη (θεωρία)** και ΑΒΕΛ τον ευαρεστούντα Τον Θεό], την ευθεία κίνηση (προφ.Ηλίας δια λόγων που οδηγούν την συνείδηση, νου και χου, από τα δημιουργήματα στον Δημιουργό - ΣΗΘ) και από τα σημεία της φύσης εκτός νόμου και χάριτος που ένας που έχει κοινό νου, εκ

νηστεία (π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ – ῾Η ᾿Αδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ

Κεφάλαια κδ΄

«᾿Εθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ» (Ψαλμ. λη 4).

α. Νὰ εἶσαι σταθερὰ προσηλωμένος στὸν Θεό, διότι ᾿Εκεῖνος θὰ σὲ καθοδηγήση στὸ κάθε τι καὶ θὰ σοῦ ἀποκαλύψη, διὰ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ὅλα τὰ ἐπουράνια καὶ τὰ ἐπίγεια μυστήρια.

β. ῾Ο νοῦς μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σταθερὰ καὶ ἀπόλυτα προσηλωμένος στὸν Θεό, ἂν δὲν ἀποκτήσουμε τὶς ἑξῆς τρεῖς ἀρετές : τὴν ἀγάπη σὲ Αὐτὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους, τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή.

γ. ῾Η ἀγάπη ἐξορίζει τὴν ὀργή, ἡ ἐγκράτεια ἐξασθενίζει τὴν σαρκικὴ ἐπιθυμία καὶ ἡ ἀδιάλειπτος προσευχὴ διώκει ἀπὸ τὸν νοῦ τοὺς λογισμούς, φυγαδεύουσα ταυτόχρονα τὴν ἐχθρότητα καὶ τὴν ἔπαρσι.

δ. ῾Η Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ εἶναι ἐργασία κοινὴ τῶν ᾿Αγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων· μὲ τὴν προσευχὴ αὐτὴ οἱ ἄνθρωποι πλησιάζουν σύντομα τὴν ζωὴ τῶν ᾿Αγγέλων.

ε. ῾Η Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ εἶναι ἡ πηγὴ ὅλων τῶν καλῶν ἔργων καὶ ἀρετῶν καὶ ἐξορίζει μακρυὰ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὰ σκοτεινὰ πάθη· ἀπόκτησε αὐτήν, καὶ πρὶν νὰ

θεολογία κατά τον αγ.Γρηγόριο Παλαμά – π.Γεωργίου Καψάνη

Κατά τον μέγα Φωστήρα της Εκκλησίας, άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, υπάρχουν τριών ειδών θεολογίες:

α) Η ασφαλής και μυστική των θεοπτών θεολόγων, οι οποίοι ομιλούν εκ προσωπικής εμπειρίας και κοινωνίας με τον Ζώντα Θεό.

β) Η φιλόσοφος θεολογία των μη εχόντων προσωπική εμπειρία θεοπτίας, αλλά εν ταπεινώσει δεχομένων τις εμπειρίες και θεοπτίες των Αγίων και θεολογούντων συμφώνως προς αυτές. Η θεολογία αυτή χρησιμοποιεί την αποδεικτική μέθοδο, αυτήν δηλαδή που αποδεικνύει τις θεολογικές θέσεις με συλλογισμούς βάσει της Αποκαλύψεως και των καταγεγραμμένων εμπειριών των Αγίων, και

γ) Η καινή θεολογία των θρασέων θεολόγων, οι οποίοι απορρίπτουν τις εμπειρίες των Αγίων και θεολογούν διαλεκτικώς κατά τις δικές τους φιλοσοφικές αρχές. Εκπρόσωπος της διαλεκτικής θεολογίας ήταν στους χρόνους του Αγίου Παλαμά ο

άγιος Μηνάς και ελ αλαμέιν

Ο π. Ιωσήφ ξεκίνησε να μου εξιστορεί και να μου επεξηγεί την αγιογράφηση που παρουσίαζε τον Άγιο Μηνά καβάλα πάνω σε καμήλα και μάλιστα να τρέχει με μεγάλη ορμή.

Μου λέει ο Άγιος Μηνάς όπως ξέρεις ήταν Αιγύπτιος στην καταγωγή, και έζησε τον 3ο μ.Χ αιώνα. Τα θαύματα του πολλά εξού και το προσωνύμιο του ως θαυματουργού.

Το 1942 λοιπόν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι υπό τον Ρόμμελ δυνάμεις του Άξονα στην Αφρική είχαν καταφέρει να προελάσουν τόσο ώστε να είναι ορατός ο κίνδυνος να φθάσουν στην Διώρυγα του Σουέζ. Στην περιοχή του Ελ Αλαμέιν (η ονομασία της περιοχής αυτής προέρχεται από αραβική παραφθορά του ονόματος του Αγίου Μηνά), όπου βρισκόταν ο τάφος του Αγίου, οι αντίπαλες δυνάμεις προετοιμάζονταν για την αποφασιστική σύγκρουση η οποία θα έκρινε το αν οι Σύμμαχοι θα κατάφερναν να παραμείνουν στην Αφρική.

Μεταξύ των συμμαχικών στρατευμάτων βρισκόταν και ελληνική στρατιωτική

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΝΑΝ

«Ευλογητός…», «Κύριε   εισάκουσον.. . και  Θεός Κύριος...»   (σελ. 5-7). Είτα το τροπάριον. 

Ήχος δ'.  Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τω Αθλοφόρω οι πιστοί ομοφρόνως, δεύτε προσπέσωμεν ομού εκβοώντες, οι αμαρτήμασι βαρούμενοι συν δάκρυσι· σπεύσον παναοίδιμε, Αθλητά του Κυρίου, σαις προς τον οικτίρμονα. ικεσίαις θεόφρον, παντός κινδύνου νόσων χαλεπών, Μηνά, Παμμάκαρ, απάλλαξον άπαντας. 

Δόξα Και νυν. Θεοτοκίον. 

Τη Θεοτόκω μετά δέους εμφρόνως, πάντες προδράμωμεν κραυγάζοντες πόθω, Υπεραγία Δέ­σποινα Πανύμνητε, ρύσαι τω ελέει σου, αδοκήτων κινδύνων, πάσης περιστάσεως, και κολάσεως τάχος, και της πανώλους λύμης Αγαθή, Ευλογημένη Μα­ρία Θεόνυμφε. 

Ο Ν'   Ψαλμός και ό Κανών, ου η ακροστιχίς. 

«Το δή πόθω σοι νυν Ιωάννης άγει»,

Ωδή α'. Ηχος πλ. δ'. Αρματηλάτην Φαραώ. 

Ταις προς Χριστόν σου ικεσίαις Άγιε, Μηνά πανεύφημε, ρύσαι ημάς τάχος, των δεινών και θλί­ψεων, και πάσης περιστάσεως, και νοσήματος μάκαρ· σε γαρ προστάτην κεκτήμεθα, προς Θεόν Πανεύφημε άπαντες. 

Όλβιος πέλεις παρρησίαν κτώμενος, προς τον Χριστόν, Αθλητά· δώρησαι σοις δούλοις, τας αι­τήσεις τάχιστα. πίστει γάρ σοι κραυγάζουσιν, αθλο­φόρων το κλέος, Μηνά Μαρτύρων αγλάισμα, ρύ­σαι, τους πιστώς ευφημούντάς σε.

αγγελικά τάγματα - αγ.Λουκά ιατρού

Όπως υπάρχουν εννέα τάγματα αγίων αγγέλων, τα ανώτερα τάγματα: τα σεραφείμ, τα χερουβείμ, οι αρχές, οι εξουσίες, οι θρόνοι, οι κυριότητες, και κατώτερα: οι αρχάγγελοι και οι άγγελοι, το ίδιο και στην στρατιά των πονηρών πνευμάτων υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα τάγματα, υπάρχουν αρχές και εξουσίες. Τα ανώτερα δαιμονικά τάγματα πολεμάνε τους πιο σταθερούς, τούς πιό πιστούς υπηρέτες του Χριστού, τούς αγίους και τούς δικαίους. Πολύ δύσκολος γιά τούς δαίμονες είναι ο αγώνας αυτός, διότι με το όνομα του Χριστού αποκρούουν οι άγιοι όλες τις επιθέσεις τους. Υπάρχουν και οι δαίμονες που έχουν λιγότερη δύναμη, οι οποίοι αδιάλειπτα πολεμούν εμάς τους αδύναμους χριστιανούς. Ή πάλη εναντίον τους είναι πολύ δύσκολη, επειδή η διάνοια αυτών των αγγέλων του κακού, των υπηρετών του σατανά είναι ασύγκριτα ανώτερη από τη δική μας. Αυτοί δεν κοιμούνται, δέν τρώνε και όλο το χρόνο τους τον αφιερώνουν στο πώς να αφανίσουν και να αποπλανήσουν τους ανθρώπους του Θεού. Υπάρχουν και κατώτεροι δαίμονες. Το έργο που κάνουν αυτοί δεν είναι και τόσο δύσκολο, επειδή αυτοί ασχολούνται στο να ωθούν ακόμα πιο πολύ στό σκότος εκείνους τούς ανθρώπους, οι οποίοι αγάπησαν το σκότος πιό πολύ από το φως και το ψεύδος παρά την αλήθεια...

~ Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως (Λόγοι και Ομιλίες Τόμος Α' σελ, 166-167). Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη)

η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…

Το άρθρο αναφέρει: … Το μωρό θεραπεύει τη μαμά ενώ η μαμά δημιουργεί το μωρό Σε μια εγκυμοσύνη, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας… 

«Όταν είσαι έγκυος, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας και στη συνέχεια επιστρέφουν στο μωρό, ονομάζεται «εμβρυο-μητρικός μικροχιμαιρισμός». 

Για 41 εβδομάδες, τα κύτταρα κυκλοφορούν και συγχωνεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός, και μετά τη γέννηση του μωρού, πολλά από αυτά τα κύτταρα μένουν στο σώμα της μητέρας, αφήνοντας ένα μόνιμο αποτύπωμα στους ιστούς, τα οστά, τον εγκέφαλο και το δέρμα της μητέρας, και συχνά μένουν εκεί για δεκαετία Σ. Κάθε παιδί που έχει μια μητέρα μετά θα αφήσει ένα παρόμοιο αποτύπωμα και στο σώμα της.

Ακόμα και αν μια εγκυμοσύνη δεν πάει σε πλήρη διάρκεια ή αν κάνετε έκτρωση, αυτά τα κύτταρα εξακολουθούν να μεταναστεύουν στο αίμα σας. 

Έρευνα έδειξε ότι εάν τραυματιστεί η καρδιά μιας μητέρας, τα εμβρυϊκά κύτταρα θα σπεύσουν στο σημείο του τραυματισμού και θα μεταβληθούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων που ειδικεύονται στην επιδιόρθωση της καρδιάς. 

Το μωρό βοηθά στην επισκευή της μητέρας, ενώ η μητέρα χτίζει το μωρό.

Πόσο ωραίο είναι αυτό; 

Αυτός είναι συχνά ο λόγος που ορισμένες ασθένειες εξαφανίζονται ενώ είσαι 

προέσχατα και έσχατα από π.Σεραφείμ Ρόουζ

Φαίνεται πως ο σατανάς εισέρχεται τώρα γυμνός στην ανθρώπινη ιστορία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν υπόσχονται να είναι πιο τρομερά απ’ όσο μπορεί να φανταστεί εύκολα κανείς τώρα. Αυτό το ένα ξέσπασμα ενέργειας εμπνευσμένης από το σατανά οδήγησε 1000 σχεδόν ανθρώπους σε επαναστατική αυτοκτονία• τι θα γίνει με τους πολλούς άλλους, θύλακες σατανικής ενέργειας, μερικούς πολύ ισχυρότερους από αυτή τη μικρή κίνηση, που δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμα;

Μια ρεαλιστική άποψη της θρησκευτικής κατάστασης του σύγχρονου κόσμου είναι αρκετή για να εμπνεύσει σε κάθε σοβαρό Ορθόδοξο Χριστιανό ανησυχία και τρόμο για τη δική του σωτηρία. Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι τεραστίων διαστάσεων: «Διότι θα έρθει τότε θλίψη τόσο μεγάλη, που δεν έγινε από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα και ούτε θα γίνει» (Ματθ. 24:21). Μερικές από αυτές τις δοκιμασίες θα έρθουν από την πλευρά των ευχάριστων πλανών, από τα «σημεία και ψεύτικα θαύματα» που αρχίσαμε από τώρα ακόμα να βλέπουμε• άλλα θα

πολλαί μοναί στην Οικία Πατρός, ειρήνη και πνεύμα

με αφορμή το: … ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν·  όπως και στον ουρανό διαφέρουν σε λαμπρότητα οι αστέρες, και περί ειρήνης, δυο σκέψεις… 

και γιατί πρέπει να συνδυαστεί ‘’υποχρεωτικά’’ με την οικία του Πατρός και η ειρήνη; γιατί η πρόταση Του Κυρίου είναι:  ΙΔ´\ΜΗ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε. 2 ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· (Ιωαν.ιδ’) ευκτέο μεν αλλά κατορθωτέο, ΜΟΝΟ αν βάλει ο καλός Θεός το χέρι Του (14). Αν προσθέσει την υπέρ νουν ειρήνη στην καρδία αντί της ειρήνης του κόσμου (παγκοσμιοποίησης) και του αμαλήκ που αντιτίθεται στην θεία ειρήνη. 

Έχουμε δύο επιλογές… ή η ταραγμένη από εξωτερικές αιτίες καρδία να μεταφέρει αυτήν την ταραχή στην εκκλησία (οίκο Πατρός επί γης) σκανδαλίζοντας το πλήρωμα της εκκλησίας, ή την αποκομιζόμενη ειρήνη Θεού εκ του οίκου Του, να εξάγεται στον κόσμο. Στην πρώτη περίπτωση ‘’νικά’’ ο κόσμος την εκκλησία στην

Η Θεϊκή αγάπη των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η φυσική αγάπη, σε σύγκριση με την πνευματική αγάπη, είναι λιγότερο από μια σκιά σε σχέση με μια στερεή ουσία. Η αδελφοσύνη εξ αίματος και κατά σάρκα δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με την αδελφοσύνη εκ πνεύματος.

Ο πατέρας του Γαλακτίωνος τον αρραβώνιασε με την παρθένο Επιστήμη. Ο Γαλακτίων βάπτισε την Επιστήμη και, στη συνέχεια, έλαβαν και οι δύο τη μοναχική κουρα. Τότε η φυσική τους αγάπη αντικαταστάθηκε με την πνευματική αγάπη, αγάπη τόσο ισχυρή όσο ο θάνατος. Τόσο μεγάλη ήταν η πνευματική αγάπη του Γαλακτίωνος για την Επιστήμη που ποτέ δεν επιθύμησε να τη δει με τα σωματικά μάτια του.

Ούτε η σωματική επαφή ούτε η εγγύτητα είναι απαραίτητες για την πνευματική αγάπη. Τόσο μεγάλη ήταν η πνευματική αγάπη της Επιστήμης για τον Γαλακτίωνα ώστε, όταν άκουσε ότι είχε συλληφθεί και τον πήγαιναν για βασανισμό, έτρεξε πίσω από αυτόν, και τον ικέτευε να μην την απορρίψει, αλλά να την δεχθεί ως συμμαρτυρα, καθώς αυτός ήταν ο πνευματικός πατέρας και αδερφός της. Όταν οι ανελέητοι βασανιστές μαστίγωναν το γυμνό σώμα του αγίου Γαλακτίωνα, η αγία Επιστήμη έκλαιγε. Όταν όμως οι βασανιστές τους έκοψαν τα χέρια και τα πόδια τους χάριν του Χριστού, χάρηκαν και δοξολογούσαν τον Θεό. Τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη της αγάπης τους για τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τόσο υψηλή ήταν η πνευματική αγάπη με την οποία αγαπούσαν ο ένας τον άλλον! Πραγματικά, η σωματική αγάπη είναι σαν μια πολύχρωμη πεταλούδα που περνά γρήγορα, αλλά η πνευματική αγάπη διαρκεί.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Ο Πρόλογος της Αχρίδος – Πνευματικό ημερολόγιο –

πηγή

παρακλητικός κανόνας αγ.Νικηφόρου του λεπρού

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ’ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος ὡς συνήθως καὶ τὰ ἑξῆς τροπάρια.

Ἧχος δ΄. Ὁ Ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τῆς καρτερίας τὸν σεπτὸν ἀθληφόρον, τὸν συννοσήσαντα λεπροῖς Νικηφόρον, πνευματικαῖς ὑμνήσωμεν ᾠδαῖς οἱ πιστοί, ὅτι θεῖον ἐγκαλλώπισμα ἐν ἐσχάτοις τοῖς χρόνοις, οὗτος ἀναδέδεικται, καὶ κλέος μοναζόντων, καὶ τῶν Ὁσίων σύσκηνος ὁμοῦ, καὶ τῶν νοσούντων ὑπέρμαχος ἄληκτος.

Δόξα. Ἐν σοὶ πάτερ ἀκριβῶς.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτὲ Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ὑμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων, τίς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ Ψαλμὸς καὶ ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς:

ΝΙΚΗΝ ΦΕΡΕΙΣ, ΟΣΙΕ, ΤΗΝ ΝΙΚΗΣΑΣΑ ΚΟΣΜΟΝ.

Στίχος: Ὅσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Νοσήσας ἐν σώματι ἀθλητά, ὑγιὴς εὑρέθης, τὴν καρδίαν ὡς καὶ τὸν νοῦν, ὅτι ἀπὸ λέπρας ἁμαρτίας, μοναστικοῖς ἐκαθάρθης παλαίσμασιν.

Ἰάσεις μὴ παύσῃ παντοδαπάς, παρέχειν ἀσμένως, τοῖς προστρέχουσιν εὐλαβῶς, τῇ σορῷ τῶν θείων σου λειψάνων, καὶ ἀνιάτως νοσοῦσιν πανόλβιε.

Καλλίμορφος ὤφθης τῇ σῇ ψυχῇ, ὅτι ταύτην κόσμῳ, κατελάμπρυνας ἀρετῶν, ὅθεν