…κι αυτά, ανάλογα με το πυρ που πνέει εντός μας, θα καταλήξουν σε μονάδα και πεντάδα απλή, ‘’ενωμένη’’ με το διαπνέον πυρ… (πως η διπλή πεντάδα αισθήσεων γίνεται απλή… και λίγα τινά περί έρωτος, που πετυχαίνει την ένωση).
Έχουμε Θεό, έχουμε τον δυνατότερο Θεό, τον Μοναδικό Θεό που υπάρχει, τον Άγιο Τριαδικό Θεό!!!
Μαντέψτε ποιός είναι ο εκλεκτός λαός Του!!! Οι Έλληνες!!!
Όλοι εσείς, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο!!!
Μας περιμένει όπως ο πατέρας τον άσωτο υιό, να γυρίσουμε κοντά Του και μόλις γυρίσουμε θα κάνει την Ελλάδα πάλι αυτό που ήταν!!!
Ελλάς-Ελ-Φώς!!
Φώς της Οικουμένης όλης!!!
Στα Άρματα, Στα Άρματα, Στα Όπλα!!!
Ποιά είναι αυτά όμως;;;
Είναι τα πνευματικά Άρματα, τα πνευματικά Όπλα!!!
Το πολυβόλο μας είναι το κομποσχοίνι,
η Ευχούλα, η Καρδιακή Προσευχή!!!
Το μπαζούκα μας είναι το ψαλτήρι,
Όχι όποια κι όποια πίστη, όχι όποια κι όποια αγάπη, αλλά την ορθή πίστη και κατά Θεόν αγάπη, αφού ο αντίδικος της σωτηρίας μας, αυτός που θέλει να μείνουμε κάτω, μαζί του και μακρυά από τον Θεό, αυτά τα δύο φτερά, τα διαστρεβλώνει. Λένε οι άγιοι, πως όταν ο αλιτήριος θέλει να πλανήσει, από αγάπης άρχεται… το ίδιο άστοχο αποτέλεσμα φυσικά έχει και η άστοχη (μη ορθή, μη ορθόδοξη) πίστη.
Πίστη σαν αποτέλεσμα της ακριβούς φιλοθεΐας (και κάθετο σκέλος του Σταυρού) και έκφραση αυτής, σαν απόδειξή της, με την έμπρακτη φιλανθρωπία (και οριζόντιο σκέλος του Σταυρού)…. ανάλογα των Ι της Μαρίας σαν ακινησία και το Θ της Μάρθας σαν διακονία… Έννοιες που διακρίνονται σε όλους τους ‘’φιλόθεους’’ ανθρώπους, ακόμη και σε αυτούς που ‘’αγαπούν’’ άλλους θεούς πλην του Ενός αληθινού, πολλούς αληθοφανείς με ρίζα τον αληθοφανή ποιητή ουρανού και γης ΙΑΠΕΤΟΣ (666) αντίποδα και είδωλο του μόνου αληθινού ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (999) ακόμη και σε αυτούς που όντως φιλάνθρωπα διακονούν τον συνάνθρωπο.
Κάποιες συνειρμικές σκέψεις αναλύθηκαν στο… Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία. προς
.jpg)
Η απόκτηση του χαρίσματος της αδιάλειπτης νοεράς και καρδιακής προσευχής δεν είναι για μας τους ορθοδόξους κυρίως ζήτημα μεθόδου και τεχνικής, αλλά ζήτημα συντετριμμένης καρδιάς, δηλαδή καρδιάς που μετανοεί, πονάει για τις αμαρτίες της και ταπεινώνεται.
Χωρίς αυτή την καρδιά καμία μέθοδος και τεχνική της προσευχής, όπως η χρησιμοποίηση της εισπνοής και εκπνοής, δεν μπορεί να φέρει την αληθινή προσευχή.
Η καρδιακή και νοερά προσευχή προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στη ζωή της Εκκλησίας, στα Μυστήρια της, την τήρηση των εντολών του Θεού και την υπακοή σε πνευματικό πατέρα.
Δεν είναι δηλαδή μια ατομικιστική-ιδιωτική προσέγγιση του
Θεού.
Μέσα στην Εκκλησία ο ταπεινός χριστιανός λαμβάνει τη Χάρη του Θεού και αυτή ενεργεί μέσα του, με τη δική του βέβαια συνεργασία και θέληση, την αληθινή προσευχή.
Γι' αυτό η θεολογία η παλιά του λαού κάθε έναν κατ' αναλογία του γένους, έλεγε η δράκος (2) ή δράκουλα. Δεν έλεγε μπέμπης που λένε τώρα ή αγγελάκι που λένε οι άμυαλες μανάδες οι σημερινές.
Αβάπτιστο παιδί και είναι αγγελάκι; Πήγες ποτέ σου να ακούσεις τους εξορκισμούς που διαβάζει ο παπάς όταν πρόκειται να βαπτιστεί το παιδί;
Πήγες να ακούσεις την πάλη; Μάλιστα αν είναι παπάς που καταλαβαίνει τι κάνει, να δείτε πως παλεύει με τον διάβολο να βγάλει του παιδιού το σατανά μέσα από την καρδιά του.
Που το φυσάει, που το ξορκάει, του κοινοποιεί έξωση την ημέρα του βαπτίσματος
με αφορμή το βίντεο
Βοᾶς τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» καί ἀναδίδεται ἡ εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, λαμβάνεις «ἄρραβωνα Θείου Πνεύματος».
Διότι «τό Ἅγιον Πνεῦμα συμπάσχον ἠμίν ἐποφοιτά» καί
«προτρέπεται εἰς ἔρωτα πνευματικῆς προσευχῆς». Μάλιστα προσεύχεται καί αὐτό, ἀντί
δί’ ἠμᾶς πού ξεχνοῦμε, καί ἀναλαμβάνει τά ὑστερήματά μας, τάς ἀκαθαρσίας ἠμῶν,
τήν πτωχείαν τῆς ὑπάρξεώς μας.
Διότι εἴμεθα ἕκαστος ναός Θεοῦ καί, ὅταν προσευχώμεθα, γινόμεθα ἱερουργοί μεγάλου μυστηρίου.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης μᾶς λέει: «Ὅταν ἀκούωμεν θυμιατό νά κτυπάη, ἅς ἐνθυμηθοῦμε ὅτι ναός εἴμεθα ἠμεῖς καί ἅς νοιώθωμεν νοερῶς ὅτι θυμιάζομεν τόν Χριστόν, πού εἶναι μέσα εἰς ἠμᾶς, καί ἔτσι νά προσκυνῶμεν ταύτην τήν σκηνήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
Ο νους να μην περισπάται από την προσευχή.
---
νοερά και καρδιακή αδιάλειπτη ευχή (Η απόκτηση του χαρίσματος της αδιάλειπτης νοεράς και καρδιακής προσευχής - Αρχιμ. Γεωργίου Καψάνη Γρηγοριάτη)---
Αυτό το ''αναγκαίο'' (και πηγαίο λόγω ακολούθησης της φυγοκέντρου και πρώτου δολώματος θεοί έσεσθε) κακό, μπορεί να γίνει και εφαλτήριο για την επιστροφή μας.
Αρκεί, κάθε σημείο και κάθε γνώση να την αναγάγουμε από ίχνος στην βαθύτερη έννοια και ''συνάφεια'' με την πηγή των πάντων και κάπως έτσι, οι επί γης σκιές οδοδεικτούν προς το Φως.
Στο όλο συγγραφικό έργο, άνω των 30 πονημάτων (τα τελευταία 40 χρόνια), αναπτύχθηκαν σκέψεις με γνώμονα την υγιή ένωση και σκυταλοδρομία από την ένθεη φιλοσοφία* στην φιλοκαλία.
Από τα ίχνη και σημεία επί γης (που σοφά αλλά μυστικά στήνει Ο Κύριος), αυτά που δείχνουν. Τον ουρανό και πηγή τους.
Από την στάση (επανάσταση κατά του Θεού) και εγκατάστασή μας στην σκιώδη και ανήλιο πλευρά της γης, την κατέναντι της εδέμ στην εν ουρανοίς ανάσταση του ανεσπέρου Φωτός, αφού πρώτα ενσωματωθούμε σε Εκείνο το Σώμα, που
…τέσσερα τα άκρα του χωροχρόνου, 4 και τα στοιχεία της φύσης, στην ίδια σταυρική διάταξη με κέντρο την πεμπτουσία και Κύριο και στα δυο περιβόλαια σχήματα (χωροχρόνου και κτίσης).
Ερχόμενος Ο Κύριος και αναμενόμενος από ιουδαίους δια των προφητειών και όλων των εθνών με τις παραδόσεις τους, ‘’τέμνει’’ όλη την έκπτωτη και χωρίς Ζωή κτίση για να εισάγει τον Εαυτό Του και χαρίσει Ζωή στους δεχόμενους Αυτόν.
Με το στώμεν καλώς του αρχ.Μιχαήλ, όπου βρέθηκε το κάθε δαιμόνιο, εκεί και έμεινε. Άλλα στην γη (σαν καταχθόνια), άλλα στα ύδατα, άλλα στο πυρ και άλλα στον αέρα (τα εναέρια)... όπως γνωρίζουμε από το … ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ Του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Το άρθρο περί της ‘’τομής’’ παρότι είχε αφορμή την γέννηση Του Κυρίου, δεν εξαντλείται στην παρουσία Του στην γη αλλά επεκτείνεται σε όλα τα στοιχεία της φύσης…
Κύριε γνώρισέ μου αυτόν τον άγνωστο… Ο άγνωστός μου εαυτός
μήπως και αυτή η ελάχιστη αλλά ακριβής (χωροχρονική, σταυρική) αυτογνωσία, γίνει βάση αληθούς (προς υπεράνω χώρου και χρόνου ανάστασιμης) θεογνωσίας και μετοχής… γνώρισόν μοι, Κύριε, τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου, τίς ἐστιν, ἵνα γνῶ τί ὑστερῶ ἐγώ. (ψαλμ.λη’) … σε μια μικρογραφία βιολογικού μου
Γεννήθηκε στὶς 19 Ἰουλίου τοῦ 1759 στὴν πόλη Κοὺρκ καὶ παρέμεινε ἐκεῖ
μέχρι τὰ δεκαεννέα του
χρόνια. Στὴν ἡλικία αὐτὴ
πῆρε τὴ γενναία ἀπόφαση ν᾿ ἀφοσιωθεῖ ὁλόψυχα
στὸ Θεό· κι Ἐκεῖνος
ὁδήγησε τὰ βήματά του στὸ μοναστήρι τοῦ Σάρωφ.
Ἐνῷ
ἦταν ἀκόμη δόκιμος, ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ ὑδρωπικία.
Μετὰ ἀπὸ
τρία χρόνια ἀσθενείας,
θεραπεύθηκε θαυματουργικὰ
μὲ ἐπίσκεψη
τῆς Θεοτόκου. Στὴ μοναχική του κουρὰ (1786) ὀνομάστηκε Σεραφεὶμ -προηγουμένως εἶχε τὸ ὄνομα
Πρόχορος. Τὸ ἴδιο ἔτος χειροτονήθηκε διάκονος καὶ μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια, σὲ ἡλικία
34 ἐτῶν, ἱερεύς. Ὅταν λειτουργοῦσε, πετοῦσε στὰ οὐράνια,
καὶ πολλὲς φορὲς ἀξιωνόταν
νὰ βλέπει θαυμαστὰ ὁράματα
καὶ ν᾿ ἀκούει
ἀγγελικὲς μελῳδίες.
Διψώντας νὰ πλησιάσει
περισσότερο τὸ Θεό, Τὸν παρακάλεσε νὰ τὸν
ἀξιώσει ν᾿ ἀποσυρθεῖ σὲ
κάποια ἐρημικὴ περιοχή. Ἕνα χρόνο μετὰ τὴ
χειροτονία του σὲ ἱερέα, ἔλαβε ἄδεια ἀπὸ
τὴ μονὴ ν᾿
ἀφοσιωθεῖ στὴ μελέτη, στὴ σιωπή, στὴν ἄσκηση,
στὴν ἔντονη προσευχή. Γιὰ δεκαέξι χρόνια, βαθιὰ μέσα στὸ δάσος, ἀγωνιζόταν ν᾿ ἀνεβαίνει,
μέρα μὲ τὴ μέρα, τὴν κλίμακα ποὺ ὁδηγεῖ στὸν οὐρανό. Τότε ἔκανε καὶ
…μπορεί ιστορικά σωματικά να απέχουμε και αυτό να μας κάνει λογικά και ανθρωπίνως, κατακριτές των επιλογών του, αλλά δεν πρέπει να μείνουμε σε αυτήν την ‘’χρονική’’ απόσταση και επανάπαυση, γιατί πνευματικά έχουμε σχέση, αφού ηρώδης κατά τον άγιο Μάξιμο είναι ο δερμάτινος. Και ποιος δεν είναι ενδεδυμένος με δερμάτινους χιτώνες (φύλλα συκής) που σαν περίβλημα περισφίγγει την καρδία και θέλει να οικειοποιηθεί και μη χάσει τον θρόνο του;
τρέμει στην ιδέα ο ιστορικός ηρώδης, τρέμει στην ιδέα και ο εν ημίν. Αυτόν να ψάξουμε και πριν ‘’φύγουμε’’ να διορθωθούμε… γιατί θάμαστε συνυπεύθυνοι (για να μην πω οι μόνοι υπεύθυνοι) της μεγάλης αυτής μιαιοφονίας που κυνηγάει να αποκτείνει Χριστό (και Πρόδρομο)…
όλα για έναν θρόνο…. ακούγοντας τον αγ. Αρσένιο Μπόκα να μας γνωρίζει… (στο θρόνος και σταυρός)… Ὑπάρχει σ᾿ ἐμᾶς ἕνας θρόνος κι ἕνας σταυρός. Ὅταν ἐμεῖς στεκώμεθα στόν θρόνο, ὁ Χριστός μας κάθεται στόν σταυρό, καί ἀντίστροφα.
Είναι τα δύο Η πέριξ Του ανατέλλοντος Ηλίου (Χριστού στην βηθλεέμ) με την γέννηση, δυο αγιογραφικά πρόσωπα που καλούμαστε να επιλέξουμε την μία από τις δύο μοναδικές, ‘’στάση’’ ζωής… ή του προφ.Ηλία που εδαφιεί τα νήπια (και αμαρτίες) για να καθαρίσει την καρδιά προς ενοίκηση Του Κυρίου (μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν) και μετοχή του άρτου της Ζωής (όπου βηθλεέμ είναι οίκος του άρτου) κι ο ηρώδης που εδαφιεί τα νήπια για να διατηρήσει τον θρόνο του μέσα στην καρδιά…. μισών Τον Άρτον…. αδιαφορώντας για τις αρετές και τις εντολές του Θεού και το ουκ έξεστιν του Προδρόμου στον ηρώδη και ηρωδιάδα, μολυνόμενος, σε σχέση με τον ''μισούντα'' τα πάθη και τις αμαρτίες* προς καθαρότητα, προφ.Ηλία... με τον έναν προσεγγίζοντα και τον άλλον απομακρυνόμενο από τον Ήλιο της
Επαναλαμβάνει ως επωδό τα λόγια του μηδενιστή Αλμπέρτ
Καμύ: «Είχα δίκιο, έχω οπωσδήποτε δίκιο, θα έχω πάντα δίκιο», και ορθώνει μόνος
του ανυπέρβλητο φράγμα στην άβυσσο του Θείου ελέους. Ο ορθολογισμός είναι
συμπυκνωμένη υπερηφάνεια, αλαζονεία, αυτοδικαίωση, αυτάρκεια και αυτονομία.
Γι’ αυτό και αλλοτριώνει τον άνθρωπο, τον απομονώνει
και τον απομακρύνει από το Θεό και από τους συνανθρώπούς του. Ο ορθολογιστής
καθίσταται έτσι στοιχείο διαλυτικό της φιλίας, του γάμου, της οικογένειας, του
κοινοβίου και της κοινωνίας.
Τελικά ο ορθολογιστής, παρά τη λαμπρότητα των
επιτευγμάτων του, καταλήγει να είναι ο κουρασμένος, ο κενός, ο ανικανοποίητος,
ο απογοητευμένος σύγχρονος άνθρωπος. Αυτός που βιώνει καθημερινά το δράμα της
υπαρξιακής αγωνίας του, της ανασφάλειάς του και του αδιεξόδου, στο οποίο τον
παγιδεύει η λογική του και η αυτοπεποίθηση του στις οποίες τόσο στηρίχτηκε.
με βάση τα δύο ‘’σημερινά’’ (τριών παίδων εν καμίνω) αγιογραφικά αναγνώσματα
…2 καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων
αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες
αὐτόν
Πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν
ταύτην (ο προφ.Μωυσής)
...ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. (Μαρκ.ι’7)
συσχετισμένο όμως με το… 27 ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, οὐ μοιχεύσεις. 28 ᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. (Ματθ.ε’)
και (πάλι σημερινό) αποστολικό…
…16 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· 17 ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. (Α’Κορ.ς’)
…όπως από την 15η βαθμίδα της κλίμακος, περί
αγνείας, γνωρίζουμε, …2. (880.) Ἁγνεία ἐστὶν
ἀσωμάτου φύσεως οἰκείωσις. Ἁγνεία ἐστὶν φύσεως ὑπὲρ φύσιν ὑπερφυὴς ἄρνησις· καὶ
ἀσωμάτων σώματος θνητοῦ καὶ φθαρτοῦ παράδοξος ὄντως ἅμιλλα· ἁγνός ἐστιν ὁ ἔρωτι ἔρωτα διακρουσάμενος,
καὶ πῦρ πυρὶ ἀΰλῳ ἀποσβέσας.
αμήν και να βιώνουμε, μη εξαντλώντας το πυρ (και εξ αυτού πειρασμούς) στα σεξουαλικά* και επιδερμικά, αλλά επεκτεινόμενα στα ερωτικά που μας ωθούν να ‘’κολλήσουμε’’ ή με το πυρ του κόσμου που κατακαίει και μάλιστα επταπλασίως, δλδ σε όλο το εύρος (και ύψος) του εαυτού, ορατών τε και αοράτων μερών του… ή στο επέκεινα πυρ, το ανακαινιστικό ως δρόσος, θείο… που εισήλθε στον κόσμο με την τομή Του…. συγχρόνως αναδεικνύοντας (Ο Κύριος) τον άλλον συνεορτάζοντα (17/12) προφήτη Δανιήλ, ως ποιμένα λεόντων σαν να ήταν
Ο Κύριος, με το που ενχρονίσθη και εχωρήθη, έγινε η χρονική τομή μεταξύ προ και μετά, αλλά και η χωρική, χωρίς και με Χριστό, ανεξάρτητα εξωτερικών χρόνων…
Μπορεί να συνηθίσαμε να ‘’χωρίζουμε’’ την ιστορία στα προ και μετά Χριστόν, αλλά η χωρική ‘’διχοτόμηση’’ έχει ιδιαίτερη σημασία (γιαυτό και θα προσεγγιστεί) και μάλιστα, αφού ο ‘’χώρος’’ κανονίζει την ισχύ του χρόνου, αν θα νικηθεί ή θα νικήσει, αποδεικνύει την σπουδαιότητα αυτής της παραμέτρου, που προσπερνιέται αδιάκριτα.
Τομή που χωρίζει, αλλά και ενώνει τα δύο διεστώτα (εχθρικά) μέρη σαν γέφυρα, εις εν, γεφυρώνοντας το όντως μέγα χάσμα…
Κι ενώ για τον χρόνο είναι σύνηθες και κάπως γνωστό (αφού μετράμε τα χρόνια μας φυσικά), στον χώρο που ενέχει και βίωμα, κάπως υστερούμε σαν αυτογνωσία και αυτοκριτική, το ''που'' (χωρικά) βρισκόμαστε και τι όντως θέλουμε... την επαναληψιμότητα των εξωτερικών εορτών και επί γης κύκλων ενιαυτών ή την μοναδικότητα της έσω... [που σαν ανοδική πορεία (9) και ''ξεκόλλημα'' από την γη θα ισχύσει στον αιώνα].
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής στο Πώς δικαιολογούνται οι πέντε άνδρες της Σαμαρείτιδας και ο έκτος που δεν ήταν άνδρας της; μαζί με πολλές αναγωγές, μας γνωρίζει… Η συγκύπτουσα γυναίκα είναι η φύση και η ψυχή που με την απάτη του διαβόλου έστρεψε πρός την ύλη όλη τη σχετική με την πράξη νοερή δύναμη.
και ξεκινάμε προς τα εσωτερικό, με τις ίδιες αναλογίες… η ‘’γη’’ μας ακατασκεύαστος και σκότος, για νάρθει Φως (Χριστός) εν ημίν και φωτίσει* και αρχίσει δι Αυτού την αναδημιουργία μας, μετά την ανάλογη εξωτερική ‘’γνωστή’’ ιστορική.... και περάσουμε από το εγώ που είναι το κέντρο του κόσμου, στον Κύριο ως νέο ΑΔΑΜ, που είναι το κέντρο του έσω (αμήν και δικό μας) κόσμο...
ωδή πέμπτη (Κεφ. κς', 9) Ἡσαΐου προφήτου… ,
Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν. Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει
τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός, διότι φῶς
τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. Δικαιοσύνην
μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. Πέπαυται
γὰρ ὁ ἀσεβής, πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσῃ, ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα
μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου.
.
.
.
[με τα έντονα, απόλυτα σχετικά… από την έξω ‘’ειρήνη’’ στην έσω. Την υπερ νουν. Την εκ της νυκτός, χωρίς τα προστάγματα Του Κυρίου που είναι φως, ‘’πνευματική’’ μας έξω ζωή. Την τηρούντων ‘’δικαιοσύνη’’ αλλά του κόσμου τούτου
… 44 Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε, καὶ ἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει καὶ πάντα ὅσα ἔχει πωλεῖ καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον. (Ματθ.ιγ’44)
Αποδεικνύοντας ότι και η αναζήτηση και η ανάδειξη του θησαυρού σαν αναγέννηση (ιγ) γίνεται υπό προϋποθέσεις… κι αυτές έχουν σχέση με την καθαρότητα, και με τον 44ο ψαλμό, ειδικό… (αφιερωμένο στην Παναγία, το μέσον σωτηρίας…) πνευματική φυσιολογία νεφρών και καρδιάς….
Είναι ο τρόπος που αναζητούμε αυτόν τον θησαυρό, που θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην πνευματική ταυτότητα (ομόπνοα) Σταυρού και Θεοτόκου, των μέσων για την ανεύρεση Του Θησαυρού (Χριστού) βλέπουμε να έχει δύο πρόσημα
όπως και η μεσοπεντηκοστή* προτείνει, ο διψών ερχέσθω και πινέτω… έτσι και τώρα. …ὁ διψῶν, ἐρχέσθω πρός με, καὶ πινέτω ὕδωρ ζωηρόν, καὶ οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ὁ πιστεύων τῇ ἐμῇ χρηστότητι ποταμοὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ζωῆς αἰωνίου. Ὢ τῆς ἀγαθότητος, καὶ τῆς εὐσπλαγχνίας σου, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν· Δόξα σοι.
…ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω, ὕδωρ ζωηρόν αἰώνιον, καὶ οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ποταμοὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ, καὶ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
Έρχεται το Φως ως ήλιος να λάμψει στον κόσμο, με την γέννησή Του
.gif)
Ώστε, όποιος επιθυμήσει να δομηθεί για αυτόν επί του πρακτέου η γέφυρα…. πρέπει να στοχαστεί πως… όπως μέσα στον χώρο και χρόνο, υφίσταται η αλληλουχία, με την έννοια ότι δεν μπορεί να υφίσταται ένας όροφος οικοδομής χωρίς να υπάρχει ο προηγούμενος και πολύ περισσότερο τα θεμέλια, δεν μπορεί κάποιος να είναι πχ 23 χρονών, αν δεν περάσει τα 22… κάτι ανάλογο ισχύει μετά τα φυσικά, στα υπερφυσικά. Τα μετά ‘’γνωστά’’ (εκ της Αγίας Γραφής και παραδόσεως) της δημιουργίας, τα της αναδημιουργίας. Όλα, χωρίς ασυνέχεια λόγων φυσικών και λόγων εκ Λόγου. Έτσι, για να βιωθεί η γέφυρα δια των τριών παραπάνω προσώπων που εργάζονται την σωτηρία μας, απαιτείται να πιάσουμε τα πράματα από την αρχή…
Ενδεικτικά σημειώνει ο άγιος στο…. Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου τα ανάλογα πνευματικά στάδια πνευματικής ‘’ενηλικίωσης’’, σύμφωνα με την πρώτη καλή λίαν δημιουργία, αρχής γενομένης από το φως, που όπως εγένετο
