άγιος Πορφύριος ο διορατικός

Κάποτε πρόσεξα πως σε απόσταση 100-200 μέτρα από την Ι.Μ. Αγίου Νικολάου στα Καλλίσια, ερχότανε μία παρέα και ψήνανε κρέας.

Ερχότανε συνήθως Κυριακή πρωί, και χωρίς να έρθουν στον Ναό να προσκυνήσουνε, ψήνανε και τρώγανε.

Κάποτε ρώτησα τον Άγιο Πορφύριο:

- Τι απέγιναν αυτοί; Έχω πολύ καιρό να τους δω.

Και μου απάντησε:

- Άκουσε τι έκανα. Μία μέρα που έπρεπε να κατέβω στην Αθήνα πέρασα από εκεί κοντά τους και τους χαιρέτησα. Εκείνοι άρχισαν να με ειρωνεύονται και να με κοροϊδεύουν. Δεν ταράχτηκα στο παραμικρό, ούτε και θύμωσα καθόλου, μόνο με αγάπη τους είπα:

“Παιδιά μου, εγώ κάθομαι εδώ πάνω και λειτουργώ στον Άγιο Νικόλαο. Μετά από τη Θ. Λειτουργία, όποιος θέλει κάθεται και μου λέει το πρόβλημά του. Να, τις προάλλες ένας μου έλεγε αυτό κι αυτό με τα παιδιά του. Ένας άλλος μου είπε αυτό κι αυτό για τη γυναίκα του. Ένας τρίτος μου είπε αυτό κι αυτό για τη δουλειά του” κά. Και έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, άρχισα και έλεγα με κάποιες λεπτομέρειες τα προσωπικά του καθένα από αυτούς, χωρίς να το καταλαβαίνουνε οι υπόλοιποι. Χλωμιάσανε και χάσανε τη φωνή τους.

Τότε τους είπα: “Άντε παιδιά μου, σας χαιρετώ τώρα”, και έφυγα.

Μετά απ’ αυτό, δεν έρχονται για να τρώνε. Τώρα έρχονται στον Άγιο Νικόλαο και με ψάχνουνε.

Αυτά μου είπε ο Άγιος και χαμογελούσε.

σελίδες 253-254 του βιβλίου “Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης”, τόμος Α’. Έκδοση Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος.

από το κατά γράμμα στο κατά πνεύμα…

το κείμενο και η αφορμή του παρόντος, είναι το εξής: Κάποιος φίλος μοῦ ὑπέδειξε μιά ἐντολή τοῦ Θεοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη πού ἀφορᾶ τήν προστασία τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν μόλυνση τῆς ἀσθένειας τῆς λέπρας. Πρόκειται γιά τό δέκατο τρίτο κε­φάλαιο τοῦ Λευϊτι­κοῦ, στό ὁποῖο καταγράφεται ὁ τρόπος πού θά γίνεται ἡ διάγνωση τῆς λέπρας καί γιά τά μέτρα πού πρέπει νά λαμ­βάνονται ἀπό τήν κοινότητα γιά τήν προφύλαξη ἀπό τήν λέ­πρα, ὥστε νά μή μολυνθοῦν καί ἄλλοι, καί αὐτό ἦταν ἐντολή τοῦ Θεοῦ στόν Μωϋσῆ. 

Στό κεφάλαιο αὐτό, λοιπόν, τοῦ Λευιτικοῦ γίνεται λόγος γιά διά­γνωση πού θά γίνεται ἀπό τούς Ἱερεῖς γιά τήν ἀπομόνωση τῶν λεπρῶν πού θά γίνεται γιά ἑπτά ἡμέρες καί ἄν χρειασθῆ γιά ἄλλες ἑπτά ἡμέρες (καραντίνα) καί πολλά ἄλλα. Μάλιστα,Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ (ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΜΑΣΚΑ), νά ὀνομάζεται ἀκάθαρτος ὁ λεπρός καί ὅσο χρόνο διαρκεῖ ἡ λέπρα πρέπει νά ζῆ μόνος του καί ἡ διατριβή του νά εἶναι ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο. 

Γράφεται: «Καί ὁ λεπρός ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή (ἔχει λέπρα), τά ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καί ἡ κεφαλή αὐτοῦ ἀκά­λυπτος, καί περί τό στόμα αὐτοῦ

Άξιον εστί και θεραπεία

"Παιδιά μου , όταν ακούμε το "εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου" στη Θεία Λειτουργία να σταυρώνουμε τον νου μας, και όπου πονάμε

και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη. 

Θέλω και κάτι επί πλέον να επισημάνω για την Θεία Λειτουργία, για τη στιγμή τού «Άξιον εστί». Εκείνη την ώρα να προσέχουμε τον λογισμό μας και να σταυρώνουμε όλο το σώμα μας, διότι είναι παρών ό Θεός. 

Εκείνη την ώρα αποκαλύπτει πολλά πράγματα ό Θεός και πολύ μάς ενισχύει. Εκείνη την ώρα επισκιάζει ή Χάρις τού Παναγίου Πνεύματος. Η δε Παναγία όλα τα εξορκίζει, είτε πειρασμό, είτε αρρώστια. 

Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» να σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη. 

Την ώρα πού εύχεται ο ιερεύς και λέει: «Μνήσθητι Κύριε... ζώντων και τεθνεώτων» να γονατίζουμε, αν μπορούμε - και οι εκκλησιαστικές μοναχές - και να προσευχώμαστε για όλους τούς ανθρώπους. 

Κάποτε είχε έρθει ό κύριος, πού χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία τού αγίου

Για την νηστεία των Χριστουγέννων και την καθυστέρηση έναρξής της

(βίωμα αδελφού, που μας το εγνώρισε) .... Στην αρχή της πνευματικής του ζωής σκέφτηκε πως για την χαρούμενη και ‘’ελαφριά’’ νηστεία των Χριστουγέννων, ‘’καλό’’ θα ήταν να την άρχιζε από 1 Δεκ. Σαν διοικητής λόχου προκαλύψεως, στη Βύσσα, έκανε (και εκείνην την ημέρα, αγ.Ανδρέα 30 Νοε) τα καθορισμένα δρομολόγια επί της μεθορίου… 

Με κατεύθυνση από το φ.6 προς το φ.7 και μόλις ανέβηκε το ανάχωμα, τον πιάνει ένας οξύς πόνος κάτω από τον ομφαλό*, στην κοιλιακή χώρα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, διπλώνεται, κλείνει τα μάτια και προσπαθεί αυτόν τον νευρόπονο να τον αποτυπώσει στο νοητό του πεδίο και να τον λύσει, αν μπορεί…  

‘’Διαγράφει’’ (σχηματίζει) το έντερο, όπως όλοι γνωρίζουμε, και με το Κύριε ελέησον προσπαθεί να ‘’χαλαρώσει’’ την οξύτητα. Δεν περνάνε λίγα δευτερόλεπτα, λίγα μέτρα κίνησης του στρατιωτικού τζιπ που επέβαινε, και ο οδηγός με απότομη κίνηση σταματά φωνάζοντας!!

- κύριε διοικητά, κύριε διοικητά κοιτάξτε!!!! και κάνει όπισθεν…

Ακριβώς στο μέσον του δρόμου, ένα φίδι σε μορφή, όπως την είχε σχηματίσει την εικόνα μέσα του, ‘’βλέποντας’’ τα έντερα!!! (ς ή λόγω μήκους ξ – και τα δύο σχήματα, εσωκλείοντας αναλογικά την ίδια ‘’ουσία’’ , τον θάνατο – ς –στ=6 και ξ=60).  

Ακαριαία, περνά από το μυαλό του η αναλογία: αυτό πρέπει να ‘’πατήσουμε’’ για να λυθεί το πρόβλημα (και πατείται η κοιλία, συντρίβεται ο όφις, με την νηστεία)… 

Στο κλάσμα του δευτερολέπτου με τον εντοπισμό του προβλήματος, παύει και ο

τι συμβαίνει στον σταυροειδή μεταβολισμό μας όταν εντάσσουμε στην ζωή μας την προσευχή και την νηστεία...

Η προσευχή, κατέχοντας την κορωνίδα της ανθρώπινης δραστηριότητος σαν κεφαλή και η νηστεία ως βάση στην κοιλία, σχηματίζουν από μόνες τους ένα κάθετο τμήμα, που πάνω σε αυτό βαδίζει ο (προσευχόμενος και νηστεύων) κόσμος. Η παχυλότητα ή η λεπτότητα (μέσα στην τρεπτότητά μας), εξαρτάται από την ακρόαση και φύλαξη των εντολών. 

Είναι αυτά τα 4 άκρα του σταυρού (με τα έντονα γράμματα) που τυπώνουμε επάνω μας και συγχρόνως τα όρια του κόσμου τούτου, όπως αναφέρονται στο σύμβολο της πίστεως… κόσμος κι εμείς (1) εκ Του Ποιητού,

ουρανού και γης (κεφαλή – κοιλία)

ορατών τε πάντων (δεξιά επίγνωση) και αοράτων (αριστερά)*…. 

Συμμετέχοντας στην προσευχή και το σώμα και μη εξαντλούμενη η νηστεία στις επίγειες τροφές, αλλά ιδίως στους λογισμούς και στο κακό (2), αλληλοπεριχωρούνται πρόσωπο και προσωπείο, σώμα και ψυχή, ανάλογα με τον βιούμενο σταυρό, δλδ κατά πόσο ''σταυρώνουμε'' το θέλημά μας για χάριν του θείου θελήματος. 

Η αξία τους είναι αγιογραφική και οντολογική. 

...21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. (Ματθ.ιζ’) 

…τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. (Μαρκ.θ’29)   

Μολυνόμενος ο νους από πονηρούς λογισμούς, ενεργείται η δαιμονική επήρρεια και το πάθος στα αισθητά μέλη και προσβάλλεται και το σώμα. Μολυνόμενο το σώμα γίνεται γεώδης και ο νους. Αυτή η αλληλεπίδρασις είναι ένα μυστήριο που κάνει τον άγιο Ιωάννη της κλίμακος να πη: ‘’θαύμα ιδέσθαι νουν ασώματον υπό σώματος μολυνόμενον και σκοτούμενον και πάλιν δια πηλού τον άϋλον

δια των αγίων Ο Τριαδικός Θεός ή ιχνηλατώντας τις ακτίνες μέχρι την πηγή τους…

…αφορμή για το παρόν στάθηκε μια αγιογραφία που ενώ κάποιος αδελφός ήθελε να απεικονίσει τον αγ.Στυλιανό προστάτη παίδων, ‘’καταλάθος’’ ανέβασε του αγ.Συμεών του θεοδόχου που κρατά αγκαλιά Τον Κύριο ως σαρανταήμερον βρέφος, ο οποίος πάλι, ‘’μοιάζει’’ με αγιογραφία του προφ.Ηλία. 

Με αφορμή αυτό το παρόραμα, ξεδιπλώθηκε ένας νοηματικός μίτος συσχέτισης των τριών ‘’ομοιαζόντων’’ αγίων που όλοι οδηγούν Στον Κύριο, όπως και οι ακτίνες ενός κύκλου, που συμπυκνώνονται στον πυρήνα και κέντρο τους.  

το ειλητάριο με το ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω ισραήλ.... εννοεί τον αγ.Συμεών τον θεοδόχο που ενηγκαλίζεται Τον Χριστό (στην Υπαπαντή) κατά το …34 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. .... (Λουκ.β’) 

Μη μένοντας μονοδιάστατα και στείρα σαν γράμμα του νόμου στο ιστορικό γεγονός, μας συμφέρει να βρούμε τα παραπάνω, εντός. Τον κυοφορούμενο (1) σε κάθε ψυχή Κύριο …για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο, την Υπαπαντή και την ''αναλογία'' που μας κάνει συμμέτοχους κι όχι απλά ενήμερους...

συνέχεια θλίψεων….

Το υπόσχονται οι κοσμοκράτορες και το σχεδιάζουν…. Έτσι, επειδή είναι αναμενόμενη η αύξηση των πιέσεων και θλίψεων, με στόχο την σύνθλιψη των προσώπων (δια του αγκυλωτού σταυρού και του στρατού του), δεν χρειαζόμαστε απλά μία επανάσταση. Ζητούνται νοήμονες (με καρδία χριστοφόρα) για ανάσταση ... σε μια δύσκολη καμπή της ιστορίας, που ζητούνται α-νόητοι για επανάσταση (εξαντλημένη στα χοϊκά) εναντίον των α-νοήτων (κεφαλών / εξάκτινα, χωρίς Χριστό/Νου - Εμμανουήλ) σχεδιαστών και υλοποιητών.... σταυρωτών Ανθρώπου και ανθρώπων....

Λένε μάλιστα, πως έχουν σχεδιάσει το επόμενο βήμα της αντίδρασης σαν χάος.... με επιβολή ακόμη πιο σκληρών μέτρων στρατός κλπ... 

Φυσικά και την τελευταία λέξη (έως πτώσης τριχός) την έχει Ο Κύριος, αφού … Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν - Άγιος Λουκάς Κριμαίας. 

Η παιδεία εδώ και καιρό επαναστάτες τυφλούς προετοιμάζει χάνοντας τον στόχο της ανάστασης αυτής της γενηάς…. με δυο συνειρμικές σκέψεις στο Ανάσταση και επανάσταση 

Για να μην μας προλάβουν τα γεγονότα και μας βρουν απροετοίμαστους, το ψαλμικό μας νουθετεί: …ετοιμάσθην και ουκ εταράχθην... δια του Ονόματος (και βίου). 

πρόταση από τον άμωμο (ριη’ - 118). Είναι σε επίπεδο ψυχής με το άριστά της

οι κατά Θεόν θλίψεις και οι κοσμικές συνθλίψεις…

Φαίνεται (και ήδη άρχισε) πως, οι κοσμικές συνθλίψεις χτυπάνε όλο και περισσότερες πόρτες σπιτιών και ψυχών. ‘’Πρέπει’’ να διδαχθούμε από την τέχνη τεχνών του καλού Θεού, με ποιο τρόπο μεταστρέφει το κακό σε καλό, πως τα σπασμένα πλακάκια τα κάνει μωσαϊκό… πως το φαρμάκι και μικρόβιο, παθητικοποιώντας το, το μεταστρέφει σε φάρμακο και αντίσωμα…. και δι αυτών, να στηρίξουμε με πραγματική διακονία (φυσική και πνευματική) τους αδελφούς που πλήττονται παραπάνω. 

Αυτό το κακό, με το τυφλό του μίσος για τον άνθρωπο, θα κάνει την ζημιά του, όσο δεν το διαχειριζόμαστε πνευματικά. Με την συσχέτιση ‘’δυνάμεων’’ αγγελικών και χωρίς Χριστό ανθρώπου, η σύνθλιψη θα είναι  όπως σπάζει το τσόφλι του αυγού και χάνεται το περιεχόμενο….  όπως σπάζει το οστράκινο σκεύος, καταπατείται από χοίρους και χάνεται μέσα στην λάσπη, ο μέσα σε αυτό μαργαρίτης  ... (σώσον με από πηλού, ίνα μη εμπαγώ).  

Δεν είναι λίγα τα τσακισμένα καράβια πάνω στα βράχια και τα προσωπικά ή οικογενειακά ναυάγια και δράματα, γιατί εμείς σαν καπεταναίοι δεν χειριστήκαμε σωστά το τιμόνι και το μικρό πηδάλιο.  

Οι θλίψεις του κόσμου φαίνεται να διαφέρουν από τις κατά Θεόν θλίψεις από τον προσανατολισμό (που στα χέρια μας είναι το τιμόνι της ζωής μας και το πηδάλιο) κι αυτό, γιατί συνήθως, δεν εξαρτάμε τα έξω συμβαίνοντα με την έσω εν δυνάμει ωφέλεια του πόνου. Επιβάλλεται να δούμε τον πόνο και θλίψη με άλλο μάτι. Με άλλη οπτική. 

Καλό είναι να απλώσουμε μέσα στον εαυτό μας ρίζες πίστης, ώστε να καρπίσει (και

Η προσευχή στην εν Χριστώ ζωή

Η προσευχή στην εν Χριστώ ζωή - Μητροπολίτης Anthony Bloom του Σουρόζ (1914-2003)

θάνατος και απώλεια 

Όσιος Λογγίνος (+17 Νοε)

Ο Όσιος Λογγίνος ήταν ένας από τους λόγιους και σοφούς της ερήμου ασκητές. Κάποια σοφά αποφθέγματα του, περιλαμβάνονται στον Ευεργετινό, όπου ο Λογγίνος ρωτά τον Αββά Λούκια για διάφορα ζητήματα.
Ο Όσιος Λογγίνος απεβίωσε ειρηνικά.

Γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον Συναξαριστή του:

«O Όσιος ούτος Λογγίνος αφήκεν ημίν το απόφθεγμα τούτο· «Ώσπερ ο νεκρός ουκ αισθάνεταί τινος, ουδέ κρίνει τινα, ούτω και ο ταπεινόφρων ου δύναται κρίναι άνθρωπον, καν ίδη αυτόν προσκυνούντα τοις ειδώλοις» (σελ. 280 του Eυεργετινού). O ίδιος ούτος ερώτησε τον αββάν Λούκιον ούτω· «Θέλω ξενιτεύσαι». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eάν μη κρατήσης της γλώσσης σου ουκ εί ξένος, όπου αν απέλθης. Kαι ώδε ουν κράτησον της γλώσσης σου, και ξένος εί». Eρώτησε και δεύτερον· «Θέλω νηστεύσαι». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eίπεν Hσαΐας ο προφήτης. Eάν κάμψης ως κρίκον τον τράχηλόν σου, ουδ’ ούτως κληθήσεται νηστεία δεκτή. Aλλά μάλλον κράτησον των πονηρών λογισμών». Eρώτησε και τρίτον· «Θέλω φυγείν τους ανθρώπους». Kαι απεκρίθη εκείνος· «Eάν μη πρότερον κατορθώσης την αρετήν μετά των ανθρώπων, ουδέ κατά μόνας δύνασαι κατορθώσαι» (σελ. 723 του αυτού).

Oύτος ο Όσιος ερωτήθη μίαν φοράν, ποία αρετή είναι μεγαλιτέρα από όλας, και

πως ενεργεί Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος

Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος, που  εγγράφει εν σαρκίναις καρδίαις το θέλημά Του, όπως προτύπωσε Αυτό στις λίθινες πλάκες με τον θεόπτη* Μωυσή,  έχει κρατήσει τρεις ‘’ζωντανούς’’ μέχρι τα έσχατα. 

τον προφ.Ενώχ προ νόμου

τον προφ.Ηλία (εκ νόμου)

και τον αγαπημένο μαθητή απόστολο Ιωάννη (στον χώρο της χάριτος) 

Ο Θεός ΘΕΛΕΙ τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν....  Σαν κεντρομόλος δύναμις, δύναμις έλξης προς επιστροφή μας, ενεργεί Το Πνεύμα Θεού εν ημίν, όσο δεν Το κωλύουμε. Είναι συμπυκνωμένα στο πρόσωπο Της ολκάδος (1) των θελόντων σωθήναι. Αναλυτικά, ενεργεί, όσο δεν κωλύουμε την κυκλική κίνηση [που αντιστοιχεί στον αγαπημένο μαθητή Του Κυρίου Ιωάννη (θεωρία)** και ΑΒΕΛ τον ευαρεστούντα Τον Θεό], την ευθεία κίνηση (προφ.Ηλίας δια λόγων που οδηγούν την συνείδηση, νου και χου, από τα δημιουργήματα στον Δημιουργό - ΣΗΘ) και από τα σημεία της φύσης εκτός νόμου και χάριτος που ένας που έχει κοινό νου, εκ

νηστεία (π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ – ῾Η ᾿Αδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ

Κεφάλαια κδ΄

«᾿Εθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ» (Ψαλμ. λη 4).

α. Νὰ εἶσαι σταθερὰ προσηλωμένος στὸν Θεό, διότι ᾿Εκεῖνος θὰ σὲ καθοδηγήση στὸ κάθε τι καὶ θὰ σοῦ ἀποκαλύψη, διὰ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ὅλα τὰ ἐπουράνια καὶ τὰ ἐπίγεια μυστήρια.

β. ῾Ο νοῦς μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σταθερὰ καὶ ἀπόλυτα προσηλωμένος στὸν Θεό, ἂν δὲν ἀποκτήσουμε τὶς ἑξῆς τρεῖς ἀρετές : τὴν ἀγάπη σὲ Αὐτὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους, τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή.

γ. ῾Η ἀγάπη ἐξορίζει τὴν ὀργή, ἡ ἐγκράτεια ἐξασθενίζει τὴν σαρκικὴ ἐπιθυμία καὶ ἡ ἀδιάλειπτος προσευχὴ διώκει ἀπὸ τὸν νοῦ τοὺς λογισμούς, φυγαδεύουσα ταυτόχρονα τὴν ἐχθρότητα καὶ τὴν ἔπαρσι.

δ. ῾Η Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ εἶναι ἐργασία κοινὴ τῶν ᾿Αγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων· μὲ τὴν προσευχὴ αὐτὴ οἱ ἄνθρωποι πλησιάζουν σύντομα τὴν ζωὴ τῶν ᾿Αγγέλων.

ε. ῾Η Εὐχὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ εἶναι ἡ πηγὴ ὅλων τῶν καλῶν ἔργων καὶ ἀρετῶν καὶ ἐξορίζει μακρυὰ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὰ σκοτεινὰ πάθη· ἀπόκτησε αὐτήν, καὶ πρὶν νὰ

θεολογία κατά τον αγ.Γρηγόριο Παλαμά – π.Γεωργίου Καψάνη

Κατά τον μέγα Φωστήρα της Εκκλησίας, άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, υπάρχουν τριών ειδών θεολογίες:

α) Η ασφαλής και μυστική των θεοπτών θεολόγων, οι οποίοι ομιλούν εκ προσωπικής εμπειρίας και κοινωνίας με τον Ζώντα Θεό.

β) Η φιλόσοφος θεολογία των μη εχόντων προσωπική εμπειρία θεοπτίας, αλλά εν ταπεινώσει δεχομένων τις εμπειρίες και θεοπτίες των Αγίων και θεολογούντων συμφώνως προς αυτές. Η θεολογία αυτή χρησιμοποιεί την αποδεικτική μέθοδο, αυτήν δηλαδή που αποδεικνύει τις θεολογικές θέσεις με συλλογισμούς βάσει της Αποκαλύψεως και των καταγεγραμμένων εμπειριών των Αγίων, και

γ) Η καινή θεολογία των θρασέων θεολόγων, οι οποίοι απορρίπτουν τις εμπειρίες των Αγίων και θεολογούν διαλεκτικώς κατά τις δικές τους φιλοσοφικές αρχές. Εκπρόσωπος της διαλεκτικής θεολογίας ήταν στους χρόνους του Αγίου Παλαμά ο

άγιος Μηνάς και ελ αλαμέιν

Ο π. Ιωσήφ ξεκίνησε να μου εξιστορεί και να μου επεξηγεί την αγιογράφηση που παρουσίαζε τον Άγιο Μηνά καβάλα πάνω σε καμήλα και μάλιστα να τρέχει με μεγάλη ορμή.

Μου λέει ο Άγιος Μηνάς όπως ξέρεις ήταν Αιγύπτιος στην καταγωγή, και έζησε τον 3ο μ.Χ αιώνα. Τα θαύματα του πολλά εξού και το προσωνύμιο του ως θαυματουργού.

Το 1942 λοιπόν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι υπό τον Ρόμμελ δυνάμεις του Άξονα στην Αφρική είχαν καταφέρει να προελάσουν τόσο ώστε να είναι ορατός ο κίνδυνος να φθάσουν στην Διώρυγα του Σουέζ. Στην περιοχή του Ελ Αλαμέιν (η ονομασία της περιοχής αυτής προέρχεται από αραβική παραφθορά του ονόματος του Αγίου Μηνά), όπου βρισκόταν ο τάφος του Αγίου, οι αντίπαλες δυνάμεις προετοιμάζονταν για την αποφασιστική σύγκρουση η οποία θα έκρινε το αν οι Σύμμαχοι θα κατάφερναν να παραμείνουν στην Αφρική.

Μεταξύ των συμμαχικών στρατευμάτων βρισκόταν και ελληνική στρατιωτική

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΝΑΝ

«Ευλογητός…», «Κύριε   εισάκουσον.. . και  Θεός Κύριος...»   (σελ. 5-7). Είτα το τροπάριον. 

Ήχος δ'.  Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τω Αθλοφόρω οι πιστοί ομοφρόνως, δεύτε προσπέσωμεν ομού εκβοώντες, οι αμαρτήμασι βαρούμενοι συν δάκρυσι· σπεύσον παναοίδιμε, Αθλητά του Κυρίου, σαις προς τον οικτίρμονα. ικεσίαις θεόφρον, παντός κινδύνου νόσων χαλεπών, Μηνά, Παμμάκαρ, απάλλαξον άπαντας. 

Δόξα Και νυν. Θεοτοκίον. 

Τη Θεοτόκω μετά δέους εμφρόνως, πάντες προδράμωμεν κραυγάζοντες πόθω, Υπεραγία Δέ­σποινα Πανύμνητε, ρύσαι τω ελέει σου, αδοκήτων κινδύνων, πάσης περιστάσεως, και κολάσεως τάχος, και της πανώλους λύμης Αγαθή, Ευλογημένη Μα­ρία Θεόνυμφε. 

Ο Ν'   Ψαλμός και ό Κανών, ου η ακροστιχίς. 

«Το δή πόθω σοι νυν Ιωάννης άγει»,

Ωδή α'. Ηχος πλ. δ'. Αρματηλάτην Φαραώ. 

Ταις προς Χριστόν σου ικεσίαις Άγιε, Μηνά πανεύφημε, ρύσαι ημάς τάχος, των δεινών και θλί­ψεων, και πάσης περιστάσεως, και νοσήματος μάκαρ· σε γαρ προστάτην κεκτήμεθα, προς Θεόν Πανεύφημε άπαντες. 

Όλβιος πέλεις παρρησίαν κτώμενος, προς τον Χριστόν, Αθλητά· δώρησαι σοις δούλοις, τας αι­τήσεις τάχιστα. πίστει γάρ σοι κραυγάζουσιν, αθλο­φόρων το κλέος, Μηνά Μαρτύρων αγλάισμα, ρύ­σαι, τους πιστώς ευφημούντάς σε.

αγγελικά τάγματα - αγ.Λουκά ιατρού

Όπως υπάρχουν εννέα τάγματα αγίων αγγέλων, τα ανώτερα τάγματα: τα σεραφείμ, τα χερουβείμ, οι αρχές, οι εξουσίες, οι θρόνοι, οι κυριότητες, και κατώτερα: οι αρχάγγελοι και οι άγγελοι, το ίδιο και στην στρατιά των πονηρών πνευμάτων υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα τάγματα, υπάρχουν αρχές και εξουσίες. Τα ανώτερα δαιμονικά τάγματα πολεμάνε τους πιο σταθερούς, τούς πιό πιστούς υπηρέτες του Χριστού, τούς αγίους και τούς δικαίους. Πολύ δύσκολος γιά τούς δαίμονες είναι ο αγώνας αυτός, διότι με το όνομα του Χριστού αποκρούουν οι άγιοι όλες τις επιθέσεις τους. Υπάρχουν και οι δαίμονες που έχουν λιγότερη δύναμη, οι οποίοι αδιάλειπτα πολεμούν εμάς τους αδύναμους χριστιανούς. Ή πάλη εναντίον τους είναι πολύ δύσκολη, επειδή η διάνοια αυτών των αγγέλων του κακού, των υπηρετών του σατανά είναι ασύγκριτα ανώτερη από τη δική μας. Αυτοί δεν κοιμούνται, δέν τρώνε και όλο το χρόνο τους τον αφιερώνουν στο πώς να αφανίσουν και να αποπλανήσουν τους ανθρώπους του Θεού. Υπάρχουν και κατώτεροι δαίμονες. Το έργο που κάνουν αυτοί δεν είναι και τόσο δύσκολο, επειδή αυτοί ασχολούνται στο να ωθούν ακόμα πιο πολύ στό σκότος εκείνους τούς ανθρώπους, οι οποίοι αγάπησαν το σκότος πιό πολύ από το φως και το ψεύδος παρά την αλήθεια...

~ Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως (Λόγοι και Ομιλίες Τόμος Α' σελ, 166-167). Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη)

η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…

Το άρθρο αναφέρει: … Το μωρό θεραπεύει τη μαμά ενώ η μαμά δημιουργεί το μωρό Σε μια εγκυμοσύνη, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας… 

«Όταν είσαι έγκυος, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας και στη συνέχεια επιστρέφουν στο μωρό, ονομάζεται «εμβρυο-μητρικός μικροχιμαιρισμός». 

Για 41 εβδομάδες, τα κύτταρα κυκλοφορούν και συγχωνεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός, και μετά τη γέννηση του μωρού, πολλά από αυτά τα κύτταρα μένουν στο σώμα της μητέρας, αφήνοντας ένα μόνιμο αποτύπωμα στους ιστούς, τα οστά, τον εγκέφαλο και το δέρμα της μητέρας, και συχνά μένουν εκεί για δεκαετία Σ. Κάθε παιδί που έχει μια μητέρα μετά θα αφήσει ένα παρόμοιο αποτύπωμα και στο σώμα της.

Ακόμα και αν μια εγκυμοσύνη δεν πάει σε πλήρη διάρκεια ή αν κάνετε έκτρωση, αυτά τα κύτταρα εξακολουθούν να μεταναστεύουν στο αίμα σας. 

Έρευνα έδειξε ότι εάν τραυματιστεί η καρδιά μιας μητέρας, τα εμβρυϊκά κύτταρα θα σπεύσουν στο σημείο του τραυματισμού και θα μεταβληθούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων που ειδικεύονται στην επιδιόρθωση της καρδιάς. 

Το μωρό βοηθά στην επισκευή της μητέρας, ενώ η μητέρα χτίζει το μωρό.

Πόσο ωραίο είναι αυτό; 

Αυτός είναι συχνά ο λόγος που ορισμένες ασθένειες εξαφανίζονται ενώ είσαι 

προέσχατα και έσχατα από π.Σεραφείμ Ρόουζ

Φαίνεται πως ο σατανάς εισέρχεται τώρα γυμνός στην ανθρώπινη ιστορία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν υπόσχονται να είναι πιο τρομερά απ’ όσο μπορεί να φανταστεί εύκολα κανείς τώρα. Αυτό το ένα ξέσπασμα ενέργειας εμπνευσμένης από το σατανά οδήγησε 1000 σχεδόν ανθρώπους σε επαναστατική αυτοκτονία• τι θα γίνει με τους πολλούς άλλους, θύλακες σατανικής ενέργειας, μερικούς πολύ ισχυρότερους από αυτή τη μικρή κίνηση, που δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμα;

Μια ρεαλιστική άποψη της θρησκευτικής κατάστασης του σύγχρονου κόσμου είναι αρκετή για να εμπνεύσει σε κάθε σοβαρό Ορθόδοξο Χριστιανό ανησυχία και τρόμο για τη δική του σωτηρία. Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι τεραστίων διαστάσεων: «Διότι θα έρθει τότε θλίψη τόσο μεγάλη, που δεν έγινε από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα και ούτε θα γίνει» (Ματθ. 24:21). Μερικές από αυτές τις δοκιμασίες θα έρθουν από την πλευρά των ευχάριστων πλανών, από τα «σημεία και ψεύτικα θαύματα» που αρχίσαμε από τώρα ακόμα να βλέπουμε• άλλα θα

πολλαί μοναί στην Οικία Πατρός, ειρήνη και πνεύμα

με αφορμή το: … ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν·  όπως και στον ουρανό διαφέρουν σε λαμπρότητα οι αστέρες, και περί ειρήνης, δυο σκέψεις… 

και γιατί πρέπει να συνδυαστεί ‘’υποχρεωτικά’’ με την οικία του Πατρός και η ειρήνη; γιατί η πρόταση Του Κυρίου είναι:  ΙΔ´\ΜΗ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε. 2 ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· (Ιωαν.ιδ’) ευκτέο μεν αλλά κατορθωτέο, ΜΟΝΟ αν βάλει ο καλός Θεός το χέρι Του (14). Αν προσθέσει την υπέρ νουν ειρήνη στην καρδία αντί της ειρήνης του κόσμου (παγκοσμιοποίησης) και του αμαλήκ που αντιτίθεται στην θεία ειρήνη. 

Έχουμε δύο επιλογές… ή η ταραγμένη από εξωτερικές αιτίες καρδία να μεταφέρει αυτήν την ταραχή στην εκκλησία (οίκο Πατρός επί γης) σκανδαλίζοντας το πλήρωμα της εκκλησίας, ή την αποκομιζόμενη ειρήνη Θεού εκ του οίκου Του, να εξάγεται στον κόσμο. Στην πρώτη περίπτωση ‘’νικά’’ ο κόσμος την εκκλησία στην

Η Θεϊκή αγάπη των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η φυσική αγάπη, σε σύγκριση με την πνευματική αγάπη, είναι λιγότερο από μια σκιά σε σχέση με μια στερεή ουσία. Η αδελφοσύνη εξ αίματος και κατά σάρκα δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με την αδελφοσύνη εκ πνεύματος.

Ο πατέρας του Γαλακτίωνος τον αρραβώνιασε με την παρθένο Επιστήμη. Ο Γαλακτίων βάπτισε την Επιστήμη και, στη συνέχεια, έλαβαν και οι δύο τη μοναχική κουρα. Τότε η φυσική τους αγάπη αντικαταστάθηκε με την πνευματική αγάπη, αγάπη τόσο ισχυρή όσο ο θάνατος. Τόσο μεγάλη ήταν η πνευματική αγάπη του Γαλακτίωνος για την Επιστήμη που ποτέ δεν επιθύμησε να τη δει με τα σωματικά μάτια του.

Ούτε η σωματική επαφή ούτε η εγγύτητα είναι απαραίτητες για την πνευματική αγάπη. Τόσο μεγάλη ήταν η πνευματική αγάπη της Επιστήμης για τον Γαλακτίωνα ώστε, όταν άκουσε ότι είχε συλληφθεί και τον πήγαιναν για βασανισμό, έτρεξε πίσω από αυτόν, και τον ικέτευε να μην την απορρίψει, αλλά να την δεχθεί ως συμμαρτυρα, καθώς αυτός ήταν ο πνευματικός πατέρας και αδερφός της. Όταν οι ανελέητοι βασανιστές μαστίγωναν το γυμνό σώμα του αγίου Γαλακτίωνα, η αγία Επιστήμη έκλαιγε. Όταν όμως οι βασανιστές τους έκοψαν τα χέρια και τα πόδια τους χάριν του Χριστού, χάρηκαν και δοξολογούσαν τον Θεό. Τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη της αγάπης τους για τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τόσο υψηλή ήταν η πνευματική αγάπη με την οποία αγαπούσαν ο ένας τον άλλον! Πραγματικά, η σωματική αγάπη είναι σαν μια πολύχρωμη πεταλούδα που περνά γρήγορα, αλλά η πνευματική αγάπη διαρκεί.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Ο Πρόλογος της Αχρίδος – Πνευματικό ημερολόγιο –

πηγή

παρακλητικός κανόνας αγ.Νικηφόρου του λεπρού

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ’ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος ὡς συνήθως καὶ τὰ ἑξῆς τροπάρια.

Ἧχος δ΄. Ὁ Ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τῆς καρτερίας τὸν σεπτὸν ἀθληφόρον, τὸν συννοσήσαντα λεπροῖς Νικηφόρον, πνευματικαῖς ὑμνήσωμεν ᾠδαῖς οἱ πιστοί, ὅτι θεῖον ἐγκαλλώπισμα ἐν ἐσχάτοις τοῖς χρόνοις, οὗτος ἀναδέδεικται, καὶ κλέος μοναζόντων, καὶ τῶν Ὁσίων σύσκηνος ὁμοῦ, καὶ τῶν νοσούντων ὑπέρμαχος ἄληκτος.

Δόξα. Ἐν σοὶ πάτερ ἀκριβῶς.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτὲ Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ὑμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων, τίς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ Ψαλμὸς καὶ ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς:

ΝΙΚΗΝ ΦΕΡΕΙΣ, ΟΣΙΕ, ΤΗΝ ΝΙΚΗΣΑΣΑ ΚΟΣΜΟΝ.

Στίχος: Ὅσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Νοσήσας ἐν σώματι ἀθλητά, ὑγιὴς εὑρέθης, τὴν καρδίαν ὡς καὶ τὸν νοῦν, ὅτι ἀπὸ λέπρας ἁμαρτίας, μοναστικοῖς ἐκαθάρθης παλαίσμασιν.

Ἰάσεις μὴ παύσῃ παντοδαπάς, παρέχειν ἀσμένως, τοῖς προστρέχουσιν εὐλαβῶς, τῇ σορῷ τῶν θείων σου λειψάνων, καὶ ἀνιάτως νοσοῦσιν πανόλβιε.

Καλλίμορφος ὤφθης τῇ σῇ ψυχῇ, ὅτι ταύτην κόσμῳ, κατελάμπρυνας ἀρετῶν, ὅθεν

Θεραπευτική Αγωγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας ~ Όσιος Γέρ. Αναστάσιος Κουδουμά Κρήτης

Όταν βαπτιστήκαμε λάβαμε το Άγιο Πνεύμα, και το Άγιο Χρίσμα λάβαμε ''πακέτο''. Όλα τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Πήγε το Φως του Αγίου Πνεύματος μέσα στην βαθεια καρδία, στόν πάτο -πάτο, μέσα εκεί έχουμε ένα Εκκλησάκι πάνφωτο...

Δεν το βλέπουμε, γιατί από τις αμαρτίες είναι τυφλός ο νους, ο οφθαλμός της ψυχής. Οι αμαρτίες είναι μπάζα, που σκεπάζουν αυτό το αναμμένο κάρβουνο που σε όλους υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται.

Με την εξομολόγηση αρχίζουμε να ξεμπαζώνουμε. Κατεβαίνει προς την καρδιά, προς τα κάτω η Χάρις και βλέπουμε σαν από προβολέα περισσότερο τον εαυτό μας.

Μας δείχνει η Χάρις και άλλα παλαιά αμαρτήματα, που ήταν στοιβαγμένα εκεί και τα είχαμε ξεχάσει ή δεν τα είχαμε σωστά αξιολογήσει. Αυτή την διαδικασία δεν πρέπει να την θεωρούμε σοκαριστική.

Είναι ένδειξη πνευματικής υγείας. Κατεβαίνει το τρυπάνι και βρίσκει και άλλα στρώματα μέχρι να φτάσουμε στον άνθρακα του βαπτίσματος.

Όταν ολοκληρωθεί η κάθαρση της καρδιάς από το ξεμπάζωμα της μετανοίας οδηγουμεθα σε 2ο επίπεδο πνευματικής ζωής, στον φωτισμό του νου.

Θεριεύει η φλόγα του Αγίου Πνεύματος που ήταν σκεπασμένη από τις αμαρτίες και κρυμμένη εκεί μέσα, λαμπαδιαζει με ουράνιο φώς ολόκληρον τον άνθρωπο.

Ο Νους φεύγει από τον εγκέφαλο, όπου ήταν σφηνωμένος, και κατεβαίνει μέσα

το σύμπαν του Θεού και το μετασύμπαν του ανθρώπου….

με αφορμή το άρθρο : Γεγονός η νέα εποχή για το Facebook - Ο Μ. Ζούκερμπεργκ παρουσίασε το νέο λογότυπο του Meta που παρουσιάστηκε* την 28 Οκτ, ίδια μέρα που η Ελλάδα εορτάζει την επέτειο του ΟΧΙ... δυο συνειρμικές ελληνορθόδοξες σκέψεις….

Συγγράφεται η ιστορία σε δύο επίπεδα/όψεις, με τους ''ιστοριογράφους'' να ''παθαίνουν'' από τον ενιαίο σταυρό, ό,τι αναλογεί στον καθένα. Σταυρός.... η δόξα των αγγέλων και το τραύμα των δαιμόνων. Λέει ο ψαλμός: ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριόν σου, εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου. εἶπαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν αἱ συγγένειαι αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό· δεῦτε καὶ καταπαύσωμεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς [ψαλμ.ογ’ (73)]. Μετά από αυτό, ο φιλόθεος νους όταν αντιληφθεί την χωρίς έπαρση ταυτότητα ότι η Ελλάς είναι μητέρα αγίων και ηρώων, η βεβήλωση του σκηνώματος αφορά την αποδέκτη της χάριτος, ρωμηοσύνη, που πάντα ήταν αγκάθι και εμπόδιο στα σχέδια του ''κόσμου'' (και τώρα παγκοσμιοποιητών) και ''πρέπει'' να εκμηδενιστεί. Έχουν βέβαια αυτοί τα σχέδιά τους έχει και ο καλός Θεός. Έχουν αυτοί εργάτες υλοποίησης των σχεδίων τους... μακάρι να αναδειχθούν κι οι εργάτες του θείου σχεδίου στην σημερινή ''δύσκολη εποχή''.

Στην προσπάθεια με επίγνωση ή εν αγνοία λόγω σαρκικού φρονήματος κατάπαυσης των εορτών του Θεού που προάγουν την Αλήθεια και Ελευθερία, έρχεται ‘’συμπτωματικά’’ η παρουσίαση στον κόσμο ‘’εορτής’’ που προάγει την φαντασία και ανελευθερία. Είναι οι δύο όψεις... το ορθόδοξο συναξάρι και οι παγκόσμιες ημέρες με μας να επιλέγουμε (ΑΝ θέλουμε) σε ποια από τις δύο όψεις θα συμμετέχουμε ως εργάτες. Με ποια φωτιά θα διώχνουμε  την άλλη....  Ή με Τον Κύριο και Αλήθεια και ανάσταση ή με τον ‘’άνθρωπο’’ τον κόσμο, την φαντασία και επανάσταση τεχνολογική που διαφημίζει ο Μ.Ζ…. την κατά πόδας όμοια επανάσταση κατά του Θεού, όπως τότε με το προπατορικό αμάρτημα που στρέφει τα νώτα του ο άνθρωπος στην Αγάπη και κυνηγά γνώσεις και δυνάμεις, το αυτοείδωλό του, να γίνει θεός χωρίς Θεό... (το αντίθετο της πεντηκοστής και φωτισμού, σκοτισμός).  

Η Ελλάδα του ΟΧΙ έγινε κυματοθραύστης στην αυτοκρατορία του γ’ ράιχ και αφού αυτό δεν ήταν μια φωτοβολίδα δόξας αλλά συνέχεια άλλων ομόπνοων αγώνων ενάντια σε άλλες αυτοκρατορίες, (περσική, ρωμαϊκή, οθωμανική…) συνέχεια

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΗ ΡΩΜΑΙΑ και εγκώμια

Ευλογήσαντος του ιερέως, λέγομεν τον Ψαλμόν ρμβ (142)': 
Και ευθύς το θεός Κύριος, και τα παρόντα τροπάρια 

Ήχος δ'. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ 

Υπ' αμετρήτων αναγκών και κακώσεων, και αφορήτων πειρασμών οι στενούμενοι,εν μετανοία σπεύσωμεν, βοώντες θερμώς• Μάρτυς αξιάγαστε, αθληφόρε Κυρίου, σπεύσον έξανάστησον, εκ παθών ημάς πάντας, εξαιτουμένους την σήν αρωγήν, Αναστασία, της Ρώμης το βλάστημα. 

Δόξα. Το αυτό. Καί νυν. θεοτοκίον. 
Ου σιωπήσομεν ποτέ θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι. Ει μη γαρ συ προίστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών. 

ΨΑΛΜΟΣ Ν'. 50. και αρχόμεθα του κανόνος, ου η ακροστιχίς• 
ΔΙΑΣΩΣΟΝ ΜΕ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ. 

Ωδή α'. Ήχος πλ. δ'. Υγράν διοδεύσας. 

Αγία του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών 
Δειναίς χειμαζόμενος προσβολαίς, προς σε ανατρέχω, εκζητών την αναψυχήν ώ μάρτυς Χριστού Αναστασία, εξ ομιχλώδους θυέλλης με λύτρωσαι. 

Αγία του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών 
Ιάσεων χάριν παντοδαπών, και δύναμιν πάσαν, διασώζειν εκ συμφορών, λαβούσα

τα άγια και τα άγια των αγίων στον νόμο και στην χάρι...

με αφορμή την Σκέπη της Παναγίας (28^η Οκτ, μετατεθείσα από 1 Οκτ) και την σχέση Της με τον αναγινωσκόμενο απόστολο και ευαγγέλιο* της ημέρας και όλα τα παραπάνω που αφορούν Τον Λόγο, την σχέση Του με όλους τους λόγους, εμάς. 

Στα άγια ευρισκόντουσαν η λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων. Μετά το δεύτερο καταπέτασμα τα άγια των αγίων έχουσα, χρυσοῦν θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ράβδος ᾿Ααρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, (1)

Με τον Νόμο ενδεικτικό εν σκιά της ακολουθούσης χάριτος διαβάζουμε στον οίκο ‘’ψ’’ … Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου.  χαῖρε, Ἁγία Ἁγίων μείζων, Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῶ Πνεύματι. ευχόμενοι, μην μείνουμε στους οδοδείκτες, αλλά δια Της Οδού, εγγίσουμε και μεθέξουμε της έσω Βασιλείας. 

Χωρίζει ο Νόμος και η σκηνή δύο χώρους…. αυτόν της ανομίας προς τα έξω και ασεβείας, όπου δρα εν αγνοία ο λαός σαν εξώτερος κύκλος…. και αυτόν που βρίσκεται ‘’αόρατος’’ (2) για τα αμύητα μάτια, της χάριτος, ως πυρήνας. Κι εκεί μέσα

δοξολογία 28ης Οκτ

Ἱερεύς: Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι καὶ αὖθις ἐπὶ τὴν εὔσημον ταύτην ἡμέραν ἤγαγες ἡμᾶς, ἐπινίκιον ᾠδὴν σοὶ ἀναμέλψαι τῷ εὐεργέτῃ καὶ σωτῆρι ἡμῶν. Ἰδοὺ γὰρ οἱ Ἄρχοντες ἡμῶν καὶ πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ ἐπὶ ταὐτὸ συναχθέντες ἀνάμνησιν ἐπιτελοῦμεν ἔργου θαυμαστοῦ καὶ μεγάλου, ὃ ἡ δεξιά σου εἰργάσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, εἰς ἔνδειξιν, ὅτι ἡμέρα Κυρίου ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἡμέρα πτώσεως ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον· τοὺς γὰρ ἐνδόξους συνετάραξας μετὰ ἰσχύος καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τῇ ὕβρει συνέτριψας μετὰ δυνάμεως, Διὰ τοῦτο, Κύριε, σήμερον τῆς αἰνέσεώς σου πλήρης ἡμῶν πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν εὐγνωμοσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει βοῶμέν σοι· Τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισον ἡμῖν καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξον ἡμᾶς, νομοθέτησον ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησον πάντας, τοὺς Ἄρχοντας καὶ τὸν Λαόν, ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ὅτι πολλοὶ κυκλόθεν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν καὶ μακάριος ὁ λαός, οὗ ἐστι βοηθὸς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ, Ἔτι δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ψυχῶν τῶν μαρτύρων ἀδελφῶν ἡμῶν δεόμεθά σου, τῶν τε ἐν πολέμῳ πεσόντων, τῶν τε ἀναιρεθέντων καὶ τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐξορίᾳ τελειωθέντων, ἵνα αὐλισθῶσιν ἐν ἀγαθοῖς καὶ ἀναπαύσωνται μετὰ δικαίων καὶ ἵνα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ὡς βοτάνη ἀνατείλῃ, ὅπως ἂν οἵ τε ζῶντες καὶ οἱ ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως κεκοιμημένοι εὐχαριστήριον αἶνον καὶ δοξολογίαν σοὶ ἀναπέμπωμεν τῷ κραταιῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

πηγή


---

Ἄνωθεν ἐφαπλοῦσα, τὴν ἁγίαν σοῦ Σκέπην, Παρθένε Θεοτόκε Μαρία, σκέπεις καὶ σῴζεις τὸν σὸν λαόν, καθ' ὥραν σε Ἁγνὴ ἐπιβοώμενον‧ νῦν δὲ σου τὰ θαυμάσια, εὐγνωμόνως ὑμνεῖ κραυγάζων‧
Χαῖρε τοῦ κόσμου ἡ Σωτηρία
Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία.

Ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον καὶ ἔνδοξον μεγαλομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ - Ἅγιος Νεόφυτος ὁ ἔγκλειστος

«Χαῖρε, ἀσυναγώνιστε στρατιώτη τοῦ Χριστοῦ τρισευτυχισμένε Δημήτριε, διότι σύμφωνα μὲ τὸν Παῦλο, ἀγωνίστηκες τὸν ὡραῖο ἀγώνα, ἔχεις τρέξει τὸν δρόμο μέχρι τὸ τέρμα, ἔχεις διαφυλάξει τὴν πίστη καὶ στεφανώθηκες ἐπάξια ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὸν στέφανο τῆς δικαιοσύνης.

Χαῖρε μάρτυρα Δημήτριε, διότι ἂν καὶ ἔχεις δεχτεῖ καὶ σὺ στὸ σῶμα σου τὶς πληγὲς ποὺ δέχτηκε ὁ Χριστός, ἀνέβηκες στὸν ἴδιον μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση.

Χαῖρε, μάρτυρα Δημήτριε, διότι ἔγινες πράγματι μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνος βέβαια γιὰ χάρη ὅλων μας δέχτηκε τὴν λόγχη ἀπὸ τὸν ἀσεβῆ στρατιώτη στὴν ἀμόλυντη πλευρά του καὶ σὺ ὡς εὐσεβὴς στρατιώτης του γιὰ χάρη τῆς ἀγάπης του δέχτηκες τὴν λόγχη στὴν φυλακὴ ἀπὸ ἀσεβεῖς στρατιῶτες.

Χαῖρε, μάρτυρα Δημήτριε, διότι ἔχεις πλουτίσει μὲ τὴν ἀγγελικὴ χάρη καὶ ἀποδεικνύεσαι ἐπίγειος ἄγγελος καὶ οὐράνιος ἄνθρωπος γεμάτος δόξα.

Χαῖρε, μάρτυρα Δημήτριε, διότι εἶσαι μυημένος στὴν χάρη καὶ ἐλευθερωτὴς τῶν αἰχμαλώτων καὶ πολὺ γρήγορος ἰατρὸς τῶν διαφόρων ἀσθενειῶν»

(Ἅγιος Νεόφυτος ὁ ἔγκλειστος, Ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον καὶ ἔνδοξον

μεγαλομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ)

από την γη στον ουρανό … αντιστοιχίσεις της εξωτερικής ιστορικής αναδρομής με την έσω

Έχουν στηθεί οδοδείκτες και σημάδια στην όλη έξω ‘’ιστορία’’, ενδεικτικά της έσω κατάστασης και αμήν κατάκτησης της ανάστασης, ανάληψης και φωτισμού (πεντηκοστής). Όλα προς  ακριβή αυτογνωσία και βάση θεογνωσίας. Ερεθίσματα προόδου.

Στα άκρα και ζεύγη γη – ουρανό, θάνατο - ζωή …. Η τα εναντία εις ταυτό αγαγούσα γίνεται γέφυρα.  

Ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, μας πληροφορεί:   …''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''

Μπορεί οι δημιουργιστές με τους εξελικτικούς να βρίσκονται σε μια διαρκή κόντρα και υποτίμηση του ενός προς τον άλλον, αλλά η Δημιουργία δίνει την λύση. Ναι

ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν (ψαλμ.ι') …

με αφορμή την θέση του στο ψαλτήρι, ως ψαλμός δέκατος (ι’) σε συνδυασμό με την ευθεία, κυκλική και ελικοειδή κίνηση του νοός. 

Ανέφερε συχνά ο άγιος Παΐσιος… Μην αδικείς τον εαυτόν σου, παιδί μου. Όταν δεν έχεις ζώσα (1) σχέση με τον Θεόν, αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία που μπορείς να κάνεις στον εαυτόν σου”.   

Είναι ο ε-αυτός, εικών Αυτού εντυπωμένη βαθέως στην καρδιά του καθενός, ως έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος) σε σχέση με το ε-γώ, εικών επί γης, σκιερή, αμαυρωμένη. 

Κι έρχεται η έννοια της ψυχής που θα προσδώσει ή αφαιρέσει ύψος από αυτό που πρωτοέδωσε ο Θεός στον άνθρωπο.  

Κι η ψυχή, η μοναδική και ανεπανάληπτη, η δοθείσα ως πνοή από Τον Κύριο για να Τον αναζητεί φυσικώς!! κλήθηκε να ακολουθεί το Ι της κεντρομόλου [σαν επιστροφή, μετά την μετάστασή του σε χώρους απέναντι και κατέναντι (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)] το Ι, Ιησού κι όχι το άλλο Ι της φυγοκέντρου, το Ι τάγμα δαιμόνων που οδηγούν δια της αδικίας στην απώλεια. Γιαυτό και ο άγιος παρακαλεί την νεολαία και όλους μας, να μην αδικούμε τον εαυτό μας. 

Αυτά ως ευθέως (Ι), άνοδος ή κάθοδος, είναι αντίστοιχα ως κινήσεις ελικοειδείς, η μία ως 9 ανελκόμενος δια Της ολκάδος των θελόντων σωθήναι και η άλλη, ως 6 καθελκόμενος.... Έχοντες ελεύθερη επιλογή ποιο από τα δύο Ι θα ακολουθήσει η πρόσκαιρη σαν αστραπή ζωή μας (πας άνθρωπος ψεύστης, με την έννοια του

Το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού στην καρδιά μας - ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

Όπως φυτρώνει το φυτό, όπως σχηματίζεται το έμβρυο (1) στη μήτρα της μητέρας, με τον ίδιο μυστικό τρόπο αρχίζει και γίνεται πραγματικότητα η Βασιλεία του Θεού μέσα στην ψυχή ενός χριστιανού. Και το μυστήριο αυτό είναι ακόμα βαθύτερο από το μυστήριο της γέννησης και της ανάπτυξης των ζωντανών οργανισμών. Εδώ η θεία χάρη ενεργεί μέσα στην καρδιά που διψά την αλήθεια, την καρδιά που έχει αγαπήσει τον Χριστό. Αυτή η χάρη γεννά μέσα μας τις αρετές και μας οδηγεί στην πνευματική τελείωση, η οποία τελείωση γίνεται η Βασιλεία του Θεού μέσα μας. 

Δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργεί η θεία χάρη μέσα στην καρδιά μας, πολλές φορές οι ενέργειές της είναι εντελώς απαρατήρητες και όμως η χάρη λειτουργεί, λειτουργεί ασταμάτητα. Ο Θεός αδιαλείπτως οικοδομεί στην ψυχή μας τη μεγάλη και ένδοξη Βασιλεία του. Δεν υπάρχει μυστήριο μεγαλύτερο απ’ αυτό. 

Δεν γνωρίζουμε τις οδούς της θείας χάρης, όπως δεν γνωρίζει ο γεωργός με ποιο τρόπο ο σπόρος γίνεται στάχυ. Κοιμάται το βράδυ και ξυπνάει το πρωί, κάνει τη δουλειά του και ο σπόρος βλασταίνει και αυξάνει. Αυτός μόνο περιμένει να έλθει ο καιρός του θερισμού. Το ίδιο και στην πνευματική μας ζωή. Δεν γνωρίζουμε

με αφορμή τον εορτάζοντα αγ. Αρτέμιο (20 Οκτ) ακτίνα ΦΩΤΟΣ και θείου έρωτος προς αρτιότητα...

Ο Κύριος είναι αδελφός (1) με τον καθένα μας και εντυπούται βαθέως στις εικόνες Του ως δίδυμος. Σε όλους εμάς, τους έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος). Κι εμείς, ως άλλοι φιλισταίοι (κρήτες – κοιλία και σαρκικό φρόνημα) σκεπάζουμε με χώματα και θάβουμε τα πηγάδια (που ως λάλον ύδωρ και θησαυρό, μπορεί να μας ξεδιψάσει και πλουτίσει) που διανοίγει ο Ιακώβ… (στον τύπο του Αγίου Πνεύματος, όπως μας γνωρίζει ο αββάς Δωρόθεος για την συνείδηση).  

Δίδυμος μεθερμηνεύτηκε και ο απ.Θωμάς, ως πανομοιότυπος Του Κυρίου, μία κολώνα εκ των 12 αποστόλων. Πανομοιότυπα με Τον Κύριο, αγιογραφείται και ο αγ.Αρτέμιος ο μεγαλομάρτυρας, άλλη μία κολώνα Φωτός, που μακάρι να διαλύει τα ενδιάμεσα νέφη που μας απαγορεύουν να την δούμε και αξιοχρέως να παρακαλέσουμε την μεσιτεία και δοξάσουμε. Χειρ Θεού (14) που επισκιάζει και αναπλάθει τους θέλοντες να ανεβούν δια αυτών των αγίων ''ακτίνων'' από τον κοσμικό στον θείο έρωτα (6/20 Οκτ) και στον κατ’ευδοκίαν δίδυμό μας…. όπως συστοιχούνται ομότροπα η εορτή των αγγελικών ασωμάτων δυνάμεων και Της τιμιωτέρας και ενδοξοτέρας αυτών και των εισοδίων Της (8/21 Νοε) ... τα Χριστούγεννα (25/12) ή Θεοφάνεια κατά τον αγ.Γρηγόριο θεολόγο, με τα άγια Θεοφάνεια/Επιφάνεια (6/1) εορταζόμενα παράλληλα (και δυστυχώς ξεχωριστά, μέσα στο επιτρέπεται του καλού Θεού, ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΟΙΩΣΗ δογμάτων) από το παλαιό και νέο ημερολόγιο (που κακώς και διχαστικώς λαμβάνει διαστάσεις δογματικές)....  (ζητώντας συγγνώμη για το περίπου των ημερομηνιών και της συσχέτισης, αλλά συνειρμικά, αυτά μου θύμισαν, ως ''τρόπος ενεργείας Κυρίου''... περί διδύμων, ως την υπέρχρονη κορυφή Λ στα 2 κάτω άκρα και χρονικές ορθόδοξες προσεγγίσεις Του, βάσεις).  

Η διαφάνεια των δερματίνων χιτώνων ή η αδιαφάνεια (κατασπίλωση) αναδεικνύει ή αντίθετα κρύβει και αλλοιώνει το πρωτότυπο. Εικόνα και μήνυμα. Φως με γνώση και πληροφορία… 

Αναπτύσσεται ένας δρόμος καθαρότητος από την γη στον ουρανό, κι όσοι κατόρθωσαν την διάβαση, εκπέμπουν ακτίνες ουρανίου Φωτός, ώστε όποιος τις ‘’συλλάβει’’ και τις ακολουθήσει ως οδοδείκτες, να βρεθεί δια της Οδού, στην Ζωή. Ακτίνες δόξης από θεοπτία και μετοχής Του, όπως βαδίζεται αυτός ο δρόμος από τους πρόποδες του όρους Σινά όπου προσκυνούνται τα είδωλα, δια Της Θεοτόκου (φλεγομένης και μη καιομένης βάτου) (2) ως την κορυφή.  

Ακούγεται στην νεκρώσιμη ακολουθία… Εἰκών εἰμι, τῆς ἀρρήτου δόξης σου, εἰ καὶ στίγματα φέρω πταισμάτων, οἰκτείρησον τὸ σὸν πλάσμα, Δέσποτα, καὶ

περιεχόμενα ορθόδοξη παιδεία - ΦΩΣ ΛΟΓΟΣ και λόγοι Φωτός (δ' τόμος)

Εισαγωγή    

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ     

Τό φάρμακο στήν τρέλα τῶν σκέψεων Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

έρημος… και θεραπεία    

ο εκ γενετής τυφλός και η μετενσάρκωση υπό την οπτική Του Σταυρού           

λαός - ναός, η η’ εβδομάδα από αναστάσεως (πεντηκοστή) και ο η’ αιών

Η ψυχή είναι πολύ βαθιά και μόνο ο Θεός τη γνωρίζει! Άγιος Πορφύριος

πως γίνεται η προσευχή με κομποσχοίνι